από metereologos.gr
Παρασκευή 25 Μαΐου 2018
 
 

Λείπει η παραγωγή

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Η Ιαπωνία έχει Χρέος/ΑΕΠ σημαντικά μεγαλύτερο από το δικό μας. Γιατί όμως εμείς αντιμετωπίζουμε σοβαρότατη κρίση ενώ οι Ιάπωνες όχι; Διότι αυτό που μετράει δεν είναι το ύψος του χρέους αλλά η δυνατότητα της κάθε χώρας να εξυπηρετήσει το χρέος της. Προφανώς εμείς δεν μπορούμε. Γιατί; Διότι πρέπει να εισάγουμε σχεδόν τα πάντα για να ζήσουμε, χωρίς οι εξαγωγές μας (αγαθών και υπηρεσιών) να ισοφαρίζουν τα εισαγόμενα. Το κενό στο ισοζύγιο πληρωμών το καλύπτουν οι επιδοτήσεις της ΕΕ και ο δανεισμός. Αλλά ο συνεχής δανεισμός δεν είναι λύση διότι επισωρεύει περισσότερο χρέος.

Έτσι, άν παραμείνουμε στο ΕΥΡΩ θα συνεχίζεται η εσωτερική υποτίμηση, κυρίως συρρίκνωση μισθών, συντάξεων και κοινωνικού κράτους και η απαξίωση και το ξεπούλημα των ακινήτων μας. Εάν πέσουμε στη δραχμή τα εισοδήματα θα τα "φάει" ο πληθωρισμός άρα μηδέν εις το πηλίκον. Και αυτά ισχύουν επειδή δεν έχουμε επαρκή παραγωγή ούτε κάν στα αγροτικά προϊόντα και άς έχουμε την υψηλότερη αναλογία αγροτών στον πληθυσμό από όλες τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης.

Η παραγωγή είναι κατ' εξοχήν αρμοδιότητα του ιδιωτικού τομέα. Ρόλος του κράτους είναι να εγγυάται την ασφάλεια, την ισονομία, την πρόνοια και την εύρυθμη λειτουργία των κρατικών υπηρεσιών και της αγοράς. Αυτά τα εγνώριζαν κάλλιστα ήδη κατά την εποχή του Περικλή, όπου η εξόρυξη του αργυρομεταλλεύματος στο Λαύριο ανατίθετο σε εργολάβους με βάση κρατικές προδιαγραφές ασφαλείας κλπ αλλά και με διαρκή έλεγχο που ασκούσε το Αθηναϊκό κράτος και με αυστηρότατες ποινές για τους παραβάτες.

Όμως, σήμερα το Κράτος δεν μικραίνει και δεν εκσυγχρονίζεται, ο ιδιωτικός τομέας (σημαντικό μέρος του οποίου υπήρξε κρατικοδίαιτο, εσωστρεφές ή κατακερματισμένο) διαρκώς συρρικνούται και η φοροδιαφυγή μάλλον αυγατίζει. Το μηδενικό κρατικό έλλειμμα θα επιτυγχάνεται λοιπόν με όλο και αυξανόμενη φορολογία, κυρίως σε όσους έχουν κάτι παραπάνω, μέχρι και αυτοί να γίνουν τάχιστα νεόπτωχοι . Παράλληλα όμως, η ακατάσχετη, ευκαιριακή και χαώδης φορολογική - και όχι μόνον - αρπαχτή, κυρίως στα κάπως μεγαλύτερα εισοδήματα και στην περιουσία όσων επένδυσαν τις οικονομίες τους στην Ελλάδα, λειτουργεί ως αντικίνητρο αφενός για την παραμονή του πλούτου στη χώρα και αφ' ετέρου για τη δημιουργία οικονομικά επιτυχημένων δραστηριοτήτων τόσο σε ατομική όσο και σε επιχειρηματική βάση. Έτσι, το σύνολο της οικονομίας συνεχώς βυθίζεται, η παραοικονομία διογκούται αντί να μικραίνει, ακίνητα - φιλέτα ξεπουλιούνται σε ξένες μαφίες για ξέπλυμα χρημάτων, η μεσαία τάξη ισοπεδώνεται, οι καταθέσεις αποσύρονται, οι εν δυνάμει επενδυτές απωθούνται και η ανεργία κυριαρχεί διώχνοντας το καλύτερο ανθρώπινο δυναμικό μας και απαξιώνοντας για τη χώρα μας τις επενδύσεις που κάναμε σε πανάκριβες σπουδές των παιδιών μας.

Κάποιοι επαγγέλλονται κοινωνική δικαιοσύνη. Όταν όμως δεν έχεις εξασφαλίσει τα προς το ζην είναι πολυτέλεια να ασχολείσαι με τις ανισότητες και τις αδικίες που μοιραία ανακύπτουν αφού τα αγαθά δεν επαρκούν και ο καθένας προσπαθεί να ζήσει εις βάρος των άλλων. Επί πλέον, τα ληφθέντα μέτρα κατά της φοροδιαφυγής αφήνουν έξω τους εκ συστήματος φοροφυγάδες, η φορολογική αγριότητα καθιστά τη φοροαποφυγή όρο επιβίωσης και οι διαδικασίες γίνονται όλο

και πιό γραφειοκρατικές, πολύπλοκες και τυραννικές για τον πληθυσμό αντί να απλοποιούνται, αλλά μαραίνουν και οικονομικές δραστηριότητες που θα έπρεπε να ανθούν.

Προσθέττοντας και τις ανειλημμένες υποχρεώσεις μας για την εξυπηρέτηση του τεράστιου χρέους μας καθίσταται σαφές ότι, χωρίς αξιόλογη εγχώρια παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών, θα "μπαίνουμε" όλο και πιό μέσα. Η τυχόν επιτυχής επαναδιαπραγμάτευση του χρέους μας μπορεί μεν να ανακουφίσει προσωρινά αλλά δεν θα λύσει, από μόνη της, το πρόβλημα. Ακόμα και άν οι δανειστές μας "χαρίσουν" μέρος ή και το σύνολο του χρέους ή δεχθούν επιμήκυνση της εξόφλησής του και μηδενικά επιτόκια, ο δανεισμός θα επισωρεύσει και πάλι χρέη, εκτός και άν:

1. Είτε το επίπεδο των αναγκών μας πέσει τόσο χαμηλά (=σοβαρή περαιτέρω υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου και του κράτους πρόνοιας) ώστε οι ανάγκες μας για εισαγωγές να μειωθούν ακόμα πιό αποφασιστικά στο επίπεδο των αδύναμων εξαγωγών μας.

2. Είτε σοβαρευτούμε και δημιουργήσουμε τάχιστα σταθερό και ελκυστικό καθεστώς για παραγωγικές άμεσες επενδύσεις (= αυτές που παράγουν ανταγωνιστικά προϊόντα - όχι οι επενδύσεις σε ακίνητα, υποδομές και ομόλογα) ώστε μετά από κάποια χρόνια να αυξηθεί η παραγωγή και η ανταγωνιστικότητα αγαθών και υπηρεσιών. Το κράτος να μικρύνει και η ποιότητα των υπηρεσιών του να βελτιωθεί. Να υπάρχει διαφάνεια. Η ακατάσχετη πολυνομία να αντικατασταθεί με λίγους, σαφέστερους και λειτουργικούς νόμους που να τους καταλαβαίνει και ο πιό αμόρφωτος ώστε να μπορεί και να τους σέβεται. Και να ακυρωθεί επί τέλους η κυριαρχούσα εσφαλμένη αντίληψη ότι υπάρχουν ανώτερα και κατώτερα επαγγέλματα και να γίνει κατανοητό ότι η δουλειά του εργάτη ή του οδοκαθαριστή είναι εξ ίσου χρήσιμη και αξιοπρεπής όσο οποιαδήποτε άλλη. Τότε και μόνον τότε θα υπάρξει δυνατότητα για υγιή δανεισμό, για αύξηση των παραγωγικών άμεσων επενδύσεων, των εξαγωγών και των εισαγωγών και για τη βελτίωση των εισοδημάτων.

