από metereologos.gr
Τρίτη 24 Οκτωβρίου 2017
 
 

Γιατί επιβιώνει ακόμη η τρομοκρατία στην Ελλάδα

Ο πρώην πρωθυπουργός Λ. Παπαδήμος στοχοποιήθηκε γιατί... διέσωσε τη χώρα από τη χρεοκοπία - Οι συμπτώσεις που τον έσωσαν, η διακομματική παράταξη του λαϊκισμού και η σύγκρουση δημοκρατίας και ολοκληρωτισμού
Γιατί επιβιώνει ακόμη η τρομοκρατία στην Ελλάδα
Ο κ. Παπαδήμος πιστεύει ότι χρειάζεται μια νέα αναδιάρθρωση του χρέους – που ωστόσο είναι δρομολογημένη από τη συμφωνία του 2012 και θα έρθει στην ώρα της
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Είναι ένα ζεστό συννεφιασμένο απόγευμα στην πολυσύχναστη κεντρική πύλη του νοσοκομείου Ευαγγελισμός στην οδό Μαρασλή, αρκετές ημέρες μετά την επείγουσα εισαγωγή του Λουκά Παπαδήμου στις 25 Μαΐου. Περπατώντας, η μνήμη επιστρέφει στο καλοκαίρι του 2002, στις αρχές Ιουλίου, όταν ο Σάββας Ξηρός νοσηλευόταν φρουρούμενος στον Ευαγγελισμό έπειτα από έκρηξη βόμβας στα χέρια του. Σήμερα, 15 χρόνια μετά, το καλοκαίρι 2017, ο πρώην πρωθυπουργός νοσηλεύεται φρουρούμενος στο ίδιο νοσοκομείο έπειτα από έκρηξη βόμβας στα χέρια του! Η αναλογία, η τραγική ειρωνεία, η σύμπτωση, μοιάζουν εύγλωττες. Σαν στροφή 180 μοιρών της ίδιας της ιστορίας, σαν μια ολική επαναφορά της πρότερης κατάστασης, σαν το πνεύμα της τρομοκρατίας, μετά το μεγαλύτερο πλήγμα που δέχθηκε ποτέ, με την εξάρθρωση της «17 Νοέμβρη», να πήρε μόλις τώρα την εκδίκησή του, να πέτυχε ένα είδος ρεβάνς και να επιστρέφει πλήρως, όπως ήταν μέχρι τότε, ανεξιχνίαστο, απειλητικό και αόρατο.

Το καλοκαίρι του 2002 ο κ. Παπαδήμος ήταν διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ) και λίγους μήνες πριν, τον Μάρτιο, είχε κρατήσει στα χέρια του τα πρώτα χαρτονομίσματα των 20 ευρώ, δίπλα στον Κ. Σημίτη, μπροστά από ένα ΑΤΜ στην ΤτΕ, στην επίσημη τελετή για την εισαγωγή του νέου νομίσματος. Η «ισχυρή Ελλάδα» στην Ευρώπη θριάμβευε και σύντομα (για να παραφράσουμε μια φράση της εποχής) «η Δημοκρατία θα νικούσε την τρομοκρατία» σε μια αστυνομική επιχείρηση ασυνήθιστης αποτελεσματικότητας που συγκλόνισε τη χώρα και συζητήθηκε διεθνώς. Κανένας δεν θα μπορούσε να φανταστεί, ούτε καν οι ίδιοι οι τρομοκράτες, ότι ένας από τους πιο διακεκριμένους εκπροσώπους αυτής της Δημοκρατίας που από τη μια ισχυροποίησε την Ελλάδα στην Ευρώπη και από την άλλη οδήγησε τον τραυματισμένο Ξηρό φρουρούμενο στον Ευαγγελισμό, θα βρισκόταν μετά από 15 χρόνια στην ίδια ακριβώς θέση, φρουρούμενος και τραυματισμένος. Και ότι κάποιοι κύκλοι μπορεί να τον χαρακτήριζαν ακόμη και ως «τρομοκράτη» εξαιτίας της πολιτικής που άσκησε προ πενταετίας ως πρωθυπουργός (!). Ο Παπαδήμος και ο Ξηρός, δύο σύμβολα δύο κόσμων εχθρικών μεταξύ τους, που νοσηλεύτηκαν στο ίδιο νοσοκομείο και στριμώχνονται άβολα στην ίδια Ελλάδα.

Ο κ. Παπαδήμος, για όσους τον γνωρίζουν, είναι ευγενής, ανεκτικός, καλλιεργημένος, ακόμη και ποιητικός σε ορισμένα λόγια του (μπορεί να συνδυάσει στην ίδια συζήτηση τα δημοσιονομικά με τον Σαίξπηρ), αλλά ταυτόχρονα διαθέτει μια πολύ ανεπτυγμένη μαθηματική και επιστημονική κρίση που μάλλον δεν ενθαρρύνει μια μεγάλη συζήτηση για σημάδια, συμπτώσεις και οιωνούς η οποία πολύ θα άρεσε σε έναν δημοσιογράφο. Ο ίδιος είναι ήρεμος, χαμογελαστός, στωικός, δεν έχει την παραμικρή νευρικότητα ή ανησυχία, και ας πρέπει να παραμείνει για λίγο καιρό ακόμα στο νοσοκομείο, γιατί το τραύμα στο ύψος του δεξιού μηρού από την έκρηξη της βόμβας που βρισκόταν στον φάκελο ήταν βαθύ και επικίνδυνο και επουλώνεται με πολύ αργό ρυθμό. Σε ορισμένους επισκέπτες του, προτού μιλήσει για την επίθεση που δέχθηκε, δείχνει ένα μικρό ιατρικό μηχάνημα που υποβοηθά τη διαδικασία της ίασης του τραύματος του μηρού. Είναι ενθουσιασμένος, όχι απλώς για την ευεργετική υπηρεσία που του προσφέρει, αλλά γιατί, όπως εξηγεί, η ύπαρξη αυτού του μηχανήματος είναι απόδειξη για την εξέλιξη της τεχνολογίας, της καινοτομίας, του ανήσυχου πνεύματος.

Το χρονικό της επίθεσης

Οσο και αν στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης υποβαθμίζουν την επίθεση (μιλούν για «κροτίδες»...), ο κ. Παπαδήμος θα μπορούσε να είχε χάσει τη ζωή του. Αν το θωρακισμένο αυτοκίνητο που συνήθως χρησιμοποιεί δεν βρισκόταν στο συνεργείο για service εκείνη την ημέρα, τότε η βόμβα θα είχε εκραγεί μέσα σε αυτό. Η θωράκιση θα δυσκόλευε την απορρόφηση του ωστικού κύματος από τα τοιχώματα του αυτοκινήτου και άρα τα τραύματα στο σώμα του θα ήταν βαθύτερα. Και αν δεν κρατούσε τον φάκελο στο ύψος του μηρού για να τον ανοίξει, λόγω πρεσβυωπίας, τότε θα είχε εκραγεί πιο κοντά σε ζωτικά όργανα, στο στήθος ή στο κεφάλι.

Τα περισσότερα στελέχη της κυβέρνησης πάντως, έχοντας επί χρόνια επιδοθεί σε μια ακραία διαστρέβλωση της οικονομικής και ευρωπαϊκής πραγματικότητας και σε συστηματική δηλητηρίαση του δημόσιου διαλόγου σχετικά με τα πεπραγμένα της κυβέρνησης Παπαδήμου, δεν ταράχτηκαν ιδιαίτερα από την επίθεση. Ελήφθησαν βεβαίως οι απαραίτητες πρωτοβουλίες αποδοκιμασίας από τον Αλ. Τσίπρα (με τουίτ) και τον Ν. Παππά (με μια άμεση δήλωση), αλλά όλοι απέφυγαν να επισκεφθούν τον πρώην πρωθυπουργό, ενώ οι λίγοι που το έκαναν φρόντισαν ώστε οι επισκέψεις τους να μη δουν το φως της δημοσιότητας. Μάλλον ανησυχούσαν μήπως εκτεθούν στην υποστηρικτική προς αυτούς μερίδα του όχλου που οι ίδιοι έχουν εξαγριώσει και εξαχρειώσει κάνοντάς την να χάψει το παραμύθι ότι για την παρακμή της χώρας φταίνε «οι προηγούμενοι».

