από metereologos.gr
Παρασκευή 25 Μαΐου 2018
 
 

Γονείς μπαχαλάκηδες

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Οι εγχώριοι γονείς χούλιγκαν ξαναχτύπησαν. Το ξύλο που «έπαιξε» προ ημερών στις κερκίδες στην τελετή λήξης του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Κορασίδων μπάσκετ (!) στον Βόλο θύμισε σκληροπυρηνικούς άγγλους χούλιγκαν από τη δεκαετία του '80 (και ας μιλάμε για Φάρο Κερατσινίου και Παναθηναϊκό).

Το πλέον σοκαριστικό στο βίντεο των θλιβερών τεκταινομένων που κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο ήταν το θέαμα των ίδιων των κοριτσιών με τα μετάλλιά τους, πάνω στο παρκέ. Παρακολουθούσαν τις «αθλοπαιδιές» των γεννητόρων εμβρόντητα, έντρομα, απελπισμένα. Πολλά έκλαιγαν, άλλα αγκαλιάζονταν μεταξύ τους σαν αυτόπτες μάρτυρες κάποιου νέου αιματοκυλίσματος του ISIS.

Οι δε προπονητές πάλευαν να τα προστατεύσουν από τους πλέον παλαβωμένους τιφόζι (για τους εξοικειωμένους με το ιταλικό πρωτάθλημα): τη μαμά και τον μπαμπά. Στην Ελλάδα, υποθέτω, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί με την κρίση. Με τις απανωτές εκπτώσεις στη δική σου ζωή (ηθικές, οικονομικές κ.ο.κ.) είναι αναπόφευκτο να εστιάζεις στο μόνο πεδίο που θεωρείς ότι εμπεριέχει ακόμα κάποιον κόκκο ελπίδας: τις επιδόσεις των παιδιών σου.

Η δική σου πετσοκομμένη φαντασίωση για επιτυχία αποκτά σάρκα και οστά σε ένα γκολ ή σε ένα ριμπάουντ (όσο να 'ναι, στα σπορ τα αίματα ανάβουν περισσότερο και τα επιτεύγματα είναι πιο απτά και πιο φαντασμαγορικά). Η γονεϊκή ευγονική, βέβαια, αποτελεί εδώ και χρόνια παγκόσμιο φαινόμενο. Κάποιοι κρούουν από καιρού εις καιρόν τον κώδωνα. Ενδεικτικό το παράδειγμα του Ντάγκλας Ανταμς, καθηγητή Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι και επί σειρά ετών προπονητή νέων στο χόκεϊ επί πάγου.

Επιμένει να συντάσσει καθημερινά ένα ενημερωτικό e-mail με άρθρα από εφημερίδες και περιοδικά, όπου καταγράφονται τα χειρότερα παραδείγματα παρεκτροπών ενηλίκων ανά τις ΗΠΑ. Μεταξύ άλλων, υπενθύμισε ότι σε μια μητέρα απαγορεύτηκε διά βίου να παρακολουθεί αγώνες μπάσκετ νέων στη Βόρεια Καρολίνα, επειδή επιτέθηκε σε ένα στέλεχος προκαλώντας του εκδορές στο πρόσωπο και στον λαιμό, ενώ ένας πατέρας σημάδεψε με όπλο τον προπονητή ποδοσφαιρικής ομάδας στη Φιλαδέλφεια (επειδή πίστευε ότι άφηνε τον εξάχρονο γιο του συνέχεια στον πάγκο).

Σύμφωνοι, οι γονείς εμπλέκονται - τόσο συναισθηματικά, όσο και λογιστικά - όλο και περισσότερο στις αθλητικές επιδόσεις των παιδιών τους. Η πείρα, βεβαίως, των τελευταίων ετών μάς έχει διδάξει ότι ο γονεϊκός οπαδισμός ξεπερνά τα όρια του γηπέδου.

Η εμμονή με τις ακαδημαϊκές δάφνες παίρνει πολλές και υπογείως «βίαιες» μορφές. Είναι ο ηλίθιος κομπασμός στα social media και στις σχολικές συναθροίσεις («Ο μικρός μου πήρε το Proficiency στο νηπιαγωγείο» κ.τ.λ.), η διαρκής, ύπουλη και παντελώς πληκτική υπενθύμιση της ανωτερότητας του δικού σου τέκνου μέσω της εκδήλωσης ψευδοενδιαφέροντος για τα παιδιά των άλλων: «Εσείς τελικά περάσατε τις εξετάσεις; Οχι, ε; Εμείς "μπήκαμε" από τους πρώτους» κ.ο.κ.

Η γονεϊκή αυτή ευγονική είναι συχνά εισαγόμενη. Διόλου τυχαίο ότι στην Ασία πλέον τα παιδιά έχουν μετατραπεί σε άλογα κούρσας (η νέα μόδα θέλει τους Κινέζους να εγγράφονται σε δημόσια σχολεία των ΗΠΑ για να γλιτώσουν από τον «ανταγωνιστικό ζουρλομανδύα του κινεζικού εκπαιδευτικού συστήματος»).

Υπάρχουν ποικίλοι τρόποι αντιμετώπισης του οικόσιτου χουλιγκανισμού (παντελής αδιαφορία, τιμωρία, ειρωνεία, απομόνωση κ.ο.κ.). Υπάρχουν, βεβαίως, και οι απλές λύσεις που έχει προτείνει ο Μπρους Φάιλερ, family columnist των «New York Times».

Εκτόνωσε τον γονεϊκό ναρκισσισμό σου σε οικείους σου (οι παππούδες είναι η πιο εύκολη και αναίμακτη λύση, καθότι σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι επιθυμούν να κάνουν χαρακίρι κάθε φορά που αρχίζεις να εξιστορείς εν ανατριχιαστική λεπτομερεία τον τελευταίο άθλο του δεκάχρονου γιου στον διαγωνισμό της Μαθηματικής Εταιρείας). Ή φρόντισε να καυχιέσαι για την προσπάθεια και όχι για την επίδοση-βαθμό (είναι άλλο να κομπάζεις ότι η κόρη σου αγωνίζεται να διαβάσει το «Εγκλημα και τιμωρία» στη Β' Δημοτικού και άλλο να λες ότι δεν υπάρχει άλλο παιδί σε ολόκληρο το σχολείο που να έχει εντρυφήσει στον Ντοστογέφσκι).

Υπάρχει και η δοκιμασμένη παραδοσιακή συμβουλή προς άπαντες τους λυσσασμένους (να καθυποτάξουν ολόκληρο τον Γαλαξία στα τέκνα τους) γονείς.

Σε άπταιστην ελληνικήν: «Get a life!». Αλλως ειπείν, «Αποκτήστε (δική σας) ζωή!».

* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 9 Ιουλίου 2017.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (5)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Burnout-Syndrome einai ELLINIKO | 12/07/2017 18:58
    pou nai o anthropos.Ta perissotera Ellinopoula meta to Likio pasxoun APO to leg.kameno egkefalo.Palaiotera gnorizan aki kapoion politiko na tous dosei kapia karekla,simera feugoun sto eksoteriko,alla edo ta grammata pou emathan,par olo frontistiria,mpoukoma tou egkefalou,den fthanoun. Psychologika den antexoun ta perissotera to forto douleias.Einai Axrista Auto to ofilon stis Miteres tous.KSIPNISTE
    ELLIN
    απάντηση00
     
     
     
    "ευγονική" και άλλα.. | 12/07/2017 08:49
    Φιλική συμβουλή: Πριν γράψετε το επόμενο άρθρο σας πηγαίνετε ξανά στη Γ' Γυμνασίου να μάθετε την έννοια της λέξης "ευγονική" ...
    Nίκη Μυλωνά
    απάντηση1011
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Σημαντικό το πρόβλημα με έντονη εμφάνιση | 11/07/2017 09:47
    Ισχύουν και τα βλέπουμε στην άθληση στα σχολεία και μερικές φορές κ σε ωδεία. Είναι σημαντική η μελέτη της HSBC που στα 3κοσμικά κράτη οι γονείς επιλέγουν για τα παιδιά τους successful career 50% (mexico, malaisia, india..) Vs στα ανεπτυγμένα fulfil their potential ~50% (canada, Uk, Australia..). Το πρόβλημα είναι μεγάλο καθώς αυτό γαλουχεί την μελλοντική μας κοινωνία και φυσικά δεν αντιμετωπίζεται με αποστροφή της αριστείας (άλλο άκρο). Είναι το ότι τα παιδιά και αργότερα μεγάλοι ΔΕΝ Μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τον Καλύτερο ούτε να του δίνουν αξία και χώρο να αναπτυχθεί πχ στο σχολείο ο "καλός" μαθητής είναι κ "καλός αθλητής κ καλός μουσικός με το coacharisma του "καλού" γονέα που κατέχει PR
    Peter
    απάντηση203
     
     
    Άριστα | 11/07/2017 08:35
    Πάντοτε οι προβληματικοί θα συνεχίζουν απτόητοι μέχρι τελικής πτώσεως. Επειδή η βλακεία είναι ανίκητη το μόνο που μπορούν να κάνουν οι εχέφρονες γονείς είναι να εξηγήσουν, να ενθαρρύνουν και να αποτρέψουν τις δυσάρεστες συνέπειες από τις πράξεις των ανοήτων ώστε να μειώσουν τις συνέπειες πάνω στα παιδιά τους. Εδώ έχουμε για πρωθυπουργό απόφοιτο πολυκλαδικού που δεν ξέρει ούτε αγγλικά κ κανείς δεν προβληματίζεται και θα ζητήσουμε ευθύνες από τους αδικημένους γονείς;
    Katsikis
    απάντηση446