από metereologos.gr
Κυριακή 22 Οκτωβρίου 2017
 
 

Το σπασμένο κάδρο

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Μετά το μνημόνιο είναι πριν το μνημόνιο. Όσο δεν γίνεται δραστικό «κούρεμα» του χρέους, και όσο δεν απαλλάσσεται η Ευρωπαϊκή Ένωση από τον νεοφιλελευθερισμό, η Ελλάδα θα το βρίσκει μπροστά της. Το ένα μνημόνιο θα φέρνει το άλλο. Χωρίς τέρμα και τελειωμό.

Απόδειξη, η τελευταία συνεδρίαση του Eurogroup, από την οποία αναδύθηκε το σχέδιο για νέο ξεχωριστό πρόγραμμα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στα τέλη του 2018. Το αναμενόμενο αποτέλεσμα: Νέο μνημόνιο. Το ίδιο θα προκύψει, αν το ΔΝΤ αποφασίσει τελικά να μην συμμετάσχει στην «σωτηρία» της Ελλάδας. Άλλο μνημόνιο. Ή, …και πάει λέγοντας. Χώρια που και χωρίς νέο μνημόνιο θα συνεχίσουν να λειτουργούν αμετάβλητα τα παλιά – συσσωρευτικά και για δεκαετίες.

Για αυτό και η κριτική που ασκείται τις τελευταίες εβδομάδες από τα λεγόμενα συστημικά (1) μέσα ενημέρωσης στις ψευδαισθήσεις της κυβέρνησης περί οριστικής εξόδου από τα μνημόνια είναι καταρχάς σωστή. Οριστική είναι, υπό τις παρούσες συνθήκες, μόνο η είσοδος. Για όσους την έχουν διαβεί, ισχύει η φράση από την Κόλαση του Δάντη: "Lasciate ogni speranza, voi ch'entrate!" – «Αφήστε κάθε ελπίδα, όσοι μπήκατε εδώ μέσα».

Ταυτόχρονα, η κριτική είναι λανθασμένη, όταν αναφέρεται στην εμπράγματη κυβερνητική πολιτική. Στην θέση της μπαίνει η αχαλίνωτη πολεμική. Με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης, όχι την νηφάλια αποτίμηση της διαπραγματευτικής τακτικής της.

Η αφετηρία κάθε ανάλυσης τέτοιων διαπραγματεύσεων είναι η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα από το 2010. Τα μνημόνια έχουν στρεβλώσει, μεταξύ άλλων, και την έννοια της πολιτικής – στο Eurogroup και στα άλλα συναφή ευρωπαϊκά όργανα. Σε αυτά, η Ελλάδα και οι εταίροι της (ιδίως από τότε που αυτοί αγόρασαν από τους ιδιώτες δανειστές τα ελληνικά χρέη) δεν αντιπαρατίθενται σαν ισότιμα πολιτικά υποκείμενα, αλλά σαν ανισότιμα οικονομικά: σαν οφειλέτης προς δανειστές. Η πολιτική, δηλαδή οι διαπραγματεύσεις στη βάση των γενικότερων ευρωπαϊκών συμφερόντων, έχει εξοστρακισθεί παντελώς. Η Ελλάδα είναι έτσι χαμένη από χέρι. Τα πολιτικά της επιχειρήματα, όσο σωστά και να είναι, πέφτουν στο κενό, επειδή δεν χωράνε στο κάδρο οφειλέτη-δανειστών. Οι τελευταίοι, αρχίζοντας με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και την Κριστίν Λαγκάρντ, τα αντιπαρέρχονται με περιφρόνηση. Ο στόχος τους είναι να εκμηδενίσουν τους συνομιλητές τους. Κι αυτό ήταν εξαρχής πρόδηλο: «Οι δανειστές μεταχειρίζονται τους έλληνες εταίρους σαν ζόμπι» είχε διαπιστώσει ο γερμανός κοινωνιολόγος Γιούργκεν Χάμπερμας πολύ πριν αναλάβει την κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό κάνει τις διαπραγματεύσεις για κάθε ελληνική κυβέρνηση διπλά και τριπλά δύσκολες. Ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και τους προκάτοχούς του υπάρχει ωστόσο μια ειδοποιός διαφορά: Η αντίσταση κατά των δανειστών με τη χρήση πολιτικών μέσων.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, ήταν ο πρώτος που έζησε τέτοιες δυσκολίες ως ο κομιστής των μνημονίων χώρα. Η αντίστασή του (μέσω του σχεδιαζόμενου δημοψηφίσματος) ήρθε πολύ αργά και είχε ως αποτέλεσμα την παραίτησή του. Οι υπουργοί του δεν έκρυβαν τη δυσφορία τους για την μνημονιακή υποτέλεια, δεν την έθεταν όμως δημόσια υπό αίρεση. Εξαίρεση αποτέλεσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που παρέκαμψε κάποτε τους «υπαλλήλους» της τρόικας στην Αθήνα για να διαπραγματευθεί κατευθείαν με τα «αφεντικά» τους – κάτι που αναγκάστηκε ωστόσο να ανακαλέσει λίγο αργότερα.

