από metereologos.gr
Πέμπτη 24 Μαΐου 2018
 
 

Η δημοκρατία που πληγώνουμε...

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Η επικράτηση Τραμπ, πέρα από τις αυτονόητες συνέπειες που θα έχει στις ίδιες τις ΗΠΑ, είναι ένα γεγονός με ιστορικές διαστάσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι ένα βαρύτατο πλήγμα στην καρδιά της φιλελεύθερης δημοκρατίας, που τουλάχιστον μεταπολεμικά διαμόρφωσε τον κόσμο της Δύσης. Δεν μπορούμε πλέον να δείχνουμε το δέντρο και να μη βλέπουμε το δάσος. Εχουμε μπροστά μας μια τεκτονική μετατόπιση ευρύτατων και ανομοιογενών κοινωνικών στρωμάτων που αναδιαμορφώνει πλήρως τους κανόνες της πολιτικής, όπως τουλάχιστον τη ζήσαμε τις μεταπολεμικές δεκαετίες.

Το υποκείμενο της πολιτικής στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία, τα κόμματα και οι επαγγελματίες πολιτικοί που κατά κανόνα τα εκπροσωπούσαν, βρίσκεται όχι απλώς σε παρακμή αλλά σε προϊούσα κατάρρευση. Ενα κύμα μνησικακίας και φθόνου απέναντι στις ελίτ, ένα κλίμα ζόφου, αγανάκτησης και εκδικητικότητας απέναντι στους διαχειριστές της εξουσίας, διαπερνά οριζόντια το κοινωνικό σώμα. Η πολιτική και τα κόμματα ως διαμεσολαβητές της βούλησης των πολιτών δίνουν τη θέση τους σε λιγότερο ή περισσότερο χαρισματικούς δημαγωγούς και αδίστακτους λαϊκιστές που κατασκευάζουν πραγματικούς ή φανταστικούς εχθρούς και με μια απλουστευτική ρητορική δίνουν την ψευδαίσθηση ότι θα εκφράσουν τις αγωνίες του λαού και κυρίως θα εκδικηθούν τις διεφθαρμένες ελίτ...

Η πολυπλοκότητα της σύγχρονης δημοκρατίας, αλλά και η τεράστια εξάρτηση των πολιτικών από επιχειρηματικά συμφέροντα και λόμπι, ιδιαίτερα στις ΗΠΑ, η γενική αίσθηση απαξίωσης των πολιτών δημιούργησαν το έδαφος για να απονομιμοποιηθεί το πολιτικό σύστημα και να ανθήσουν τύποι όπως ο Τραμπ. Με τη βοήθεια των συνεπειών της παγκοσμιοποίησης, ο αναχωρητισμός και η αδιαφορία των πολιτών που κυριαρχούσε τα προηγούμενα χρόνια μετατράπηκε τώρα σε ενεργητική υποστήριξη κάθε λογής «αντισυστημικών» τσαρλατάνων και δημαγωγών.

Το χειρότερο ίσως από όλα είναι ότι όσοι εξακολουθούμε να θεωρούμε τη φιλελεύθερη δημοκρατία ως μια μοναδική κατάκτηση δεχόμαστε τη μία ήττα μετά την άλλη και ανεχόμαστε ως φυσιολογική συνέπεια την αποσύνθεση της δημοκρατικής συναίνεσης και την ηγεμονία του λαϊκισμού. Είναι ώρα να υπερασπιστούμε τους θεσμούς και τα δικαιώματα που κληρονομήσαμε από τη μεγάλη εποχή των μεταρρυθμίσεων του απαξιωμένου 20ού αιώνα...


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (2)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
     
    Ο λαϊκισμός είναι άχρωμος | 14/11/2016 08:45
    Τα προβλήματα που αναφέρετε είναι συνυφασμένα με τη φύση του πολιτεύματος της δημοκρατίας. Στο πολίτευμα αυτό ψηφίζει ο λαός ισότιμα. Μία ψήφο έχει ο μορφωμένος, μία και ο απαίδευτος. Μπορείς να πεις ότι δε μου αρέσουν οι ηγεσίες που ψηφίζει, αλλά δεν έχει νόημα να λες ότι δε μου αρέσει ο λαός. Σου αρέσει δε σου αρέσει αυτόν όρισες να επιλέγει, τέτοιος είναι, τέτοιους θέλει. Το πρόβλημα επομένως βρίσκεται στη λαϊκή αντίληψη κάθε φορά η οποία όμως διαμορφώνει πολλές φορές από τον άκρατο λαϊκισμό της πολιτικής του τάξης, και μάλιστα ανεξάρτητα από την ιδεολογία της. Ο αριστερός λαϊκισμός είναι ίδιος με το δεξιό λαϊκισμό. Λαμπρό δικό μαςπαράδειγμα είναι οι εναγκαλισμοί του Τσίπρα με τον Καμμένο. Η όλη διαδικασία μοιάζει με «φαύλο» κύκλο, αλλά μέχρι σήμερα αυτό το πολίτευμα, το δημοκρατικό, θεωρείται γενικά, ώς το λιγότερο κακό. Επαφίεται συνεπώς σε όλους μας να έχουμε άποψη, να συμμετέχουμε, να ενδιαφερόμαστε για τα κοινά, για να το βελτιώνουμε.
    α.κ.
    απάντηση302
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων