από metereologos.gr
Σάββατο 26 Μαΐου 2018
 

Κρίση είναι μια αλλαγή που προσπαθεί να συμβεί

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Η αλήθεια είναι ότι το εμβληματικό σύνθημα του Ποταμιού στις εκλογές του 2015 «να τ’ αλλάξουμε όλα χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα» συνιστούσε μια πολιτική δέσμευση προς τους ψηφοφόρους μας την οποία δυστυχώς δεν καταφέραμε να υλοποιήσουμε. Και εάν οι πολίτες δεν εμπιστεύθηκαν το Ποτάμι στον βαθμό που θα το καθιστούσαν κρίσιμο παράγοντα αντίστασης, για τα υπόλοιπα φρόντισε ο κ. Τσίπρας.

Κατά τη διαδικασία της εκπαίδευσης των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που κόστισε 100 δις., αλλά και μετά, συνέτρεξαν ενδιαφέρουσες εξελίξεις τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό μας. Το σταθερό αίτημα για μεταρρυθμίσεις στην οργάνωση και λειτουργία του κράτους που θα θεράπευαν το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, μεταφράσθηκε και εκτελέστηκε, υπό τα άγρυπνα όμματα των δανειστών, σε άγριες, για έκτη και έβδομη χρονιά, μονοσήμαντες επιβαρύνσεις των πολιτών, ιδίως, δε εκείνων οι οποίοι βρίσκονται σε πιο αδύνατη θέση μέσω της αβάσταχτης αύξησης της φορολογίας και των ασφαλιστικών εισφορών.

Άλλες, εσωτερικής καύσεως, «μη μνημονιακές» μεταρρυθμίσεις στην οργάνωση κρίσιμων δημόσιων πολιτικών όχι μόνο δεν έγιναν αλλά ακυρώθηκαν κι όσα λίγα μέτρα συγκρατούσαν κάπως την κατάσταση. Για παράδειγμα, από ένα σωφρονιστικό σύστημα που δεν λειτουργούσε ιδιαίτερα ικανοποιητικά περάσαμε στην αμνηστία βαρυποινιτών. Στην Παιδεία, στον τομέα που όλη η υφήλιος επενδύει αναγνωρίζοντάς τον ως το πρωταρχικό εργαλείο οικονομικής ανάπτυξης, η Ελλάδα γυρνάει στο 1980. Στην Υγεία μόνο η αυτοθυσία του νοσηλευτικού προσωπικού στέκεται εμπόδιο στην πλήρη κατάρρευση. Στη Δικαιοσύνη συνεχίζονται τα ρεκόρ βραδύτητας στην απονομή της. Τα κυρίαρχα αισθήματα των πολιτών παραμένουν ο φόβος, η αγωνία και η ανασφάλεια.

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, οι επιθέσεις της κυβέρνησης εναντίον της δικαιοσύνης πολλαπλασιάζονται, η δημόσια διοίκηση αποσαρθρωμένη προσπαθεί, στηριγμένη στην αξιοπρέπεια κάποιων στελεχών της, να αντιμετωπίσει τα απολύτως αναγκαία και οι νέοι εγκαταλείπουν μαζικά τη χώρα αναζητώντας την ελπίδα στην ΕΕ ή και ακόμη μακρύτερα, στερώντας μας όμως και την τελευταία ελπίδα ανάκαμψης. Ο κύκλος της ψεύτικης ευμάρειας κλείνει οδυνηρά.

Η μεταρρύθμιση για τον Έλληνα πολίτη έγινε μια απωθητική λέξη κι ακόμη μια πιο απωθητική πολιτική ατζέντα. Η απαισιοδοξία και η ματαίωση των προσδοκιών για ένα καλύτερο αύριο, ευνοεί την εμφάνιση σωτήρων που πάλι θα υποσχεθούν τα πάντα ζητώντας ξανά την περίφημη λευκή επιταγή.

Απέναντι στην καταστροφή της χώρας που συντελείται και λόγω της απαξίωσης από την κυβέρνηση των σημερινών εργαλείων πολιτικής, υπάρχει μια δυσανάλογα μικρή πολιτική αντίδραση. Στο κοινοβούλιο, η αντιπολίτευση παρακολουθεί εγκλωβισμένη στις δικές της ευθύνες μια κυβέρνηση, που τα περισσότερα νομοσχέδιά της δεν έχουν καν έκθεση επιπτώσεων στον κρατικό προϋπολογισμό, ενώ το ρουσφέτι και η φαυλότητα αναπηδούν σε κάθε πρωτοβουλία της δείχνοντας ανάγλυφα τον πολλές φορές ολοκληρωτικό χαρακτήρα των παρεμβάσεών της.

Απέναντι σε μια πολιτική καμμένης γης υπάρχει μια γενική φιλολογία περί μέτρων και προγραμμάτων που θα εφαρμοστούν όταν θα έρθει η νέα διακυβέρνηση, είτε αυτή είναι η ΝΔ είτε το ΠΑΣΟΚ. Τα επονομαζόμενα προγράμματά τους δεν συνιστούν τίποτα περισσότερο από βαρετές επαναλήψεις ευχών και, σε καμία περίπτωση, δεν μπορούν από μόνα τους να αποκαταστήσουν την διαταραχθείσα σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες. Στα ψεύτικα μεγάλα λόγια αντιτάσσουμε τον οργανωμένο προγραμματικό λόγο με μετρήσιμους στόχους και επιχειρησιακό σχέδιο.

Ακόμη χειρότερα, οι περισσότεροι επώνυμοι, παλαιάς κοπής πολιτικοί, με επαρκή κομματικό ιδρυματισμό, μας προτείνουν τον εαυτό τους ως τον πιο αξιόμαχο αντίπαλο του κυβερνητικού ολετήρα. Εάν δε, αυτά τα γνωστά, φθαρμένα πρόσωπα συνδυαστούν με τους αλαλαγμούς για τα κουρελιασμένα σύμβολα του παρελθόντος που νοηματοδότησαν τον λαϊκισμό, τότε κάτι δεν πάει καθόλου καλά με την αναπαλαίωση του παλιού καλού χθες.

Όχι, δεν μας λείπει ο φωτισμένος ηγέτης που θα μας δείξει τον δρόμο. Δεν μας ενδιαφέρει να συμμετέχουμε στην ανάδειξη τον επόμενου κεντρο-δεξιο-αριστερού ηγέτη πατώντας σ’ ένα πολτό πολιτικών προταγμάτων. Μας ενδιαφέρει να συμβάλλουμε μαζί με τις δυνάμεις της υγιούς παραγωγής και της μεταρρυθμιστικής πολιτικής στη δημιουργία μιας πρότασης για την «μετα-πελατειακή» Ελλάδα που δεν θα εξαντλείται σε συνθήματα. Θα αποκόβει τον ομφάλιο λώρο της δημόσιας διοίκησης από το κόμμα, θα καταργεί κάθε εμπόδιο στον Έλληνα που θέλει να δημιουργήσει και να παράξει και θα κάνει άτρωτους τους πολιτειακούς θεσμούς απέναντι στην επεμβατική εκτελεστική εξουσία. Ένα μέρος του σχεδίου ήδη μπορούμε να το καταθέσουμε, αλλά αναζητούμε ενίσχυση από τις ζωντανές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας που έχουν απογοητευτεί από τους πολιτικούς και την πολιτική. Τα πράγματα δεν μπορούν να αλλάξουν χωρίς πολιτική, αλλά είναι ψέμα ότι μοναδικές πολιτικές είναι οι εφαρμοζόμενες τα τελευταία χρόνια. Στους πολίτες πέφτει το βάρος.

Μας ενδιαφέρει, τελικά, να στηρίξουμε εκείνη την κεντρική ιδέα που μας έφερε στο Ποτάμι, να επανακαθορίσουμε (ξεπερνώντας και τις δικές μας ευθύνες που οδήγησαν το κίνημά μας στο δημοσκοπικό βάλτωμα) πώς θα μπορέσουμε να υλοποιήσουμε την πρόταση αναγέννησης της πατρίδας μας, αλλάζοντας πολλά χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα.


Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (5)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Το πολιτικο κοστοσ ,οι αδυναμοι και η μεσαια ταξη | 05/07/2017 19:08
    Ενώ ρ=το ποταμι ειχε σωστεσ ιδεεσ και δεν εμοπιαζε να λογαριαζει το πολιτικο κοστος ηταν λογοσ να το στηρίξουμε αρχικα .Μετα αρχισαν να μιλουν για το παλαιο συστημα ,παλαιας κοπησ αμφισβητώντας τα παντα και όχι διορυωνοντας τα λαθη .πχ μιλατε για τους αδυνατους και την αβασταχτη φορολογια .Μη αντεχοντας το πολιτικο κοστος αγνοείτε βαναυασ ότι αυτοι που θιχτηκαν ησαν οσοι πληρωσαν μεγαλες εισφορεσ για πολλα χρονι που υπέστησαν και δθσαναλογεσ περικοπες .Οσοι ειχαν 15 -20 χρονια τις λιγοτερες αλλα βλέπεις εχει πολιτικο κοστος η στηριξη μεσαιας ταξης ενώ η προστασια των ...αδυναμων ως αποτέλεσμα πουλα καλα ...Από το ποταμι δεν περιμεναμε το να καει το ...της παλαιας κοπης συλλυβδην ..
    pm
    απάντηση01
     
     
    Μπράβο! Δεν πάμε πουθενά με αυτούς που μας έφεραν ως εδώ | 05/07/2017 07:50
    Επιτέλους και δυο λογικές φωνές στον χώρο του κέντρου! Βαρεθήκαμε (ειδικά το διήμερο ΔΗΣΥ) ν'ακούμε προτροπές του τύπου "ελάτε ν'αγκαλιαστούμε όλοι οι ΠΑΣΟΚοι να γίνουμε κυβέρνηση".Νέες ιδέες
    Ευθύμης Φανόπουλος
    απάντηση114
     
     
    Κάθε πράγμα στον καιρό του κι όχι όταν γκρεμιστεί η χώρα! | 04/07/2017 12:00
    Στη χώρα που καθημερινά πετά χαρταετό και κοιτάζουν το δάχτυλο όταν τους δείχνεις το φεγγάρι, εμφανίζονται κάποιοι, ως μετά Χριστόν προφήτες, να μας σερβίρουν ως φρέσκα αυτά που ελάχιστα χρόνια πριν, είτε δεν άκουσαν, είτε δεν κατανόησαν, είτε γιατί πριν μερικά χρόνια αν και επίκαιρα δεν αντελήφθησαν. Έτσι, σήμερα, ανακάλυψαν το "πελατειακό κράτος" και την «μετα-πελατειακή» Ελλάδα, όπως και το κυρίαρχο σύνθημα του...2009 "Αλλάζουμε ή βουλιάζουμε" με παραλλαγή. Βλέπεις, βολεύει πολλούς η νέα καραμέλα περί "παλαιάς κοπής πολιτικοί", "φθαρμένα πρόσωπα" κλπ. Κρίμα, γιατί όταν ήταν η εποχή ν' αλλάξουν πολλά, κρύφτηκαν, περιμένοντας να γκρεμιστεί η χώρα, για να τη σώσουν οι ίδιοι!
    Χώρα χαμένων ευκαιριών!
    απάντηση213
     
     
    να τ’ αλλάξουμε όλα χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα | 04/07/2017 11:31
    ε φιλε...κοιταξε , επειδη εισαι αργομισθος εδω και 2 δεκαετιες θα πρπει να μας αδειασεις τη γωνια, γιατι δεν αντεχει αλλους φορους η οικονομια...ει εσυ...φιλος βγηκες στη συνταξη στα 45...ντροπη...παραιτησου για να παρουμε προς...ε φιλε, συ πολεοδομε-εφοριακε-κομισαριε...σταματα να κλεβεις ρε αδελφε, εχουμε χρεοκοπησει...αγαμη θυγατερα μου , αντιλαμβανεσαι οτι ειναι αδικο να παντελωνιαζεις επειδη ο γερος σου ηταν δ.υ....εειιι σεις εκει στο βαθος...καρανικες, ραπεερς, μπαπμπαδες και παπαδες ραπεςρ και βαλαβανηδων, εσυ κε σταθακη, ρε κουρομπλη με τα 26 γκαραζ, ρε καντε λιγο κρατει...να αλλαξουμε τη χωρα γιαβαζ γιαβαζ
    η χωρα θα αλλαξει μετα το περασμα του γκοτζιλα
    απάντηση224
     
     
    Συνθετική λύση | 04/07/2017 07:49
    Όσο και αν στους πολίτες πέφτει το βάρος χρειάζονται κόμματα και ηγεσίες που θα τραβήξουν μπροστά. Το παρήγορο είναι ότι αρκετές ομιλίες τελευταία όπως και το δικό σας άρθρο αναφέρονται στην Ελλάδα μετά, μια που αυτή δεν μπορεί να είναι ίδια με την Ελλάδα πριν, όπως πολλοί φαντάζονται. Αυτή είναι μια γόνιμη και ενδιαφέρουσα συζήτηση στην οποία μπορούν να καταθέσουν τις απόψεις τους άτομα ή κομματα και που μπορεί κάπου να καταλήξει. Το μέλλον πρέπει να είναι συνθετικό. Η σύνθεση δυνάμεων και προβληματισμών θα δώσει την λύση. Ο κατακερματισμός ευνοεί τον ΣΥΡΙΖΑ που εκφράζει την επιστροφή στο παρελθόν της φαυλότητας, του άκρατου λαϊκισμού και του πελατειακού κράτους
    ΧΒ
    απάντηση282