Η μεθοδολογία της στοχοποίησης

Ο κ. Παπαδήμος είναι πολύ οξυδερκής για να του διαφεύγει αυτή η όψη της πραγματικότητας που έχει εξυφανθεί σαν ιστός σκευωρίας γύρω από το όνομά του και που προφανώς διαμορφώνει ένα πρόσφορο έδαφος για την ψυχολογική αποδοχή από μερίδα της κοινής γνώμης ακόμα και επιθέσεων εναντίον του. Γιατί ο φιλόδοξος τρομοκράτης να μην επιλέξει έναν στόχο όπως ο πρώην πρωθυπουργός όταν μερίδα της κοινωνίας είναι έτοιμη να τον επικροτήσει για αυτό; Ποιος όμως έχει καταστήσει την κοινή γνώμη τόσο «επιθετική» και ευεπίφορη σε μια φασιστική νοοτροπία στηριγμένη στη συνθηματολογία και στην αποφυγή των επιστημονικών επιχειρημάτων; Είναι προφανές ότι το χέρι που εκτελεί μια επίθεση είναι μάλλον το τελευταίο σε μια μακρά διαδικασία στοχοποίησης στην οποία έχουν εμπλακεί πολλά άλλα χέρια. Ενα τρομοκρατικό έγκλημα έχει πολλά και διάφορα δακτυλικά αποτυπώματα. Είναι μια διαδικασία η οποία εκκολάπτεται, όχι μόνο σε σκοτεινά κρησφύγετα και γιάφκες τρομοκρατών, αλλά μέσα στην ανοιχτή πολιτική λειτουργία, όταν αυτή παύει να δεσμεύεται από τα αντικειμενικά δεδομένα και τις στοιχειώδεις αρχές της αποδεικτικής διαδικασίας.

Οσοι συνομιλούν με τον κ. Παπαδήμο αντιλαμβάνονται ότι ο ίδιος είναι πεπεισμένος πως η πολιτική του διέσωσε το κράτος από τη χρεοκοπία, που θα σήμαινε ακραία φτώχεια και απότομη αποσταθεροποίηση, και συνέβαλε στην ουσιαστική βελτίωση των δημοσίων οικονομικών. Αναγνωρίζει ταυτόχρονα ότι αυτή η θεραπεία είχε αναπόφευκτες παρενέργειες - την αύξηση της ανεργίας και τη μείωση των πραγματικών εισοδημάτων. Παρενέργειες που μπορεί να μη συγκρίνονται με το πλήγμα μιας χρεοκοπίας, ωστόσο πλήττουν τη ζωή μεγάλου ποσοστού πολιτών. Το πρόβλημα ξεκινά όταν κάποιοι πολιτικοί και παράγοντες του δημόσιου βίου όλων των κομμάτων υποβαθμίζουν, διαστρεβλώνουν ή αποκρύπτουν τα οφέλη και τις ευκαιρίες μιας εθνικής διάσωσης υπό συνθήκες εκτάκτου ανάγκης, ενώ υπερτονίζουν τις παρενέργειες. Δημιουργούν έτσι μια τεχνητή ατμόσφαιρα αγανάκτησης κατά των αντιπάλων τους και αποσείουν ταυτόχρονα από πάνω τους τις δικές τους ευθύνες για την ανεπάρκεια και την αποτυχία τους στην αντιμετώπιση των παρενεργειών αυτών.

Εγκλωβισμένοι στον Εμφύλιο

Η διακομματική παράταξη των λαϊκιστών, το αθάνατο αντιδυτικό τόξο του δημοσίου βίου εμμένει διαχρονικά στην καλλιέργεια αντιεπιστημονικών ερμηνειών στην οικονομία και στους θεσμούς διότι αντιλαμβάνεται ότι η πλήρης εγκαθίδρυση των ευρωπαϊκών κανόνων, μεθόδων και νοοτροπιών σηματοδοτεί αυτομάτως την κατάργηση των δικτύων επιρροής, της εξουσίας και των διαδικασιών που εξασφαλίζουν τον (συνήθως παράνομο) πλουτισμό τους. Για κάποιους εξ αυτών μπορεί να είναι μόνο θέμα ιδεολογίας και προπατορικού μίσους που μεταδίδεται σαν γονίδιο στις επόμενες γενιές.

