από metereologos.gr
Σάββατο 26 Μαΐου 2018
 
 

Φιλελευθερισμός και κομματισμός

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Δεν θα υπεισέλθω στην πολιτική ουσία της διαγραφής της βουλευτού Β΄ Αθήνας, Κατερίνας Παπακώστα, από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ζητήματα τέτοιας φύσης αποτελούν εσωτερικές υποθέσεις των κομμάτων, και οι όποιοι σχολιασμοί αφήνονται στους κατά περίπτωση οπαδούς τους. Το σύντομο αυτό σχόλιο παίρνει μόνο ως αφορμή το συγκεκριμένο περιστατικό για να θέσει ένα πολύ γενικότερο ερώτημα ακαδημαϊκής φύσης: Είναι συμβατή η ιδεολογία του φιλελευθερισμού (την οποία – υποτίθεται – ασπάζεται το κόμμα της ΝΔ) με την νοοτροπία του κομματισμού (την οποία το κόμμα αυτό, όπως εξ άλλου και όλα τα υπόλοιπα, στην πράξη υιοθετεί και επιδεικνύει);

Αν κάποιος επιθυμεί να κατανοήσει την ουσία του φιλελευθερισμού (πολιτική, οικονομική, κοινωνική ή φιλοσοφική), θα συνιστούσα να διαβάσει το εξαιρετικό σύγγραμμα του Αριστείδη Χατζή, «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ». Η κεντρική ιδέα στην οποία θα μπορούσε κάποιος να καταλήξει είναι ότι, για τον φιλελευθερισμό, ο θεμελιώδης «ηθικός» κανόνας είναι η με κάθε τρόπο προάσπιση της ελευθερίας του ατόμου (εφόσον αυτή, εννοείται, δεν παραβιάζει αυτονόητους κανόνες κοινωνικής συνύπαρξης, όπως η αποφυγή πρόκλησης σωματικής, υλικής ή ηθικής βλάβης στον συνάνθρωπο).

Ειδικότερη ευαισθησία επιδεικνύει ο φιλελευθερισμός για την ελευθερία της σκέψης και της έκφρασής της, δηλαδή, την ελευθερία του λόγου (στο βαθμό, επαναλαμβάνουμε, που ο λόγος δεν είναι επιβλαβής για τους συνανθρώπους, με τρόπους που καθορίζονται από τους νόμους της πολιτείας). Σε πολιτικό επίπεδο, αυτονόητα δεν χωρούν στην ιδεολογία του φιλελευθερισμού έννοιες όπως «επίσημη γραμμή του κόμματος» ή «κομματική πειθαρχία», σε ό,τι αφορά την δυνατότητα ενός κομματικού στελέχους να εκφράζεται κατά συνείδηση και όχι σύμφωνα με προκαθορισμένες θέσεις, ακόμα και αν αυτές προκύπτουν από πλειοψηφικές διαδικασίες μέσα στα θεσμικά όργανα μιας παράταξης.

Αν και αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση κομματικής αυτοσυντήρησης, λοιπόν, η αναγκαστική κομματική ευθυγράμμιση καθ’ υπέρβαση της εξατομικευμένης αίσθησης του δικαίου σε καμία περίπτωση δεν συνάδει προς την γενικότερη φιλοσοφία του φιλελευθερισμού. Εκτός βέβαια αν αναφερόμαστε σε φιλελευθερισμό «αλά καρτ», που αφορά δηλαδή απλά και μόνο την ελευθερία της αγοράς.

Σε μια τέτοια περίπτωση, οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι είναι όντως δυνατό να υπάρχουν «φιλελεύθερα» κόμματα, εδώ και αλλού...


Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (5)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
     
    ........ | 28/10/2017 01:46
    ΕΣΕΝΑ ΘΕΛΟΥΜΕ...!!! ΕΣΕΝΑ ΘΕΛΟΥΜΕ...!!!!
    Κύριος κατι.....
    απάντηση01
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Οταν σε ενα κομμα... | 27/10/2017 14:25
    ...αντιπαρατιθεται καποια Παπακωστα με καποιον Γεωργιαδη,τοτε αλοιμονο στη χωρα! Ειναι δραματικη η διαπιστωση οτι παρα τη κριση,αυτη τη χωρα καλουνται να τη κυβερνησουν γεωργιαδηδες,γιακουματοι,πολυδωρες,ψωμιαδηδες, καμμενοι,τσιπρες και μητσοτακηδες οι 3οι. Θα ηταν,εν τελει,ευχαριστο αν υπηρχε προβληματισμος περι νεοφιλελευθερισμου ή καποιου αλλου οικ.μοντελου. Εδω,ξεπεσαμε ν ασχολουμαστε με τους προαναφερθεντες κκ.τιποτα.Αυτοι δεν μπορουν να σωσουν ενα ψαρι απο πνιγμο! Την Ελλαδα θα σωσουν;Που οι ιδιοι κατεστρεψαν; Αν ηταν η τσεπη των νταβαδων τους,μαλιστα!
    Abdul
    απάντηση78
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    φιλελευθερισμός και κοινή κατεύθυνση είναι απόλυτα συμβατά | 27/10/2017 10:48
    Δεν την προπηλακίσανε ούτε της έκλεισε το στόμα η ΝΔ. Φυσικά και υποστηρίζει την ελεύθερη έκφραση και σκέψη της, αλλά αλλοίμονο η παράταξη να μην έχει μία κατεύθυνση. Όποιος δε συμφωνεί είναι ελεύθερος να το κάνει αλλά γνωρίζει από πριν ότι έχει και συνέπειες σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή στην κοινή κατεύθυνση. Μάλλον χαρακτηριστικό της "αριστεροσύνης" είναι να λέμε ότι να 'ναι, να ξελέμε αργότερα, και δε πειράζει όλοι μαζί συνυπάρχουμε δίχως να πηγαίνουμε και κάπου συγκεκριμένα.
    Peter
    απάντηση214