Στο μεσοδιάστημα, δυστυχώς, θα ισχύει αναγκαστικά το (1), ίσως λίγο ελαφρωμένο με κάποια επί πλέον δάνεια που, όμως, θα υποθηκεύουν το μέλλον των παιδιών μας. Ήδη τα πρώτα 5 χρόνια (από το 2009) υπήρξαν καταστροφικά λόγω σύγχυσης, ασχετοσύνης υπουργών, απουσίας σοβαρών επιτελείων, πολιτικής ατολμίας, έλλειψης επικοινωνίας με το λαό, λήψης άδικων μέτρων για τους συνεπείς πολίτες και της άρνησης να συνεννοηθούν μεταξύ τους όλα τα κόμματα του βολέματος και της αρπαχτής που μόνο τη χώρα και τον πολίτη δεν σκέπτονται και το μόνο που καταφέρνουν είναι να επισωρεύουν προβλήματα σε όλους τους τομείς (εκπαίδευση, κράτος πρόνοιας, διοικητικές διαδικασίες, εθνικά θέματα, μετανάστες, σκουπιδότοποι κλπ.). Μια χώρα με τόσες λανθάνουσες δημιουργικές δυνάμεις θα άξιζε καλύτερη τύχη...

Χωρίς λοιπόν αξιόλογη παραγωγή οι πολλοί και έντιμοι θα υποφέρουν ακόμα περισσότερο. Θα επωφεληθούν, ως συνήθως, μόνον οι "μαύρες" δραστηριότητες και η διαπλοκή και το χρήμα θα εκρέει από τη χώρα.

Πολλά πρέπει να γίνουν. Και χρειάζονται επειγόντως ανοιχτόμυαλες ηγεσίες σε όλους τους τομείς που θα εμπνεύσουν το λαό με συγκεκριμένα ρεαλιστικά προγράμματα και θα σπεύσουν να συνεργαστούν μεταξύ τους με γνώμονα το καλό της πατρίδας. Αυτό περιμένει ο πολύς κόσμος. Αλλά ποιοί τον λογαριάζουν;



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (20)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Λείπει η παραγωγή. | 08/01/2015 00:01
    Συγχαρητήρια για το άρθρο σας. Το κατανοεί ο καθένας. Και όχι σαν τα σκοταδιστικά και αόριστα των διαφόρων θλιβερών Μαλούχηδων και των ακαθόριστων αριστεροδεξιών αλλά με τις πολύ βαθιές όμως δεξιές τσέπες των διαφόρων λύκων του ΣΥΡΙΖΑ.
    Β.Γ.
    απάντηση40
     
     
    Λείπει η παραγωγή....... | 07/01/2015 19:15
    Πολύ καλές οι απόψεις στο άρθρο σας κ. Κάζη.Συμφωνώ απόλυτα. Μπράβο!
    Λευτέρης Τριανταφύλλου
    απάντηση30
     
     
    Εκπαιδευτικό σύστημα, Ρομπότ, Δίκτυο οπτικών ινών, Πνευματικότητα, αυτά είναι τα συστατικά. Τι έχουμε από αυτά ; Τίποτα… | 07/01/2015 14:32
    Ας δούμε που βασίζουν την επιτυχία τους οι οικονομικά πιο ανεπτυγμένες χώρες. Γερμανία, στο εκπαιδευτικό της σύστημα και στα ρομπότ. Κορέα και Ιαπωνία, στο εκπαιδευτικό της σύστημα και στο ανεπτυγμένο δίκτυο οπτικών ινών. ΗΠΑ, στο εκπαιδευτικό σύστημα και στην πνευματικότητα των Εβραίων (δευτερευόντως και των Ελλήνων). Σουηδία, στο εκπαιδευτικό σύστημα, Γαλλία ομοίως. Κοντολογίς, στην Ελλάδα πρέπει να εφαρμοστεί στο για το εκπαιδευτικό σύστημα ένα μοντέλο αμοιβής βάση αποτελέσματος. Επίσης τα μεγάλα πανεπιστήμια να μετακομίσουν σε περιοχές με περισσότερο πράσινο και να χτιστούν οικισμοί όπου θα διαμένουν εκπαιδευτικοί και εκπαιδευόμενοι. ΑΝ γίνουν όλα αυτά σε 20 χρόνια ΜΠΟΡΕΙ κάτι να αλλάξει
    Οι πιθανότητες είναι εναντίων μας.
    απάντηση42
     
