από metereologos.gr
Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017
 
 

Η Ελλαδίτσα με τα σπίρτα

Καλές νεράιδες και απλήρωτες κάρτες υπάρχουν μόνο στα παραμύθια
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Σήμερα θα κάνουμε μαζί ένα λογοτεχνικό πείραμα. Θα αλλάξουμε μια ιστορία. Συγκεκριμένα, θα αλλάξουμε το τέλος στο «Κοριτσάκι με τα σπίρτα». Είναι κρίμα να πεθαίνει ρακένδυτο και πεινασμένο εκεί, στα σκαλοπάτια του αρχοντόσπιτου. Θα διαβάσουμε, λοιπόν, την ιστορία σαν πολιτική αλληγορία και θα την αναπτύξουμε.
Είμαστε στη σκηνή, όπου περνάει μια άμαξα, το κορίτσι κάνει ένα άτσαλο βήμα προς τα πίσω, χάνει ένα τσόκαρο και όλα τα σπίρτα πέφτουν στον βρεγμένο πεζόδρομο. Είναι ο πεζόδρομος της Βουκουρεστίου. Το κοριτσάκι σκύβει να μαζέψει τα σπίρτα και βρίσκει μια πιστωτική κάρτα μαζί με το pin. Σηκώνει το κεφάλι, βλέπει τη βιτρίνα του Prada και σκέφτεται: «Αντί να ψάχνω για το τσόκαρο, δεν μπαίνω μέσα να πάρω μποτάκια με τακούνι σε σχήμα κύβου;». Είχε προσέξει ότι φέτος όλες φορούν τα ίδια χοντροκομμένα τακούνια. Μπαίνει, λοιπόν, μέσα στο κατάστημα και αγοράζει κάποια βασικά προϊόντα.

Τα τρύπια ρούχα, σε συνδυασμό με τα ακριβά αξεσουάρ τής προσδίδουν ένα κάποιο στυλ. Αποφασίζει να το ενισχύσει μπαίνοντας στο διπλανό μαγαζί. Σηκώνει το μισό Zadig & Voltaire και όταν τη ρωτούν «Πού να σας τα στείλουμε;» δεν έχει διεύθυνση να δηλώσει - είναι άστεγη. Προτείνει να γίνει η παράδοση στη «Mεγάλη Βρεταννία», όπου αποφασίζει να κλείσει δωμάτιο. Αναρωτιέται ποιος άγγελος από τον ουρανό έριξε τη μαγική κάρτα στα πόδια της. Το σύμπαν συνωμοτεί για την ευημερία της. Οπότε, αποφασίζει να κάνει μια στάση στον Καίσαρη, να αγοράσει ένα Tourbograph της A. Lange & Söhne. Η κάρτα είναι μαγική και σε λιγότερο από ένα δίωρο το κοριτσάκι έχει ξοδέψει περίπου μισό εκατομμύριο ευρώ, τα πιο πολλά για το ρολόι.  

Το κοριτσάκι εγκαθίσταται στο ξενοδοχείο και τριγυρνάει κάθε μέρα εκεί στο κέντρο. Οι μαγαζάτορες βγάζουν συμπέρασμα: «Κοίτα αυτά τα πλουσιοκόριτσα πόσο παράξενα είναι, φορούσε τόσον καιρό τρύπια ρούχα και κάτι απαίσια τσόκαρα, ευτυχώς το ξεπέρασε και κάνει τη ζωή της». Κάποια στιγμή στην τράπεζα βλέπουν ότι έχει γίνει λάθος και συγκροτούν επιτροπή για να πάει να τη βρει στο δωμάτιο του ξενοδοχείου. Δεν την καλούν σε υποκατάστημα, είναι μεγάλη πελάτισσα. Πάνε λοιπόν και της λένε: «Tο και το, έχει ξεφύγει η κατάσταση, πρέπει να αποπληρωθεί η κάρτα». Κι εκείνη πρόθυμα απαντά: «Μα, έχω δουλειά, έχω τον τρόπο να μαζέψω λεφτά, πουλάω σπίρτα». Κι έτσι ξεκινά μια τεράστια συζήτηση που διαρκεί αιώνια.

Το κορίτσι με τα σπίρτα είναι φιλότιμο και θέλει να επιστρέψει το χρέος. Δουλεύει ασταμάτητα. Οταν κλείνουν τα θέατρα, κάθεται εκεί, στο σκαλοπατάκι του Hermès, και συνεχίζει να πουλάει, φορώντας πάντα ένα φουλάρι που υπάρχει στη βιτρίνα. Αφού οι περαστικοί την κάνουν χάζι και λένε «Κοίτα πόσο κομψή είναι αυτή η ηθοποιός, κάνει ένα χάπενινγκ, παριστάνει τη φτωχή». Eχει συμβεί το εξής απολύτως λογικό. Η τράπεζα της δίνει ξανά και ξανά νέα πιστωτική κάρτα, με μικρότερο όριο. Το κοριτσάκι με τα σπίρτα βοηθάει τα μαγαζιά της περιοχής. Oσο εκείνη ψωνίζει, τόσο ευημερεί το εμπόριο και οι καταστηματάρχες είναι συνεπείς στις δικές τους υποχρεώσεις στην τράπεζα.

Τι θα γινόταν αν έφευγαν από το τοπίο οι καταναλωτές που ξοδεύουν αλόγιστα; Αλυσίδα αντιδράσεων... Ο χρόνος, λοιπόν, διαστέλλεται και η μικρή ηρωίδα του Χανς Κρίστιαν Αντερσεν κάθεται εκεί με τα σπίρτα της, πιο φτωχή από τους φτωχούς, με καταραμένο χρέος. Eνα αγόρι την πλησιάζει να ζητήσει φωτιά. Καθένας μπορεί να φανταστεί αν θα ανάψει τσιγάρο, αν θα ανάψει μολότοφ. Καθένας μπορεί να υποθέσει την τύχη του κοριτσιού, με δεδομένο ότι καλές νεράιδες και απλήρωτες κάρτες υπάρχουν μόνο στα παραμύθια.

* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016




ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (11)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    ησυχία | 05/01/2017 23:58
    Από έμπνευση λίγο Από λεξιλόγιο έτσι κι έτσι από γκλαμουριά και επικαιρότητα σκιζάτο τέλος εποχής για τη δημοσιογραφία πασαλιψατέρ της θλίψης Λίγη σιωπή σε αυτή τη φλυαρία της κ.Κεέζα Ησυχία να ακούσουμε τα αληθινα παιδιά
    Φλώρα Παντορίνη
    απάντηση00
     
     
    Ελληνικο μονοπώλιο έγραφαν τα φουκαριάρικα | 14/12/2016 06:25
    Η ελλαδιτσα με τα σπίρτα της ..μονοπώλιο που το μισούσε ο ιδιωτικός τομές ..και ότι δίδοντας για διαχείριση το πρώτο πράγμα που αφερουςαν από τα ράφια ήταν τα σπίρτα ..με αναπτήρες ..έχουν και αυτά τη δίκη τους ιστορία ...στο επόμενο κάποιος να μας γράψει για τον χαρτοπόλεμο με της επιταγές .
    Christos
    απάντηση00
     
     
    ένα πιο ρεαλιστικό τέλος, κα Λώρη:) | 13/12/2016 10:04
    Το κοριτσάκι έχει καταλάβει ότι με τα σπίρτα δεν βγαίνει ψωμί. Φτιάχνει λοιπόν μιά εταιρεία και δίνει τα σπίρτα με πίστωση στους υπόλοιπους άστεγους και φτωχούς της πόλης της. Ξαφνικά ο τζίρος της (στα χαρτιά) παρουσιάζει τεράστια ανάπτυξη. Σε συνεργασία με την τράπεζα μετατρέπει την εταιρεία της σε Α.Ε, εκδίδει μετοχές στο χρηματιστήριο, τις οποίες η τράπεζα τις βάζει σε ένα πακέτο δομημένων ομολόγων, τις ασφαλίζει με CDS και τις πουλάει. Οι εταιρείες αξιολόγησης βλέπουν τις πωλήσεις της εταιρείας και αξιολογούν τα ομόλογα με ΑΑΑ. Οι «επενδυτές» κάνουν αγώνα δρόμου για να τα αγοράσουν και η τιμή τους πιάνει 7ο ουρανό. Η εταιρεία που δίνει στην κοπελιά μας τα σπίρτα, παίρνει κι αυτή δομημένα ομόλογα αντί χρημάτων και όλα πάνε καλά, όλοι είναι ικανοποιημένοι, μέχρι που κάποιος, τελείως μα τελείως άμυαλος, θέλει να δεί πότε θα πάρει επιτέλους το κέρδος του από τα δομημένα ομόλογα και ανακαλύπτει ότι όλα είναι μια απέραντη φούσκα, μια πυραμίδα άνευ περιεχομένου. Η τράπεζα πτωχευμένη μεν, αλλά ένεκα «too big to fail» χρειάζεται κρατική «ανακεφαλαιοποίηση», το κράτος δανείζεται λεφτά (από την τράπεζα) για να τα δώσει στην ... τράπεζα, το σπιρτάδικο κλείνει κι απολύει τον κόσμο, οι «επενδυτές» πάνε για φρέσκα, κ.ο.κ. Η συνέχεια στο 2007-2008, στα μνημόνια και στην «εσωτερική υποτίμηση».
    αντώνης
    απάντηση21
     
     
     
    Πολύ βολικό. | 13/12/2016 01:07
    Μόνο που η Ελλάδα είναι πλούσια. Το θέμα είναι ότι η Ελίτ είναι παμφάγος. Έφαγε το παρόν έφαγε και το μέλλον. Δεν επαιτεί. Δεν εργάζεται. Τσεπώνει μόνο. Και χρόνο με το χρόνο η Ελίτ
    τελειοποιείται στο θέατρο
    απάντηση25
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    - | 12/12/2016 18:05
    Το ξανά διαβάσαμε πέρυσι αυτό.
    Ανώνυμος / η
    απάντηση22
     
     
    petuximeno | 12/12/2016 15:17
    polu oraio arthro
    xenitemenos
    απάντηση62
     
     
    καλόοοο! | 12/12/2016 13:14
    Μ'αρέσει το θέατρο του παραλόγου!
    Χ
    απάντηση61
     
     
     
    Μου θυμίσατε ... | 12/12/2016 11:17
    την πενταετία 2004 - 2009, όταν νομίζαμε πως ...
    ... λεφτά υπήρχαν!
    απάντηση122
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Ειμεθα εθνος αναδελφο. | 12/12/2016 08:43
    Πέτυχες διάνα ετσι ακριβώς ειναι η περίπτωση μας.Σαν του Αλεξανδρου Αγγλουπα.
    φανουρης
    απάντηση75