από metereologos.gr
Κυριακή 15 Ιουλίου 2018
 
 

Πότε θα βγάλουμε το κεφάλι από την άμμο;

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 


Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 που σάρωσε το ετοιμόρροπο ελληνικό οικοδόμημα στο πέρασμά της, ο σχεδιασμός των Μνημονίων και η εφαρμογή τους μέχρι σήμερα έχουν επιφέρει σοβαρές κοινωνικές ανακατατάξεις.

Τα βάρη της αναπόφευκτης δημοσιονομικής προσαρμογής και την πτώσης του βιοτικού επιπέδου της χώρας - στηριγμένου στη δανειακή υπερκατανάλωση - στα επίπεδα των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας, δεν κατανεμήθηκαν δίκαια, αναλογικά και ισότιμα. Η λιτότητα ήταν αναπόφευκτη και θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη χωρίς τη δανειακή στήριξη των εταίρων μας και χωρίς τη διαγραφή χρέους του ιδιωτικού τομέα. Η άλλη, η ανύπαρκτη εναλλακτική της αντι-μνημονιακής απάτης,  ήταν η Κόλαση της άτακτης χρεοκοπίας και του Grexit.

Στη διαδικασία αυτή οι περισσότεροι έχασαν, αλλά και ορισμένοι κέρδισαν.  Το 31% όλων των νοικοκυριών της χώρας είδε το μέσο ετήσιο εισόδημά του να μειώνεται κάτω από το όριο της φτώχειας. Η αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης έπληξε δυσανάλογα τα χαμηλότερα εισοδήματα.  Σημαντικό μέρος των μικρο-μεσαίων στρωμάτων οδηγήθηκε σε φτωχοποίηση και περιθωριοποίηση καθώς η ανεργία έπληξε βαριά τον ιδιωτικό τομέα και τους ελεύθερους επαγγελματίες. Οι απασχολούμενοι στον ιδιωτικό τομέα υπέστησαν πολύ μεγαλύτερες μισθολογικές περικοπές σε σχέση με τους απασχολούμενους στο δημόσιο τομέα, χωρίς να συνυπολογίσουμε τα φαινόμενα αδήλωτης εργασίας και καθυστέρησης πληρωμών. Τα νοικοκυριά με μηδενικό εισόδημα υπερδιπλασιάστηκαν. Οι μορφές παιδικής και ανεργιακής φτώχειας οξύνθηκαν.

Ο βαθμός ανισότητας γνώρισε κατακόρυφη άνοδο, δημιουργήθηκαν νέες μορφές φτώχειας και ανισότητας που αναπόφευκτα θα επιταθούν από τo βαρύτατο τριετές Μνημόνιο που φόρτωσε στη χώρα «υπερηφάνως» ο κ. Τσίπρας. Από την άφρονα και καταστροφική πολιτική του αχαλίνωτου εθνολαϊκισμού, μιας ανίκανης και ιδεοληπτικής κυβέρνησης που στο μόνο που διακρίθηκε ήταν ο παλαιοκομματικός νεποτισμός και ο κομματικός εποικισμός του κράτους.

Επομένως, κάθε πολιτική αντιστάθμισης των κοινωνικών αυτών συνεπειών, κάθε σχεδιασμός δυνατής πολιτικής αναδιανομής ώστε να διατηρηθεί μια στοιχειώδης κοινωνική συνοχή, επιβάλλεται να πάρει υπόψη της τις νέες πραγματικότητες και να εστιάσει την προσοχή της στις κοινωνικές εκείνες ομάδες που έχουν πραγματική ανάγκη.

Θα πρέπει να ξανασχεδιάσουμε το κοινωνικό κράτος με συγκεκριμένες στοχεύσεις, με συγκεκριμένα κριτήρια, με ισότιμη οπτική γωνία.

Είναι γνωστό ότι στο παρελθόν η πελατειακή συγκρότηση και λειτουργία του κράτους διοχέτευε τους πόρους του κοινωνικού κράτους προς τα μεσαία στρώματα που έπαιρναν και τη μερίδα του λέοντος. Το ύψος των κοινωνικών δαπανών ως ποσοστό του ΑΕΠ δεν απείχε κατά πολύ από το μέσο ευρωπαϊκό όρο. Όμως, η αποτελεσματικότητά τους για τη μείωση της φτώχειας απείχε παρασάγγας από τα ευρωπαϊκά δεδομένα. 

Η κίβδηλη «αριστερή» κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, ενώ βρήκε αμέσως τροφεία για τις συντεχνίες του Δημοσίου έδωσε ψιχία κρατικής φιλανθρωπίας στους συνανθρώπους μας που πλήττονται από την «ακραία φτώχεια» αρνούμενη να θεσμοθετήσει το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, μόνιμου και ενιαίου, βασικού συστατικού στοιχείου του κοινωνικού κράτους δικαίου, του κοινωνικού δικτύου ασφάλειας, όπως σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, πράγμα που τελικά επιβάλλεται με το 3ο Μνημόνιο. Διότι, στην ουσία δεν νοιάζεται για τους φτωχούς, τους ανέργους και τους νέους. Για την εκλογική της πελατεία νοιάστηκε πρωτίστως.

-Πόσο δίκαιο, προοδευτικό και αριστερό είναι να υπάρχουν διαφορές στη μέση ηλικία συνταξιοδότησης μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα;

-Πόσο δίκαιο, προοδευτικό και αριστερό είναι ακόμη και σήμερα το 32% των δημοσίων υπαλλήλων να βγαίνουν στη σύνταξη σε ηλικία χαμηλότερη των 55 ετών;

-Πόσο δίκαιο, προοδευτικό και αριστερό είναι η σύνταξη ατόμων κάτω των 56 ετών να είναι κατά 46% υψηλότερη από τις ηλικίες άνω των 70 ετών;

Οι συνταξιούχοι αυξάνονται, οι δαπάνες για συντάξεις αυξάνονται, η αναλογία εργαζόμενων-συνταξιούχων έχει καταστροφικά μειωθεί, η ανεργία καλπάζει, ο πληθυσμός μας γηράσκει.

Με 3.5 εκ. εργαζόμενους, 1.3 εκ. άνεργους και 2.8 εκ. συνταξιούχους μέχρι πότε πιστεύουμε ότι μπορεί να συνεχιστεί η κατάσταση αυτή;

΄Εως πότε θα ζούμε με τα ωραία ψέματα και τις ψευδαισθήσεις των ανεύθυνων και δημαγωγών;

Πότε επί τέλους θα βγάλουμε το κεφάλι μας από την άμμο για να συζητήσουμε με νηφαλιότητα και ευθύνη και να λύσουμε τα προβλήματα αυτά;

«Η κοινωνία είναι μια εταιρική σχέση μεταξύ ζώντων, νεκρών και μη γεννημένων», έχει γράψει ο Έντμουντ Μπερκ, ο μεγάλος ιστορικός του 18ου αιώνα.

Ας φροντίσουμε τουλάχιστον για τα παιδιά που θα γεννηθούν.

Ο Σπύρος Λυκούδης είναι υποψήφιος Βουλευτής Α΄ Αθηνών με ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ


Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (6)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Η ανάπτυξη θα έρθει | 15/09/2015 16:41
    αν αυξηθούν οι διορισμοί και οι μισθοί στο δημόσιο, τελεία και παύλα, μην φέρνεις αντιρρήσεις Σπύρο... και θα ήταν καλό να μην επικαλείσαι επιπόλαια τον Μπέρκ, ο οποίος δεν ήταν ιστορικός, αλλά από τους μεγαλύτερους συντηρητικούς του 18ου αιώνα
    proletarius
    απάντηση01
     
