από metereologos.gr
Δευτέρα 28 Μαΐου 2018
 
 

Το επταήμερο του Διόδωρου

Το επταήμερο του Διόδωρου
Ρημαγμένο Green Park στο Πεδίο Αρεως. Εργο των μεγάλων της Αττικής ευεργετών Φώφης Γεννηματά, Γιάννη Σγουρού και Ρένας Δούρου
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Κουτοπόνηροι ανθρωπιστές
Και εκεί που νομίζαμε πως τη γλιτώσαμε, να που βρισκόμαστε όχι απλώς εκτός ευρωζώνης αλλά εκτός Ευρώπης. Δεν το περίμενα: ήλπιζα τις τελευταίες ημέρες πως όλα όσα ακούγαμε για εμπλοκή του ΝΑΤΟ, για συμφωνία με την Τουρκία, για hotspots, για τις αποφάσεις της Ενωσης και τη γενναία γερμανική πολιτική απέναντι στους πρόσφυγες - ήλπιζα πως όλα αυτά είχαν λύσει το πρόβλημα.

Προφανώς, είχα υποτιμήσει, ημερολόγιό μου, την ικανότητα της κυβέρνησης Τσίπρα να ξεφεύγει από τα πρακτικά προβλήματα μετατρέποντάς τα σε ιδεολογικά, δηλαδή σε πολιτικά, δηλαδή σε προβλήματα συσχετισμού δυνάμεων.
Ο κόσμος για την κυβέρνηση δεν υπάρχει καθαυτός, υπάρχει ως σκηνικό για να γίνονται μάχες ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στους εχθρούς του. Το «Προσφυγικό» δεν ήταν θέμα που έπρεπε να αντιμετωπιστεί με πρακτικά μέτρα, όπως η φύλαξη των συνόρων και η οργάνωση υποδομών υποδοχής· ήταν ευκαιρία να αποδειχθεί πως η Ευρώπη είναι «σκοτεινή ήπειρος» - ενώ η υπό τη διακυβέρνησή της Ελλάδα εκπροσωπεί το «φως».

Ετσι θα δικαιωνόταν και για όσα καταστροφικά έκανε πέρυσι, θα επιβεβαιωνόταν πως για όλα ευθύνονται τα «δαιμονικά νεοφιλελεύθερα κέντρα».

Βέβαια, η συμπεριφορά των ευρωπαϊκών κρατών μοιάζει με το δικό μας ανελικό-χρυσαυγίτικο «όποιος θέλει τους μετανάστες να τους πάρει σπίτι του» - και ορισμένων κυβερνήσεων, τέτοια ακριβώς είναι. Ομως, είμαστε εμείς οι ανθρωπιστές έτοιμοι να τους δεχθούμε; Δεν μου φαίνεται - απλώς οι κουτοπόνηροι που μας κυβερνούν ξέρουν πως δεν θα μείνουν στη χώρα μας ούτε οι πιο απελπισμένοι. Λιάζονται, παίρνουν δυνάμεις και αναχωρούν για τις βόρειες ανήλιαγες χώρες. Αλλά η κουτοπονηριά δεν έπιασε, η τζάμπα γενναιοδωρία δεν πέρασε - και βρισκόμαστε τώρα εδώ που βρισκόμαστε. Απομονωμένοι, να αντιμετωπίσουμε αυτό που πραγματικά και όχι συνθηματολογικά θα αποτελέσει ανθρωπιστική κρίση.

Η κυβέρνηση φέρθηκε όπως οι αλληλέγγυοι στην απεργία πείνας των μεταναστών στην Υπατία, τέτοιες ημέρες πέντε ακριβώς χρόνια: δεν τους ενδιέφερε να λυθεί το πρόβλημα των μεταναστών αλλά να αποδείξουν πως η κυβέρνηση Παπανδρέου ήταν ρατσιστική και απάνθρωπη. Η αριστερά κυβερνητική πλευρά  το ίδιο έκανε με τους πρόσφυγες - η Δεξιά του Παναγιώτη Καμμένου τους ήθελε σαν όπλο: ο στρατάρχης θα πλημμύριζε την Ευρώπη με τζιχαντιστές, αν δεν υποχωρούσε στις απαιτήσεις Τσίπρα - Βαρουφάκη.