Με τον έναν τρόπο ή τον άλλον, μια προσωπικότητα όπως ο κ. Παπαδήμος, ένας καθηγητής με διεθνή εμβέλεια και αναγνώριση, ένας από τους ελάχιστους Ελληνες με σχέσεις εμπιστοσύνης με τους ισχυρούς των ξένων χωρών και των διεθνών θεσμών, αποτελεί απειλή για όσους δεν μπορούν να συμβιβαστούν με το γεγονός ότι η Ελλάδα ανήκει στη Δύση (και άρα στην Ευρώπη). Οταν λοιπόν η πατρίδα πελαγοδρομεί και κάποιος σαν τον κ. Παπαδήμο προσπαθεί να τη βοηθήσει στα δύσκολα για να μη συνθλιβούν η χώρα και ο λαός επάνω στη σκληρή παγκόσμια πραγματικότητα, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα στοχοποιηθεί, θα διασυρθεί και θα διακινδυνεύει να το πληρώσει ακόμη και με τη ζωή του!

Παρ' όλα αυτά, ο κ. Παπαδήμος φέρεται να είναι πολύ λιγότερο θυμωμένος απ' όσο είναι οι φίλοι του, οι γνωστοί του ή όσοι τον εκτιμούν ακόμη και χωρίς να τον γνωρίζουν. Πάντα με μια σεμνότητα που κερδίζει τον συνομιλητή, με λόγια μετρημένα και σοβαρά, με ευγένεια και ηρεμία, προσπαθεί να επιβάλει την ειρήνευση, να αναλύσει και να εξηγήσει και όχι να υποδαυλίσει τα πάθη, να καταδικάσει και να αφορίσει.

Για παράδειγμα, λέει σε όλους ότι περπατά σε δημόσιους χώρους και ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι απειλείται. Συχνά μιλά με πολίτες που τον χαιρετούν ευγενικά. Πιστεύει ότι το όποιο «αρνητικό κλίμα» εναντίον του δημιουργείται κατά καιρούς μάλλον από όσους καλλιεργούν την παραπληροφόρηση και μάλιστα με ύπουλα μέσα, π.χ. με πολλούς ψεύτικους λογαριασμούς στα social media. Με αυτόν τον τρόπο προκαλούν θόρυβο, δημιουργούν προβληματισμό και σύγχυση στους πολλούς, αλλά στο τέλος η απήχησή τους είναι μάλλον περιορισμένη.

Λαϊκισμός, κρίση νομιμοποίησης και «εχθροί του λαού»

Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου κ. Νίκος Αλιβιζάτος, από το δικό του μικρό ιστορικό γραφείο στο Κολωνάκι με τις παραδοσιακές αστικές βιβλιοθήκες, επιχειρεί μια θεσμική ερμηνεία του φαινομένου. Στη συζήτησή μας τονίζει διαρκώς ότι η «κρίση νομιμοποίησης» σε μια Δημοκρατία είναι η κυριότερη προϋπόθεση για τη γέννηση της τρομοκρατίας.

Εξηγεί ωστόσο ότι η κρίση νομιμοποίησης εκδηλώνεται όταν καθυστερούν ή ματαιώνονται οι μεταρρυθμίσεις. Αφήνει έτσι να εννοηθεί ότι οι αντιδραστικές ιδεολογίες και οι πολιτικές δυνάμεις που διαπνέονται από αυτές, ενδεχομένως εμποδίζουν τις μεταρρυθμίσεις πολύ συνειδητά προκειμένου να διαμορφώνουν συνθήκες εκδήλωσης κρίσεων νομιμοποίησης που κατ' επέκταση επιτρέπουν την εκδήλωση τρομοκρατίας χαμηλής ή υψηλής έντασης με τελικό στόχο την εξασθένηση, την εκμετάλλευση και την αποσταθεροποίηση της αστικής δημοκρατίας.

Ο κ. Αλιβιζάτος εφιστά την προσοχή σε ένα άλλο τέχνασμα του λαϊκισμού για τη ματαίωση των μεταρρυθμίσεων. Καθώς σε μια διασυνδεδεμένη δημοκρατική Ευρώπη οι πολιτικές είναι ενιαίες στο πλαίσιο των κοινών συνθηκών διακρατικής συνεργασίας, ο ελληνικός λαϊκισμός επιχειρεί να καταπολεμά τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες και να διασφαλίζει τη συνέχιση της προσοδοφόρας γι' αυτόν εθνικής καθυστέρησης, παρουσιάζοντας τις ευρωπαϊκές πολιτικές που αναζωογονούν τη Δημοκρατία και την οικονομία ως «ξενόφερτες» και τους πολιτικούς που τις εφαρμόζουν ως «ξενόδουλους». Απομονώνουν έτσι τους πολιτικούς αυτούς που συνήθως είναι οι ικανότεροι και οι πιο μορφωμένοι, και τους καθιστούν «εχθρούς του λαού» που έλκουν την επιφύλαξη ή ακόμα και το μίσος, ένα μίσος που με τη σειρά του διαμορφώνει τις συνθήκες για να γίνονται ακόμα και στόχοι όσων τρομοκρατών φιλοδοξούν να συνδεθούν με ένα χτύπημα με... «λαϊκή αποδοχή».

Κάπως έτσι εξηγείται μια επίθεση σε μια προσωπικότητα όπως ο κ. Παπαδήμος. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι το κόστος της τρομοκρατίας είναι πολλαπλό, αφού μέσα σε αυτό το κλίμα τρομοκρατούνται και αποθαρρύνονται άλλοι φορείς φιλελεύθερων θέσεων από το να επιστρατευθούν και να προσφέρουν στη χώρα. Ουσιαστικά λοιπόν είναι μάλλον αφελές να αποδεχθούμε ότι στην Ελλάδα η σύγκρουση ανάμεσα στη δυτική δημοκρατία και στον ολοκληρωτισμό βρίσκεται οριστικά στο παρελθόν. Αντίθετα, παραμένει πάντοτε παρούσα.

Η επίμονη παρουσία της σφραγίζει τη ζωή μας με πολλούς τρόπους. Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει (αν και ο κ. Αλιβιζάτος μάλλον δεν θα το έλεγε ποτέ έτσι ακριβώς...) ότι η τρομοκρατία είναι μία (η αιματηρή) από τις πολλές εκφράσεις ενός εμφυλίου που επισήμως τελείωσε το 1949 αλλά ανεπισήμως δεν έληξε ποτέ πραγματικά (διότι επικράτησε η λήθη και όχι η αλήθεια) με αποτέλεσμα να διαιωνίζεται με διάφορα μέσα, νόμιμα και μη. Οσο για τη μεγάλη πλειονότητα του λαού, βεβαίως, αυτή κοιμάται τον ύπνο του δικαίου αδυνατώντας να αναγνωρίσει τις κρυφές ατζέντες και την πολιτική καταγωγή εκείνων που την ταΐζουν πλαστές ειδήσεις, εφησυχασμό και ατελείωτο ψευδαισθησιακό σανό.

Μιχάλης Χρυσοχοΐδης: «Η πραγματική αιτία είναι η αδυναμία του κράτους»

«Υποπτα στοιχεία» προφανώς κυκλοφορούν γύρω από το πολιτικό γραφείο του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, γι' αυτό τα μέτρα ασφαλείας είναι αξιοπρόσεκτα. Η είσοδος επισκέπτη στο γραφείο του μοναδικού υπουργού Δημοσίας Τάξης της μεταπολίτευσης που τα έβαλε πραγματικά με την τρομοκρατία (με αποτέλεσμα το δέμα-βόμβα στην Κατεχάκη στις 24 Ιουνίου 2010, που σκότωσε τον επικεφαλής του γραφείου του Γιώργο Βασιλάκη...) σε υποχρεώνει σχεδόν να ακολουθήσεις κανόνες συνωμοτικότητας σαν αυτούς (για τους μυημένους εκ των αναγνωστών...) του Κάρλος Μαριγκέλα.