Ο Αντώνης Σαμαράς ήταν «αντιστασιακός», όσο ήταν στην αντιπολίτευση. Ως πρωθυπουργός κατάπιε την αντιμνημονιακή γλώσσα του και προσαρμόστηκε στο status quo – με την ελπίδα ότι οι δανειστές θα τον αντάμειβαν κάποτε οικονομικά, αν έκανε επιμελώς τα «μαθήματά» του.

Και μόνο υπό τον κ.Τσίπρα υπήρξε συνεκτική, ήτοι πολιτική αντίσταση. Για έξη περίπου μήνες, η πρώτη κυβέρνηση του προσπάθησε να αλλάξει το πλαίσιο των διαπραγματεύσεων αμφισβητώντας ευθέως το μοντέλο οφειλέτης-δανειστές και προβάλλοντας την προτεραιότητα της πολιτικής. Αλλά και αυτή η προσπάθεια, ως γνωστό, ναυάγησε με την συνθηκολόγηση του κ.Τσίπρα την 13η Ιουλίου του 2015 στις Βρυξέλλες. Από τότε η αντίσταση του έχει εν πολλοίς καταρρεύσει, αν και διατηρεί ακόμα σημαντικά ανακλαστικά της.

Αν λοιπόν το κριτήριο για την διαπραγματευτική δεινότητα μιας κυβέρνησης είναι ο βαθμός αντίστασης κατά της μνημονιακής υποτέλειας, τότε εκείνος του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται κάτω από τη βάση. Η διπλή τακτική του, αφενός, να δεχθεί τα μέτρα των δανειστών για το 2019 και το 2020, και αφετέρου, να εκμεταλλευθεί τις «ρωγμές» ανάμεσα τους για να αποσπάσει αντίμετρα, αποδεικνύεται λίγη. Τα αποτελέσματα του Eurogroup της 22. Μαίου μιλούν από μόνα τους, η Αθήνα δεν πέτυχε κανέναν βασικό στόχο της. Από αντιμέτρα εναντίον των δανειστών, που θα σηματοδοτούσαν μια πραγματική επιστροφή στην πολιτική, ούτε ίχνος. Οι τρέχουσες διαβουλεύσεις του κ.Τσίπρα με την Άνγκελα Μέρκελ και τον Εμανουέλ Μακρόν με στόχο την εξεύρεση της κατάλληλης φόρμουλας για το χρέος μέχρι τις 15 Ιουνίου, δεν είναι τίποτα άλλο από πολιτικό υποκατάστατο, αφού δεν βγαίνουν από το πλαίσιο οφειλέτη-δανειστών.
Μόνο που τα «συστημικά» μέσα ενημέρωσης αντιστρέφουν το παραπάνω κριτήριο και αντί να επικρίνουν τον ΣΥΡΙΖΑ για την ενδοτικότητά του, του καταλογίζουν άσκοπη και επιζήμια αντίσταση. Έτσι συντάσσονται με τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που συμβιβάζονται, στο όνομα της Realpolitik, με τα μνημόνια – και όχι σπάνια μάλιστα γίνονται τα φερέφωνα της καμπάνιας των ίδιων κομμάτων για την ανατροπή της κυβέρνησης.

Κάτι δεν πάει λοιπόν καλά, κάτι βρωμάει στο βασίλειο των «συστημικών» μέσων ενημέρωσης από τη στιγμή που αποδέχονται την μνημονιακή υποτέλεια σαν κάτι το αναπόδραστο και την αντίσταση εναντίον της ως εκ του πονηρού. Εξυπακούεται, ότι η πολεμική εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής είναι θεμιτή και αναγκαία ενόψει των σοβαρών ανακολουθιών και των ελλείψεων της. Το ίδιο ισχύει και όταν αυτή γίνεται με όρους διαστροφής της πραγματικότητας: Δημοκρατία έχουμε, ότι θέλουν λένε. Η διαστροφή αδικεί όμως τα ίδια: Το ζητούμενο είναι λιγότερη υποτέλεια, όχι η μόνιμη, το σπάσιμο του κάδρου οφειλέτη δανειστών, όχι η παγίωσή του. Στο σπασμένο κάδρο θα ήταν και πιο καθαρή η φιλελεύθερη εικόνα τους.

---

(1) Ο όρος «συστημικά μέσα» είναι εν πολλοίς πλεονασμός – μέσα που είναι ταγμένα στην υπηρεσία του καπιταλιστικού συστήματος είναι εξ αντκειμένου συστημικά. Πιο πρόσφορη είναι ο όρος «διαπλεκόμενα», με την έννοια ότι οι ιδιοκτήτες τους (όχι οι εργαζόμενοι σε αυτά!) τα εντάσσουν στο περιβόητο τρίγωνο διαπλοκής μαζί με τις τράπεζες και τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας. Το πρόβλημα είναι η περιφρόνηση που δείχνουν στον όρο «συστημικά» ορισμένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ – όταν μιλούν γι αυτά είναι σαν να φτύνουν. Ο λόγος γι αυτό είναι η παραγνώριση του διπλού χαρακτήρα τους: αφενός ως φορέων ιδιωτικών εξουσιών και συμφερόντων, αφετέρου ως φρουρίων του πολιτικού φιλελευθερισμού. Ο τελευταίος είναι επίσης «συστημικός», αλλά με τρόπο, που θα έπρεπε να τον υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια και η Αριστερά.


Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (12)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    -------- | 02/06/2017 20:50
    Ελλείψει γνώσεων και επιχειρημάτων ουσίας , η ....καταφυγή στον επάρατο νεοφιλελευθερισμό αυτονόητη μπούρδα ενός Χειλά. Απλά γελοίος.
    sz
    απάντηση02
     
     
    Thrassos kai mideniki aksioprepeia se olo tis to megaleio | 02/06/2017 17:45
    A la ellinika.... zutas apo ton slovano na sou kourepsei ena daneio pou sou edose gia na se voithisei to opio o idios danisteike me upsiloterous tokous apo oti sou xreonei, giati den exeis apolutws kamia idea pws na anaptukseis tin oikonomia sou, efoson eisai sklavos mia ideolupsias pou se exei ferei stin katastasi pou vriskese sumera. Kai den ftanei auto. O slovanos pou einai xilies fores pio sovaros apo esena, kserei oti se liga xronia tha vriskese pali sto idio sumeio, akoma kai ean sou xarisei ta daneika. Pragmatika perimeneis kanenan na se parei sta sovara?.ti nomizeis oti einai i europi re karagkiozi?... ellada?..
    KKK
    απάντηση02
     
     
    Αχταρμάς | 02/06/2017 17:24
    Ναι στον πολιτικό φιλελευθερισμό, όχι στον οικονομικό. Τρίζουν τα κόκκαλα του Λένιν! από τις αρλούμπες που βρήκαν χώρο σε μια μόλις σελίδα. Υ.Γ. 1. Αυτά κι άλλα πολλά θα πάθουμε με έναν καταληψία για πρωθυπουργό. Υ.Γ. 2. Αυτά συμβαίνουν όταν ως δημοσιογραφικός νοείται ο λόγος που χωρίζεται της λογικής.
    Μελάνιππος
    απάντηση02
     
     
    Νεοφιλευθερισμός, η πιπίλα της διαγραφής και της διαπραγμάτευσης | 02/06/2017 15:57
    Προδίδεται ο αρθρογράφος, άμεσα και με αστείο τρόπο. Ποιά διαπραγμάτευση; Με τί όπλο; Πώς θα διαπραγματευτεί ο ζητιάνος; Όταν ζητιανεύεις να σε δανείσουν δέν έχεις την δυνατότητα να κάνεις τίποτα. Ποιός νεοφιλευεθερισμός; Όταν το δημόσιο δίνει αυξήσεις και ο κάθε Τσίπρας βολεύει γνωστούς και αγνώστους σιωπάτε όλοι, όταν έρχεται η ώρα να πληρώσετε τα δανεικά ξαφνικά βρίσκετε θεωρίες συνομωσίας και δήθεν εχθρούς για να καλύψετε την ανικανότητα σας να κατανοήσετε του πώς δουλεύει η παγκόσμια οικονομία. Έλεος πλεόν τόσο μελάνι, τόσα bytes και ακόμα την ίδια πιπίλα...
    Οδοστρωτήρας
    απάντηση12
     
     
     
    Δεν υπαρχει χειροτερη κατασταση απο οταν | 02/06/2017 14:34
    σε εκβιαζει νεοφιλελευθερος.Το μεν κουρεμμα του χρεους δεν ειναι απλη υποθεση(πχ,συνταξιοδοτικα ταμεια που αγορασαν ελλ.ομολογα,πως θα πληρωσουν συνταξεις;κοκ).Επισης,καποτε θα πρεπει να αποκτησουμε κανονικους εισαγγελεις ωστε να εκλειψει η διαφθορα.Και σωστα νοουμενη παιδεια ωστε να ειναι καταπτυστοι οσοι προωθουν τον πελατειασμο.Ολ αυτα δεν αναιρουν το γεγονος οτι επικρατει ενας παρανοικος γερμανικος νεοφιλελευθερισμος που αφαιμασοντας την Ευρωπη κατεστρεψε το ευρωπαικο οραμα.8,2% εμπορικο πλεονασμα εξασφαλιζει τη καταστροφη της ευρ.συνοχης.Το χειροτερο;οτι ο ενοχος εξακολουθει να διαλυει τα παντα στο διαβα του.Ερωτηση:η γερμ.SPD τι περιμενει για ν αντιδρασει;
    Abdul
    απάντηση419
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Αθάνατη χώρα... | 02/06/2017 13:53
    ...κάποιοι επιμένουν ακόμα στα χρήματα που μας χάριζαν οι Ρώσοι, οι Νεφελίμ κι ο Σώρρας "Και μόνο υπό τον κ.Τσίπρα υπήρξε συνεκτική, ήτοι πολιτική αντίσταση. Για έξη περίπου μήνες, η πρώτη κυβέρνηση του προσπάθησε να αλλάξει το πλαίσιο των διαπραγματεύσεων....!!!
    Τί πίνουν;
    απάντηση234
     
     
    Νεοφιλελευθερισμός | 02/06/2017 13:38
    Η πιπίλα του κάθε πικραμένου αριστερού ή νεοαριστερού.
    Idiot buster
    απάντηση274
     
     
    Περί διαπραγματεύσεων | 02/06/2017 13:20
    Η διαπραγμάτευση (πολιτική ή μη) δεν είναι αυτοσκοπός: είμαι μέσο για να επιτύχεις κάποιο στόχο. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ δαιμονοποιούσε το αποδεδειγμένα πλέον όχι τόσο επαχθές e-mail Χαρδούβελη, κάνοντας άκρως διχαστική άρα ανεύθυνη αντιπολίτευση, για να καταλήξει μετά από μία πολιτική (λέτε εσείς) διαπραγματευση, διαπραγμάτευση καρνάβαλο (λέω εγώ), ένα κατάφωρα αντισυνταγματικό δημοψήφισμα και την θέση της χώρας υπό κεφαλαιακούς ελέγχους, στην συνομολόγηση εξοντωτικών μέτρων, καλύτερα να μην είχε καν διαπραγματευθεί. Αν είχε ο κ. Τσίπρας ελάχιστη σοβαρότητα, αυτά θα τα είχε προβλέψει ευχερώς. Και αν έχει ελάχιστη υπευθυνότητα (γελώ!), πρέπει να μας αδειάσει την γωνιά. Τώρα!
    ΠΓ
    απάντηση293
     
     
    Μερικές διορθώσεις....στο κάδρο της "μνημονιακής υποτέλειας" και της πολιτικής αντίστασης! | 02/06/2017 12:48
    Τα εξ αντικειμένου «συστημικά μέσα» είναι τμήμα του κάδρου ως «διαπλεκόμενα», με την έννοια ότι οι ιδιοκτήτες τους ήταν ενταγμένοι στο περιβόητο τρίγωνο διαπλοκής μαζί με τις τράπεζες και τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας. Όταν το τρίγωνο αυτό έσπασε από τον Γιώργο Παπανδρέου ξεκίνησε και η "αντιμνημομιακή" υστερία που δηλητηρίασε την Ελληνική κοινωνία. Άλλες χώρες, Ιρλανδία, Πορτογαλλία, Κύπρο, δεν έσπασαν το κάδρο ούτε ανακάλυψαν "μνημονιακή υποτέλεια". Κομιστής των μνημονίων στη χώρα ήταν το έλλειμμα του 15,6% και το χρέος των 300 δις που παρέλαβε ο Γιώργος Παπανδρέου κι όχι το αντίστροφο. Το παραμύθι της μνημονιακής υποτέλειας είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή του. Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες!
    Μνήμων
    απάντηση203
     
     
     
    Συνεχίζεται η αντίστροφη μέτρηση για τον σύριζα... | 02/06/2017 12:44
    Οι αμέσως επόμενες εθνικές εκλογές μπορεί να διεξαχθούν στις ακόλουθες ημερομηνίες: 4 Νοεμβρίου 2018, 19 Μαίου 2019 και 15 Σεπτεμβρίου 2019. Στην 1η περίπτωση θα έχει ολοκληρωθεί το 3ο μνημόνιο στις 20 Αυγούστου 2018 και δεν θα έχουν εφαρμοσθεί οι περικοπές στις συντάξεις, (οι οποίες προβλέπονται να εφαρμοσθούν από την 1η Ιανουαρίου 2019) , στη 2η περίπτωση θα διεξαχθούν ταυτόχρονα ευρωεκλογές και εθνικές εκλογές, (για να μη λειτουργήσουν ως πρόκριμα για τις εθνικές εκλογές οι ευρωεκλογές), ενώ η 3η περίπτωση είναι το ακρότατο χρονικό όριο διεξαγωγής εκλογών, (με την πλήρη συμπλήρωση της τετραετίας)... Aπό την 25η Ιανουαρίου 2015, (οπότε και ανέλαβε για πρώτη φορά τη διακυβέρνηση ο σύριζα...), έχουν ήδη παρέλθει 860 ημέρες. Θεωρώντας πιθανότερη την 1η ημερομηνία, απομένουν στον σύριζα 519 ημέρες, εάν θεωρήσουμε ως πιθανότερη την 2η ημερομηνία, απομένουν στον σύριζα 715 ημέρες, εάν θεωρήσουμε ως πιθανότερη την 3η ημερομηνία, απομένουν στον σύριζα 834 ημέρες, μέχρις ότου να εκδιωχθεί με τις κλωτσιές από τον ελληνικό λαό!!!
    Νίκος
    απάντηση125
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων