από metereologos.gr
Πέμπτη 19 Ιουλίου 2018
 
 

Μαγική πόλη

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

«Η Αθήνα είναι πλέον πολύ πιο ζωντανή με τόσους διαφορετικούς τρόπους, πολιτιστικά ενημερωμένη και σε κάνει να αναρωτιέσαι πώς τα κατάφερε όλα αυτά μέσα στην καρδιά της χειρότερης οικονομικής καταστροφής στην Ιστορία της Ευρωπαϊκής Ενωσης» έγραψε η δημοσιογράφος Τσάρλι Γουάιλντερ στους «New York Times». Πού να της έδειχνα και τη γειτονιά μου! Τότε θα άφηνε το Μανχάταν (ή το Βερολίνο, όπου διαβάζω πως ζει) για πάντα και θα την είχα στο απέναντι διαμέρισμα, μόνιμη κάτοικο σε αυτόν τον μεσογειακό παράδεισο. Μόνο τη γούνα της να μην ξεχνούσε, γιατί όπως και εμείς ούτε οι απέναντι ανάβουν τη θέρμανση τα τελευταία χρόνια.

Ποιος, όμως, ασχολείται με τη θέρμανση μέσα στο καλοκαίρι; Θα ζούσε λοιπόν και εκείνη αυτό που ζω εγώ τώρα που κοιμάμαι με ανοιχτές τις μπαλκονόπορτες - δεν μπορείς να έχεις το κλιματιστικό σε λειτουργία όλο το βράδυ και για λόγους οικονομίας και επειδή ξυπνάς με τον λαιμό σαν τσαρούχι. Τι ζω; Αυτό το «πολύ πιο ζωντανή» που λέει η Γουάιλντερ. Σε έναν δρόμο που ήταν πάντα ήσυχος δεν μπορείς πια να ηρεμήσεις. Οι ώρες κοινής ησυχίας έχουν καταργηθεί και καθένας κάνει ό,τι θέλει χωρίς να ενδιαφέρεται για τους άλλους. Αναρωτιέμαι πότε προφτάσαμε (με πρόφαση την κρίση;) να γίνουμε τόσο γαϊδούρια! Ζω, επιπλέον, και το «πολιτιστικά ενημερωμένη» της Γουάιλντερ: Δίπλα στο βαρύ λαϊκό και στο σκυλάδικο έχουν προστεθεί επιτυχίες τού Μπόλιγουντ και αμανέδες. Απόλαυση! Ζήτημα ημερών είναι η τοποθέτηση ανδριάντα της Ουμ Καλσούμ στην κοντινή πλατεία.

Παρεμπιπτόντως, τις τελευταίες εβδομάδες έχουμε και εικαστικές παρεμβάσεις: Κάποιος παίρνει τα φυλλάδια που επιμένουν να ρίχνουν τα εστιατόρια κάτω από τις πόρτες μας παρά τις απαγορεύσεις, τα κάνει χαρτοπόλεμο και τα σκορπίζει στην είσοδο της πολυκατοικίας. Πού είσαι Τσάρλι Γουάιλντερ να σε ράνουμε με κομφετί, βασίλισσα του νεοελληνικού καρναβαλιού μας, και να σε περιφέρουμε στους δρόμους, στην καρότσα τού «Ολα τα παλιά αγοράζουουου» που περνάει συνήθως τα μεσημέρια! Να σε βολτάρουμε στο χάος μας, για να σε ευχαριστήσουμε για την ωραία εικόνα μας που μεταφέρεις στο εξωτερικό.

Επέστρεψε, λέει η αρθρογράφος, στην πόλη που είχε γνωρίσει στην αρχή της κρίσης και είδε με χαρά μια άλλη, καλύτερη πόλη. Βρε μπας και πράγματι την πήγαν σε άλλη, εκτός συνόρων, πόλη; Εκτός αν από το αεροδρόμιο τη διακτίνισαν στο Νιάρχος και από εκεί στην Κηφισιά. Πάντως, από τα μέρη μας δεν μπορεί να πέρασε. Εμείς έχουμε πολύ ναρκωτικό, θα το έβλεπε. Εχουμε πολύ σπασμένο παγκάκι, πολύ εξαθλιωμένο μετανάστη να κοιμάται πάνω στο σπασμένο παγκάκι, πολύ παραμελημένα πάρκα, πολύ λακκούβα στους δρόμους, πολλά κλειστά μαγαζιά. Εχουμε πολλούς ρακένδυτους με καροτσάκια από σουπερμάρκετ που ψάχνουν τα σκουπίδια και ό,τι δεν τους κάνει το αφήνουν πεταμένο έξω από τους δύο κάδους απορριμμάτων μας. Εχουμε και έναν κύριο που προχθές βγήκε με τη βερμουδίτσα και την παντοφλίτσα του, πήρε έναν από τους δύο κάδους, τον έσυρε με θόρυβο και εξαφανίστηκε μαζί του στρίβοντας στην επόμενη γωνία. Δεν τον ξαναείδαμε - τον κάδο. Μας λείπει πολύ, όμως, γιατί τώρα μαζεύονται ακόμη περισσότερα σκουπίδια στο πεζοδρόμιο.

