από metereologos.gr
Τρίτη 21 Αυγούστου 2018
 
 

Ζωντανή στα 40

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Γέλασα πολύ µε το άρθρο της Πάµελα Ντράκερµαν προ ημερών στους «New York Times»: «How to survive your 40s» («Πώς να επιβιώσεις των 40 σου»). Ειδικά με το εναρκτήριο «Αν θέλεις να μάθεις πόσων ετών δείχνεις, απλά μπες μέσα σε ένα γαλλικό café. Είναι σαν να λαμβάνει χώρα ένα δημόσιο δημοψήφισμα για το πρόσωπό σου». Η Ντράκερμαν θυμάται εκείνο το γλυκό «mademoiselle» με το οποίο την υποδέχονταν στα 30 κάτι της όλα ανεξαιρέτως τα γκαρσόνια στο Παρίσι. Και πόσο βάναυσα αυτό μεταλλάχθηκε σε ένα σχεδόν κλινικό «madame» μόλις πάτησε τα 40. «Ολο αυτό συνέβη πολύ γρήγορα για να μπορέσω να το επεξεργαστώ. Τυγχάνει να έχω τα περισσότερα ρούχα από αυτά που φορούσα όταν ήμουν mademoiselle. Και στο ντουλάπι των τροφίμων στην κουζίνα μου υπάρχουν ακόμη κονσέρβες από τη mademoiselle περίοδο». Ολα αυτά, βέβαια, την ώρα που οι άνδρες βιώνουν την επαίσχυντη εύνοια ενός «monsieur»!

Τα 40 είναι η ηλικία τού «όχι και τόσο νέα». Σου το θυμίζουν - εκτός από τα γκαρσόνια των Παρισίων - ενδεχομένως και οι έλληνες οδηγοί ταξί, η έφηβη κόρη σου («Μαμά, η καθηγήτρια της Γλώσσας είναι πολύ πιο νέα από εσένα») και το ανηλεές πατρονάρισμα από τη βιομηχανία ομορφιάς («Με ποια κρέμα δεν θα δείχνεις την ηλικία σου»). Τελευταία μόδα, οι περίφημες perennials (σε ελεύθερη απόδοση οι «άχρονες») όπως είναι η Τζούλια Ρόμπερτς (φωτογραφία). Είναι η δημογραφική ομάδα με την οποία έχει τρελαθεί εσχάτως ο διεθνής Τύπος (ήτοι γυναίκες 40 και άνω, που όμως δείχνουν «απροσδιορίστου ηλικίας»). Τολμώ να πω ότι η επινόησή της είναι απολύτως ενδεικτική αυτής της αγωνίας που σου επιβάλλεται: να μη δείχνεις μεσήλικη αλλά μια τερατογενής διασταύρωση όλων των μέχρι τώρα ηλικιών σου - αγνή, σφριγηλή, ορμητική, κομψή, ώριμη, γεμάτη αυτοπεποίθηση.   

Τα 40; Eίναι η ηλικία της CC ενυδατικής, του πρώτου αγχωτικού τσεκάπ, της απόφασης ή όχι για το botox, της εμμηνόπαυσης (ή της προετοιμασίας γι' αυτήν). Είναι η ηλικία τού «δεν κάθομαι μισή ώρα ανακούρκουδα μιλώντας στο κινητό» γιατί μετά θα μείνω πέντε ημέρες στο κρεβάτι από τη μέση μου, είναι η ηλικία της πρεσβυωπίας και τού «δεν δείχνω πια χαριτωμένη όταν ξεχνάω τα κλειδιά μου ή έρχομαι καθυστερημένη στο ραντεβού». Δεν έχεις άλλοθι. Απαντες περιμένουν να συμπεριφέρεσαι πλέον σαν ενήλικη. Ακόμα και αν συχνά δεν το θέλεις, ακόμα και αν - συχνότερα - δεν το αισθάνεσαι.

Στα 40 έρχεσαι για πρώτη φορά αντιμέτωπη όχι με την απώλεια (αυτό μπορεί κάλλιστα να συμβεί και νωρίτερα) αλλά με την αναπόδραστη δική σου συμφιλίωση μαζί της. Εχεις πλέον πλήρη επίγνωση ότι μια αποτυχία, ένα διαζύγιο, μια απόλυση, το άδοξο «σβήσιμο» μιας φιλίας, ο θάνατος ενός συγγενικού προσώπου κ.λπ. είναι μέσα στο πρόγραμμα. Είσαι πια πολύ πιο δεκτική αλλά και πολύ προσαρμοστική στις βίαιες αναταράξεις του βίου σου. Ζυγιάζεσαι και τις παρακολουθείς να συμβαίνουν, ξέρεις πότε πρέπει να δράσεις ή πότε πρέπει να κάνεις πίσω. Κάτι που αν σου συνέβαινε στα 30 σου θα «έριχνες λευκή πετσέτα», τώρα το αντιμετωπίζεις με μια θυμόσοφη στωικότητα, λίγη εσάνς κυνισμού και μερικές σταγόνες παραπάνω ενσυναίσθηση.

Είναι επίσης η ηλικία στην οποία το storytelling στερείται «σημείων κορύφωσης». Δεν ψηλώνεις, δεν παίρνεις το δίπλωμα οδήγησης, δεν έχεις μπροστά σου αποφοίτηση, μεταπτυχιακό, γάμο, τοκετό (ή την απόφαση να μην κάνεις παιδί). Οχι ότι στα 40 κάτι σου (ή στα 40 φεύγα σου) δεν υπάρχουν σημαίνοντα γεγονότα, κατακτήσεις, νέες κορυφές.

Απλώς το δέος απέναντι σε όλα σαν να έχει ξεθυμάνει. Σαν να απομαγεύεσαι.
Αν είσαι 40+ ξέρεις ότι το έργο είναι αυτό και εσύ απλώς καλείσαι να παίξεις τον ρόλο σου (που καλό θα είναι να τον έχεις αποφασίσει μέχρι τώρα, διαφορετικά μιλάμε για παθολογική μέση ηλικία). Η Ντράκερμαν χρησιμοποιεί τη ρήση του Καντ. Εχεις φθάσει πλέον στο «ding an sich», σε «αυτό καθαυτό» που είσαι. Μόνο όσον αφορά τους άλλους, θα προσθέσω εγώ. Γιατί αν είσαι αληθινά ζωντανή στα 40+, γνωρίζεις πια τις άπειρες πιθανότητες του εαυτού σου.



* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 13 Μαϊου 2018.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (6)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Πόσο Loser πρέπει να είσαι για να γράφεις τέτοιες βλακείες!! | 17/05/2018 12:04
    Αλήθεια, η δημοσιογράφος είναι ο ορισμός του Loser!!! Ξέρω γυναίκες που στα 40 τους δείχνουν νεότατες, τουλάχιστον 5-6 χρόνια νεότερες γιατί αθλούνται συστηματικά, που ζουν τη ζωή στο έπακρο, που τις βλέπουν οι πιτσιρικάδες και δεν κοιτάνε κορίτσια της ηλικίας τους, που τρέχουμε μαζί σε αγώνες και περνάμε καλά! Που βάζουν στόχους μεσομακροπρόθεσμους και παίρνουν τη ζωή από τα κέρατα! Και το βασικότερο: δε μυξοκλαίνε! Αν στα 40 σου νοιώθεις γρια, ε, τότε ΓΡΙΑ ΕΙΣΑΙ! Οπότε, get a life που λένε και οι αγγλοσάξωνες!! ΕΛΕΟΟΟΟΟΣ!
    GET A LIFE
    απάντηση410
     
     
    Ασε | 16/05/2018 07:43
    Γελάσαμε πολύ με το ... άρθρο σου!!
    eλλινας
    απάντηση36
     
     
    άπειρες πιθανότητες | 16/05/2018 07:33
    Η ζωή αρχίζει στα σαράντα. Μέχρι τότε απλά κανείς έρευνα. Κάρλ Γιούνγκ Ως γνωστό ο Καρλ Γιούνγκ διάλογο με τον φυσικό Παουλί ) για την σχέση του μικρόκοσμου της υπό ατομικής φυσικής της "ύλης" ( τα κβαντα ) ως κυμματοσυναρτησης άπειρων πιθανοτήτων με το ασυνείδητο. Το ίδιο έκανε καινό Σαρτρ με την ανάλυση της Συνείδησης στο Είναι και Μηδέν- η συνείδηση επιλέγει ανάμεσα σε άπειρες πιθανότητας επιλογών και αποφασίζει. Αυτό το συνειδητοποιεί κάποιος μετά τα σαράντα όταν αρχίζει το ταξίδι προς το "τέλος"...όχι το μετρήσιμο χρονολογικό τέλος , αλλά η ενότητα του κατακερματισμένου Εαυτού.
    vq
    απάντηση73
     
     
    Και στα 45.... | 15/05/2018 22:00
    Και στα 45 θα φέρει φέρει ο ταχυδρόμος στο γραμματοκιβώτιο το Δελτίο Κατάταξης στο Ναυπηγείο του Σκαραμαγκά για διάλυση.Λογική κατάληξη ίσως.
    Άποψη,black χιούμορ
    απάντηση51
     
     
    Στερνή μου γνώση | 15/05/2018 17:19
    Πρέπει να είναι μίαι από τις ελάχιστες λέξεις στο λεξιλόγιο της καθημερινότητας που μπορεί να επινόησαν γυναίκες: το υπερ-αναλύω. Είναι ο φλύαρος και στείρος ενδοσκοπικός ή μεταξύ γυναικών λόγος που μάλλον συσκοτίζει τα πραγματατα παρά ευνοεί έναν παραγωγικό αναστοχασμό. Στα 40 η "υπέρ-ανάλυση" δεν παύει να έχει τα κατάλοιπα της ανερμάτιστης νεανικότητας του μέσου όρου αλλά είναι πιο εγκρατής, χρόνος δεν υπάρχει και τα μεγάλα αφηγήματα έχουν φθαρεί από τη διαψεύση των μεγάλων προσδοκιών τους, Είναι η μόνη ευκαιρία να συμφιλιωθούν με το "αντίπαλο" φύλο αναγνωριζοντάς του την ψυχική του ανθεκτικότητα και την, κατά μέσο όρο πάλι, νοητική και προσαρμοστική του υπεροχή. Είναι όμως αργά...
    Eν τέλει
    απάντηση210
     
     
    Που να δεις τα 50 | 15/05/2018 14:36
    όταν οι μπάρμεν στα κλαμπάκια σου μιλάνε στον πληθυντικό και κόβουν απόδειξη.
    Ανώνυμος / η
    απάντηση290