από metereologos.gr
Κυριακή 22 Ιουλίου 2018
 
 

H βαρυχειμωνιά του multitasker

Γιατί το να κάνεις πολλά πράγματα ταυτόχρονα δεν εξελίσσει, αλλά «παγώνει» τον εγκέφαλό σου
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Η Χίλαρι παλεύει χρόνια τώρα να το απωθήσει στο υποσυνείδητό της (στο πιο ανήλιαγο μπουντρούμι του), αλλά ο Μπιλ Κλίντον είναι δεινός multitasker. Οπως θα επιβεβαιώσει με ανατριχιαστική λεπτομέρεια το 1998 η έκθεση του ειδικού ανακριτή Κένεθ Σταρ, ο 42ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών επιδεικνύει μια πρωτοφανή δεξιότητα στη «διαχείριση πολλαπλών πράξεων» (ή κρίσεων ή απαιτήσεων): «Και ενώ ο πρόεδρος συνέχισε να μιλάει στο τηλέφωνο (η κυρία Λεβίνσκι κατάλαβε ότι ο συνομιλητής του πρέπει να ήταν κάποιο μέλος του Κογκρέσου ή κάποιος γερουσιαστής), εκείνη τού έκανε στοματικό έρωτα».

Μέχρι πρότινος το multitasking ήταν το ζητούμενο του νέου, «καλωδιωμένου» κόσμου. Το να μπορείς δηλαδή ταυτόχρονα να δουλεύεις, να τυπώνεις μια συνταγή για σαλάτα με κέιλ και μέντα, να ποστάρεις ασυναρτησίες στη σελίδα σου στο Facebook, να φτιάχνεις παζλ με τη δίχρονη κόρη σου που κάθεται δίπλα σου στη μοκέτα, να πληρώνεις μέσω web banking τη δόση του ΕΝΦΙΑ και να περιμένεις να χτυπήσει το χρονόμετρο στην κουζίνα (ώστε το σουφλέ σπανάκι να βγει όταν είναι έτοιμο και έχει «πιει» όλα τα υγρά του) ήταν το ενδεδειγμένο, απείρως ναρκισσευόμενο λάιφσταϊλ για τον νέο, «networked» άνθρωπο. Αν δεν μπορούσες να ακολουθήσεις αυτή την ταχύτητα και αυτή την ατέρμονη «busyness» (συνεχή δραστηριότητα), καλό θα ήταν να αποσυρθείς στη φύση, έρμαιο των αρκούδων γκρίζλι και του χιονιά (όπως ο υποψήφιος για Οσκαρ Λεονάρντο Ντι Κάπριο στην «Επιστροφή»).    

Σήμερα, όμως, το multitasking αναδεικνύεται πανηγυρικώς ως παθογένεια του «καλωδιωμένου» κόσμου. Και δεν είναι μόνο τα τρομακτικά στατιστικά στους δρόμους - για παράδειγμα, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση (2014) του Εθνικού Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας των ΗΠΑ για τους τραυματισμούς στην άσφαλτο, ένα στα τέσσερα τροχαία προκαλείται από οδηγούς που «παίζουν» με το κινητό τους τηλέφωνο. Οι νευροεπιστήμονες περισυλλέγουν πλέον νυχθημερόν στοιχεία για το πώς αυτός ο πολυπράγμων εγκέφαλος-ελβετικός σουγιάς που νομίζει ότι μπορεί να φέρει εις πέρας ταυτόχρονα πολλές διαφορετικές εργασίες στην πραγματικότητα αυτοτραυματίζεται. Και αυτό επειδή δεν είμαστε τελικά οι δεινοί multitaskers που θέλουμε να νομίζουμε (εκτός ίσως από τον προανεφερθέντα Μπιλ Κλίντον). Υπάρχουν ασφαλώς, αποφαίνονται οι ειδικοί, δραστηριότητες στις οποίες μπορούμε να ανταποκριθούμε χωρίς κόπο, τις περισσότερες φορές, όμως, η δυνατότητά μας να αντεπεξέλθουμε σε δύο (ή και παραπάνω) νοητικές δραστηριότητες παράλληλα είναι αποκαρδιωτικά περιορισμένη. Με άλλα λόγια, Οk, είναι εύκολο να περπατάς και ταυτόχρονα να μασάς τσίχλα. Είναι, όμως, εντελώς διαφορετικό να περπατάς και ταυτόχρονα να παρακολουθείς (χωρίς να σε πατήσει μηχανάκι) σε πραγματικό χρόνο τις τιμές των μετοχών στο (καταποντισμένο) Χρηματιστήριο Αθηνών.

Ολο και πιο πολλές έρευνες έρχονται να αποκαλύψουν ότι η «διαχείριση πολλαπλών πράξεων» κουβαλά πολύ περισσότερες ζημίες απ' ό,τι οφέλη. Αυτή η φρενήρης διάσπαση της προσοχής, μεταξύ άλλων, επιβραδύνει τη σκέψη σου, ροκανίζει σαν αφηνιασμένο τρωκτικό τις ώρες σου (αντί να σου εξοικονομεί χρόνο, όπως θέλεις να πιστεύεις), σε καθιστά πιο επιρρεπή σε σφάλματα, και εν γένει φθείρει τη νοητική σου απόδοση. Σύμφωνα με την έρευνα του Γκλεν Γουίλσον, καθηγητή Ψυχολογίας στο Κολέγιο Γκρέσαμ του Λονδίνου, όταν αγωνίζεσαι να συγκεντρωθείς σε μία (νοητική) εργασία, ένα αναπάντητο e-mail που χάσκει στο Ιnbox σου μπορεί να μειώσει το IQ σου κατά 10 βαθμούς!
Η βαρυχειμωνιά, όμως, του multitasker συνίσταται κυρίως στη φθορά που προκαλεί στον ψυχισμό του όλη αυτή η (επιδεινούμενη από την τεχνολογία) αυταπάτη ότι μπορεί να κάνει επιτυχώς πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Σε άρθρο που φιλοξένησε προ καιρού η ισπανική «El País» (με τίτλο «H ζωή είναι πολύ περισσότερα από μια λίστα με πράγματα που πρέπει να γίνουν») περιγράφονται οι αγχώδεις διαταραχές που γεννά όλος αυτός ο κατακερματισμός της προσοχής - και της ενέργειάς μας - σε εκατοντάδες διαφορετικές, συχνά ανούσιες, ασχολίες. Αποτέλεσμα; Η απουσία ενέργειας και πάθους γι' αυτή τη μία ασχολία που θα μπορούσε να μας εμφυσήσει αληθινή ζωή. Δεν γίνεται να συνεχίσουμε έτσι. Ο multitasker μέσα μας πρέπει να πεθάνει.

* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2016




ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (4)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Για πολλοστή φορά εύγε αλλά 1η φορά ώπα | 25/02/2016 11:52
    Πολλάκις έχω δώσει συγχαρητήρια στην αρθρογράφο για τα άρθρα της. Και αυτή τη φορά το ίδιο. Για όλο το άρθρο πλην της ακροτελεύτιας φράσης : "Ο multitasker μέσα μας πρέπει να πεθάνει". όχι αξιαγάπητη κυρία μου Λένα. Νισάφι με όλους αυτούς στον πλανήτη που πατάνε τα κουμπιά. Είχαμε τις προάλλες την Γιέλεν της FED πάτησε το κουμπί των επιτοκίων. Η Μέρκελ το κουμπί του προσφυγικού. Ο Ερντογάν το κουμπί της Μέσης Ανατολής. Φτάνει με τους κουμπιοκράτορες. Το multitasking ως συστημικός λαγός που ξεπετάει τους αμύητους μαραθωνοδρόμους από το ρυθμό τους θα παραμείνει για όσο κρίνει ο καθείς. Ο μαραθώνιος δεν ετελεύτησεν κι οι Τούρκοι λένε πως δεν αλλάζεις τ''αλογα όταν περνάς το ποτάμι. Ούτε κουμπί
    enough is enough
    απάντηση00
     
     
     
    δυστυχώς | 24/02/2016 09:50
    Δυστυχώς αγαπητή κυρία αυτή η ''μία ασχολία που θα μπορούσε να μας εμφυσήσει αληθινή ζωή'' δεν πληρώνει τους λογαριασμούς!
    r
    απάντηση86
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    " Το καλό να λέγεται " | 24/02/2016 09:08
    Συγχαρητήρια, Κα Παπαδημητρίου. Ειλικρινώς σας συγχαίρω για τις επιλογές των θεμάτων σας και τον τρόπο που τα " επεξεργάζεστε " και τα παρουσιάζετε. Και κάνετε τους αναγνώστες σας να σκέπτονται και να προβληματίζονται. Τουλάχιστον εκείνους που μπορούν να σκέπτονται και θέλουν να προβληματίζονται. Να είσθε καλά.
    Τάκης Σ.Καλαματιανός
    απάντηση161