Αυτά και άλλα πολλά θα ήθελα να ζήσει όχι ως επισκέπτρια, αλλά ως μόνιμη κάτοικος μιας γειτονιάς στα πέριξ του Κέντρου η κυρία Γουάιλντερ. Και μετά ας ξαναχτενίσει το κείμενό της, κατά το οποίο η Αθήνα είναι «μία πόλη που έχω δει να αλλάζει και να εξελίσσεται, να υπομένει την κρίση και το χάος και την οικονομική κατάρρευση, κι όμως να καταφέρνει να αναδυθεί μέσα από τα συντρίμμια ως ένας από τους πιο ζωντανούς και σημαντικούς πολιτιστικούς προορισμούς της Ευρώπης».

Ναι, η Αθήνα είναι μια πόλη που γέμισε επισκέπτες. Μάθανε πως ξεπουλιόμαστε και ήρθαν. Ως και για να κάνουν γκραφίτι καταφθάνουν, γιατί εδώ δεν τους μπουζουριάζει κανένας, όπως θα γινόταν αν τολμούσαν να βγουν στους δρόμους της πατρίδας τους με σπρέι. Ετσι, «όπου κι αν κοιτάξεις, βλέπεις τουρίστες που σέρνουν τις βαλίτσες τους ή κρατούν τα κινητά τους ανοιχτά στο Google Maps». Ε, και; Και εγώ ως τουρίστας έχω σύρει τη βαλίτσα μου σε παραγκουπόλεις και σε φτωχογειτονιές του εξωτερικού, αυτό τις κάνει να ξαναβρίσκουν τη χαμένη αίγλη τους; Τι ρωτάω, όμως; Καθένας ό,τι θέλει βλέπει. Η Τσάρλι Γουάιλντερ είδε την ανάκαμψη, την πρόοδο και την πολιτιστική έκρηξη. Εύχομαι να έχει κληρονομικό χάρισμα.


* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 1 Ιουλίου 2018.




ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (8)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Συγχαρητήρια για το άρθρο σας | 04/07/2018 03:18
    Το μόνο που θα συμπλήρωνα είναι η κατάντια των παρατημένων δυστυχισμένων σκύλων στα μπαλκονάκια που ουρλιάζουν ανα πάσα ώρα και στιγμή μέρα ή νύχτα προσθέτοντας τη ...φωνή τους στην απίστευτη ηχορύπανση που πολύ σωστά περιγράφετε.Φαινομενο αποκλειστικά ελληνικό (ένα ακόμα) για το οποίο κανείς δεν δείχνει να ενδιαφέρεται,πολλοί όμως υποφέρουν...Ας κάνουμε όλοι ένα μικρό ταξιδάκι σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή ή δυτική χώρα για να δούμε ποσό πίσω είμαστε.Αν δεν συνειδητοποιήσουμε την κατάσταση μας δεν θ´αλλαξουμε ποτέ.
    Το αίσχος δε σταματά,μόνο χειροτερεύει
    απάντηση61
     
     
    Ισως | 03/07/2018 18:42
    Υπαρχει μια αμφιδρομη "ροη" αναμεσα στην γειτονια και στους κατοικους της... "Την αλλαγη που θελεις να δεις στην γειτονια σου κανε την πρωτα στον εαυτο σου"... Εξαρταται , βεβαια, ΚΑΙ απο το ποιοι υπερτερουν πληθυσμιακα.
    Συννεφια
    απάντηση23
     
     
    οκ. υπάρχουν και όμορφες | 03/07/2018 17:45
    περιοχές στην Αθήνα...άλιμος, γλυφάδα, σαρωνίδα, κηφισιά, εκάλη κλπ. αυτά όμως δεν είναι κέντρο αθήνας. είναι περίχωρα. σε όλες τις ευρωπ. πρωτεύουσες το κέντρο είναι παλάτι... εμάς συμβαίνει το αντίθετο. όσο για τα γκράφιτι. συμφωνώ απόλυτα... μέχρι και σε μνημεία έχει γκράφιτι... δηλ τί γκράφιτι, το γκράφιτι είναι κάποιες φορές τέχνη. συνθήματα και μουντζούρες, μουντζούρες που σου μαυρίζουν την ψυχή.. που η ασχήμια τους σε κατακλύζει. που νιώθεις αιχμάλωτός τους. όχι. όπως και να τη δεις. το κέντρο, είναι το πιο απεριποίητο κέντρο πρωτευουσας του δυτικού κόσμου. ...ας ελπίσουμε να βάλουν μυαλό οι υπεύθυνοι και να φτιάξουν την κατάσταση, γιατί Ελλάδα δεν είναι μόνο τα πανέμορφα νησιά μας!
    ΚΩΣΤΗΣ
    απάντηση40
     
     
    Συμφωνώ μέ τό άρθρο.......Αλλά | 03/07/2018 16:43
    Σέ όλες τίς μεγάλες πόλεις υπάρχουν πέριξ τού κέντρου αντίστοιχες /παρόμοιες γειτονιές,π.χ.Νέα Υόρκη. Στή δέ Βοστώνη πού είναι ωραιότατη πόλη,πρό ετών άνθρωποι κοιμόντουσαν σέ παγκάκια στά κεντρικά πάρκα καθώς καί σέ κούτες σέ άλλα σημεία τού κέντρου. Τότε στήν Αθήνα μας αυτά τά φαινόμενα ήταν άγνωστα. Παγκοσμιοποίση γάρ.
    Φάληρο
    απάντηση126
     
     
    Η Ουμ Καλσούμ στην πλατεία | 03/07/2018 15:17
    "Δίπλα στο βαρύ λαϊκό και στο σκυλάδικο έχουν προστεθεί επιτυχίες τού Μπόλιγουντ και αμανέδες. Απόλαυση! Ζήτημα ημερών είναι η τοποθέτηση ανδριάντα της Ουμ Καλσούμ στην κοντινή πλατεία". Ένας ανδριάντας της Ουμ Καλσούμ θα στόλιζε την πλατεία με το σπασμένο παγκάκι ή εν πάση περιπτώσει θα εκπροσωπούσε ένα μέρος των κατοίκων της Αθήνας, οι οποίοι έχουν εμπλουτίσει την πόλη με ήχους και χρώματα από άλλες κουλτούρες. Σε αυτούς οφείλεται άλλωστε (μεταξύ άλλων) το γεγονός ότι η Αθήνα έχει γίνει πολιτιστικά ενδιαφέρουσα. Όταν ο μεμψιμοιρία ("Μάθανε πως ξεπουλιόμαστε και ήρθαν") συναντά την ξενοφοβία, ο λόγος που αρθρώνεται παύει να είναι γραφικός.
    Άγγελος Σ.
    απάντηση614
     
     
    Εντεταλμένη αποστολή | 03/07/2018 14:29
    Από τη στιγμή που την κάλεσαν να έρθει με το αζημίωτο, επόμενο ήταν να αναφερθεί με τα πλέον κολακευτικά σχόλια για την Αθήνα. Το ζήτημα είναι ότι αδίκως ξοδευόμαστε, τη στιγμή που αυτή η άθλια εικόνα της πόλης δεν κρύβεται με τίποτα.
    kostas
    απάντηση183
     
     
     
    Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά και η ευγένεια η άλλη μισή | 03/07/2018 11:51
    Αχ κύριε Βίδο, μακάρι περισσότεροι από μας να είχαμε όχι μόνο την κοινωνική αλλά και την αισθητική σας ευαισθησία! Έπειτα είναι μία μαθητεία που δεν κοστίζει. Μπορούσε ο καθένας μας να κάνει κάτι λιγότερο από το να επιβαρύνει το ούτως ή άλλως υποβαθμισμένο οικιστικό, οδικό, συγκοινωνιακό και ό,τι άλλο περιβάλλον. Όπως οι ενεργητικές νοικοκυρές των παιδικών μου χρόνων, που σκούπιζαν και (στις γιορτές) ασβέστωναν το πεζοδρόμιο μπροστά στο σπίτι. Εμείς όμως όχι μόνο βρομίζουμε, αλλά και γκρινιάζουμε από πάνω! Όσο για την ηχορύπανση, αυτή είναι μια άλλη πικρή ιστορία. Σαν να μισούμε και να μας μισούν!
    πλησίστια
    απάντηση261
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων