από metereologos.gr
Παρασκευή 25 Μαΐου 2018
 
 

Mη λιθοβολείτε τους ατέκνους!

Η απενοχοποίηση του να μη θέλεις παιδιά
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Τέρμα πλέον τα σκόρπια λόγια. Οι κατ' επιλογήν άτεκνοι αποκτούν αισίως το δικό τους «ευαγγέλιο». Η συλλογή «Selfish, Shallow and Self-Absorbed» («Ατομιστές, Επιπόλαιοι και Εγωκεντρικοί») από τις εκδόσεις Picadοr κοσμεί εδώ και λίγες ημέρες τα ράφια των αμερικανικών βιβλιοπωλείων. Συμμετέχουν δεκαέξι αγγλόφωνοι συγγραφείς με δεκαέξι κείμενα που ψηλαφούν το ακανθώδες θέμα της κατ' επιλογήν ατεκνίας. Οπως σημειώνει η επιμελήτρια της έκδοσης και αρθρογράφος των «Los Angeles Times» Μέγκαν Ντάουμ: «Δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί ότι το να παρακολουθείς μια κουλτούρα που ασχολείται φανατικά με τους "γονείς-ελικόπτερα", τη μιντιακή εμμονή με τις φουσκωμένες κοιλιές και τα γεννοβολήματα των διασημοτήτων είναι πραγματικά τόσο εξουθενωτικό που είναι φυσικό κάποιοι άνθρωποι να αντιδρούν». Οι δεκαέξι συγγραφείς (ανάμεσά τους η Λάιονελ Σρίβερ του μπεστ σέλερ-«αντισυλληπτικού» «Κάτι τρέχει με τον Κέβιν» και η επιδραστική αμερικανίδα ψυχοθεραπεύτρια Τζιν Σέιφερ) πετυχαίνουν με τα δοκίμιά τους να καταδείξουν πάνω από όλα την ανομοιογένεια των childfree (=ελεύθεροι τέκνων). Υπάρχουν, πολύ απλά, πολλοί λόγοι (προσωπικοί, πολιτικοί, οικονομικοί, φιλοσοφικοί κ.ο.κ.) για να επιλέξεις να πεις: «Οχι, εγώ δεν θα πάρω».

Η συγγραφέας Κέιτ Μπόλικ επί παραδείγματι (προσεχώς κυκλοφορεί το βιβλίο της «Spinster: Making a Life of One's Own») επιμένει να αντιστέκεται σθεναρά στη λαίλαπα του υπεργονεϊσμού των «ψαγμένων» μεγαλοαστών στις δυτικές μητροπόλεις (που θεωρούν ότι ολόκληρη η παιδική ηλικία μπορεί να χωρέσει μέσα σε ένα πολυκαρότσι Stokke). «Αν έκανα παιδιά, δεν θα επέλεγα να γεννήσω στη Νέα Υόρκη» υπογραμμίζει. «Οχι επειδή δεν θα μπορούσα να αντεπεξέλθω οικονομικά αλλά επειδή βρίσκω απωθητική την ιδέα να μεγαλώνεις ένα παιδί στο επίκεντρο του ταξικού χάσματος και της υπεραφθονίας». Στο δικό της κείμενο με τίτλο «Απλά μια θεία», η Ελιοτ Χολτ αντλεί από το δικό της ιστορικό κατάθλιψης υπενθυμίζοντας ότι η αυτοκτονία είναι η υπ' αριθμόν 1 αιτία θανάτου για τις νέες μητέρες. Στο «Από 'δώ η Αντιμαμά», πάλι, η Λάιονελ Σράιβερ καταθέτει τις σπαρακτικές μητρικές εξομολογήσεις που περισυνέλεξε από γυναίκες με «δύσκολα παιδιά» (που ταυτίστηκαν με το «Κάτι τρέχει με τον Κέβιν»). Στο δοκίμιό της «Ερασιτέχνες», η Μισέλ Χάνιβεν συστήνεται ως συνειδητοποιημένη άτεκνη λόγω κυρίως της... καταστροφής που υπέστη από τους δικούς της γονείς.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι στους συγγραφείς της συλλογής συγκαταλέγονται - κάτι μάλλον σπάνιο για το λόμπι των childfree - και τρεις άνδρες. Ανάμεσά τους ο γνωστός βρετανός συγγραφέας Τζεφ Ντάιερ, που προτιμά να συνεισφέρει με ένα αυτοβιογραφικό επεισόδιο. Πριν από λίγα χρόνια, ένα τσούρμο παιδιά επέμενε να διακόπτει, με φωνές και τρεχαλητά, μια παρτίδα τένις που έπαιζε με έναν φίλο του κάπου στο Λονδίνο. Οι μητέρες τους όχι απλά δεν τα συνέτιζαν αλλά παρακολουθούσαν προκλητικά απαθείς. Το περιστατικό αυτό, σημειώνει ο Ντάιερ, «είναι μια σαφής ένδειξη ότι τα δικαιώματα των γονιών και των παιδιών τους να κάνουν ό,τι θέλουν υπερτερούν των δικαιωμάτων των υπόλοιπων ανθρώπων». Το μένος του 56χρονου Ντάιερ μοιάζει, όσο περνάει ο καιρός, να ενισχύεται και να απενοχοποιείται. Οταν κέρδισε τον περασμένο Φεβρουάριο το λογοτεχνικό βραβείο Γουίνταμ-Κάμπελ, κάποιος του επεσήμανε πως αφαιρώντας τους φόρους, το ποσό των 138.000 ευρώ (που συνόδευε τη διάκριση) φτάνει-δεν φτάνει για δύο χρόνια φοίτησης σε ένα από τα ιδιωτικά σχολεία που προτιμά η βρετανική ελίτ. «Εγώ με αυτό το ποσό αγοράζω μπίρα για 20 χρόνια» θα εξηγήσει αποκαλύπτοντας το δικό του επενδυτικό σχέδιο ο Ντάιερ.

Το ρεύμα της απενοχοποιημένης κατ' επιλογήν ατεκνίας έχει αρχίσει να φουσκώνει (δεν είναι τυχαίο ότι τον Οκτώβριο 2015 φιλοξενείται στο Κλίβελαντ των ΗΠΑ η συνάντηση κορυφής «NotMom»). «Δεν έχω πεισθεί ότι τα γονίδιά μου είναι κάτι που θα ευχόσουν για τον οποιονδήποτε», λέει ένας ακόμη αμερικανός συγγραφέας, ο Τζον Γουόρνερ, προτάσσοντας τον έμφυτο αντιναρκισσισμό του. Κάποιοι - συχνά δικαίως - μιλούν ακόμη και για μόδα. Σημασία έχει ότι μπορείς σήμερα να επιλέξεις να μην κάνεις παιδιά. Χωρίς να σε λιθοβολούν και χωρίς να σε  αποκαλούν «ατομιστή, επιπόλαιο και εγωκεντρικό».

* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino τo Μ. Σάββατο 11 Απριλίου 2015







ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (2)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Ε οχι και ανωμαλοι | 15/04/2015 09:25
    Δεν θα εγραφα αν δεν διαβαζα το σχολιο του "Αριστου" ότι οσοι δεν θελουμε παιδια ειμαστε ανωμαλοι. Ισως μερικοι να σκεφτόμαστε ότι οι εξ επιλογης ατεκνοι εχουμε υπερνικησει την φυση μας που σαν θηλαστικα του ζωικου βασιλειου μας "επιβαλλει" να τεκνοποιούμε χωρις να ειμαστε μαλιστα βέβαιοι ότι "το μικρούλη πλάσμα που προστατεύεις στην αγκαλιά σου γίνεται (αναγκαστικά) άνθρωπος δημιουργικός
    Αγονη γραμμη
    απάντηση344
     
     
    Η ελευθερία του ατόμου; | 14/04/2015 11:02
    Υπάρχουν άτεκνοι λόγω ασθενείας ή σωματικής ανεπάρκειας. Και τι δεν θα έδιναν αυτοί οι άνθρωποι να αποκτήσουν ένα παιδί; Υπάρχουν και αυτοί που περιγράφετε, κυρία μου. Δεν βλέπω όμως τη δική σας τοποθέτηση σ' αυτή την ανωμαλία! Έτσι τη θεωρώ εγώ. Τι υπάρχει ωραιότερο από ένα μικρούλη πλάσμα να το προστατεύεις στην αγκαλιά σου και να το βλέπεις να γίνεται άνθρωπος δημιουργικός.
    Αρίστος
    απάντηση1772