Μπορεί η επίθεση στον κ. Παπαδήμο να «δείχνει» προς τη «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» (κυρίως γιατί οι «Πυρήνες» έχουν αποκτήσει ειδικότητα στις αποστολές βομβών σε συσκευασία επιστολών ακόμη και στην κυρία Λαγκάρντ, στην κυρία Μέρκελ και στον κ. Σόιμπλε...), ο κ. Χρυσοχοΐδης ωστόσο θέλει να καταστήσει σαφές ότι όποια κι αν είναι η αλήθεια κάθε φορά για πρόσωπα και πράγματα, «η τρομοκρατία αντιμετωπίζεται και παύει να υπάρχει όταν υπάρχει ισχυρό και αποτελεσματικό κράτος».

Για τον υπουργό που δυνάμωσε την οργάνωση και την αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών ασφαλείας επιτυγχάνοντας την εξάρθρωση της «17 Νοέμβρη» το 2002, το «κλειδί» βρίσκεται στην επιχειρησιακή ετοιμότητα, σε συνδυασμό ασφαλώς με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την πλήρη νομική θεμελίωση των αδικημάτων, αλλά και την αφοσίωση στις αρχές της Δημοκρατίας. Πιστεύει πως η Δημοκρατία δεν μπορεί να ποινικοποιεί την ελεύθερη γνώμη, όσο ακραία κι αν είναι, αφού για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας αρκεί η πολιτεία να επικεντρώνεται αποκλειστικά και μόνο στη βέβαια και στέρεα τιμωρία της παράνομης πράξης. Υπενθυμίζει ότι πολλοί ήταν οι μάρτυρες που πολλά είχαν δει κατά την πολυετή δολοφονική σταδιοδρομία της 17Ν, αλλά αποφάσισαν να μιλήσουν μόνο όταν η πολιτεία άρχισε να επιδεικνύει αποτελεσματικότητα, αποφασιστικότητα και τον απαιτούμενο επαγγελματισμό.

Με αυτή την προσέγγιση απομυθοποιεί ουσιαστικά την τρομοκρατία και αρνείται κατηγορηματικά ότι είναι δύσκολο να ηττηθεί, ωστόσο παραδέχεται ότι η ρίζα της ελληνικής τρομοκρατίας εντοπίζεται στην πολιτική βία του απώτερου παρελθόντος. Βρίσκεται στον διχασμό της δεκαετίας του '40, σχετίζεται ευθέως με την ακραία αριστερή προσέγγιση προσώπων που προσδοκούν τη ρεβάνς και υιοθετούν την ασυμβίβαστη στάση απέναντι στον δυτικό προσανατολισμό της Ελλάδας και φυσικά δεν αρνείται ότι από αυτή τη βαθιά ρίζα ξεφυτρώνουν διαρκώς νέες παραφυάδες ακόμη και σήμερα. Ωστόσο, επιμένει και επαναλαμβάνει: «Η πραγματική αιτία της τρομοκρατίας είναι η αδυναμία του κράτους να καταπολεμήσει το πρόβλημα».





ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Πολιτική περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (28)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Η τρομοκρατία επιβιώνει, γιατί είναι δικά μας παιδιά | 19/06/2017 21:55
    Και θένε και τα κεφτεδάκια τους!
    Εμείς τα κ_λόπαιδα τα σπουδάζουμε!
    απάντηση30
     
     
    ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΣΗΜΟ | 19/06/2017 17:14
    Η τρομοκρατία επιβιώνει στην Ελλάδα, διότι η πατρίδα μας πάσχει δυστυχώς από την επάρατη νόσο της νεωτερικότητας, που ονομάζεται Ιδεολογία. Η ιδεολογία είναι εκείνη η πνευματική ασθένεια η οποία φορτίζει με πρόσημο το έγκλημα αποενοχοποιώντας στην συνείδηση των ανιάτως πασχόντων πολιτών στυγερούς και ποταπούς εγκληματίες με διεστραμμένο ψυχισμό που από ψυχολογική ανεπάρκεια επέλεξαν το κοινωνικό περιθώριο. Από την ιδεολογική διαστροφή υποφέρει η πατρίδα μας πολλές δεκαετίες, μεταπολιτευτικά ωστόσο, την πρωτοκαθεδρία του κοινωνικού εγκλήματος κατέχει η ακροαριστερή τρομοκρατία. Το φαινόμενο θα εκλείψει, μόνο αν οι ακροαριστεροί τρομοκράτες ενοχοποιηθούν τελεσίδικα στην λαϊκή συνείδηση.
    ΙΩΝ ΦΙΛΙΠΠΟΥ
    απάντηση40
     
