από metereologos.gr
Σάββατο 26 Μαΐου 2018
 
 

Η Ελληνική Δημοκρατία και η Ορθοδοξία

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Ενα πάγιο και δυσεπίλυτο πρόβλημα όλων των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων είναι η αντίφαση που προκύπτει από τη διατύπωση των άρθρων που καθιερώνουν την ανεξιθρησκία, υποτίθεται κατά το πρότυπο όλων των πολιτειών, που στηρίζονται στο Δίκαιο και αναγνωρίζουν την αξιοπρέπεια και αυτοτέλεια του ατόμου σε θέματα όπως είναι η θρησκευτική πίστη. Το άρθρο 3 του υφισταμένου Συντάγματος αφορά αποκλειστικά την προστασία της ύπαρξης και των προνομίων της «Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας του Χριστού», την οποία αποκαλεί κατά τρόπο αμφιλεγόμενο και «επικρατούσα». Μετά από μια σειρά άχρηστες λεπτομέρειες, όπως είναι ο τρόπος λειτουργίας της Ιεράς Συνόδου, ο συνταγματικός νομοθέτης αισθάνεται την ανάγκη να καθιερώσει συνταγματικά ένα εξωφρενικό προνόμιο της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ελλάδος και του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, που αφορά τη διατήρηση του κειμένου της Αγίας Γραφής με την αναλλοίωτη αρχική μορφή του και την απαγόρευση κάθε μετάφρασής του σε άλλο γλωσσικό τύπο χωρίς την έγκριση των δύο προαναφερόμενων ιεραρχιών.

Τη «θρησκευτική ελευθερία» υποτίθεται ότι την καθιερώνει το άρθρο 13 με ορισμένες επιφυλάξεις ωστόσο. Η παράγραφος 2 του άρθρου 13 προσδιορίζει ότι κάθε «γνωστή» θρησκεία είναι ελεύθερη και προστατεύεται. Ποια είναι «γνωστή» θρησκεία και ποιος προσδίδει αυτόν τον χαρακτηρισμό μένει ασαφές. Επίσης, στην ίδια παράγραφο ποιες λατρευτικές ενέργειες είναι δυνατόν να προσβάλουν τη «δημόσια τάξη» ή τα «χρηστά ήθη» παραμένει εξίσου ασαφές. Για παράδειγμα, θρησκευτική τελετή, η οποία επιβάλλει στην έναρξη και στη λήξη της ενδεχόμενα εναγκαλισμό μεταξύ των παρευρισκομένων και ανταλλαγή ασπασμών είναι δυνατόν να προσβάλλει τα χρηστά ήθη; Και ποίου; Του γείτονα; Του Μητροπολίτη Σεραφείμ; Της θειας μου της Αμερσούδας; Φοιτήτριας της αναρχικής οργάνωσης Ρουβίκωνας;

Το πρόβλημα με την παράγραφο αυτή επιδεινώνεται όταν στο τέλος αναφέρεται ότι ο προσηλυτισμός απαγορεύεται. Πάλι εδώ επικρατεί η πιο μεγάλη ασάφεια. Και η κατάσταση αυτή επιτρέπει στις Κυκλάδες, ας πούμε, να θεωρείται προσηλυτισμός η αποπλάνηση ορθοδόξου και η μετατροπή του σε καθολικό, ενώ αντιθέτως εορτάζεται μετά φανών και λαμπάδων και με την παρουσία όλων των Αρχών οποιαδήποτε αντίστροφη κίνηση καθολικού προς την «επικρατούσα».

Τα πρακτικά προβλήματα που δημιουργεί αυτό το συνταγματικό τουρλουμπούκι τα επιλύει η καθημερινή ζωή με την εφαρμογή της παραδοσιακής αρετής μας, που μας επέτρεψε να επιβιώσουμε μετά από τέσσερις αιώνες οθωμανική κατοχή και τυραννία. Πριν από το 1981 η άμβλωση ήταν θέμα που αφορούσε το κράτος και γενικά απαγορευόταν. Στην ίδια εποχή κλινικές εξειδικευμένες σε αυτή τη δραστηριότητα είχαν δημιουργήσει τεράστιες περιουσίες (δύο από αυτούς τους κλινικάρχες ήταν βουλευτές της Κεντροαριστεράς). Η Ελλάδα κατείχε την πρώτη θέση στον αριθμό αμβλώσεων ανά 1.000 γυναίκες από όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ , ο πληθυσμός κατρακυλούσε προς τη στασιμότητα και οι ορθόδοξοι ταγοί μας αγρόν ηγόραζαν.

Θέλετε και άλλο παράδειγμα; Οταν εισήχθη η δυνατότητα επιλογής μεταξύ πολιτικού και θρησκευτικού γάμου ή του συνδυασμού και των δύο από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, οι έξαλλες μετακομμουνίστριες φεμινίστριες μάς κατηγορούσαν για προδοσία και βεβαίως ΚΚΕ (Εξ. και Εσ.) καταψήφισαν τη σχετική πρόταση μαζί με τη Νέα Δημοκρατία, που δεν ήθελε να πικράνει τους ιερωμένους. Τότε η Εκκλησία είχε καταδικάσει όσους έκαναν πολιτικό γάμο, είχε απαγορεύσει τον συνδυασμό των δύο μορφών συζυγικής δέσμευσης και είχε απειλήσει ότι τα παιδιά που θα αποκτούσαν μέσα στην αμαρτία οι συμβιώνοντες μετά από πολιτικό γάμο δεν θα μπορούσαν να βαφτιστούν χριστιανοί ορθόδοξοι. Οι ακραίοι μάς κορόιδευαν λέγοντας ότι κανείς δεν θα κάνει πολιτικό γάμο, γιατί ο ελληνικός λαός επιθυμεί τη λάμψη και τη γοητεία της θρησκευτικής τελετής. Και πραγματικά, για μερικά χρόνια, οι πολιτικοί γάμοι ήταν μονοψήφιο ποσοστό του συνόλου. Σήμερα όμως αποτελούν το 50% περίπου και κατέχουν εδώ και μερικά χρόνια σταθερά την πρώτη θέση.

Αν η Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία του Χριστού θέλει να είναι πράγματι επικρατούσα, πρέπει να διεκδικήσει την πρωτοκαθεδρία με τα έργα και την πνευματική της παρουσία. Και αν οι «ριζοσπάστες» που μας κυβερνούν θέλουν να ρυθμίσουν συνταγματικά το ζήτημα ας καταργήσουν όλες αυτές τις διατάξεις, που καθιερώνουν τη θρησκευτική ανελευθερία και καταπιέζουν τις συνειδήσεις.

Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης δεν έχει ανάγκη από άλλη προστασία πέραν της πρώτης παραγράφου του άρθρου 13. Και το άρθρο 3 είναι εντελώς περιττό. Ας τολμήσουν λοιπόν τα Τσιπράκια που ναρκισσεύονται στα μέσα ενημέρωσης, των οποίων απεργάζονται την υποδούλωση. Ο κόσμος τούς πήρε χαμπάρι. Το τζάμπα τελείωσε.




ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (5)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
     
    στου κουφού την πόρτα! | 09/08/2016 12:55
    Μιά χαρά τα λέτε κ. Πάγκαλε, πλην όμως εδώ είναι Ελλάς! Η χώρα των κωφών! 30 χρόνια έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου και απ'όταν έχουμε ίντερνετ το πληκτρολόγιό μου... (σας στέλνω σε μορφή απάντησης στο σχόλιο, λόγω μεγάλου πλήθους χαρακτήρων, ένα από τα τελευταία κείμενα...
    νικ
    απάντηση120
    Απαντήσεις  3 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Έργα και ημέραι | 08/08/2016 11:29
    Μα... όλες αυτές οι φαιδρές ενέργειες που στηλιτεύετε κ. Πάγκαλε συναποτελούν, ακριβώς, τα κατ' εξοχήν έργα και την... πνευματική παρουσία της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας...
    Στόκος
    απάντηση143