από metereologos.gr
Δευτέρα 23 Ιουλίου 2018
 
 

Γιατί απαξιώνεται η Ευρώπη;

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Ποια είναι η στόχευση των εμπορικών πολέμων που αναγγέλλει ο πρόεδρος Τραμπ με την επιβολή δασμών; Διότι, ας μη ξεχνάμε, η προώθηση του ελεύθερου παγκόσμιου εμπορίου θεμελιώθηκε κατ’ απαίτηση των ΗΠΑ στο Bretton Woods το 1944 με την Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου (GATT) που αντικαταστάθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ) το 1995. Γιατί δεν διαλύθηκε το ΝΑΤΟ με τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου αλλά παρέμεινε και επεκτείνεται εντός των γεωγραφικών ορίων της Ευρώπης; Γιατί δεν υπάρχει σήμερα ένα σύστημα ασφαλείας στην Ευρώπη, όπως στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου; Η απάντηση για όλα αυτά είναι απλή: Διότι ανατράπηκαν έκτοτε οι συνθήκες και οι συσχετισμοί μεταξύ των πρωταγωνιστών στην παγκόσμια σκηνή.

Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου ανέδειξε μια ιστορική πρωτοτυπία που καθορίζει έκτοτε τις παγκόσμιες εξελίξεις. Ενώ μέχρι τότε η ιστορική εμπειρία μας δίδαξε ότι η αναθεώρηση των συνόρων των κρατών συντελείται στην διάρκεια του πολέμου και επισφραγίζεται με τις συνθήκες ειρήνης που ακολουθούν την λήξη των εχθροπραξιών και οριοθετούν τις συνέπειές του μαζί με τα “έπαθλα” των νικητών, με τον Ψυχρό Πόλεμο συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Δηλαδή, προηγήθηκε η συνθηκολόγηση της ΕΣΣΔ με την υπογραφή της διάλυσης του Συμφώνου της Βαρσοβίας κατά τη σύνοδο κορυφής της ΔΑΣΕ το Νοέμβριο του 1990 στο Παρίσι και ακολούθησαν οι συνέπειες της ψυχροπολεμικής σύγκρουσης, δηλαδή η απόσπαση από τους νικητές των “επάθλων” της επικράτησής τους: Η διάλυση της ΕΣΣΔ και της Γιουγκοσλαβίας, οι δύο πόλεμοι του Κόλπου, η κατοχή του Αφγανιστάν, η Αραβική Άνοιξη, οι “πολύχρωμες” επαναστάσεις, οι εξελίξεις στην Εγγύς Ανατολή, η επέκταση του ΝΑΤΟ και οι εμπορικοί πόλεμοι που αναγγέλλονται με την επιβολή δασμών εντάσσονται σε αυτή λογική. Γιαυτό δεν μπορεί να υπάρξει ένα σύστημα ασφαλείας στις μεταψυχροπολεμικές συνθήκες, όπως στη διάρκεια του Ψυχρού πολέμου. Η Τελική Πράξη του Ελσίνκι του 1975, που κατοχύρωνε την εθνική κυριαρχία και κυρίως το απαραβίαστο των συνόρων των κρατών, με το τέλος του Ψυχρού πολέμου μετατράπηκε σε κουρελόχαρτο. Για έναν απλό λόγο: Διότι θα τροχοπεδούσε τα συμφέροντα των νικητών, δηλαδή των ΗΠΑ. Εξ άλλου ένα σύστημα ασφαλείας συνομολογείται μόνον σε συνθήκες ισορροπίας δυνάμεων. Είναι αδύνατο να υπάρξει στη σημερινή ανισορροπία της μιας υπερδύναμης μετά τον Ψυχρό πόλεμο. Διότι οι ΗΠΑ διεκδικούν και θα διεκδικούν καθημερινά ολοένα και περισσότερα, κάτι που θα εκδηλώνεται εντονότερα όσο θα κυλά ο χρόνος.

Στο Bretton Woods το 1944, η Ουάσινγκτον με την GATT “έθεσε στο στόχαστρο τις προνομιακές συμφωνίες που είχε συνάψει η Μεγάλη Βρετανία με τις αποικίες της, και οι οποίες εμπόδιζαν την προώθηση των αμερικανικών πολιτικών συμφερόντων” (Dani Rodrik), δηλαδή επιδίωξε να ανοίξει στο εμπόριό της τις αγορές των αποικιοκρατικών αυτοκρατοριών της Βρετανίας και της Γαλλίας στις οποίες οι δύο ευρωπαϊκές δυνάμεις είχαν αποκλειστικά δικαιώματα.

Όπως και έγινε. Σήμερα όμως η Ουάσινγκτον διαπιστώνει ότι καίτοι επωμίστηκε το οικονομικό και το στρατιωτικό βάρος του Ψυχρού Πολέμου, το εμπορικό της ισοζύγιο στα πλαίσια του ελεύθερου εμπορίου με τις ευρωπαϊκές χώρες και ιδιαίτερα με την ηττημένη των δύο παγκοσμίων πολέμων Γερμανία την οποία και τις δύο φορές αυτή αναστήλωσε, είναι ελλειμματικό και μάλιστα επιδεινώνεται ραγδαία. Ως αδιαμφισβήτητη μοναδική υπερδύναμη πλέον, γνωρίζει ότι μπορεί να εκβιάσει την κατάσταση υπέρ των συμφερόντων της και αυτό κάνει με τον πρόεδρο Τραμπ, μέχρις ότου συναντήσει σθεναρή αντίσταση από τα θιγόμενα συμφέροντα. Όμως ποιος μπορεί να αντισταθεί σήμερα στις ΗΠΑ; Η Ευρώπη; Μάλιστα από τα μέσα της δεκαετίας του ‘90 η Ουάσινγκτον έχει βρει ένα μοναδικό τρόπο αποδυνάμωσης της οικονομίας των ευρωπαϊκών κρατών με τη μορφή επιβολής κυρώσεων έναντι του Ιράν, του Ιράκ επί Σαντάμ, ή της Ρωσίας που ενώ διακηρύσσει ότι στοχεύουν τα συγκεκριμένα κράτη κυρίως στρέφονται κατά των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν και τα μέτρα προστατευτισμού του προέδρου Τραμπ.

Έτσι η Ουάσινγκτον υποτάσσει οικονομικά την Ευρώπη που θα μπορούσε να εξελιχθεί στον μεγάλο ανταγωνιστή της ενώ ήδη την ελέγχει στρατιωτικά με το ΝΑΤΟ και φιλοδοξεί να την εξαρτήσει και ενεργειακά. Το αποτέλεσμα, όσο απομακρυνόμαστε χρονικά από το τέλος του Ψυχρού πολέμου γίνεται ολοένα πιο ορατό: Η Ευρώπη δεν διαδραματίζει πλέον καθοριστικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις. Το αντίθετο μάλιστα. Δεν έχει γίνει αντιληπτό ότι όσο η Ευρώπη δεν αυτονομείται στρατιωτικά έναντι του ΝΑΤΟ, όσο προβαίνει σε συνεχείς διευρύνσεις που αποκλείουν την ένωσή της και όσο ανέχεται, ίσως μάλιστα παροτρύνει, τα κράτη και τα κρατίδια που προέκυψαν μετά το 1989 να εντάσσονται στο ΝΑΤΟ, ότι αποδυναμώνεται και απαξιώνεται ολοένα και περισσότερο έναντι των ΗΠΑ και των άλλων ανερχόμενων δυνάμεων; Μήπως αγνοεί ότι το ΝΑΤΟ δημιουργήθηκε και διατηρήθηκε εν μέρει για να αποτρέψει την απειλή να ακολουθήσει δηλαδή η Ευρώπη ανεξάρτητη πορεία; (1) Ή μήπως αγνοούν ότι ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ συμφώνησε με τον πατέρα Μπους και τον τότε ΥΠΕΞ Τζέιμς Μπέικερ να επιτρέψει την επανένωση της Γερμανίας και την ένταξή της στο ΝΑΤΟ με αντάλλαγμα την υπόσχεση να μην επεκταθεί το ΝΑΤΟ «ούτε εκατοστό ανατολικά»; (2). Και όμως επεκτείνεται έκτοτε με τις ευλογίες των Βρυξελλών που αδυνατούν να αντιληφθούν πως έτσι ψαλιδίζονται οι ευρωπαϊκές προοπτικές στην ήπειρο αλλά και παγκόσμια.




Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (6)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
     
    δεν ειναι ετσι τα πράγματα, όπως τα παρουσιάζετε.... | 20/06/2018 18:25
    Οι ΗΠΑ δεν αντιτίθενται στην Ευρώπη ( άρα, και εμείς, θα πρέπει νομοτελειακά να πάρουμε το μέρος της Ευρώπης). Οι ΗΠΑ, αντιτίθενται στην Γερμανική Ευρώπη, δηλαδή στην ηγεμονία της Γερμανίας, η οποία τεχνηέντως μέσω του κοινού νομίσματος, που είναι ένα διευρυμένο ΜΑΡΚΟ, κατάφερε, να κυριαρχήσει οικονομικά και πολιτικά στην Ευρώπη, και να ισοπεδώσει τα κράτη του Νότου. ΔΕΝ ΤΙΘΕΤΑΙ ΖΗΤΗΜΑ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΗΠΑ-ΕΥΡΩΠΗΣ. Τίθεται ζήτημα, απελευθερώσεως των κρατών, που εγκλωβίστηκαν στην Γερμανική Επικυριαρχία, και ίσως η αντιπαράθεσις των ΗΠΑ με την Γερμανία, να διαλύσει αυτό το ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΣ που έχει μετατραπεί η ΕΕ. Η υποδούλωση μας στην Γερμανική επικυριαρχία είναι ισάξια της Κολάσεως.
    Θουκυδίδογλου
    απάντηση1216
    Απαντήσεις  4 | Εμφάνιση όλων