     
    Να το βγάλουμε το κεφάλι από την άμμο, αλλά όχι για να τον βάλουμε στον κουβά της υποκρισίας! | 15/09/2015 12:56
    «Η άλλη, η ανύπαρκτη εναλλακτική της αντι-μνημονιακής απάτης», είναι ανύπαρκτη μόνο στο δικό σας το μυαλό. Όταν κάποιος βγαίνει και μιλάει για την ανάγκη επαναπόκτησης των εργαλείων της μακροοικονομίας, βγαίνετε εσείς και εκφοβίζετε τον κόσμο απειλώντας τον με καταστροφές, με θεούς και δαίμονες. Χαίρομαι όμως που κόπτεστε για τα αγέννητα. Αυτά, τα αγέννητα, που εσείς, οι πολιτικοί, φροντίσατε να γεννηθούν με προπατορικό αμάρτημα (το πραγματικό, όχι την χριστιανική απάτη): δεκάδες χιλιάδες χρέος στο βρεφικό τους σβέρκο. Και που με άρθρα σαν και το δικό σας, με απατηλά επιχειρήματα τύπου « ανύπαρκτη εναλλακτική» κάνετε ό,τι είναι δυνατόν να μην μπορέσουν ποτέ να ξεφορτωθούν αυτό το βάρος. Και μιας και ρωτάτε για την ... περιεκτικότητα σε «αριστερά» στα υπάρχοντα προβλήματα, τα οποία βέβαια δεν δημιούργησε η αριστερά: Πόσο αριστερό (σε %) είναι για έναν αριστερό, να συμπορεύεται με τον νεοφιλελεύθερο αχταρμά, που λέγεται «ποτάμι»; Του οποίου μάλιστα ηγετικά στελέχη επαινούσαν έμμεσα την χούντα;
    αντώνης
    απάντηση015
     
     
     
    Ο "σοφός" Ελληνικός λαός | 15/09/2015 10:42
    Αλήθεια μήπως ταυτίζεται το ποσοστό που παίρνει το "Ποτάμι" με το ποσοστό των σκεπτόμενων Ελλήνων;
    Ανώνυμος / η
    απάντηση118
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Αλήθεια | 15/09/2015 10:41
    Πόσο αμέτοχοι ήταν οι πολιτικάντηδες όλων των αποχρώσεων στη διαμόρφωση των πρόωρα συνταξιοδοτημένων του δημόσιου τομέα? Και της εγκαθίδρυσης του πλέον άνισου κράτους πρόνοιας στην Ευρώπη? Το μόνο κόμμα που βλέπει αυτόν τον τεράστιο ελέφαντα είναι το Ποτάμι! Οι υπόλοιποι για ψηφοθηρικούς λόγους συνεχίζουν να κάνουν τους τυφλούς! Και ετοιμάζονται να θυσιάσουν ακόμη και την ιδιωτική εκπαίδευση για να μη χάσουν τα ψηφαλάκια τους!!! Αυτοί οι πολιτικοί πρέπει επειγόντως να πάνε σπίτια τους!!! Λαέ ξύπνα!!! Δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο!!!
    Nikos
    απάντηση141
     
     
    Kοινωνια αδικη, παλιοκοινωνια! | 15/09/2015 08:43
    Kοινωνια αδικη, παλιοκοινωνια! Ποτε θα μαθετε οτι οι ανισοτητες δεν καταπολεμουνται με νομους και φιρμανια αλλα με αναπτυξη και επενδυση στο ανθρωπινο κεφαλαιο; Και δεν φτανει το σχολειο Χιλλ για ανθρωπινο κεφαλαιο. Το μεγαλο μας εργαλειο ειναι η δημοσια παιδεια, απο εκει βγαινουν τα μεγαλα κεφαλια. Απ'΄τα κολλεγια βγαινουν λαμογια, παπατζηδες και φαφλαταδες αξιοι μονο για το αισχρο επαγγελμα του πολιτικαντη. Κατα 90% για να μην γενικευω.
    kra kra to krakra
    απάντηση109