από metereologos.gr
Δευτέρα 28 Μαΐου 2018
 
 

Η επιστροφή της πολιτικής της σύγκρουσης

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 


Το σκηνικό που στήνεται με τις συνεχείς ακυρώσεις αποφάσεων που αφορούν μισθούς και συντάξεις διαφόρων επαγγελματικών ομάδων στο όνομα κάποιας υποθετικής αποκατάστασης κοινωνικών αδικιών ή κάποιας υποθετικής ανατροπής αντιλαϊκών μέτρων αποτελούν μια στυγνή επίδειξη δύναμης της πολιτικής και άλλων τμημάτων της ελίτ της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στις έννοιες της αλληλεγγύης και της ισονομίας και απέναντι σε εκατομμύρια άνεργους, φτωχούς ή τσακισμένους της ίδιας της πολιτικής.

Όπως σε πολλά άλλα ζητήματα, χρησιμοποιείται ως προκάλυμμα η επίκληση μιας αδύναμης κοινωνικής ομάδας για να δικαιολογηθεί και να στοιχηθεί πίσω της μια προκλητικά προνομιακή μεταχείριση κοινωνικών ομάδων με μηδενική ή δυσανάλογα μικρή συμμετοχή στην αδυσώπητη ανατροπή που υπέστησαν εκατομμύρια πολίτες των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.

Σε όλο αυτό το σκηνικό τίθενται επτά ζητήματα:

1.       Όταν για την αντιμετώπιση της εθνικής οικονομικής, αλλά και γενικότερης, κατάρρευσης μειώνονται οι αμοιβές σε οποιαδήποτε έκταση, μια γενικότερη κατανομή της μείωσης αυτής σε όλους, έστω με κάποιες -όχι ισχυρές- διαφοροποιήσεις, διατηρεί όλους στην ίδια σχετική θέση. Ο καθένας ζημιώνει π.χ. κατά 25%. Σκληρό για τον απλό εργαζόμενο των 700 (προ κρίσης) ευρώ, σκληρό και για τον εργαζόμενο των 4000 ευρώ. Το ερώτημα, αν η νέα αμοιβή είναι επαρκής ή όχι, τίθεται για όλους και είναι θεμιτό. Όμως, σε σχετικούς όρους όλοι βρίσκονται στην ίδια θέση. Αν ο ένστολος, ο δικαστικός, ο πανεπιστημιακός, ο εργαζόμενος σε ΔΕΚΟ ‘δεν μπορεί να την βγάλει’ με το νέο επίπεδο αμοιβής (από τα 4000 στα 3000 ευρώ ως υποθετικό παράδειγμα), πόσο ‘μπορεί να την βγάλει’ όποιος πάει από τα 700 ευρώ στην ανεργία ή στα 550 ευρώ, όποιος από το πανεπιστήμιο περνάει στην ανεργία ή όποια από καθαρίστρια γίνεται άνεργη καθαρίστρια; Θα μπορούσε μάλιστα να πει κανείς, ότι πραγματική κοινωνική αλληλεγγύη δεν είναι η γραμμική μείωση ή μια πλήρης απαλλαγή από τη μείωση, αλλά μια κλιμακωτά μεγαλύτερη μείωση των υψηλότερων εισοδημάτων σε σχέση με τα χαμηλότερα.

2.       Όταν οι περικοπές αρχικά γίνονται με πολιτικές αποφάσεις που φαίνονται ότι ισχύουν για όλους, προκειμένου να δίνουν την αίσθηση μιας σύμμετρης συμμετοχής όλων χωρίς εξαιρέσεις στις θυσίες, όμως το θεσμικό οπλοστάσιο της Πολιτείας οδηγεί στη συνέχεια στην χοντροκομμένη ανατροπή της συμμετρίας και σε αδικαιολόγητα ασύμμετρες εξαιρέσεις, τότε η δύναμη ακυρώνει κάθε πολιτική που θα μπορούσε να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Τότε, πρόκειται για συμπαιγνία, με ισχυρούς χαμένους και ισχυρούς κερδισμένους.

