από metereologos.gr
Σάββατο 26 Μαΐου 2018
 
 

Το γλωσσάριο της κωλοτούμπας - Σφετερισμός

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Το 1956, όταν έδωσα εξετάσεις και μπήκα στη Νομική Σχολή Αθηνών, λειτουργούσε στη Φοιτητική Λέσχη συσσίτιο για τους φοιτητές, βιβλιοθήκη, γραφεία των φοιτητικών συλλόγων και ο κινηματογράφος «Ιρις», που έπαιζε έργα ποιότητας με συμβολικό εισιτήριο για τους φοιτητές. Επί της Ιπποκράτους μας περίμεναν δύο τεράστια βιβλιοπωλεία που συνεργάζονταν, ο Βαγιονάκης και ο Γρηγορόπουλος. Στα σκοτεινά τους υπόγεια έκρυβαν θησαυρούς παλιών και μεταχειρισμένων βιβλίων και το όλο συγκρότημα ήταν παράδεισος για τους βιβλιοφάγους, αφού μπορούσες με τις ώρες να περιεργάζεσαι πότε το ένα και πότε το άλλο βιβλίο, χωρίς να σου ασκείται οποιαδήποτε πίεση για να αγοράσεις. Μοναδική παραφωνία στην πνευματικότητα του κτιρίου ήταν «Ο Πλάτανος», ψησταριά περιωπής με σουβλιστά αρνιά και κοκορέτσια, που εξαπέλυε από την ημικυκλική γωνία του κτιρίου τις βουνίσιες ευωδιές της προς την Ιπποκράτους και την Ακαδημίας.

Εκεί, λίγο καιρό μετά την εγγραφή μου, παρασύρθηκα σε μια ολιγομελή και πρόχειρα οργανωμένη διαδήλωση διαμαρτυρίας για τη δολοφονία από πράκτορες της βελγικής αποικιοκρατίας του ηγέτη του λαού του Κονγκό Λουμούμπα. Επειδή ήμουν αγγλόφωνος, μου ανέθεσαν τη μετάφραση ενός λόγου που εκφώνησε ένας μαύρος φοιτητής της Θεολογίας από την Κένυα. Οταν τελείωσε η εκδήλωση, με πλησίασε ένας σωματώδης κύριος με κοστούμι τριών τεμαχίων (γιλέκο), χρυσή αλυσίδα και φανταχτερή γραβάτα και μου είπε με ένα ευγενικό χαμόγελο: «Κύριε Πάγκαλε, ελάτε λίγο πιο 'δώ γιατί έχω να σας πω κάτι προσωπικό». Απομακρυνθήκαμε μαζί από τους διαλυόμενους φοιτητές και ο κομψός συνομιλητής μου μού έτεινε το χέρι και συστήθηκε: «Τασιγιώργος, διοικητής Ασφαλείας Αθηνών». Και συνέχισε χωρίς να εγκαταλείψει ούτε στιγμή το χαμόγελό του, ενώ μου κρατούσε πάντα σφιχτά το χέρι. «Κωλόπαιδο, πού τον βρήκες τον αράπη; Δεν ντρέπεσαι, γιος πτεράρχου να διαδηλώνεις με τους κομμουνιστές; Θα σε έχω στο μάτι. Μόλις κουνηθείς θα σε γ...». Χαμογελώντας πάντα με μια ακροβατική πραγματικά ευκινησία μου τράβηξε δυο κλωτσιές, μία στον κάθε αστράγαλό μου, που με έκαναν να πονέσω φρικτά. Ηταν η πρώτη επαφή μου με το νεοσύστατο τότε κράτος του μετέπειτα «εθνάρχη», αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Επειτα από μερικούς μήνες συμφοιτητές μου έδειξαν στα Προπύλαια της Νομικής στην οδό Σόλωνος δύο χλωμούς νέους που περιστοιχίζονταν από μια χαρούμενη παρέα. «Είναι ο Ανδρέας Λεντάκης και ο Τάσος Τρίκας» μου είπε κάποιος. «Οι τελευταίοι φοιτητές που ήταν εξορία. Μόλις απολύθηκαν με τα μέτρα επιεικείας». Σπουδάζαμε «περιφρουρούμενοι» από δεκάδες χαφιέδες του Σπουδαστικού Τμήματος της Διεύθυνσης Συνδικαλισμού της Γενικής Ασφάλειας. Καθετί που μπορεί να λέγαμε, ακόμη και παράπονα για την καθημερινότητά μας, τι εφημερίδα διαβάζαμε, τι βιβλία αγοράζαμε, ποιους κάναμε παρέα, καταγραφόταν από αυτούς τους χαφιέδες σε ογκώδεις φακέλους. Για να αποκτήσουμε άδεια οδηγήσεως αυτοκινήτου ή δικύκλου έπρεπε να προσκομίσουμε Πιστοποιητικό Κοινωνικών Φρονημάτων. Στον στρατό πηγαίναμε χαρακτηρισμένοι σε κατηγορίες: «Ε», δηλαδή εθνικόφρονες, «ΑΒΓ», ύποπτοι για αντεθνική δράση. Ο στιγματισμός σου δεν εξαρτιόταν μονάχα από την ατομική σου συμπεριφορά αλλά και από τη δράση ή τα υποτιθέμενα φρονήματα των συγγενών σου μέχρι δευτέρου ή τρίτου βαθμού. Για να πάρεις διαβατήριο και να μεταναστεύσεις χρειαζόταν επίσης, εκτός από το απολυτήριο στρατού, το Πιστοποιητικό Κοινωνικών Φρονημάτων. Ούτε βέβαια κατά διάνοια μπορούσε κανείς να σχεδιάσει μια καριέρα στο Δημόσιο, αφού το πιστοποιητικό αυτό ήταν τυπική προϋπόθεση για οποιαδήποτε διαδικασία πρόσληψης. Συχνές ήταν οι αναίτιες προσκλήσεις σε αστυνομικά τμήματα που κατέληγαν σε προσεκτικούς μεν αλλά επώδυνους ξυλοδαρμούς. Και βέβαια όσοι συμφοιτητές ήθελαν να προκόψουν μεταβάλλονταν και αυτοί σε χαφιέδες και σιτίζονταν δωρεάν στο ημιυπόγειο υπηρεσιακό εστιατόριο του Γ' Αστυνομικού Τμήματος στη γωνία Βουκουρεστίου και Βαλαωρίτου (εκεί όπου είναι σήμερα η Eurobank).