     
    Ορματε τους | 19/06/2017 16:03
    Οι τραπεζιτεςφταινε για όλα. Γιατι ξερω-ξερω εμεις "δεν ζητήσαμε να δανειστούμε", αλλοι φταινε γι'αυτο!. Αλλα οι επιδοτήσεις, οι αστακομακαροναδες, τα διακοποδανεια και οι μισθοι μαμουθ για τους αναξιους, καναμε πως δεν γνωρίζαμε από που μας ηλθαν. Και τωρα παιδες που μας κοπήκαν οι δοξες, αποκτησαμε "ηθικη" και σαν ηθικοι πλεον, δικαζουμε και καταδικαζουμε, με την βαθια σκεψη και συνεση που μας διακρινουν!!
    Enas metanastis
    απάντηση253
     
     
    Poia swthria? | 19/06/2017 15:47
    Μα αν μας εσωσε απο χρεοκοπεια γιατι καθε χρονο κινδινευουμε παλι απο αυτην? Δεν νομιζω οτι μας εσωσε. Απλα πηγανε ολοι μαζι (ελληνες και ξενοι) το τενεκεδακι παρακατω. Το θεμα ειναι σε ποιανου τα χερια θα σκασει. Μονο αυτο δεν γνωριζουμε. Τα υπολοιπα ειναι γνωστα.
    Tassos
    απάντηση625
     
     
    Το παραμύθι σας!!! | 19/06/2017 15:15
    1)...κάνοντάς την να χάψει το παραμύθι ότι για την παρακμή της χώρας φταίνε οι «οι προηγούμενοι» Παραμύθι??? Παραμύθι ζεις εσύ και όλοι σου οι συνάδελφοι βλάχο-δημοσιογράφοι της Αθηνας. Η χωρα είναι 100% αποτυχημένη εδώ και δεκαετίες. Το παραμύθι είστε εσείς οι ίδιοι.
    Ανώνυμος / η
    απάντηση1210
     
     
    "Αυτό το παιδί δεν κάνει για Πρωθυπουργός" | 19/06/2017 14:54
    Δεν υπάρχει σόφρων που πιστεύει σε ιδεολογίες και ειδικά μετά από 43 χρόνια, όπου οι πρωταγωνιστές των γεγονότων έγιναν ραμόλια, να πολεμά το καθεστός. Σε κέθε περίπτωση, οι νεοεμφανιζόμενοι δεν πείθουν για τον αυθορμητισμό τους. Η προέλευση είτε είναι εγχώρια είτε εξωχώρια αλλά όχι για το καλό του Λαού. Ο κ. Παπαδήμος έπραξε υπηρεσιακώς αυτά που του ζήτησαν όλοι οι άλλοι προκειμένου ν' αποφύγουν τις πολιτικές ευθύνες. Και ενώ έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης ο ΓΑΠ, μας οδήγησε άνευ εκλογών στον κ. Παπαδήμο. Υπάρχουν τόσοι άμεσα εμπλεκόμενοι που φοβούνται και τον ίσκιο τους. Γιατί τον κ. Παπαδήμο; Οι μεταρυθμίσεις δεν είναι μόνο να δίνουμε. Χρειάζεται και η βελτίωση της Δικαιοσύνης που αλλοιθωρίζίζει
    Λαός με στενή έννοια
    απάντηση170
     
     
     
