από metereologos.gr
Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 2017
 
 

Συνδικαλιστές χωρίς... πλάτες

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την ιδεολογική του τοποθέτηση. Ομως κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει ότι από τη Θεσσαλονίκη παρείχε, με τον τρόπο του, τη στήριξη που ίσως χρειάζεται στην παρούσα φάση η χώρα (ενδεχομένως και η κυβέρνηση) για να τελειώσει αναίμακτα την τρίτη αξιολόγηση.

Και δεν αναφερόμαστε στην πρόσκληση στους επιχειρηματίες να επαναπατρίσουν τα κεφάλαια που έβγαλαν στο εξωτερικό και να επενδύσουν στην πατρίδα τους, αναφερόμαστε σε κάτι απτό και ουσιαστικό.
Στις θέσεις του για αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου που είναι το κύριο ζήτημα της τρέχουσας αξιολόγησης. Οπως είπε λοιπόν ο κ. Μητσοτάκης, «ως προς τις συλλογικές συμβάσεις είμαστε ξεκάθαροι. Οι συμβάσεις που καταρτίζονται στο επίπεδο της επιχείρησης υπερισχύουν των κλαδικών.  Αν οι εργαζόμενοι και η εργοδοσία μιας επιχείρησης συμφωνήσουν, κανένας συνδικαλιστής δεν χρειάζεται να ευλογήσει τη συμφωνία. Και βέβαια για να προκηρυχθεί απεργία θα απαιτείται η θετική ψήφος του 50%+1 των εγγεγραμμένων μελών».

Είναι προφανές ότι με την τοποθέτησή του υιοθετεί πλήρως τις απόψεις των θεσμών για την κατάργηση των προνομίων των συνδικαλιστών και της εξουσίας των συνδικάτων. Το επιχείρημά του δε για την ανατροπή είναι ισχυρό καθώς όπως όλοι στον χώρο της οικονομίας έχουμε βιώσει, αρκετές επιχειρήσεις έχουν κλείσει ως τώρα, ως αποτέλεσμα συντεχνιακών λογικών και συνδικαλιστικών πιέσεων.

Το μπαλάκι βρίσκεται στην κυβέρνηση, η οποία καλείται να φέρει στη Βουλή το νομοσχέδιο στο οποίο αντιδρούν τα συνδικάτα. Και το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος σε αντιστάθμισμα της κατάργησης των συνδικαλιστικών προνομίων και του ισχύοντος πλαισίου για τις απεργίες διεκδικεί από τους θεσμούς την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας με το τέλος του Μνημονίου.

Οι αλλαγές στο πεδίο λοιπόν της εργασίας που μέχρι σήμερα ήταν προνομιακός πολιτικός χώρος για την άσκηση αριστερής αντιπολίτευσης, μετά από οκτώ χρόνια μεγάλης κρίσης και μπροστά στο ένα εκατομμύριο ανέργους, θα κρίνουν και την αξιολόγηση και την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να τελειώσει με το τρίτο Μνημόνιο. Οσο κι αν είναι το πολιτικό κόστος...





ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (4)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Αμαρτίες γονέων | 26/09/2017 13:49
    Η αποσύνθεση του ελληνικού κράτους ξεκίνησε όταν ένας δημαγωγός, για να βοηθήσει τις φιλοδοξίες του, έδωσε εξουσία σε μια χούφτα ανθρωπάκων που ήξεραν μόνο να διαμαρτυροντε επειδή ένα επάγγελμα δεν το ηξεραν και για να εξασφαλίσουν ενα μισθό και μια κοινωνική προβολή ζήτησαν από τον δημαγωγό να νομιμοποιήσει τις δωροδοκίες και τη ρουσφετολογία. Με αυτόν τον τρόπο βρήκαμε τους ανεπάγγελτους, δήμαρχους, βουλευτές, γερουσιαστές και διευθυντικά στελέχη δημόσιων φορέων, με συνέπεια να οδηγήσουν τη χώρα σε αυτήν την κωματώδη κατάσταση, της οποίας δεν βλέπουμε το τέλος.
    XX
    απάντηση101
     
     
    Σωστόν | 26/09/2017 10:14
    Η χώρα μπορεί να κυβερνηθεί με το 20% των εγγεγραμμένων ενώ για να κηρυχθεί μια απεργία χρειάζεται 50% συν 1 των εγγεγραμμένων παρακαλώ. Το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης και οι θεραπαινίδες γραφίδες το ομολογούν. Στον καπιταλισμό σημαντικότερο πράγμα είανι η κήρυξη απεργίας από τη διακυβέρνηση της χώρας. Σωστόν.
    fskostas
    απάντηση415
     
     
    Πάλι τα ίδια... | 25/09/2017 22:39
    Κύριε Τσώλη, Όντως πρέπει να ληφθούν μέτρα για τις καταχρηστικές απεργίες. Το 50% συν 1 όμως, έχει λογική σε επιχειρήσεις με πενθήμερη οκτάωρη εργασία. Σε επιχειρήσεις που εργάζονται 24ωρες βάρδιες η έχουν υποκαταστήματα σε διαφορετικούς νομούς και ενιαίο σωματείο, κάτι τέτοιο ακυρώνει την έννοια της απεργίας. Το πρόβλημα εντοπίζεται στο δημόσιο και τις ΔΕΚΟ. Μόνο εκεί προκηρύσσονται απεργίες στις οποίες συμμετέχουν ελάχιστοι εργαζόμενοι ενώ οι υπόλοιποι πληρώνονται το μεροκάματο αν και η υπηρεσία δεν προσφέρει έργο. Επιπρόσθετα, ανωμαλία είναι οι απεργίες ελ. επαγγελματιών, ειδικά αυτές των προστατευμένων συντεχνιών όπως φαρμακοποιοί, φορτηγατζήδες κ.ο.κ. Αυτά δεν τα γράφετε όμως!
    Μίλτος Πορφυρογέννης
    απάντηση130
     
     
    "Και βέβαια για να προκηρυχθεί απεργία θα απαιτείται η θετική ψήφος του 50% 1 των εγγεγραμμένων μελών»." | 25/09/2017 22:30
    Ενω για την αναδειξη κυβερνησης αρκει μια απλη ....μεγαλη μειοψηφια..... Ε? Στις απεργιες θελετε την τελεια δημοκρατια - που ειιναι σωστο αλλα στις εθνικες εκλογες δεν σας πειραζει η μειοψηφια να αποφασιζει???? Χωρις τις κλαδικες συμβασεις οι μισθοι θα πεσουν κι αλλο- αυτο λεει η διεθνης εμπειρια...Δεν το λεει?
    Maria
    απάντηση816