από metereologos.gr
Κυριακή 27 Μαΐου 2018
 
 

Υπερηφάνια και αξιοπρέπεια όπως την ξέρω εγώ

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Να σου εξηγήσω λίγο τι είναι ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ και ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ γιατί δεν έχεις ιδέα νεοέλληνα:

Ο πατέρας μου εργαζότανε στα χωράφια και τα καπνά από τα 5 του. Ξεκίνησε μόνος του από το χωρίο στα 14 και ήρθε Θεσσαλονίκη για να δουλέψει για ένα καλύτερο μέλλον. Έγινε εργάτης: σε διάφορες δουλειές στην αρχή, οικοδομές, κλπ, τσαγκάρης στην συνέχεια σε μαγαζάκι στους Αμπελόκηπους και μετά εργάτης σε βιομηχανία λιπασμάτων στην Σίνδο. Φόρτωνε σακιά με λιπάσματα των 50 κιλών στα φορτηγά. Από τότε έχει πρόβλημα με την μέση του. Εργατικός, με βάρδιες όλο το 24ωρο, σαββατοκύριακα, αργίες, Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά και Πάσχα ήταν συνήθως εκεί. Μέσα στα χημικά, σε ανθυγιεινές συνθήκες αλλά ποτέ δεν παραπονέθηκε για κούραση. Ποτέ δεν μίλησε άσχημα για την δουλειά του. Αυτή του έδινε την δυνατότητα να κάνει όσα ήθελε και ονειρεύτηκε για αυτόν και την οικογένειά του.

Ήταν δίπλα στην οικογένεια με τα 3 παιδιά χαμογελαστός και έτοιμος να κάνει τα πάντα για να είμαστε ασφαλείς και χαρούμενοι. Δούλευε 16ωρα, Σαββατοκύριακα, όλες τις γιορτές και τις αργίες αγόγγυστα. Ποτέ δεν καταλάβαινα πόσο δύσκολη και επικίνδυνη ήταν η δουλειά του μέσα στα χημικά. Έκοψε το δάχτυλό του σε αυτήν και δεν παραπονέθηκε ποτέ. Όταν στο λύκειο 2 καλοκαίρια δούλεψα για 1-2 μήνες εκεί για να μαζέψω μερικά χρήματα γιατί δεν ήθελα να ζητάω από τους γονείς μου, κατάλαβα πόσο δύσκολη είναι αυτή η δουλειά και ότι εγώ δεν θα μπορούσα ποτέ να την κάνω. Έτσι στράφηκε το ενδιαφέρον μου περισσότερο στην γνώση και την επιστήμη από αδυναμία και ανικανότητα να κάνω κάτι αντίστοιχο όπως ο πατέρας μου.

Δεν μας έλλειψε ποτέ τίποτα σημαντικό: αγάπη, ενδιαφέρον, προσοχή, φροντίδα. Στο σχολείο δεν είχα Timberland παπούτσια και μπλουζάκια Lacoste (πολύ της μόδας τότε) και τα συναφή, αλλά τα πήρα στο πανεπιστήμιο όταν δούλευα ως παιδί για όλες τις δουλειές (κλητήρας) σε εταιρία με κατεψυγμένα ψάρια σε όλη την διάρκεια των σπουδών μου. Ο πατέρας μου λοιπόν, μάζεψε χρήματα με πολύ κόπο και πόνο και αγόρασε και ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο το FIAT 1100 βάζοντας γραμμάτια για να μας πηγαίνει βόλτες για πικνίκ στην Θέρμη και το Πανόραμα, ταβέρνες και διακοπές το καλοκαίρι. Έβαλε πάλι γραμμάτια για να αγοράσει σπίτι. Από ότι κατάλαβα πολλά χρόνια αργότερα, στερήθηκε και αυτός και η μητέρα μου πολλά για να τα καταφέρουν αυτά. Ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε κανένας από τους δύο. Είτε έφευγε ο πατέρας μου στις 5 το πρωί για την δουλειά και τον συναντούσα εγώ στην πολυκατοικία ενώ γυρνούσα από έξοδο, είτε μεσημέρι στη 1, είτε το βράδυ στις 9, ήταν χαμογελαστός, γεμάτος ενέργεια και αποχαιρετούσε την μητέρα μου με ένα φιλί.

Ξεπλήρωσε το δάνειό του για το σπίτι, σπουδάσαμε και τα 3 αδέρφια με εμένα σε Καναδά και Αμερική με ό,τι έξοδα συνεπάγεται αυτό ακόμα και για ένα εισιτήριο τότε που ισοδυναμούσε με 1-2 μισθούς του πατέρα μου.

Συνειδητά ή όχι, μου δίδαξε ο πατέρας μου και η μητέρα μου πολλά πράγματα για την ζωή: την σημασία των ανθρώπων και όχι των πραγμάτων, την σημασία του να είσαι φειδωλός, να μην χρωστάς, όταν χρωστάς να ξεπληρώνεις τις υποχρεώσεις σου και το σημαντικότερο από όλα να είσαι εργατικός και θετικός άνθρωπος και να ξέρεις ότι τα υλικά αγαθά δεν είναι το παν για να είσαι ευτυχισμένος.

Αυτή είναι η ΥΠΕΡΗΦΑΝΙΑ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ και ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ που ξέρω εγώ. Να ξέρεις να προγραμματίζεις και να πληρώνεις τις υποχρεώσεις σου έτσι ώστε να είσαι κύριος του εαυτούς σου και τις οικογένειάς σου χωρίς να έχεις κανέναν πάνω από το κεφάλι σου.

Σε ευχαριστώ Πατέρα.

Ο κ. Περικής Γκόγκας είναι αναπληρωτής Καθηγητής Οικονομικής Ανάλυσης και Διεθνών Οικονομικών Τμήμα Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Ανάπτυξης - Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (17)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    SINXARITIRIA!!! | 24/07/2015 20:51
    TA THERMA MOU SINXARITIRIA KIRIE!!! TA ALA INE PERITA. apo Kanada
    Zacharias ringas
    απάντηση10
     
     
    Periklis Gogas: Αξιοπρέπεια | 23/07/2015 22:06
    Very moving article. Bravo Periklis. Recognizing the efforts of your parents the way you did is both unique and wonderful. Bravo again. Dr. John and Mrs. Antigoni.
    Professor John Psarouthakis
    απάντηση30
     
     
     
    ευχαριστούμε και εμείς κ.Καθηγητά | 22/07/2015 18:30
    Συγχαρητήρια για το άρθρο σας κ.Γκόγκα. Μόλις μάθαμε μία άλλη πλευρά της προσωπικότητά σας. Είμαστε και εμείς περήφανοι που σας είχαμε Καθηγητή στο τμήμα οικονομικών επιστημών στο ΔΠΘ. Τα άρθρα σας δεν εκφράζουν μόνο καλλιέργεια και παιδεία αλλά και ευγένεια και ήθος. Να είστε γερός και δυνατός και να συνεχίσετε να γράφετε. Σας ευχαριστούμε κ.Καθηγητά!
    πρώην φοιτήτρια σας
    απάντηση50
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Ευχαριστώ | 22/07/2015 00:22
    Γνωρίζω ότι αυτή η προσωπική μου ιστορία είναι ιστορία γενικότερα της γενιάς μου όπως όλοι οι φίλοι περιγράφετε παρακάτω. Ήθελα απλά να θυμίσω το παράδειγμα των γονιών μας που πρόσφεραν ό,τι μπορούσαν καλύτερο στην γενιά μας.
    Περικλής Γκόγκας
    απάντηση90
     
     
     
    Χωρίς... υλικά αγαθά! | 21/07/2015 17:42
    «…να ξέρεις ότι τα υλικά αγαθά δεν είναι το παν για να είσαι ευτυχισμένος» λέει ο αρθρογράφος, ταυτιζόμενος με το δόγμα του Καπιταλισμού που θέλει ψίχουλα για το λαό και αφθονία για τους λίγους. Ε, να με συμπαθάει, αλλά αυτό δεν είναι αξιοπρέπεια. Διότι, πλάι στον σκληρά εργαζόμενο πατέρα του αρθρογράφου υπήρξαν οι εργοδότες του που πλούτιζαν από τον ιδρώτα του και από τον δύσκολο βίο που συνεπαγόταν η σκληρή δουλειά. Αν εργαζόταν τόσο σκληρά σ’ ένα πιο δίκαιο πολιτικοκοινωνικό σύστημα θα είχε μια πιο άνετη ζωή για την οικογένειά του. Αυτή την υπερηφάνεια κι αξιοπρέπεια πρέπει να αποζητούμε…
    Άπολις
    απάντηση415
    Απαντήσεις  2 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Bravo | 21/07/2015 13:19
    Αγαπητε Κυριεί Giogas, Ευχαριστώ για το άρθρο σας. Ειχα και εγω και ο αδελφος μου την τυχη να εχουμε τετοιυς Γονειες και ανατρωφη. Ζω στη Γερμανία και έχω εγάλη ανησυχία ότι πολλοί Έλληνες, παλαιών και νέων, δεν θέλουν να αλλάξουν τιποτα στην Ελλαδα. Είναι εύκολο να δινεις το λαθος στους άλλους, αντί ακόμα ωα εξάσκησης αυτοκρητικη και τώρα για να αναλαυεισς αν αλλάξεις τη χώρα μας γιατ το καλο ολων των ανθρωπων. Ευχαριστω
    M. Perousakis
    απάντηση271
     
     
    νάναι καλά ο πατέρας σου.. | 21/07/2015 11:46
    Νάναι καλά ο κύρης σου νάχει ζωή, να ζήσει, κι άλλες χαρές όπως κι αυτή κι άλλος να τον τιμήσει νάσαι καλά και να θωρείς τον κόσμο με τα μάτια που σούδωκε και τη χαρά πως τούτα τα παλάτια είναι δικά σου κι αυτουνού του κουρασμένου, ρόγα τσιμπούσες και γινότανε εις το μυαλό σου φλόγα φλόγα που καίει και θωρείς γύρω σου κι ότι γράφεις τιμή δική του μα και σύ με πίστη τα υπογράφεις και σε τιμούνε, δύσκολο δεν είναι να γνωρίσεις το δίκιο και την ανθρωπιά μα να τα αναγνωρίσεις. Κύριε Γκιόγκα νάσαι καλά που μούδωσες την χαρά να νιώσω τόσο όμορφα, Βαγγέλης γεωργ. κασσελάκης
    βαγγέλης κασσελάκης
    απάντηση320
     
     
    ΑΠΛΕΣ ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΕΜΠΝΕΟΥΝ. | 21/07/2015 11:30
    Ναι, το παράδειγμα ζωής που γλαφυρά αναφέρετε θυμίζει πολλούς απο την γενιά που συνεισέφερε καθοριστικά στο κτίσιμο των πόλεων και υποδομών στις δεκαετίες του Πενήντα και του Εξήντα. Ναι, εμείς που βρήκαμε αρκετά έτοιμα εύκολα επικρίναμε ως νέοι τους ουσιαστικα αναβαθμιστές της ζωής μας συγκρίνοντας άστοχα το ευρύτερο περιβάλλον και υποδομές που υστερούσαν, σε σχέση με χώρες που δεν είχε ρημάξει ο πόλεμος (ιδιαίτερα ο εμφύλιος) και χώρες όπου οι νεόι σέβονται ουσιαστικά και αξιοποιούν την "σκυτάλη" που τους δίνει κάθε προηγούμενη γενιά. Ας ελπίσουμε ότι ίσως ως κοινωνία αγγίξαμε το βυθό και η δύναμη της άνωσης ίσως μας οδηγήσει στην επιφάνεια και σε επαρκές οξυγόνο.
    Απόδημος Σχολιαστής
    απάντηση281
     
     
    Έτσι ήταν οι μπαμπάδες μας | 21/07/2015 11:29
    Μ΄αυτά τα πρότυπα απ΄τους μπαμπάδες μας μεγαλώσαμε ανδρωθήκαμε και σπουδάσαμε τη δεκαετία του ΄60 και του '70 μέσα στις φυτείες του καπνού των ροδακίνων και του καλαμποκιού στην επαρχία.Και ευτυχώς αν και στερηθήκαμε πολλά κρατήσαμε αυτήν την αξιοπρέπεια και μ' αυτήν πορευθήκαμε και συνεχίζουμε να πορευόμαστε στη ζωή μας όπωςακριβώς την περιγράφετε αγαπητέ κε Γκιόκα..Και είμαστε πολλοί και αυτό μάθαμε και στα παιδιά μας.Γι΄αυτό ελπίζω, μέσα στο κλίμα του ωχαδερφισμού και του λαϊκισμού(που καθιέρωσαν το "δεν πληρώνω") και όλων των-δήθεν- ανεπάγγελτων και άεργων που κατέχουν θέσεις εξουσίας.ΕΛΠΙΖΩ και περιμένω ,γιατί τίποτα δεν πάει χαμένο.
    Βόρειος
    απάντηση341
     
