από metereologos.gr
Δευτέρα 23 Ιουλίου 2018
 
 

Η ιστορία μιας παράταξης

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Η κρίση στην Κεντροαριστερά ήταν προβλέψιμη. Απεδείχθη δυστυχώς και αναπόφευκτη.
Το Σκοπιανό ήταν η αφορμή. Η προσωπική δυσθυμία του Θεοδωράκη βοήθησε. Αλλά ο πραγματικός λόγος είναι βαθύτερος.

Στην εκατονταετή ιστορία της και σε όλες τις εκδοχές της, στις επιτυχίες και στις αποτυχίες, στην πιο κεντρώα ή πιο αριστερή εκδοχή της, η δημοκρατική παράταξη είχε από την εποχή του ιδρυτή της Ελευθερίου Βενιζέλου ένα μόνιμο και αναλλοίωτο χαρακτηριστικό: είναι ένα βαθιά πατριωτικό ρεύμα.

Αυτό την προσδιόρισε. Με αυτή τη σκέψη πρωταγωνίστησε σε όλους τους εθνικούς αγώνες. Αυτό την οδήγησε να συνεργαστεί με τη Δεξιά στον Εμφύλιο. Αυτό την έβαλε στην πρώτη γραμμή του ευρωπαϊκού οράματος.
Δεν κατέληξε στον ευρωπαϊσμό επειδή αγαπάει την Ευρώπη. Αλλά από πατριωτισμό επειδή αγαπάει την Ελλάδα.
Αυτή την παράδοση υπηρέτησε η Φώφη στη συμφωνία για το Σκοπιανό. Και αυτή την παράδοση προσπέρασαν αψήφιστα και αστόχαστα διάφοροι χαζοχαρούμενοι ή πρόσφυγες άλλων πολιτικών οριζόντων. Καλώς ή κακώς, το μετρούν λιγότερο.

Δεν αμφισβητώ τα κίνητρά τους ή τις προθέσεις τους, προς Θεού!
Αμφισβητώ την ευθυκρισία τους. Τα εθνικά ζητήματα δεν είναι Σουντόκου για να τα λύνεις ή να μην τα λύνεις. Είναι μπερδεμένα κουβάρια με εύφλεκτα υλικά που μπορούν να ξεμπλέξουν μόνο με υπομονή, παιδαγωγική, μεθοδικότητα και φροντίδα για όσους διαφωνούν.

Με απόλυτο σεβασμό στην άποψη του κάθε πρέσβη, νομικού ή ειδικού που έσπευσε να μας διαφωτίσει για την ανάγκη ή τα πλεονεκτήματα της λύσης, το βασικό ζητούμενο δεν είναι το περιεχόμενο μιας συμφωνίας.
Οχι για τις εθνικιστικές σαχλαμάρες που ακούω. Αλλά επειδή η Ιστορία έχει δείξει ότι οι χειρότερες πολιτικές τερατογενέσεις έχουν προκληθεί από τα αισθήματα ήττας ή ταπείνωσης ενός λαού.  

Υπό αυτή την έννοια το θέμα που συζητούμε δεν είναι τόσο η δική τους «Βόρεια Μακεδονία» όσο η δική μας Μακεδονία. Υποθέτω ότι κανένας Θεοδωράκης ή Παπανδρέου δεν θα ήθελε να βρεθεί ξαφνικά αντιμέτωπος με μια ελληνική «Λέγκα του Βορρά».

Λέω, υποθέτω… Διότι για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είμαι καθόλου βέβαιος.
Στο μυαλό του έχει λιγότερο να λύσει το Σκοπιανό και περισσότερο να δημιουργήσει ένα φόβητρο που θα αποδυναμώνει τους αντιπάλους του. Την περίφημη «Ακροδεξιά» με την οποία μας έχει ζαλίσει τον έρωτα.
Ας το επιχειρήσει τουλάχιστον μόνος του.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (1)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Αν είμαστε πατριώτες να λύνουμε και κάνα πρόβλημα | 18/06/2018 16:26
    Επειδή η κεντροαριστερα ειναι πράγματι βαθιά πατριωτική θα έπρεπε να είναι πιο διαλλακτική απέναντι στην συμφωνία και να μην σκαρφαλώνει στα κάγκελα μαζι με πατριδοκαπηλους, ψεκασμένους και αδαείς. Το οτι ο Τσιπρας και η κυβέρνηση του είναι για κλάματα ειναι μια άλλη υπόθεση, δεν λεει κανείς να βγούνε και να τον χειροκροτούνε. Οσο αντιμετωπιζουμε τα προβλήματα τις χωρας σε όρους παραταξιακους/κομματικους θα έχουμε τα ιδια χαλια. Αυτά έκανε και ο Σαμαράς στην αντιπολίτευση αυτά και ο Τσίπρας, τωρα πρέπει να γίνουν πάλι τα ίδια?
    τσακωνοπουλος
    απάντηση26