Ακουσα πριν από μέρες τον αναιδέστατο αρχηγό της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, που τραγουδά επαναστατικό ραπ και οδηγεί πολυτελέστατο αυτοκίνητο, να μιλάει για τον παππού του, τον προπάππο του και κάτι τέτοιο και να ζητάει ένα κομματικό μερίδιο από τον δημόσιο κορβανά επειδή κάποιος πρόγονός του ήταν στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Εμείς τότε ονειρευόμασταν ότι η Σοβιετική Ενωση, όπως εσφαλμένα την είχαμε φανταστεί, δημιουργούσε τον νέο άνθρωπο, ότι θα ξεπερνούσε την Αμερική στην παραγωγή χάλυβα και ηλεκτρικής ενέργειας, λατρεύαμε τα σοβιετικά φιλμ, ονειροπολούσαμε όταν βλέπαμε στο Ηρώδειο το θέατρο Μπαλσόι και μέναμε άυπνοι για να δούμε να περνάει ψηλά στον ορίζοντα ένα μικρό φωτεινό στίγμα που ήταν ο «Σπούτνικ». Ζητάγαμε «Υφεση, Ειρήνη, Αφοπλισμό, Αμνηστία και Λήθη, Δημοκρατία, Ισονομία και Ελευθερία» και για αυτά τα αιτήματα ήμασταν έτοιμοι να θυσιάσουμε τη ζωή μας και να υποστούμε κάθε είδους ταλαιπωρίες και βασανισμούς. Ισως να είμαι έξω από την πραγματικότητα, αλλά μου 'ρχεται πηγαία να τονίσω: «Αϊ στο διάολο επιτέλους, τσογλάνια. Σφετεριστές!».




ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (5)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    τα ίδια κάνατε και εσείς μόλις καταλάβατε την εξουσία | 21/03/2016 22:18
    Δεν έχει τόση σημασία τι εμπειρίες επικαλείται ο κ. Πάγκαλος. Σημασία έχει να μας περιγράψει ο ιδιος την υπόγεια διαδρομή της συμπεριφοράς των πρασινοφρουρών όταν το πασόκ κατέλαβε την εξουσία το 1981. Στα δικά μου μάτια και στο πετσί μου, οι "μέθοδες" που μετείλθε ως κόμμα στην εξουσία δεν διαφέρουν και πολύ από το καθεστώς της δεξιάς της δεκαετίας του 50. Λίγο στο πιο εκλεπτισμένο αλλά πάντα στο "εμείς" και "οι άλλοι". Τίποτε δεν μάθατε κύριε Πάγκαλε από τις αριστοτεχνικές κλωτσιές που φάγατε ως φοιτητής. Και φυσικά ο "κυβερνών" σύριζα είναι σαρξ εκ της σαρκός των τέως συντρόφων του κ. Πάγκαλου στο μεταλαχθέν πασοκ. (αηδιάζω όταν βλέπω αυτά τα κόμματα να τα γράφουν με κεφαλαία γράμματα!
    Παπαρούπας
    απάντηση24
     
     
    ΟΤΙ ΘΥΜΑΤΑΙ ΧΑΙΡΕΤΑΙ | 21/03/2016 20:36
    Για μια ακόμη φορά ο κ. Πάγκαλος συλλαμβάνεται να διαστρεβλώνει την ιστορία για να υποστηρίξει τις απόψεις του. Ο Λουμούμπα συνελήφθει τον Σεπτέμβριο του 1960 και δολοφονήθηκε τον Ιανουάριο του 1961. Η εξέγερση στο Κογκό ξεκίνησε το 1959. Το 1956 εάν κοίταγε στον ουρανό δεν θα έβλεπε κανένα σπούτνικ γιατί εκτοξεύτηκε τον Οκτώβριο του 1957. Αλλά κατά τα άλλα θυμάται τόν "Τασιγιώργο" και ότι ήταν έτοιμος να θυσιάσει την ζωή του. Και μετά έγινε ΠΑΣΟΚ.
    KAOS
    απάντηση25
     
     
    έλα τώρα Θοδωρή μου... | 21/03/2016 18:12
    παράτα τον ξύριζα και πες μας πόσα αρνιά και πόσες σούβλες καταβρόχθησες στον 'Πλάτανο';
    απ' ότι βλέπω ακόμα τα κουβαλάς...
    απάντηση14
     
     
    "Όπως εσφαλμένα..είχαμε φανταστεί.." | 21/03/2016 17:28
    Κύριε Πάγκαλε, τηρουμένων των αναλογιών, δείτε παρακαλώ την αναστροφή (κωλοτούμπα) της εικόνας και του βιώματος. Ο τότε διοικητής Ασφαλείας σάς "νουθέτησε" ιδιαιτέρως και πάντα με το υποκριτικό χαμόγελο. Ο αναιδέστατος αρχηγός της νεολαίας είναι ο σημερινός "διοικητής Ασφαλείας" και μας νουθετεί κατάμουτρα όλους δημόσια κάνοντας το δικό του "κήρυγμα". Μεσολάβησε μισός αιώνας και εσείς που φέρατε την "διαδήλωση" στην εξουσία, τα κούφια συνθήματα στις σχολικές γιορτές και συντάξεις σε αγέννητους "αντιστασιακούς". Το δικό σας αφήγημα επικαλείται ο Συριζαίος φέρελπις ράπερ. Δικά σας "παιδιά" είναι και ο Αλέξης κι όλη η παρέα, γι αυτό τους ψυχογραφείτε με το γλωσσάρι.
    Θεόστραβος
    απάντηση162
     
     
    Και μετά | 21/03/2016 10:48
    ήρθε το Πασόκ και οι αγώνες μας δικαιώθηκαν, αφού πλέον κάναμε ό,τι γουστάραμε στην υγειά υ6ων κορόιδων.
    Pakert
    απάντηση137