     
    οι θέσεις της μόνιμης εργασίας που χάθηκαν | 21/07/2015 10:41
    Ρημάζει η πάλαι ποτέ κραταιά ΒΙΠΕ Σίνδου απο την αποβιομηχάνιση.Πόσες δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων κόλλησαν εκεί στα σφύζοντα τότε απο ζωή και κλειστά σήμερα εργοστάσια τα ενσημα του καθημερινού τους μόχθου σε θέσεις μόνιμης εργασίας και συνταξιοδοτήθηκαν απο το ΙΚΑ δουλεύοντας στον αρχικό εργοδότη απο την πρόσληψη μέχρι το τέλος του εργασιακού τους βίου.Εκτός απο τα λιπάσματα καταστράφηκε και η δυναμική παραγωγή ζαχαροτεύτλων (αγροτικός τομέας) και η ΕΒΖ.Θα είχε ενδιαφέρον να μαθαίναμε την εξέλιξη των παιδιών των πατεράδων και των μητέρων που εχασαν τις δουλειές τους απασχολούμενοι σ αυτές τις μονάδες στην επόμενη φάση της παρακμής και του κλεισίματος.Τι απέγιναν ολοι αυτοί;
    ραψωδία οδύνης-γηγενής θεσσαλονικεύς
    απάντηση131
     
     
    Αξιοπρέπεια | 21/07/2015 09:45
    Ευχαριστώ κ. Γκόγκα γι αυτά τα απλά και μεστά που γράφετε. Μου θυμίσατε τον πατέρα μου. Ενοιωσα σαν να διάβαζα τή δική μου ιστορία. Πράγματι αυτό είναι αξιοπρέπεια και περηφάνεια, αλλά ποιός τήν έχασε να τη βρεί ο νεοέλληνας που το μόνο για τό οποίο "αγωνίζονταν" όλα αυτά τα χρόνια ήταν αυξήσεις, αυξήσεις, αυξήσεις και λιγότερη, λιγότερη, λιγότερη ή και καθόλου δουλειά!!! Ακόμη και σήμερα που η χώρα (μετά τήν τραγελαφική διακυβέρνηση του τελευταίου εξαμήνου, την εγκληματική απόφαση για Δημοψηφισμα, κλείσιμο των Τραπεζών κλπ ), είναι ήδη χρεοκοπημένη, οι συντεχνίες ακονίζουν τα μαχαίρια τους (Απεργίες φαρμακοποιών, ΑΔΕΔΥ μόλις ανακοινώθηκε η Συμφωνία στη Συνοδο Κορυφής). ...
    Στέφανος Μαυρίδης
    απάντηση271
     
     
    Ευχαριστούμε πατέρες | 21/07/2015 08:42
    Σωστά ,ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους πατέρες και μανάδες που δίδαξαν στα παιδιά τους σαν στάση ζωής, αυτού του τύπου αξιοπρέπεια .
    Θεμιστοκλής
    απάντηση341
     
     
    ΜΠΡΑΒΟ! | 21/07/2015 07:41
    Επί τέλους και ένας γλαφυρός και κατανοητός αντίλογος προς τους λαϊκιστές που κατέστρεψαν και καταστρέφουν τα πάντα. Συγχαρητήρια. Γράψτε και άλλα να ξυπνήσει ο κόσμοςγιατί οι λαϊκιστές έχουν πάρει το λόγο μονοτερμα.
    Δ.Α.Κ.
    απάντηση401
     
     
    Αξιοπρέπεια | 21/07/2015 07:22
    εξαιρετικό άρθρο, με περιγραφή όλων εκείνων των χαρακτηριστικών που ποτέ τους δεν έζησαν οι κύριοι Τσίπρας, Βαρουφάκης και οι συν αυτώ όψιμοι αστικοί υπερασπιστές εργατών και αγροτών.
    nemecic
    απάντηση412