     
    απαντησηf | 06/01/2015 23:06
    κ. Κάζη: Ο,τι και να κανει ο Τσιπρας και ο ΚΑΘΕ Τσιπρας καμια χωρα δεν προβλεπεται να αποχωρησει μονομερως, διμερως η πολυμερως απο την ευρωζωνη. Απαγορευεται βασει της ιδιας της Συνθηκης του Μααστριχτ. Τι δεν καταλαβαινετε; ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ. ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ. ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ. ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΖΗΤΗΜΑ. ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΥΠΆΡΧΕΙ. Επίσης δεν μπορεί ένα κράτος-μέλος της ευρωζώνης να αποχωρήσει οικειοθελώς από το κοινό νόμισμα διότι η συμμετοχή των κρατών μελών της Eνωσης στο κοινό νόμισμα αποτελεί υποχρέωσή τους πηγάζουσα από τη Συνθήκη. ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΧΩΡΙΣ επαναδιαπραγμάτευση δεν προχωρά τίποτε. Σε διπλωμ. γλώσσα ο Μοσκοβισί σήμερα το ονόμασε "να βρούμε κοινη γλωσσα"
    xx
    απάντηση311
     
     
     
    Μαύρη μαυρίλα, ορατή και λανθάνουσα | 06/01/2015 22:41
    Καλά, πού τις βρίσκετε "τόσες λανθάνουσες δημιουργικές δυνάμεις"; Η κατάσταση που περιγράφετε, αντίθετα φανερώνει πληθώρα καταστροφικών δυνάμεων, και τον ασκό του Αιόλου να έχει ανοίξει. Η πραγματικότητα νομίζω είναι εντελώς αντίθετη, η χώρα βρίσκεται απογυμνωμένη από κάθε δημιουργικό και θετικό στοιχείο, άλλωστε αυτό ακριβώς είναι το περιεχόμενο του άρθρου σας.
    Ανώνυμος / η
    απάντηση52
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Το τέρας της γραφειοκρατείας | 06/01/2015 21:44
    Εχετε απόλυτο δίκαιο. Το κλειδί της επιτυχίας είναι η αύξηση της παραγωγικότητας. Αυτό όμως έχει σαν προϋπόθεση ένα πλαίσιο που θα την υποστηρίζει. Ως συνήθως η ελληνική πολιτική ηγεσία προσπαθεί να φέρει επενδυτές, δηλ. μεγάλες πολυεθνικές, για τις οποίες μάλιστα γίνονται διάφορες νομοθετικές αλλαγές. Ο μέσος Έλληνας παραγωγός είναι όμως μικρός και η καθημερινότητα του γραφειοκρατικότατη (και έτσι αδιάφανη), ώστε να βλέπει την ανομία σαν λύση. Άρα χρειάζεται πάταξη της γραφειοκρατίας και διαφάνεια! Θέλουν όμως οι έλληνες πολιτικοί πραγματικά να το αλλάξουν; Νομίζω οτι προτιμούν τις διευκολύνσεις των μεγάλων. Οι λόγοι; Ισως προσωπικά συμφέροντα;
    T.T.
    απάντηση100
     
     
     
    Θερμά συγχαρητήρια για το άρθρο σας | 06/01/2015 16:44
    Εικάζω ότι θα χρειαστούν 30 και όχι μόνο 5 έτη, διότι το νεοελληνικό πρόβλημα είναι (ακόμη) βαθύτατα κοινωνικό και όχι μόνο οικονομικό-κοινωνικό όπως σε παρόμοιες περιπτώσεις.
    Μιχαήλ Λέων
    απάντηση410
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Ο μεσος Ελληνας ομως καταλαβαινε τι λετε? | 06/01/2015 15:52
    Σωστα τα λετε... Εξηγειτε την σημερινη κατασταση σε οικονομικες βασεις- γιατι αυτη ειναι η ριζα του προβληματος Ο μεσος Ελληνας ομως καταλαβαινει? Απο τις αντιδρασεις και τα σχολια-του σκληρα δοκιμαζομενου λαου- δυστυχως ωομιζω οχι Κι'αυτο ειναι το επωδυνο. Οπως πολυ σωστα λετε, Ευρω η Δραχμη-δεν εχουν μεγαλη σημασια - αν ο Ελληνας δεν σηκωσει πανω τα μανικια και αρχισει σκληρη δουλεια. Και ταυτοχρονα παψει να βλεπει στους πολιτικους για λυσεις. Γιατι οι πολιτικοι λυσεις δεν εχουν Ο ρολος των πολιτικων (κρατους) δεν ειναι να ειναι επιχειρηματιες - αλλα να διασφαλισουν κρατος δικαιου (π.χ. παταξη φοροδιαφυγης) και κλιμα προσφορο για επενδυσεις. Γιατι με δανεικα-εσαει-δεν γινεται.
    Μιχαλης Γ. Μ.
    απάντηση381
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    συγκριση με την ιαπωνια? | 06/01/2015 15:40
    βαζει και η κοσκινου τον αντρα της ισα με τους πραματευταδες
    σχιστοματης
    απάντηση426
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Λείπει η Παραγωγή | 06/01/2015 14:10
    Σωστά όλα όσα λέτε. Τα ακούω δε, τουλάχιστον τα τελευταία 30 χρόνια! Επομένως, λύση χωρίς την ολοσχερή καταστροφή του σημερινού πολιτικού και συνδικαλιστικού κατεστημενου, δεν υπάρχει. Στις εκλογές που έρχονται σε λίγες μέρες, δεν πρέπει να ψηφίσουμε κανένα από τα φθαρμένα κόμματα του χθες. Ούτε φυσικά τον ΣΥΡΙΖΑ που έχει συμπεριλάβει το μισό ΠΑΣΟΚ και διάφορους ανεγκέφαλους. Νέοι άνθρωποι με νέες ιδέες, σύγχρονες αντιλήψεις και ανοιχτό μυαλό, θα μας βγάλουν από το τέλμα. Αν ψηφίσουμε πάλι τους ίδιους ανίκανους και απατεώνες, είμαστε άξιοι της τύχης μας. Δεν υπάρχουν πια δικαιολογίες. Κι ας μη πει κανείς ότι παραπλανήθηκε. Όλοι ξέρουμε ποιος είναι ποιος.
    Γιώργος Κυριακιδης
    απάντηση412
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Ισως | 06/01/2015 12:31
    "χρειάζονται επειγόντως ανοιχτόμυαλες ηγεσίες ... που θα εμπνεύσουν το λαό με συγκεκριμένα ρεαλιστικά προγράμματα και θα σπεύσουν να συνεργαστούν μεταξύ τους με γνώμονα το καλό της πατρίδας". Ρεαλισμος ειναι να στοχευω ψηλα, οχι να κοιταω στη γης. Αν στοχευω χαμηλα το μονο που θα συμβει ειναι να χτυπησω τα ποδια μου.
    a
    απάντηση149
     
     
    Αν δεν αναλάβει το Κράτος... | 06/01/2015 12:10
    Το 99% του ιδ. τομέα ήταν και δυστυχώς εξακολουθεί να είναι κρατικοδιαίτο. Επομένως δεν έχουμε ιδ. τομέα. Αν δεν αναλάβει το Κράτος να στήσει βιομηχανία και να δουλέψει ο κόσμος, ισχυρή Ελλάδα δεν πρόκειται να γίνει στον αιώνα τον άπαντα. Καλή η θεωρία αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα.
    αυτή είναι η πραγματικότητα.
    απάντηση1050
     
     
     
    παρατηρησεις | 06/01/2015 10:58
    1. η Ιαπωνια δεν μπορει να εξυπηρετησει το χρεος της. Κανεις δεν ασχολειται ομως γιατι τα χρωσταει σε Ιαπωνες. Ας τα βρουνε μεταξυ τους, λογος δεν πεφτει σε κανεναν αλλο. Αν τα ειχαν ξενοι θα ακουγαμε καθε μερα για την βιωσιμοτητα του Ιαπωνικου χρεους. Το μαθημα ειναι απλο: Μην δανειζεσαι απο ξενους. 2. Ο λογος που ειναι προτιμοτερη η μειωση μισθων μεσω αλλαγη νομισματος ειναι απλως οτι οι Ελληνες (και οι περισσοτεροι ανθρωποι) ειναι απλως αδυνατον να ανα-διαπραγματευτουν 10,000 μισθολογικες συμβασεις σε λιγο χρονο . Με αλλαγη νομισματος τα κανεις ολα σε μια μερα και δεν ρωτας κανεναν. Ουτε τσακωμοι, ουτε απεργιες ουτε τιποτε. 50% κατω ολοι και δεν ανοιξε μυτη.
    rr
    απάντηση741
    Απαντήσεις  2 | Εμφάνιση όλων