από metereologos.gr
Παρασκευή 25 Μαΐου 2018
 
 

Η Ανάσταση που διαρκώς αναβάλλεται...

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Ο κόσμος είναι η Ελλάδα που διαστέλλεται.
Η Ελλάδα είναι ο κόσμος που συστέλλεται.
Βίκτωρ Ουγκό

Η κρίση, οι συνέπειες της παγκοσμιοποίησης, η ανεπάρκεια των ηγετικών ελίτ, ο λαϊκισμός και η κυριαρχία των social media έχουν ανατρέψει τις σταθερές πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε το μεταπολεμικό δημοκρατικό μοντέλο διακυβέρνησης. Οταν, για παράδειγμα, στη Γαλλία, τη χώρα που διαμόρφωσε τις βασικές αξίες του Διαφωτισμού - ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη -, δύο πολέμιοι του ευρωπαϊκού δημοκρατικού κεκτημένου από διαφορετικές αφετηρίες, η Λεπέν και ο Μελανσόν, συγκεντρώνουν το 40% των προτιμήσεων στις δημοσκοπήσεις, κάτι πάει πολύ στραβά στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.

Μέσα σε αυτό το γενικό πλαίσιο αμφισβήτησης, υπάρχει και η ανάδελφος χώρα που λέγεται Ελλάς, η οποία έπειτα από οκτώ χρόνια κρίσης, επιμένει να βρίσκεται στην πρωτοπορία αυτού του κύματος απαξίωσης και αποδόμησης της πολιτικής και των δημοκρατικών θεσμών. Παρά τα όσα έχουμε υποστεί, παρά τις διαρκείς ήττες, και η κοινωνία και το πολιτικό σύστημα επιμένουν να δίνουν μάχες οπισθοφυλακής. Δεν είμαστε η μοναδική χώρα που χρεοκόπησε, αλλά είμαστε οι μόνοι που επιμένουμε να μην το αντιλαμβανόμαστε και να μην αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας.
Σκιαμαχούμε μονίμως για το παρελθόν, με πρωτοπόρα βέβαια την αριστεροδεξιά μας κυβέρνηση, αντί να αγωνιούμε και να δίνουμε μάχες για το μέλλον. Ψάχνουμε να βρούμε σκελετούς στα ντουλάπια, όταν βρίσκονται μπροστά μας, δίπλα μας... Καμιά συλλογική αξία, καμιά προσπάθεια αυτογνωσίας, αλλά διαρκής εμμονή σε αυταπάτες και κατασκευή εχθρών.

Μια ανεκδιήγητη κυβέρνηση, ένας πρωθυπουργός που έχει ξεπεράσει κάθε όριο διαψευσμένων υποσχέσεων, που δεν έχει πρόβλημα να κάνει το μαύρο άσπρο και να υπερηφανεύεται για αυτά που λοιδορούσε χθες. Και μια αντιπολίτευση αναιμική, αγκυλωμένη από βαρίδια παλαιοκομματικής κοπής, που το μόνο που τα απασχολεί είναι η επιβίωσή τους. Με μια κοινωνική ελίτ ανύπαρκτη, κρατικοδίαιτη, με μόνο μέλημα το πώς θα συνεχίσει, διά των προνομιακών σχέσεων με την εξουσία, να βάζει το δάχτυλο στο ελάχιστο μέλι που έχει απομείνει...

Οσο για την πνευματική ελίτ, ιδιαίτερα αυτή της πάλαι ποτέ Αριστεράς, ας μη μιλήσουμε καλύτερα. Πλην εξαιρέσεων, είτε σιωπούν είτε συναγελάζονται στα πέριξ της εξουσίας για να προασπίσουν τα... ηθικά της πλεονεκτήματα. Προτιμούν να δίνουν μάχες για τον Εμφύλιο και τον Μπελογιάννη, παρά να ασχοληθούν με την παραχάραξη της πραγματικότητας από την παρέα του Μαξίμου.

Καταφέραμε και μετατρέψαμε την οικονομική κρίση σε πολιτική, πολιτιστική, διαρρήξαμε προσωπικές και κοινωνικές σχέσεις, απαξιώσαμε πολιτικές ταυτότητες και ιδεολογίες. Αρμενίζουμε ξυλάρμενοι, περιμένοντας όπως οι παλιοί χριστιανοί στις κατακόμβες μια Ανάσταση που όλο και αναβάλλεται... Η ελπίδα άλλωστε πεθαίνει τελευταία.




ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (2)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Ονοματίστε μας τις εξαιρέσεις να τους εγκωμιάσουμε . | 18/04/2017 14:53
    Κύριε Πολυμίλη , και το σημερινό άρθρο σας είναι εξαιρετικό ! Θα ήθελα όμως να αναφέρετε τα ονόματα της " πνευματικής ελίτ της Αριστεράς " που εξαιρείτε από τον κανόνα . Έστω έναν . Κατά την γνώμη μου ήταν άλλος ένας κατασκευασμένος Μύθος της Αριστεράς ή μια πλάνη όλων μας . Να μην λησμονούμε άλλωστε το " Αρχή άνδρα δείκνυσι " . Και με τον όρο " Αρχή " δεν εννοείται μόνον η Κυβερνητική εξουσία , αλλά και κάθε μορφής εξουσία , και το προνόμιο να αρθρώνει κανείς δημόσιο λόγο . Τότε αποκαλύπτεται , ως κύμβαλον αλαλάζον " η ανεπάρκειά του .
    Έκτωρ
    απάντηση130
     
     
    Οι Ελλάδα έχει πολλούς Τσίπρες! | 18/04/2017 00:13
    Η Ελλάδα δυστυχώς είναι μια πολύ καθυστερημένη χώρα. Ο Έλληνας έζησε σε ημιβάρβαρη κατάσταση για πάρα πολλά χρόνια. Παρέμεινε επι αιώνες χωρίς δική του πολιτική οντότητα, απαίδευτος και υπόδουλος σε κάθε είδους κατακτητές, τον ίδιο χρόνο που η Δύση έβγαινε απο τη βάρβαρη της κατάσταση μεσαίωνα, φεουδαρχία, άπειρους πολέμους, κοινωνικές επαναστάσεις, αναγέννηση, διαφωτισμό, εξερεύνηση του πλανήτη, βιομηχανική επανάσταση, έκρηκτική ανάπτυξη επιστημών και τεχνών. Ο Έλληνας τα έχασε όλα αυτά. Δεν υπάρχει τίποτε που να μπορεί να αναστήσει αυτή τη χώρα, δυστυχώς. Όσοι μπορούν, θα φεύγουν, όσοι δεν μπορούν θα μένουν για τους κοροϊδεύει ο κάθε Τσίπρας, και υπάρχουν πολλοί τέτοιοι.
    α.κ.
    απάντηση351