από metereologos.gr
Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 2017
 
 

ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ ΣΤΟ ΘΗΚΑΡΙ

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 


Επί σχεδόν μία δεκαετία η Ελλάδα τελεί σε κατάσταση γενικευμένης κρίσης, οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής. Από το 2009 και εντεύθεν, από τη στιγμή δηλαδή που αποκλείστηκε λόγω της υπερχρέωσης από τις διεθνείς  αγορές, παλεύει να βρει νέο βηματισμό, μα δεν τον βρίσκει.

Τα κατά καιρούς διασωστικά προγράμματα που επιβλήθηκαν από τους δανειστές και υιοθετήθηκαν από τις εκάστοτε κυβερνήσεις απεδείχθησαν ατελή, είτε γιατί δεν υπηρετήθηκαν με αποφασιστικότητα και συνέπεια είτε γιατί η προσέγγισή τους ήταν μονοσήμαντη και αρτηριοσκληρωτική.  

Αυτή τη στιγμή, έπειτα από οκτώ χρόνια διαρκούς και εν πολλοίς καταδυναστευτικής προσαρμογής, το αποτέλεσμα δεν είναι το καλύτερο. Η οικονομία και η κοινωνία έχουν ισορροπήσει μεν σε χαμηλότερη βάση, αλλά όλα δείχνουν ότι αυτή η νέα ισορροπία δεν επαρκεί για το άλμα που χρειάζεται ο τόπος.

Οι επιχειρήσεις και οι πολίτες καταδιώκονται από το βάρος των πανύψηλων φόρων και από τον διαρκή περιορισμό των δαπανών, δεν βρίσκουν χώρο, ούτε πόρους προκειμένου να αναπτύξουν επενδυτικές ή άλλες πρωτοβουλίες.

Ταυτόχρονα ο κύκλος των βαρύτατων υποχρεώσεων έναντι των ξένων παραμένει ισχυρός και αδιαπέραστος, δεν αφήνει χαραμάδες αναπνοής και αναζωογόνησης.

Οι πολιτικές δυνάμεις κυριαρχούμενες από εξουσιαστικά σύνδρομα έχουν επιλέξει στρατηγικές έντασης από τη μια πλευρά και φθοράς από την άλλη, γεγονός που δεν επιτρέπει οργανωμένες και συντονισμένες πανεθνικές προσπάθειες, τις μόνες ικανές να διαμορφώσουν συνθήκες εξόδου από τη μακρά και βασανιστική κρίση.

Παρότι λοιπόν οι δημοσιονομικές συνθήκες είναι καλύτερες και έχει προωθηθεί πλήθος διαρθρωτικών μέτρων, τίποτε προς το παρόν δεν εγγυάται την ελευθέρωση της χώρας, ούτε την καλλιέργεια προσδοκιών προόδου και ευημερίας.

Είναι το χρέος τόσο καταδυναστευτικό και τα πρωτογενή πλεονάσματα τόσο απαιτητικά μέχρι το 2023, που δεν επιτρέπουν την ελευθέρωση των οικονομικών και κοινωνικών δυνάμεων προς την κατεύθυνση  ανασυγκρότησης και αναγέννησης της χώρας.

Για τον ανεξάρτητο παρατηρητή ούτε το επιχείρημα του Πρωθυπουργού που θέλει τη χώρα έτοιμη να «πετάξει» ευσταθεί, ούτε του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που βλέπει τη χώρα να απογειώνεται υπό τη δική του ηγεσία μπορεί να εγγυηθεί την έξοδο από την κρίση.

Χωρίς επαρκή ρύθμιση του χρέους, ικανή να μειώσει στον χρόνο το βάρος εξυπηρέτησής του, η χώρα κινδυνεύει να περιέλθει σε φάση στασιμότητας ή αναιμικής ανάπτυξης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Η Ελλάδα χρειάζεται τώρα άλματα προόδου. Και αυτά δεν μπορούν να επιτευχθούν σε περιβάλλον έντασης, ενοχοποίησης, σκανδαλολογίας και  πολιτικών διώξεων.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου, τον οποίο συχνά-πυκνά επικαλείται και πολλές φορές μιμείται ο Πρωθυπουργός, το 1994 εν όψει του εθνικού στόχου ένταξης της χώρας στη ευρωζώνη επιδίωξε και επέβαλε την ειρήνευση και την καταλλαγή των πολιτικών παθών.

Το ίδιο θα μπορούσε να κάνει τώρα ο Πρωθυπουργός. Οι επερχόμενες διαπραγματεύσεις για το χρέος προσφέρουν χρυσή ευκαιρία.

Εν όψει αυτών επιβάλλεται να συγκροτήσει μια εθνική υπερκομματική  επιτροπή διαπραγμάτευσης για το χρέος, αποτελούμενη από ξεχωριστές προσωπικότητες που γνωρίζουν σε βάθος το πρόβλημα και είναι σε θέση να σταθούν με επάρκεια απέναντι στους δανειστές και να στηρίξουν αποφασιστικά την προσπάθεια της κυβέρνησης.

Τους επόμενους μήνες θα κριθεί στην κυριολεξία το μέλλον της χώρας, θα διαμορφωθούν οι συνθήκες για την αναγέννηση ή τον μαρασμό της.

Αν πονάει την πατρίδα και αγαπάει πραγματικά τον ελληνικό λαό, που κάθε τόσο επικαλείται, ας βάλει το μαχαίρι στο θηκάρι και ας επιδιώξει την ειρήνευση και τη συναίνεση τουλάχιστον στο μείζον θέμα του χρέους.        







ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (13)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    επιτέλους κάποια στιγμή, πρέπει να τελειώσει... | 04/12/2017 23:32
    το παραμύθι με τους φόρους. Σαφώς οι φόροι είναι οχληροί ειδικά σε όσους είχαν μάθει να μην τους πληρώνουν. Όμως μπήκαν για να αποπληρωθούν οι δανειστές και ήρθαν για να μείνουν, μέχρι να ξεχρεώσουμε, σε κάνα-δυο αιώνες. Καμιά αλλαγή κυβερνήσεως δεν πρόκειται να φέρει διαφορετικές πολιτικές. Αν πιστεύετε τα Ζάππεια ή το σκίσιμο των μνημονίων, συνεχίστε να πιστεύετε αυτούς που τάζουν ιστορίες για Ινδιάνους. Πολιτικός είναι εκείνος που σε κοιτάει στα μάτια την ώρα που σε φλομώνει στο ψέμα. Μα για πόσο θα είστε αφελείς; Ανάπτυξη είπατε; Πλάκα κάνετε. Η κατ' εξοχήν επενδυτική οντότητα κάθε χώρας είναι η εντόπια ελίτ. Η ελληνική άρχουσα τάξη είναι η ελεεινότερη παγκοσμίως. Που δεν δείχνει καθόλου διατεθειμένη να επαναπατρίσει τα κλεμμένα της περασμένης δεκαετίας. Άσε που ποτέ της δεν έμαθε να επενδύει με ρίσκο των ιδίων κεφαλαίων. Πάντα κινούνταν με θαλασσοδάνεια που σπανίως αποπλήρωνε χάρη στις πολιτικές της προσβάσεις. Με τις πρώην κρατικές τράπεζες ιδιωτικοποιημένες σε ξένους, τέτοια δάνεια είναι πολύ δύσκολα πλέον. Λαγκάρντ και Σόϋμπλε τους τιμωρούν μεθοδευμένα για τον τυχοδιωκτισμό τους, που χρεωκόπησε την χώρα. Ίσως η άνοδος στην εξουσία του 'αντισυστημικού' κόμματος του 3%, με την συνεπακόλουθη απώλεια ελέγχου της χώρας από την ελίτ, να εντάσσεται εδώ. Όλα δείχνουν πως μετά το γνωστό δύσκολο ξεκίνημα, μ' αυτούς τα βρίσκουν καλύτερα απ' ότι με τους συστημικούς προκατόχους τους. Δεν έχετε παρά να διαβάσετε τα κατευθυνόμενα δημοσιεύματα του τύπου των δανειστών. Και είναι η μόνη αμυδρή ελπίδα τώρα να φέρουν κεφάλαια που θα κινήσουν κάτι. Το χρειαζόμαστε εμείς όσο και αυτοί. Αυτοί διότι πρέπει να δείξουν ότι δεν εμφορούνται από στυγνό τιμωρητισμό, άσε που σε τελική ανάλυση, η ελίτ συνεχίζει να διατηρεί στο ακέραιο τα λεφτά της στον παράδεισο. Αντίθετα είναι οι πιο κάτω τάξεις εκείνες που φτωχοποιήθηκαν πληρώνοντας αμαρτίες άλλων. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Προς μεγάλη τύχη μας, η επίκαιρη αντι-ευρωπαϊκή συγκυρία δείχνει να απομακρύνει το grexit ως επιλογή των δανειστών.
    εδώ το παίγνιο ίσως ανοίξει
    απάντηση80
     
     
     
    Δεν εχω αποφασισει | 04/12/2017 11:19
    ...αν αυτο το αρθρο ειναι προιον αφελειας η προσπαθεια στηριξης της σουπας της Φωφουκας. Πρεπει να αναστηθει ο ιδιωτικος τομεας και να πετσοκοφθουν οι αρμοδιοτητες, τα προνομια και η ασυδοσια του δημοσιου. Αυτο που προτεινετε ειναι μια αλλοπροσαλλη λυκοφιλια με στοχο τον ευνουχισμο καθε ανατροπης. Να μενει το βυσσινο.
    Λεω εγω ο ασχετος...
    απάντηση1512
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Τι περιμένετε από τον πανάθλιο απατεώνα και τον αχρείο ψεύτη;;; | 04/12/2017 08:45
    Το ίδιο θα μπορούσε να κάνει τώρα ο Πρωθυπουργός. Οι επερχόμενες διαπραγματεύσεις για το χρέος προσφέρουν χρυσή ευκαιρία. Εν όψει αυτών επιβάλλεται να συγκροτήσει μια εθνική υπερκομματική επιτροπή διαπραγμάτευσης για το χρέος, αποτελούμενη από ξεχωριστές προσωπικότητες που γνωρίζουν σε βάθος το πρόβλημα και είναι σε θέση να σταθούν με επάρκεια απέναντι στους δανειστές και να στηρίξουν αποφασιστικά την προσπάθεια της κυβέρνησης. Τους επόμενους μήνες θα κριθεί στην κυριολεξία το μέλλον της χώρας, θα διαμορφωθούν οι συνθήκες για την αναγέννηση ή τον μαρασμό της. Αν πονάει την πατρίδα και αγαπάει πραγματικά τον ελληνικό λαό, που κάθε τόσο επικαλείται, ας βάλει το μαχαίρι στο θηκάρι και ας επιδιώξει την ειρήνευση και τη συναίνεση τουλάχιστον στο μείζον θέμα του χρέους.
    Πολίτης
    απάντηση207
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια. | 04/12/2017 08:04
    Δεν είναι το χρέος, αγαπητό ΒΗΜΑ, που κρατά τη χώρα σε στασιμότητα και μαρασμό. Με το σημερινό πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό κατεστημένο, και όλο το χρέος αν μας χαριζόταν αύριο, η Ελλάδα θα συνέχιζε να είναι προβληματική. Χωρίς ισχυρό, εξωστρεφή και ανταγωνιστικό ιδιωτικό τομέα η Ελλάδα δεν θα βγάλει ποτέ το κεφάλι της “απ΄τσ’ ερμιές”. Αν δεν αντικαταστήσει τον κομματοκρατούμενο και αναχρονιστικό δημόσιο τομέα της με σύγχρονη και αποτελεσματική διοίκηση δεν θα έρθει ποτέ ξένη επένδυση. Αν δεν πάψει η πολιτική μας τάξη να κλέβει την ψήφο του ελληνικού λαού με ψέματα, διορισμούς, μερίσματα, παροχές και 13η σύνταξη η χώρα θα παραμένει ες αεί υποανάπτυκτη. Πότε και πώς θα γίνουν όλα αυτά; Το μέλλον της χώρας θα κριθεί, λέτε, τους επόμενους μήνες. Ναι, αν πρώτα αλλάξει η σημερινή κυβέρνηση. Επιδιώκει, λέει, “δίκαιη ανάπτυξη” ως εάν να μπορούσε να επιτύχει ανάπτυξη, σκέτη. Δεν υπάρχει σοβαρός ξένος επενδυτής που θα εμπιστευόταν τα λεφτά του σ’ αυτούς. Είναι παντελώς ανίκανοι.
    α.κ.
    απάντηση447
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων