από metereologos.gr
Δευτέρα 16 Ιουλίου 2018
 
 

Ελλάδα vs Εξωτερικό: Οι δύο όψεις ενός διαφορετικού νομίσματος;

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Λίγο πριν την έναρξη του Ευρωπαϊκού συνεδρίου Καρδιολογίας, έρχεται στην επιφάνεια το θέμα της φυγής των γιατρών στο εξωτερικό. Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα, 7.340 γιατροί εγκατέλειψαν την Ελλάδα τα τελευταία 6 χρόνια, με βάση τα πιστοποιητικά που εκδόθηκαν από τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών. Οι πρώτες 3 χώρες επιλογής είναι η Μεγάλη Βρετανία, η Γερμανία και η Σουηδία.

Όλοι οι γιατροί φεύγουν με φόβο αλλά και με πάθος, με αγωνία αν θα ευδοκιμήσει ο κόπος τους, με όλα τα συναισθήματα αναμεμιγμένα. Είναι δύσκολη η απόφαση της φυγής και όσο μεγαλύτερος είναι ο γιατρός όταν φεύγει από την Ελλάδα, τόσο πιο δύσκολη ίσως είναι η προσαρμογή του στα δεδομένα του εξωτερικού. Ξεκινώντας λοιπόν μια συζήτηση για τα υπέρ και τα κατά του να αφήνεις τη χώρα σου, είναι σωστό να αναγνωρίσουμε ότι Ελλάδα και εξωτερικό δεν είναι ισότιμες έννοιες από πολλές απόψεις. Άρα ο μεγαλύτερος πειρασμός είναι να γίνεται απευθείας σύγκριση.

Ειδικότητα ή μετεκπαίδευση στην Ελλάδα: οφείλουμε όλοι να αναγνωρίζουμε τον κόπο του μέσου Έλληνα ειδικευόμενου ο οποίος αγωνίζεται σε ένα μάχιμο νοσοκομείο, με ιατρικό εξοπλισμό ο οποίος δεν έχει ανανεωθεί τα τελευταία 20 χρόνια. Ο γιατρός παλεύει με το υπάρχον σύστημα, παλεύει με τα κύματα και με πεπερασμένες νοοτροπίες. Η ζωή του γιατρού θα αποκτούσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον αν είχε ώρες εκπαίδευσης, έναν άνθρωπο – ο μέντορας ο οποίος δυστυχώς αποτελεί είδος προς εξαφάνιση – να τον πάρει από το χέρι και να τον μάθει. Με μια λέξη αν ο γιατρός είχε απλά το κίνητρο να παραμείνει στο νοσοκομείο.

Καθημερινά - λόγω της οικονομικής κρίσης - αντιμετωπίζει την αγένεια κ τον ανταγωνισμό τόσων ανθρώπων γιατί η σύγχρονη ελληνική κοινωνία έχει πλέον μετατραπεί σε αρένα...αρένα επιβίωσης; Κι όμως όχι. Η κοινωνική παιδεία και ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου δεν αλλάζει εκτός αν οι συνθήκες βγάλουν στην επιφάνεια κατώτερα ένστικτα τα οποία φυσικά προϋπάρχουν. Επομένως, η οικονομική κρίση κ ο χαμηλός μισθός δεν δικαιολογεί την έλλειψη επαγγελματισμού μεταξύ των συναδέλφων άλλα και στη σχέση ιατρού - ασθενή. Έχουμε όλοι δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη ο οποίος υποδεικνύει ότι ο σωστός γιατρός οφείλει να είναι σωστός και ηθικός άνθρωπος. Ο χρηματισμός και η έλλειψη σεβασμού σε ιατρικό επίπεδο αποτελούν απαράδεκτα φαινόμενα τα οποία πρέπει να απομονώνονται σε μια θεσμοθετημένη και προηγμένη κοινωνία.

Είναι όμως όμορφο να προσφέρει κανείς στον τόπο του. Αισθάνεται πληρότητα που μπορεί να βοηθά το μέσο έλληνα ασθενή, που μπορεί να σώσει μια ζωή με τα λιγοστά ιατρικά μέσα. Εάν όμως αυτό το συναίσθημα δεν είναι αρκετό, τότε η πρώτη σκέψη πλέον είναι η φυγή στο εξωτερικό...

Τι συμβαίνει όμως κ από την άλλη πλευρά; Πώς είναι η ζωή στο εξωτερικό;

Ειδικότητα ή μετεκπαίδευση στο εξωτερικό: Είναι φυσικά σημαντικό να αναγνωρίζουμε τι κάνει ο κάθε γιατρός στο εξωτερικό – αν παλεύει να γίνει μέρος του συστήματος και αν ακουμπά το χέρι του στον άρρωστο...ή αν κάθεται μπροστά σε έναν υπολογιστή και απλά γράφει άρθρα. Για

το λόγο αυτό, πριν ένας γιατρός αισθανθεί περήφανος ότι φεύγει στο εξωτερικό, πρέπει να είναι απόλυτα συνειδητοποιημένος που θα εργαστεί και τι θα κερδίσει.

Οταν ένας γιατρός - ανεξάρτητα ειδικότητας - φεύγει για το εξωτερικό είναι σαν να κάνει μακροβούτι σε μια θάλασσα που δεν γνωρίζει..πηγαίνει σε ένα καινούργιο τόπο, σε μια διαφορετική νοοτροπία, εκεί που ρωτούν «where is this accent coming from?».

Εκεί που στην αρχή θα θέλει να αγκαλιάσει κάθε Έλληνα σαν να είναι αδερφός του και μετά καταλαβαίνει πως παλεύει μόνος του. Είναι δύσκολη η ζωή σε μια ξένη χώρα. Όντως ο μισθός είναι πολύ καλύτερος από την Ελλάδα - ωστόσο, πολλές φορές το κόστος ζωής (ενοίκιο κλπ) καταναλώνει σημαντικό μέρος του μισθού και η ζωή αποκτά δυσκολίες. Η ζωή μέσα στο νοσοκομείο είναι διαφορετική - υπάρχει κίνητρο, αυτό που ονομάζουν motivation, μέσα στο χώρο εργασίας, μαθήματα, έχει πάντα έναν επιβλέποντα ο οποίος είναι υπεύθυνος για την επαγγελματική του εξέλιξη...βέβαια πάντα θα πρέπει να αποδείξει ότι αξίζει τη θέση που πηρε. Κ τουλάχιστον μια φορά - θα βρεθεί απέναντι σε κάποιον ασθενή ο οποίος θα του πει ότι δεν καταλαβαίνει την προφορά του κ ότι θέλει να δει διαφορετικό γιατρο..δεν αποκτά από τη μια μέρα στην άλλη προφορά λόρδου, λογικό είναι.. Ο γιατρός του εξωτερικού ακολουθεί τα πρωτόκολλα και τις οδηγίες του νοσοκομείου στο οποίο εργάζεται - σε καμιά περίπτωση δεν λειτουργεί παρορμητικά ή με το «ένστικτο» του, καθώς δεν υπάρχουν αστεία: η αγένεια, το ιατρικό λάθος είτε αυτό αφορά τη λάθος συνταγογράφηση, πόσο μάλλον το θάνατο ασθενούς, τιμωρούνται αυστηρά και όλα καταγράφονται στο μητρώο του στον αντίστοιχο ιατρικό σύλλογο. Δύσκολο να αισθάνεται ότι κρίνεται συνέχεια και πάντοτε, στον εργασιακό χώρο.

Σαν συμπέρασμα, και οι δύο πλευρές έχουν θετικά και αρνητικά. Δεν υπάρχουν αξιοθαύμαστοι ή αξιοθρήνητοι ειδικευόμενοι, ούτε τυχεροί, ούτε άτυχοι, υπάρχουν απλά άνθρωποι που έκαναν τις επιλογές τους με το όποιο τίμημα..το πιο σημαντικό είναι ο σύγχρονος γιατρός να είναι αισιόδοξος και να βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο, να μην ανταγωνίζεται κανέναν παρά μόνο να γίνεται διαρκώς καλύτερος γιατρός και άνθρωπος και να κάνει συνεχώς ένα βήμα πιο μπροστά που θα τον φέρει πιο κοντά στο όνειρό του.

* Η Ιουλία Γράψα είναι επιμελήτρια Καρδιολογίας, υπεύθυνη για τους νέους καρδιολόγους στην Ελλάδα (από την Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία - ESC Cardiologists of tomorrow)



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (19)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
     
    the best of two worlds | 09/09/2014 15:50
    Κυρία Γράψα Θα ήθελα να κάνω ένα κομμάτι της ειδικότητας στην Αγγλία κι έπειτα να δώσω εξετάσεις ειδικότητας στην Ελλάδα και να επιστρέψω εκεί ως ειδικός χωρίς να χρειαστεί να ακολυθήσω όλο το δικό τους training programme αλλά ούτε και να φάω την πίκρα της ειδικότητας εδώ. Μήπως γνωρίζεται αν γίνεται? Ευχαριστώ
    ianos
    απάντηση03
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Προς τον κυριο/κυρια evan | 26/08/2014 21:42
    Συμφωνω στα περισσοτερα απ'αυτα που σχολιασατε και ομολογω οτι μερικα απο αυτα που γραψατε δεν τα γνωριζα. Αλλα εχω να προσθεσω οτι οι ασθενεις και η ποιοτητα νοσηλειας τους, τακτικα γινονται θυμα του ακρατου συνδικαλισμου που κυριαρχει στα νοσοκομεια. Αυτος ο συνδικαλισμος εχει ισοπεδωσει την αξιοκρατια εις βαρος των ασθενων, πραγμα που δεν ειδα να αναλυετε, παρ' ολη τη σοβαροτητα του θεματος. Για να λυθουν τα τοσα σοβαρα μας προβληματα, χρειαζεται συλλογικη συμμετοχη απο πολιτες που ενδιαφερονται για λυσεις και εχουν την ικανοτητα να συνομιλουν. Τελικα την μετρια υγεια που εχουμε, δηθεν την ανακαλυπτουμε, οταν βρεθουμε ξαπλωμενοι σε καποιον διαδρομο νοσοκομειου κτακιτρινοι απ'υο φοβο μας.
    Enas emigkres
    απάντηση61
     
     
     
    responsibilty! | 26/08/2014 20:08
    You seem to indicate that the recording, let alone punishment, of mistakes, omissions and errors on behalf of the doctors is part of the negatives of working abroad. People in your position should actually insist on this. How else can doctors be resposible? After all, it is in the interest of your profession to award the good doctors and separate them from the bad ones, let alone in the interests of society. In Greece, the problem is the attitude of people in positions of resposibility like you!
    university professor, UK
    απάντηση139
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Nice description of reality | 26/08/2014 19:31
    Congratulations for your nice description of the grim and painful reality . Our only hope is that along with the painful financial reforms imposed by the EEU, we will finally reform our higher Education and Health Care systems. Such reorganization will be painful.long but finally will provide for a better future to our children and grandchildren.
    Apodimos stin Ameriki
    απάντηση60
     
     
    Κυρια Γραψα | 26/08/2014 19:00
    Την Ελλαδα της παρακμης, την κραταει στα ποδια της, ενα 15% που προσφερει,οπως εσεις περιγραφετε.Στην Ελλαδα της παρακμης ειναι ηρωικο να εισαι γιατρος που τελειωσε σπουδες και εξασκηση με τον δυσκολο τροπο και να εργαζεσαι τιμια, πολλες φορες υποσκελιζομενος απο "γιατρους" συνδικαλες εκ Ρουμανιας. Η ζωη και η εργασια στο εξωτερικο, ειναι οπως την περιγραφετε. Αλλα γι'αυτους που εχουν σπουδασει και επιτυχει με τον ιδρωτα τους στην Ελλαδα, οι προκλησεις του εξωτερικου αντιμετωπιζονται με επιτυχια. Τελικα την ποιοτητα της ζωης των πολιτων, την κανουν οι πολιτες. Και το 85% εχει επιλεξει το μπαξισι στο γιατρο για να τον σωσει, μαζι μένα δουλικο χαμογελο και σπασιμο της μεσης.
    Enas emigkres
    απάντηση911
     
     
     
    νησιά χωρίς γιατρούς | 26/08/2014 13:12
    Γιατί μένουν κενές οι θέσεις που προκηρύσσονται για γιατρούς στα νησιά - και μάλιστα μεγάλα και πολυσύχναστα;
    πελαγοδρομούσα
    απάντηση1710
    Απαντήσεις  2 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Μάθαμε στα εύκολα... | 26/08/2014 11:06
    Η όλη περιγραφή της κατάστασης για ένα ιατρό στο εξωτερικό ακούγεται λογική. Μισθός καλός αλλά όχι πολύ μεγάλος, χωρίς φακελάκια, με ωφέλιμο άγχος για καλύτερη απόδοση κάθε μέρα, και βέβαια λάθη, ανοησίες κλπ να καταγράφονται στον φάκελο του ιατρού. Αυτό συμβαίνει διότι στο εξωτερικό τα συστήματα υγεία-νοσηλείας έχουν σχεδιαστεί με κέντρο τον ασθενή και όχι το ιατρικό προσωπικό. Σε μερικούς βέβαια αυτή η κατάσταση δεν αρέσει. Βολεύει το ελλαδιστάν που είναι όλα φτιαγμένα στο πόδι προς όφελος της κάστας των ιατρών και ειδικότερα των πανεπιστημιακών.
    Ανώνυμος / η
    απάντηση566
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Εξαγουμε πολλα σαπια φρουτα! | 26/08/2014 09:56
    Πριν 7 εβδομαδες, καθομουν στην σαλα που βρισκεται μπροστα στην Β' εξοδο αφιξεων στο Μακεδονια και περιμενα κατι δικους μου. Διπλα μου καθονταν ενα ζευγαρι ελληνων της διασπορας γυρω στα 65 τους. Αφου χαιρετηθηκαμε, μου ειπαν πως ηταν απο την Σουηδια και ηταν στην πατριδα για διακοπες. Αργοτερα μου διηγηθηκαν ενα περιστατικο με ελληνα γιατρο, που προσφατα ειχε μεταναστατευση στην Σουηδια. Εκει, αρχισε να ζητα φακελακια απο τους ελληνο-σουηδους πελατες του. Μολις τον κατηγγηλαν, οι σουηδικες αρχες χωρις πολλα λογια (μας εχουν ακουστα) τον φορτωσαν σε πτηση για την Ελλαδα - το μοναδικο καταφυγιο ληστων με λευκες ρομπες στον κοσμο!.
    βασιλης
    απάντηση7018
    Απαντήσεις  4 | Εμφάνιση όλων