από metereologos.gr
Πέμπτη 24 Μαΐου 2018
 
 

Ρέκβιεμ για έναν καλό άνθρωπο

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Επιτρέψτε μου κάποιες προσωπικές εκμυστηρεύσεις. Ξεκινούν από τα πρώτα παιδικά χρόνια όταν εκείνος, δυο χρόνια μεγαλύτερος, ανέλαβε και διατήρησε μέχρι τέλους την πρωτοβουλία του αρχηγού. Εκείνος σχεδίαζε, έπαιρνε τα ρίσκα, υπερασπιζόταν τον μικρότερο. Είχε έκτοτε τα ηγετικά προσόντα, τα οποία αυτοτροφοδοτήθηκαν και πίσω από τα οποία βολεύτηκε ο μικρότερος. Στα ομαδικά παιχνίδια είχε πάντα το πρόσταγμα. Δεν είχε φαβοριτικές προτιμήσεις και έτσι δεν προκαλούσε το αίσθημα της αδικίας. Ομως ταυτόχρονα ήταν πεισματάρης και άκαμπτος. Και όταν αποφάσιζε κάτι ή σχημάτιζε γνώμη για κάτι ήταν αδύνατον να επιτύχεις αναθεώρηση.

Ετσι, στα χρόνια του πολέμου και της Κατοχής. Ετσι και μετά, στα χρόνια της εφηβείας, όταν εκείνος επέβαλε στη μητέρα του την επιλογή να γίνει εμποροπλοίαρχος, ένα επάγγελμα με πολλούς κινδύνους και στερήσεις. Με τη χήρα μητέρα σε πλήρη ανέχεια, αγωνιζόμενη για τον επιούσιο σε μια αφιλόξενη Αθήνα, όπου ήλθε η τριμελής οικογένεια από την επαρχία, χρειάστηκε να μοιρασθούν οι ρόλοι. Εκείνη σκληρά εργαζόμενη σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, εκείνος σπουδαστής στη Σχολή Εμποροπλοιάρχων, που έδρευε τότε στην Καστέλα, αναγκαζόταν, ελλείψει χρημάτων για τα εισιτήρια, να πηγαίνει με τα πόδια από τον Βύρωνα, όπου ζούσαμε, στον σταθμό του ηλεκτρικού στο Μοναστηράκι και αντίστροφα. Αναδείχθηκε παρά ταύτα πρώτος και αρχηγός σε όλα τα έτη μέχρι την αποφοίτηση. Ο μικρότερος, πρώτος μαθητής στο γυμνάσιο και αυτός, είχε παράλληλα επιφορτιστεί με τα ψώνια και εν μέρει τη μαγειρική της οικογένειας, αφού η μητέρα έφευγε αυγή και επέστρεφε νύχτα.

Ο τριπλός αγώνας δικαιώθηκε. Ο δόκιμος πλοίαρχος πια, από τον πρώτο του μισθό τροφοδοτούσε την οικογένεια με τα αναγκαία για ανακούφιση της μάνας και για τα δύο πρώτα ετών φοίτησης στη Νομική του μικρού. Ταυτόχρονα ο νεόκοπος πλοίαρχος έστελνε και τα αναγκαία χρήματα για να χτισθεί στέγη δύο δωματίων στην ταράτσα της ιδιόκτητης οικίας στο Παγκράτι, στην οποία όμως ο νόμος ανάλγητα προστάτευε τον μισθωτή (ενοικιοστάσιο) αφήνοντας στον δρόμο άστεγο τον ιδιοκτήτη. Ετσι στεγάστηκε η οικογένεια στοιχειωδώς, αφού προηγουμένως δοκιμάστηκε από τον ανορθολογισμό και την αναλγησία του Ελληνικού Δημοσίου.

Με τα χρόνια ο μικρός, εργαζόμενος και σπουδάζοντας ταυτόχρονα, σταδιοδρόμησε επιτυχώς, ο δε μεγάλος μη αντέχοντας την μοναξιά του Ναυτικού, νυμφεύτηκε μια ωραία Γερμανίδα που γνώρισε τυχαία στην Αγγλία. Η οικογένεια του μεγάλου πήρε τον δρόμο της, προστέθηκαν και δύο γιοι, και όλοι μαζί εγκαταστάθηκαν τελικά στην Πάτρα, όπου συνέχισε ως πλοηγός. Τα παιδιά σπούδασαν και άρχισαν να εργάζονται ο ένας στην Αθήνα και ο άλλος στη Γερμανία και έκαναν δικές τους οικογένειες. Ολοι όμως παρέμειναν δεμένοι, παρά τις αποστάσεις και τα προβλήματα που άρχισαν να δημιουργούν οι μεγάλες ηλικίες και οι αρρώστιες.

Και ξαφνικά, μετά από έναν περίπατο του υπερήλικου ζεύγους, ο ταπεινός 90τής ήρωας αυτής της καθημερινής ιστορίας, έπεσε από τα σκαλοπάτια του σπιτιού του και έτσι κόπηκε απρόσμενα το νήμα της ζωής του.
Πριν από λίγες ημέρες συνοδεύσαμε στην τελευταία κατοικία του τον μεγάλο μου αδερφό, συγκλονισμένοι από το απρόβλεπτο, αλλά και με την παρηγοριά ότι έφυγε όρθιος, όπως ο καπετάνιος στη γέφυρα.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (6)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    ῾Υπῆρξαν καὶ λαμπροὶ ῝Ελληνες ! | 17/10/2017 14:48
    Συγκλονιστικός,σεβαστὲ μας Κύριε Μαρῖνο,εἰς τὴν ἀφήγησιν τῆς ᾽Οδυσσείας τῆς οἰκογενείας σας,τὸ «τραγούδι τοῦ νεκροῦ ἀδελφοῦ»σας μᾶς ἒφερεν εἰς τὸν νοῦν τὸ ἀντίστοιχον,πρὶν ἀπὸ χρόνια,τοῦ θανάτου τῆς προσφιλοῦς μητρός σας.Γνωρίζομεν εἰς τὴν οἰκογένεάν μας ἢδη τόσα ἀπὸ τὴν πολυτάραχον ἀλλὰ γόνιμον ζωήν σας,ἀπὸ ἂρθρα,ἐπιστολές καὶ συζητήσεις ποὺ σᾶς αἰσθανόμεθα, ἀπὸ πολλῶν δεκαετιῶν, ἰδικόν μας.῾Υπήρξαμε καὶ ἡμεῖς παιδιὰ νηστικά,μὲ τρύπια παντελόνια καὶ παπούτσια μέσα στὰ χιόνια,πολὺ νεότεροί σας,θὰ μπορούσατε νὰ μὲ εἲχατε γιό σας,μοῦ εἲχατε εκμυστηρευθῇ εἰς μίαν συνάντησίν μας.Τὰ εἰλικρινῆ συλληπητήρια τῆς οἰκογενείας μας διὰ τὸν χαμὸν,ἀλλά καὶ τὰ συγχαρητήρια διὰ τὸν λαμπρὸν ἀδελφόν σας.
    ᾽Ιατρός,Γεώργιος Ν.Βασιλειάδης
    απάντηση60
     
     
     
    Αγναντεύοντας την θάλασσα | 17/10/2017 11:26
    Ερχόμενος από τον τελευταίο πια τόπο ανάπαυσης ετούτου του σπάνιου ανθρωπου και πατέρα, διαβάζω το άρθρο και τα μάτια ξαναβουρκώνουν. Ένας άνθρωπος γεματος αγάπη, αφοσίωση, εντιμότητα και ήθος. Ας βρεί την ειρήνη του. Ευχαριστώ για τούτην την προσωπική αφήγηση από μία εποχή που μοιάζει πια τόσο μακρινή Ο <> γιός
    Ανδρέας
    απάντηση110
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Συλληπητήρια | 16/10/2017 17:14
    Με συγκινήσατε κ. Μαρίνε.Με συγκίνησε βεβαίως η δική σας ιστορία, αλλα δεν μπορούσα να μη τη συσχετίσω με την ωραία ελληνική οικογένεια,την οικογένεια της θυσίας και προσφοράς των μελών της προς αλλήλους. Και πάνω απ όλους δεν μπορώ να μη υ μ ν ή σ ω τη ΜΑΝΑ, θα έλεγα τη Μεγάλη Ελληνίδα Μάνα. Μαζί με τα συλληπητήριά μου δεχθήτε και τις ευχές μου να απολαμβάνουμε τη σοφία σας επί μακρόν.
    Τάκης Σ.Καλαματιανός
    απάντηση130
     
     
    Θερμά συλλυπητήρια | 16/10/2017 15:26
    κύριε Μαρίνο, πολύ συγκινητικό το άρθρο σας. Από την μιά ο πόνος της απώλειας και από την άλλη, μιά Ελλάδα γιά την οποία πλέον ακούμε μόνον από διηγήσεις...
    Να τον θυμάστε πάντα
    απάντηση300
     
     
    ΣΧΟΛΙΟ | 16/10/2017 07:36
    Καλό Παράδεισο!!! Ζωή σε εσάς!!
    Frixos
    απάντηση340