από metereologos.gr
Παρασκευή 17 Αυγούστου 2018
 
 

Μετά φόβου

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

«Δεν φαντάζεσαι τι µπορεί να πάθει ο άνθρωπος μέσα σε ένα λεπτό» μου είπε δείχνοντάς μου τον νάρθηκα στο χέρι του και τον νάρθηκα στο πόδι του. «Μπορώ, αλλά συνέχισε» τον προέτρεψα. Γνώριζα την ιστορία του, μου την είχαν μεταφέρει οι καλοθελητές, αλλά ήθελα να την ακούσω από τον ίδιο, καθώς πάντα με διασκεδάζουν οι τούμπες (των άλλων) - και πείτε με κακό. «Πήγα στην εκκλησία να κάνω έναν σταυρό και εκεί που κατέβαινα τη σκάλα δίπλωσε το ένα πόδι, παρέσυρε το άλλο, κατρακύλησα όλα τα σκαλιά και προσγειώθηκα μέσα σε ένα παρτέρι με αγριόχορτα». Το αποτέλεσμα ήταν μια μπλαβιά μύτη, σκισμένα χείλη, ένα κάταγμα στο χέρι, ένα πιο σοβαρό κάταγμα στο πόδι και αλλεργικοί ερεθισμοί στο δέρμα. «Φαίνεται έπεσα σε τσουκνίδες, όμως δόξα τω Θεώ, δεν έπαθα χειρότερα!». «Εξακολουθείς δηλαδή να πιστεύεις στον Θεό;» τον πείραξα. «Γιατί να μην πιστεύω;». Η πολιτική ορθότητα επιτάσσει να δηλώνεις σέβας στην πίστη του άλλου, οπότε προτίμησα να μη συνεχίσω. Εκανα ωστόσο μία σκέψη που μπορείτε να τη χαρακτηρίσετε και διαβολική: Αν υπάρχει Θεός, δεν πρέπει να χωνεύει ιδιαίτερα τον φίλο μου. Γίνομαι βλάσφημος;

Θυµήθηκα και άλλη φίλη που έζησε παρόμοια περιπέτεια: Πήγε στην Παναγία της Τήνου, προσκύνησε, ήπιε αγιασμό από το ισόγειο και μόλις βγήκε, τη στιγμή που ένιωθε εσωτερική γαλήνη και ευλογία, την τσίμπησε μια μέλισσα στο μάτι. Η ευλογημένη έπαθε αλλεργικό σοκ, κόντεψε να πεθάνει και όταν τη σκαπούλαρε μου έλεγε: «Η Παναγία με έσωσε!». Και οι γιατροί που έτρεχαν με τους ορούς και τις αλοιφές; Τρεις είχαν πέσει πάνω της για να τη συνεφέρουν. Είναι πώς το βλέπει ο καθένας. Εγώ πάντως θα ήθελα κυρίως να εκφράσω τη λύπη μου για τη μέλισσα, που μετά το τσίμπημα πέθανε - είναι αμαρτία από τον Θεό αυτό που συμβαίνει με τις μέλισσες! Τέλος παρένθεσης, επιστροφή στο σήμερα.

Η πτώση του φίλου έγινε το ανέκδοτο της εβδομάδας στη μικρή παρέα μας, ένα ανέκδοτο που πυροδότησε διάφορες συζητήσεις περί θρησκείας. Τέτοια λέγαμε μαζεμένοι στο σπίτι μου, λίγες ημέρες μετά το συμβάν, βλέποντας χαλαρά ένα σίριαλ όπου η πανέμορφη ηρωίδα αρρωσταίνει και εξομολογείται στον επίσης πανέμορφο άνδρα της: «Εχω κάνει κακά πράγματα που δεν τα ξέρεις, μπορεί τώρα ο Θεός να με υποχρεώνει να πληρώσω». «Είναι δυνατόν ο Θεός να είναι έτσι εκδικητικός;» ρώτησα. «Δεν ξέρω, είμαι μπερδεμένος» απάντησε ο Γιώργος. «Κι εγώ, εκ γενετής». «Τελικά... πιστεύουμε;». Πρώτο μου ήρθε το «όχι». Μπορώ και να το εξηγήσω, να το αναλύσω, να το συζητήσω, να παραπέμψω σε διάφορα βιβλία, να επικαλεστώ σπουδαίες προσωπικότητες (και την τούμπα του φίλου μου) και να νιώσω και πολύ σίγουρος για τις θεωρίες μου και για τη στάση μου απέναντι στη ζωή. Oμως δεν μπορώ να μην το παραδεχτώ, μου συμβαίνει κάτι παράξενο: Κάθε φορά που βρίσκομαι στο αεροπλάνο και αρχίζει το κούνια-μπέλα, χωρίς να το θέλω, λέω από μέσα μου: «Χριστέ μου!». Αν συνεχιστούν οι αναταράξεις περνώ και στο «Παναγιά μου!», στο «Θεέ μου!»... Με το που προσγειωνόμαστε, ξαναβρίσκω τον άθεο εαυτό μου. Εκτός αν έχω ανταπόκριση και πρέπει να μπω σε άλλο αεροπλάνο, οπότε παραμένω για μερικές ακόμη ώρες σε κλίμα κατάνυξης.

Το γνωρίζω, αυτό δεν λέγεται πίστη, λέγεται φόβος. Είναι η σχεδόν αυτόματη επανάληψη εκφράσεων που έχουμε ακούσει να λένε οι δικοί μας τότε που ήμασταν παιδιά. Υπάρχει, αλήθεια, κανένας άθεος που να μη λέει ποτέ «Θεέ μου» όταν φοβάται; «Να σου πω, αυτό που κάνουμε δεν είναι σοβαρή συζήτηση, είναι το "Ενας προφήτης, μα τι προφήτης" των Μόντι Πάιθον, σταμάτα να δούμε τη σειρά!». Με «γείωσαν», άφησα τις αμπελοφιλοσοφίες και συνεχίσαμε να παρακολουθούμε την αμαρτωλή να πεθαίνει επιμένοντας πως όλο αυτό ήταν επουράνια τιμωρία για τα αίσχη που είχε κάνει (είχε κάνει και αυτή πολλά!). Τότε κατέφθασε έτερος φίλος, καθυστερημένος επειδή ήταν επιτηρητής σε εξετάσεις. Εβραζε. «Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι συνέβη! Ανάμεσα στους εξεταζόμενους ήταν και ένας παπάς, κανονικός παπάς, με ράσο και γενειάδα, που τον τσάκωσα να αντιγράφει!». «Τι έκανες;». «Τι να έκανα; Του πήρα την κόλλα και του είπα με αυστηρό ύφος: "Πάτερ, δεν έχετε τον Θεό σας!"». Εδώ που τα λέμε, δεν είναι ο μόνος.



* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 3 Ιουνίου 2018.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (6)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Είμαστε πολλοί... | 25/06/2018 13:41
    Κύριε Βίδο, να σας δώσω πολλά συγχαρητήρια για τη γραφή σας. Ο λόγος που διαβάζω τα κείμενά σας, δεν είναι ότι συμφωνώ ή διαφωνώ, είναι ότι τα βρίσκω ιδιαιτέρως πνευματώδη!! Στο συγκεκριμένο θέμα βέβαια, συμφωνώ απόλυτα μαζί σας, όπως και πολλοί άλλοι φαντάζομαι αντιμετωπίζουν τη θρησκεία με τον ίδιο τρόπο, ίσως και χωρίς να το συνειδητοποιούν...
    St.Z.
    απάντηση00
     
     
    Υπάρχει λύση αλλά θέλει δουλίτσα... | 08/06/2018 10:41
    Κύριε Βίδο, τρείς είναι οι οδοί διαφυγής. Ή συνεχίζετε δημοκρατικά και ελεύθερα στην αθεία, ή αφήνετε με περιέργεια να δείτε όχι τι θα συμβεί όχι σε άλλους, όπως αυτούς που αναφέρετε, αλλά σε εσάς ή αφιερώνετε κάποια ήσυχα βράδια σε μελέτη των διδαχών του Αγίου Γέροντος Παϊσίου και σας λύνονται όλες οι απορίες που παραθέτετε. Όλες. Και μετά επιλέγετε εσείς πάλι ελεύθερα...
    Constantinos
    απάντηση32
     
     
    Όποιος δε θέλει να ζυμώσει... | 08/06/2018 07:40
    Η ύπαρξη του Θεού δεν έχει σχέση με το αν πιστεύουμε ή όχι. Ούτε σε κάνει αυτόματα, Άγιο, ή τέλειο. Η πίστη σημαίνει ότι θέλω να γίνω ο όποιος του "...όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν..." που είπε ο Χριστός. Η ακολούθηση αυτή δεν είναι θέμα ώρας, αλλά ολόκληρης ζωής. Ποιός σηκώνεται κάθε πρωί με την ίδια διάθεση για να πάει στη δουλειά του; Πόσοι πηγαίνουν αργοπορημένοι ή λένε :"σήμερα βαριέμαι θα πάρω άδεια"; Και αυτό για 35 χρόνια, με άδειες και Σαββατοκύριακα εκτός. Αυτό τους κάνει κακούς εργαζόμενους; Κακός εργαζόμενος είναι ο κατ΄εξοχήν κοπανατζής ή ο συνέχεια αδιάφορος, αυτός που αν η πληρωμή του αργήσει μια μέρα χαλάει τον κόσμο, αλλά όλο το μήνα την εργασία του την είχε γραμμένη.
    30φυλλος
    απάντηση30
     
     
    Ισως | 07/06/2018 18:55
    Ισχυει οτι ο φοβος ειναι η αρχη της σοφιας; "Αρχη σοφιας φοβος Κυριου"¨... Και η συνεχεια, η αγαπη
    Εν ελευθερια
    απάντηση40
     
     
    οι παπάδες | 05/06/2018 19:34
    Και σε μας στο πάλαι ποτέ γυμνάσιο η καθηγήτριά μας τσάκωσε τον 40χρονο συμμαθητή μας, παπά στο επάγγελμα, να αντιγράφει στις εξετάσεις. Και να φανταστείτε ότι η καθηγήτρια ήταν θεούσα και την έφερε σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση!
    Nik
    απάντηση33
     
     
    έτσι είναι | 05/06/2018 14:16
    όλοι οι "άθεοι", στα δύσκολα, επικαλούνται το Θεό ! λολ
    Ανώνυμος / η
    απάντηση113