από metereologos.gr
Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2017
 

Έφυγε ο Δημήτρης Κουμάνταρος

Ενας αγωνιστής της δημοκρατίας,ένας υπεύθυνος πολίτης με όλη τη σημασία της λέξης
Έφυγε ο Δημήτρης Κουμάνταρος
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Ένας μαχητής της ζωής,ένας αγωνιστής της δημοκρατίας,ένας υπεύθυνος πολίτης με όλη τη σημασία της λέξης, ο Δημήτρης Κουμάνταρος έφυγε από κοντά μας. Άντεξε τα σκληρά βασανιστήρια της χούντας, ήταν πάντα ενεργός στις πολιτικές και κοινωνικές μάχες των τελευταίων δεκαετιών, δίνοντας το παρών όπου και για όποιον χρειαζόταν.

Όπως έγραφε σε μια παρέμβαση του λίγες μόλις μέρες πριν:

«Ονειρεύομαι ένα ξεσηκωμό.
Ενάντια στην αδιαφάνεια, στη διαφθορά, στην κομματοκρατία, στην αναξιοκρατία.
Ενάντια στη διχαστική λογική, στο φανατισμό, στην προχειρότητα και στην τσαπατσουλιά.
Ενάντια στη μετάθεση ευθυνών, την ατομοκρατία, την έλλειψη συνεργατικού - ομαδικού πνεύματος.
Ένα ξεσηκωμό συμμετοχής, έρευνας, διαλόγου, για το πως μπορούμε καλύτερα να βοηθήσουμε τους πρόσφυγες και τους ντόπιους που βρίσκονται σε ανθρωπιστική κρίση».

Σε ένα μικρό βιογραφικό που ο ίδιος είχε γράψει στο blog του σημείωνε: «Γεννήθηκα το Γενάρη του 1954 στην Αθήνα, στη Κυψέλη. Τέλειωσα το Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχω εργαστεί ως πλασιέ βιβλίων, ερευνητής αγοράς πόρτα - πόρτα, παραγωγός διαφημίσεων για περιοδικό, οικοδόμος, ιδιοκτήτης του μπαρ ΤΡΑΜ, μπάρμαν, Disk Jokey και κυρίως σα δημοσιογράφος σε ραδιοφωνικούς σταθμούς και στην «Ελευθεροτυπία». Μέλος της Ενώσεως Συντακτών παραιτήθηκα από τη δημοσιογραφία το 1996, θεωρώντας το τρόπο άσκησής της, λόγω του μονοπωλίου των εκδοτών - καναλαρχών, ως μια από τις σημαντικότερες, αν όχι τη σημαντικότερη αιτία για το σύγχρονο βάλτωμα της ελληνικής κοινωνίας. Πήρα ενεργά μέρος στο φοιτητικό αντιδικτατορικό και στο λαΐκό κίνημα τη περίοδο 1971 - 1980. Φυλακίστηκα από το δικτατορικό καθεστώς και κλήθηκα ως μάρτυρας κατηγορίας στις δίκες των βασανιστών και του Πολυτεχνείου μετά τη μεταπολίτευση του 1974. Εκλέχτηκα στα πρώτα μεταδικτατορικά συμβούλεια της ΕΦΕΕ και των φοιτητών της Νομικής. Από το 1980 παραμένω πολιτικά ανένταχτος».



Πολιτική περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (8)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
     