Πολιτικοί που το μόνο που ξέρουν είναι να μάχονται σε συνδικαλιστικά όργανα και να οργανώνουν εσωκομματικές ίντριγκες πώς είναι δυνατόν να διαχειριστούν το κράτος; Ακόμη και τώρα «πολιτική λύση» αναζητεί ο Δημήτρης Βίτσας - έχουν τον δυστυχή Γιάννη Μουζάλα να τα κάνει όλα, είναι ο μόνος που δεν θέλει να εκμεταλλευθεί το πρόβλημα αλλά να το λύσει.
  • Είχα υποτιμήσει και τα ξενοφοβικά ανακλαστικά των ξένων κυβερνήσεων, ημερολόγιό μου. Είναι πολύ κακά, απαράδεκτα, η ξενοφοβία και ο ρατσισμός, αλλά πώς να τα ξεριζώσεις; Πώς να επιβάλεις σε χώρες να δείξουν «ανθρωπιά» όταν οι κάτοικοί τους πιστεύουν πως απειλούνται όσα θεωρούν αυτονόητα για τη ζωή τους από τα εκατομμύρια που σπεύδουν στη χώρα τους για να κάνουν καλύτερη τη δική τους ζωή;
Νέες και παλιές αμαρτίες
Ούτε στο Αφγανιστάν ούτε στο Ιράκ ούτε στη Λιβύη ή στη Σομαλία παλιότερα ή στις διάφορες αφρικανικές και λατινοαμερικανικές μπανανίες επέβαλαν οι στρατιωτικές επεμβάσεις την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ούτε καν ο μέγας στρατηλάτης Βαρουφάκης κατάφερε να επιβάλει τις δημοκρατικές και φιλολαϊκές οικονομικές θεωρίες του στην Ευρώπη - ακόμα και αν υποθέταμε πως η ελληνική τακτική δεν είναι κουτοπόνηρη και η χώρα μας κατοικείται από αφιλοκερδείς πονόψυχους αγγέλους, πώς θα τους επιβάλουμε να δεχθούν ανεξέλεγκτες ροές προσφύγων και μεταναστών;
  • Αλλά δεν είμαστε αφιλοκερδείς άγγελοι - όπως δεν προστατεύει «το κύρος της θεσμικής θέσης την οποία έχει την τιμή να κατέχει», όπως ισχυρίζεται η κυρία Βασιλική Θάνου, πρώην συνδικαλίστρια και στη συνέχεια Πρόεδρος του Αρείου Πάγου: υπέβαλε μήνυση στον καθηγητή Σταύρο Τσακυράκη που την εγκάλεσε με άρθρο του, πέρυσι το καλοκαίρι, επειδή στήριξε τους καταστροφικούς για τη χώρα δημοψηφισματικούς χειρισμούς της κυβέρνησης.
Ητοι, η πρόεδρος του ανώτατου δικαστηρίου έστειλε μετά το δημοψήφισμα επιστολή σε ξένους συναδέλφους της για να δικαιολογήσει τις κομματικές επιλογές της κυβέρνησης που τη διόρισε - και, επιπλέον, αντί να προσεύχεται να ξεχαστεί αυτή η θλιβερή στιγμή, μηνύει μετά επτά μήνες καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου που την κατέκρινε.
Εχουν ξαναγίνει σε δημοκρατική ευνομούμενη χώρα τέτοια πράγματα, τέτοιες επιστολές και μηνύσεις από την «κορυφή της Δικαιοσύνης»; Για την Ελλάδα δεν θυμάμαι κάτι τέτοιο και ας μην είναι τόσο δημοκρατική και ευνομούμενη - πόσα «πρώτη φορά» μπορούμε να αντέξουμε;
  • Υπάρχουν όμως και αυτά που  δεν είναι «πρώτη φορά» αλλά παμπάλαια: διάβασα πως είχε γεμίσει πρόσφυγες το πάρκο του Πεδίου Αρεως πίσω από το άγαλμα του Κωνσταντίνου και πέρασα από εκεί. Αποφεύγω αυτό το μέρος πολύ καιρό τώρα - μήνες, ίσως και χρόνια. Γιατί είναι σκουπιδότοπος πραγματικός· με σκηνές  και παραπήγματα  ανάμεσα στα απορρίμματα, ενώ λίγο πιο πέρα κυκλοφορούν οι πρεζέμποροι  και οι εξαθλιωμένοι πελάτες τους.
Τα ίδια ακριβώς αντίκρισα και τώρα - δεν χρειαζόμαστε πρόσφυγες για να καταστρέψουμε τη χώρα, τα καταφέρνουμε και μόνοι μας με τρακτέρ ή/και αδιαφορία για καθετί δημόσιο. Και το υπόλοιπο Πεδίο Αρεως δεν είναι σε καλύτερη κατάσταση, ρημαγμένα τα πάντα. Ούτε οι μετανάστες φταίνε ούτε οι πρόσφυγες. Φταίνε οι περιφερειάρχες που το διαχειρίζονται δεκαετίες τώρα: η Φώφη Γεννηματά, ο Γιάννης Σγουρός, η Ρένα Δούρου.
  • Στον Νίτσε αποδίδεται η ηλίθια φράση «ό,τι δεν με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό» - απορώ πώς την υιοθέτησε και την έκανε τραγούδι ο σοφός Νίκος Πορτοκάλογλου. Παρηγοριά για τους σακατεμένους είναι: τους ανάπηρους που γλίτωσαν από τον θάνατο, τους προδομένους που έχασαν τον μεγάλο τους έρωτα.
Κάποια αναπηρία θα μας μείνει λοιπόν από όσα ζούμε αυτή την εποχή - καθόλου δεν μας έκαναν δυνατότερους τα όσα έκανε το δίδυμο Τσίπρας - Βαρουφάκης και οι διαπρεπείς υποστηρικτές του το 2015. Απλώς, δεν σκοτωθήκαμε.

Ας ελπίσουμε πως θα τα καταφέρουμε και φέτος, ημερολόγιό μου· πως ο αποκλεισμός μας θα είναι προσωρινός. Μετά, βλέπουμε.

γραμματοκιβώτιο
diodorus@tovima.gr

Για «Μακεδονικό» φράχτη μιλούν πλέον όλοι στην Ευρώπη·  και δεν εννοούν - φευ - εκείνον των τρακτέρ στα Τέμπη.  
ΣΤΑΥΡΟΣ  PINEIRO
nnn
Η απορία μου συνίσταται στην έννοια του όρου «αναδιανομή». Συνεπάγεται π.χ. εξίσωση της σύνταξης κάποιου που βγήκε στα 67 του δουλεύοντας 45 έτη με αυτήν που βγήκε στα 42 της με 15 έτη εργασίας;
ΜΑΚΕΔΩΝ ΕΚ ΓΟΡΤΥΝΙΑΣ
nnn
Αντε τώρα να πεις σε δυο αράδες λόγια τι δεν είπε ο Πρωθυπουργός επί 40 λεπτά στη Βουλή: ότι ο μόνος «επαναστάτης» που τιμά τη γραβάτα είναι ο Κατρούγκαλος.
ΑΒΑΔΑΙΟΣ, ΜΕ ΡΙΓΕ
nnn
Του φταίνε πάλι οι Ευρωπαίοι και όχι η ομοιοπαθητική που εφαρμόζει στο Μεταναστευτικό/Προσφυγικό έναν χρόνο τώρα;
Γ. Κ. @OTENET.GR
nnn
Επαίρεται για την ανάληψη εξουσίας στα 41 και τη διεθνή του αναγνωρισιμότητα, αλλά το καραβάνι βουλιάζει στον βούρκο και οι χείρες βοηθείας λιγοστεύουν.
EΣΘΗΡ ΜΑΡΔΟΧΑΙΟΥ, ΑΘΗΝΑ 
nnn
Αισθάνομαι ευτυχής - θα είναι η πρώτη κυβέρνηση που φεύγοντας δεν θα αφήσει πίσω «καμένη γη» αλλά «τσίπουρο και ήλιο».
Δέσπω Φραγκάκη @gmail.com
nnn
Τον Ιούλιο, Μαραθώνια διαπραγμάτευση με Μέρκελ - Ολάντ· προ ημερών, Μαραθώνια διαπραγμάτευση για το Προσφυγικό· προχθές, Μαραθώνια συνεδρίαση με τους αγρότες. Με τέτοια προπόνηση βλέπω τον Τσίπρα τον Αύγουστο κατά Βραζιλία μεριά να θριαμβεύει στους Ολυμπιακούς.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΞ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ 
nnn
Βλέποντας άγαρμπους αγρότες και παπάδες πάνω σε τρακτέρ νοστάλγησα τη Ραχήλ πάνω στα κάγκελα. Γεμάτη ζωντάνια, σάρκα, φινέτσα, ποίηση, όραμα και πνεύμα. Και ελπίδα, με τα 100 δισ. ευρώ που θα έκοβε να σωθεί η χώρα.
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΕΠΑΧΤΙΤΗΣ
nnn
Κλειστά τα σύνορα! Αποκλεισμένη η Ευρώπη!
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΕΧΙΑΣ



ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (2)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Υπηρέτης ενός αφέντη | 01/03/2016 20:08
    Νομίζω ότι πλανιέστε με το να θεωρείτε το Μουζάλα δύστυχο επειδή μόνος του τα κάνει όλα προσπαθώντας να λύσει το πρόβλημα. Απλά, υποδύεται σωστά το ρόλο που καλέστηκε να παίξει. Πάντως, όλες οι άλλες αναφορές και στα δύο κεφάλαια είναι απολύτως ακριβείς και αποδίδουν την πραγματικότητα.
    Κώστας
    απάντηση10
     
     
    Πας και συ... | 29/02/2016 10:13
    Από σένα περιμέναμε ένα χαμόγελο, απελπίστηκες και συ! Πας καλλιά σου...
    ΑΡΔΟΥΝΙΟΣ
    απάντηση160