από metereologos.gr
Δευτέρα 18 Ιουνίου 2018
 
 

Γονεϊκότητα-σάντουιτς

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Ο µπαµπάς οδηγεί το δίτροχο. Χωρίς να φοράει κάσκα. Η μαμά κάθεται πίσω, χωρίς κάσκα. Ανάμεσά τους, συμπιεσμένο, ένα παιδί, επίσης ακάλυπτο. Δεν θα έπρεπε το κράτος να τους το πάρει και να το δώσει σε έναν άνθρωπο - για να το μεγαλώσει - ο οποίος τηρεί τουλάχιστον τα βασικά στον κώδικα οδικής κυκλοφορίας; Για να διασφαλιστεί η σωματική ακεραιότητά του, που τόσο ασυλλόγιστα βάζουν σε κίνδυνο, αλλά και για να ενηλικιωθεί σε ένα περιβάλλον ικανό να του δώσει τις βάσεις της σωστής κοινωνικής συμπεριφοράς; Κανένας όμως δεν ασχολείται με τους εν δυνάμει παιδοκτόνους που κυκλοφορούν γκαζωμένοι ανάμεσά μας.

Μπαίνω στο τρένο. Μαζί και ο γνωστός κύριος με το ακορντεόν, μετά της συμβίας του και του πανβρώμικου πεντάχρονου γιου τους. Πολλά τα ζευγάρια που ζητιανεύουν χρησιμοποιώντας ως δόλωμα τα ανήλικα αγοράκια και κοριτσάκια τους. Πώς να μη λυπηθείς τα παιδιά που έφεραν στον κόσμο για να τα τυραννάνε ή για να τα κάνουν χειρότερα από εκείνους; «Δεν πρέπει να παίρνεις το παιδί από τον γονιό» λένε. Αν το αφήσεις σε ετούτους τους γονείς, έχεις κάνει το σωστό;

Είναι, θα πείτε (και θα έχετε δίκιο), ακραίες περιπτώσεις αυτοί. Πάμε πίσω στις άλλες, στις «θα μπορούσαμε να είμαστε και εμείς» περιπτώσεις, με ένα ακόμα τυχαίο (ανάμεσα στα δεκάδες) παράδειγμα: Η μαμά και ο μπαμπάς μπαίνουν στο λεωφορείο φωνάζοντας: «Γιώργο, να μια άδεια θέση, τρέξε να την πιάσεις!». Τρέχει ο Γιώργος και κάθεται. Ορθιες μένουν οι γιαγιάδες που δεν πρόλαβαν να την καπαρώσουν. Προσπαθώ να μπω στο μυαλό εκείνων που περισσότερο ενδιαφέρονται να καθίσει το καλομαθημένο παιδάκι τους, μη και του πέσει ο πισινός, παρά να του δώσουν το σωστό παράδειγμα παραχωρώντας τη θέση σε εκείνον που την έχει ανάγκη. Θεωρούνται καλοί γονείς; Δεν μεγαλώνουν έναν ακόμα αγενή και αφασικό πολίτη;  

Μπορεί να είναι τα δικά μας παιδιά αυτά που μεγαλώνουν βλέποντας τον μπαμπά και τη μαμά να αδιαφορούν, να παρανομούν, να βρίζουν και να βρίζονται, να τσακώνονται, να μη σέβονται, να ρυπαίνουν, να σπρώχνουν τους μπροστινούς τους, να κλωτσούν τους διπλανούς τους, να μουντζώνουν στο τιμόνι, να μην ακυρώνουν εισιτήριο στο λεωφορείο... Πάντα υπήρχαν γονείς ακατάλληλοι να μεγαλώσουν σωστά ένα παιδί γιατί και οι ίδιοι δεν κατάφεραν να ενταχθούν αρμονικά σε μια κοινωνία. Ομως, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, είναι η πρώτη φορά που, με αφορμή τις αλλαγές στη νομοθεσία για τις υιοθεσίες, αλλά και τις νέες μορφές οικογενειών - όλο και περισσότερες εμφανίζονται και στην Ελλάδα (ένας μόνο γονιός, δύο μαμάδες, δύο μπαμπάδες κ.λπ.) -, γίνεται τόσο έντονη συζήτηση για το τι σημαίνει σωστός γονιός και το ποιος έχει δικαίωμα να μεγαλώσει ένα παιδί.
 
Παρατηρώντας γύρω μου πόσα γαϊδούρια μεγάλωσαν και μεγαλώνουν μέσα σε αυτό που λέμε «παραδοσιακή οικογένεια», δηλαδή στο... ιδανικό κοινωνικό μοντέλο που υπερασπίζονται τώρα με πάθος όλοι αυτοί που αντιδρούν στις αλλαγές, απορώ για τη στενομυαλιά μας. Φταίει ο φόβος (υποθέτω) που μας πιάνει μπροστά σε αυτό που μπορεί και να ανατρέπει όσα είχαμε μάθει. Ομως, ας σκεφθούμε ψύχραιμα. Δεν χρειάζεται ούτε να σνομπάρουμε ή να απορρίψουμε κάποιο μοντέλο (οι περισσότεροι από εμάς μέσα σε παραδοσιακές οικογένειες μεγαλώσαμε), ούτε να επιβάλουμε κάποιο άλλο. Μόνο να αποδεχθούμε πως τα καλά παιδιά τα μεγαλώνουν οι καλοί, σωστοί, υπεύθυνοι άνθρωποι που τα μαθαίνουν να γίνουν επίσης σωστοί, υπεύθυνοι και καλοί άνθρωποι. Υπάρχει κανείς που διαφωνεί;

Οταν υπάρχουν αγάπη, αίσθηση ευθύνης και διάθεση για δουλειά (σκληρό το επάγγελμα του γονιού), θα γίνει αυτό που πρέπει. Αλλιώς, ακόμα και τα πολυσυζητημένα πρότυπα που θεωρούμε πως τόσο ανάγκη τα έχει το παιδί στο μεγάλωμά του - αναφέρομαι στο ντουέτο μπαμπάς (αρσενικό) και μαμά (θηλυκό) μέσα σε μια οικογένεια, γιατί αυτό είναι το θέμα του καβγά - μόνο κακό κάνουν. Να το εικονογραφήσω για να γίνω πιο κατανοητός; Από το παραδοσιακό μοντέλο «σάντουιτς» - μπαμπάς και μαμά καβάλα στη μηχανή και ανάμεσά τους το συμπιεσμένο τέκνο - 
προτιμώ τη μονογονεϊκή οικογένεια με τον ενήλικο να οδηγεί το αυτοκίνητό του μέσα στο όριο ταχύτητας, φορώντας ζώνη ασφαλείας, με το παιδί πίσω, δεμένο στο δικό του καθισματάκι. Αυτό το παιδί έχει, αν μη τι άλλο, μεγαλύτερες πιθανότητες να επιζήσει.




* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 20 Μαϊου 2018.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (4)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    kyriakos | 23/05/2018 15:36
    Άμα είσαι τρύπα τα βλέπεις όλα ως βουλωματα. Άρρωστη.
    kyriakos
    απάντηση27
     
     
    Σίγουρα έχετε δίκιο, | 23/05/2018 15:00
    πάντως κάποια από αυτά που λέτε προϋποθέτουν και κάποιο εισόδημα, λχ. αυτοκίνητο, καρεκλάκι, ζώνη, κάσκα, εισιτήριο, καλή διάθεση, μη καβγάδες στο σπίτι κλπ. Και τώρα θα πω και το ρατσιστικό μου: Έχω αγανακτήσει να βλέπω στα λεωφορεία 20χρονους πακιστανούς να κοιμούνται στα καθίσματα ή άραβες με 5-6 μωρά το καθένα και σε μία θέση, οι οποίοι δεν έχουν πληρώσει εισιτήριο και 80χρονες ελληνίδες που φορολογήθηκαν μία ζωή να στέκονται όρθιες ταλαιπωρημένες ασθμαίνουσες.
    Ανώνυμος / η
    απάντηση73
     
     
    kyriakos | 22/05/2018 15:56
    Τρύπα.
    kyriakos
    απάντηση46
     
     
    Iσως | 22/05/2018 14:43
    Δεν αρκουν η "αγαπη, αισθηση ευθυνης και διαθεση για δουλεια", για να "γινει αυτο που πρεπει"... Θα προσθετα Γνωση- Αυτογνωσια, Ενσυναισθηση, (απειρη) Υπομονη... Και, τελικα, τι ειναι "αυτο που πρεπει" , να επιζησει ενα παιδι η να ζησει χαρουμενο και να εξελιχθει σε υγιη ενηλικα ;
    Δυσκολη η απαντηση
    απάντηση100