    Ο Παπαδήμος μας έσωσε από την χρεωκοπία!???? | 19/06/2017 14:02
    και ποιος μας οδήγησε σε αυτήν? Οι τραπεζίτες δεν έχουν καμμιά ευθύνη για αυτό? Ο Συντακτής δεν γνωρίζει ότι το ιδιωτικό χρέος των τραπεζών μεταμορφώθηκε σε κρατικό/δημόσιο χρέος? Ο Συντάκτης δεν γνωρίζει ότι οι Τραπεζίτεσ διοικούν αυτή τη στιγμή την Ευρώπη και οι πολιτικοί απλά εφαρμόζουν αυτα που τους λένε? Αφηστέ λοιπόν τις αγιογραφίες. Δεν μασαμε κουτοχορτο πλέον.
    Μιχάλης
    απάντηση939
    Απαντήσεις  2 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Στοχεθουν οσους βοηθουν τη χωρα | 19/06/2017 13:51
    Εξαιρετικες και ευστοχες επισημανσεις .Όταν ο λαικισμοςδιαχρονικα ,ο χυδαίος προσφατα και τα νταουλια ακομη πιο προσφατα χαιδευαν τα αυτια των πολιτων είναι επομενο οι τρομοκρατες να στοχευσουν αυτόν που τη βραδυα που ανελαβε ειπε "αναπτυξη προυποθετη δημοσιονομικη εξυγιανση πλεον ".Ευστοχα παρατηρει ο αρθρογράφος ότι ετσι οι τρομοκρατες χαιδευουν τα αυτια οσων δεν ειχαν και δεν εχουν καταλαβει το τιμημα της εξυγίανσης ουτε καν ότι τα 120 δισ που την εκαναν επειδή ουτε οι πολιτες της δεν εμπιστεύονται τη χωρα ζημιωνουν αυτους που υποτίθεται θελουν να εκφρασουν .Ζηταν αποδοχή από οσους δεν θα κανουν το παραμικρο βημα υπερβασης του τελματος στοχεθουν οσους μπορει να βοηθησουν τη χωρα
    pan montr
    απάντηση133
     
     
     
    Μην προσπαθειτε να ηρωποιησετε τον Παπαδημο για να ευλογειτε τα γενια σας! | 19/06/2017 12:51
    Ο Παπαδημος Δεν ειναι η Εκφραση της Δημοκρατιας! Ο ανθρωπος (ασχετα αν ειναι καλος 'η κακος) Δεν ηταν ποτε Εκλεγμενος απο τον Λαο! Διορισμενος απο το βαθυ κρατος, τραπεζιτης του συστηματος και υπαλληλος των ξενων ηταν ο Παπαδημος! Ποτε ρε λαμογια του εδωσε ο ελληνικος λαος την εμπιστοσυνη του? Εκτος αν 'ελληνικο λαο' θεωρειτε τον Μπενι και τον Αντωνη!? Απο ποτε ενας τεχνοκρατης τραπεζικος μη εκλεγμενος θεωρειται 'ηρωας της Δημοκρατιας'? Πατε καλα? Δεν ειναι κανεις ελληνας, πιστευω, υπερ της δολοφονιας ανθρωπων αλλα αλλο αυτο και αλλο να δοξαζετε ενα τυπο που με τη σειρα του βοηθησε σε ενα καταστροφικο για την Ελλαδα PSI και αφαιρεσε περιουσια απλων ελληνω και διαφορων υγιειων ταμειων! Ελεος
    Σπυρος
    απάντηση852
    Απαντήσεις  2 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Του οφείλουμε πολλά. | 19/06/2017 11:44
    Του οφείλουμε πολλά. Όπως και του κ. Στουρνάρα Γ.. Πρόσφεραν και προσφέρουν. Η Ελλάδα τιμωρεί τους άξιους και όσους πρόσφεραν και προσφέρουν. Αυτοί ήμασταν και αυτοί είμαστε. Όταν δεν είμαστε ικανοί να κάνουμε αυτοκριτική, να καταλάβουμε ότι εμείς φταίμε και όχι οι άλλοι, δεν θα αλλάξει τίποτα.
    Ελένη Λ.
    απάντηση435
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    προφανώς η τρομοκρατία επιβιώνει... | 19/06/2017 08:10
    όσο επιβιώνουν οι διάφοροι μαϊντανοί που μας κυβερνάνε, κατακλέβοντας, χρεωκοπώντας και καταστρέφοντάς μας.
    τι δεν κατάλαβες αγόρι μου;
    απάντηση286
     
-