    ένας σχολιαστής, | 21/03/2017 13:14
    τέσσερις διαφορετικές υπογραφές.. Δεν είναι απαγορευτικό ούτε κακό,απλά το παρατήρησα. Κατά τ' άλλα,ευχομαι κι εγώ ελαφρύ το
    χώμα
    απάντηση07
    Απαντήσεις  2 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Υπέροχο Κείμενο | 21/03/2017 12:14
    Το κείμενο ανήκει στην καθ.Βάσω Κιντή To σκέφτομαι καιρό αλλά με τον θάνατο του Δημήτρη Κουμάνταρου λέω να το γράψω. Με τον εκτσογλανισμό του συμφεροντολογικού ακτιβισμού που έφεραν οι ομάδες του Συριζα στην πολιτική ζωή της χώρας, πολύ πριν γίνει κυβέρνηση, με τις γλοιώδεις επικλήσεις της αξιοπρέπειας, τις υποκριτικές ανοησίες περί ανθρωπιστικής κρίσης , με κάτι τύπους σαν τον Παπαδημούλη και άλλους σαν κι αυτόν, συκοφαντήθηκε ένα ολόκληρο κίνημα, μια στάση ζωής νέων που απέναντι στο πνιγηρό σκοτάδι της δικτατορίας, σε ένα κλειστό σύστημα σιωπής και παρακολούθησης, δεν συμβιβάστηκαν, δεν φοβήθηκαν κι ας είχε κόστος δυσβάστακτο για τους νεανικούς τους ώμους -διακοπή σπουδών, υποχρεωτική στράτευση, φυλακή, εξορία, βασανιστήρια, διαρκής διακινδύνευση, ανατροπές ζωής. Χωρίς αντάλλαγμα, χωρίς στήριγμα, χωρίς ορατό φως. Μόνο γιατί ήταν σωστό, μόνο γιατί έτσι έλεγε η ελευθερία της νεότητας και η χαρά της συλλογικής δράσης. Αυτή είναι πραγματική αξιοπρέπεια. Και οι πιο καλοί από αυτούς, όπως ο Δημήτρης Κουμάνταρος, δεν διεκδίκησαν τίποτε, αποσύρθηκαν πιο σοφοί και είχαν τη γενναιότητα να αναθεωρούν όχι από καιροσκοπισμό αλλά από ωριμότητα. Απέναντι στον εκφυλισμό του τραμπουκισμού η λύση δεν είναι ο συμβιβασμός, το κατεβασμένο κεφάλι, η στενή μέριμνα για το ατομικό συμφέρον, η παθητικότητα ως κανόνας ζωής. Τα πυροτεχνήματα της νεότητας αλλά και η γενναιότητα στη ζωή μπορεί να είναι παράτολμα αλλά αξίζουν τον θαυμασμό μας γιατί μας δείχνουν πώς μπορεί κάτι να έχει νόημα. Να αποσπάσαι από αυτό που σε εξομοιώνει με το περιβάλλον σου για να βλέπεις τον κόσμο αλλιώς. Όχι όπως είναι, αλλά όπως θα ήθελες να είναι. Γίνεσαι κι εσύ κάπως δημιουργός.
    Αθηναίος
    απάντηση151
     
     
    Ένας από τους λίγους ακέραιους | 21/03/2017 09:08
    Στο καλό Δημήτρη,ανήκεις στην μικρή δυστυχώς ομάδα,σπάνιων ανθρώπων που παραμένουν ακέραιοι και δροσεροί σε αυτό το σκοτείνιασμα του σημερινού κόσμου. η ανάμνηση της ματιάς σου, πάντα θα συντροφεύει και θα παρηγορεί την καρδιά μου.
    Αριστείδης Παπουτςάκης
    απάντηση110
     
     
    Ένας από τους λίγους | 20/03/2017 15:04
    'Ενας από τους λίγους που άρθρωσαν λόγο αγωνίας όταν έπρεπε... Καλό του ταξίδι και κουράγιο στην οικογένεια του...
    Αθηναίος
    απάντηση662
     
     
    Σπάνιος | 20/03/2017 15:01
    Σπάνιος άνθρωπος, ωραίος τύπος. Την αγάπη μας στην εξίσου σπάνια γυναίκα και σύζυγό του.
    ΓΔ
    απάντηση570
     
     
    Ένας καλός άνθρωπος | 20/03/2017 13:58
    Με όλη τη σημασία της λέξης. Ας αναπαυτεί η ψυχή του και κουραγιο στη σύζυγό του.
    ΛΕ
    απάντηση630
     
-