3.       Όταν ο αριστερός λαϊκισμός επικροτεί και αυτός τέτοιες εξελίξεις και την πρωτοφανή σε ταχύτητα νομοθετική προσαρμογή, με την επίκληση ότι οι ‘όλες δικαστικές αποφάσεις πρέπει να εφαρμόζονται’, σημειώνεται μια πρόσθετη συμπαιγνία. Δικαστικές αποφάσεις πρέπει να εφαρμόζονται αναμφίβολα. Όμως, η οποιαδήποτε αριστερή αντίληψη δεν μπορεί αντί να είναι πολιτική, να μετατρέπεται σε δικονομική. Γιατί τότε εγκαταλείπει την ουσία, γίνεται κίβδηλη ή αδιαφορεί για τις έννοιες της πραγματικής αλληλεγγύης και της ισονομίας στις επώδυνες θυσίες. Είναι επίσης γνωστό, ότι, συχνά, πολιτικές αποφάσεις, πολύ συνειδητά, ενσωματώνουν νομικές αδυναμίες, ώστε αργότερα να μπορούν να καταπίπτουν στα δικαστήρια. Ποια θέση παίρνει κανείς στο ζήτημα;

4.        ‘Λεφτά δεν υπάρχουν’, παρά σε επιλεκτικούς θύλακες, και οι αμοιβές μιας τεράστιας πλειοψηφίας πολιτών στην καλύτερη περίπτωση θα αυξηθούν 1% στη διάρκεια της επόμενης διετίας. Αυτό σημαίνει, οτι χωρίς μια σύμμετρη κατανομή των βαρών, αύριο -στην κυριολεξία- θα υπάρξουν περαιτέρω περικοπές εισοδήματος όσων δεν έχουν πρόσβαση στο προνομιακό καθεστώς των ‘επάνω’.

5.       Με ποια επιχειρήματα θα επικρίνει κανείς τον ‘λαϊκισμό της αριστεράς’, που υπόσχεται ανέξοδα την μελλοντική αποκατάσταση των απλών εργαζόμενων και συνταξιούχων, όταν ο ‘λαϊκισμός των ελίτ’ στη θέση της επαγγελίας, με μέτρα κάνει πραγματικότητα στο ορατό παρόν την ασύμμετρη αδικία.

6.       Το θέμα της δικαστικής παρέμβασης σε μισθολογικά θέματα, που με το χρόνο αθροίστηκαν σε ένα κρίσιμο παράγοντα οικονομικού και πολιτικού εκτροχιασμού, είχε αναδειχθεί ήδη από τα δύσκολα χρόνια του 1990. Αναδείχθηκε η ανάγκη εξορθολογισμού των συνταγματικών παραθύρων, προκειμένου να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά και όχι προσχηματικά μια διπλοπρόσωπη πολιτική. Αν η πρακτική αυτή σε ομαλές συνθήκες είναι απλώς κοινωνικά άδικη, σε συνθήκες κρίσης δημιουργεί αντιδράσεις έντονης κοινωνικής αποσταθεροποίησης. Οι χειρισμοί για το θέμα αυτό, αποδείχθηκε οτι ήσαν μια γκροτέσκα φάρσα, με ισχυρό έλλειμμα στοιχείων στοιχειώδους κοινωνικής και πολιτικής ηθικής, υπονομεύοντας τα θεμέλια της διακυβέρνησης.

7.       Προ ετών όταν αποκαλύφθηκε ότι ένας αριθμός βουλευτών είχαν ‘τολμήσει’, πολλοί μάλιστα αρκετά πριν εμφανιστεί η κρίση, να διεκδικήσουν κάποιες νόμιμες αυξήσεις των συντάξεών τους, ξεσηκώθηκαν όλοι οι ‘ευαίσθητοι’, αριστεροί και μη, πολιτικοί και ΜΜΕ, με κάθε είδους απαξιωτικές και καταγγελτικές  ρητορικές. Γιατί; Τι πείραξε τότε, που δεν υπάρχει σήμερα; Φαίνεται, ότι στην πορεία η πολιτική υποκρισία αντικαταστάθηκε από τον πολιτικό κυνισμό.

Διαπίστωση: Όταν οι ελίτ μιας χώρας σε τραγικές συνθήκες, δεξιές, αριστερές, κεντροαριστερές, δεν αντιλαμβάνονται ότι πρέπει όλοι να παραμερίσουν καταστροφικές πρακτικές και να αναλάβουν το βάρος που τους αναλογεί στην αντιμετώπιση μιας πραγματικότητας, που οι ίδιες δημιούργησαν, υπάρχει δομικό αδιέξοδο. Τότε, κανείς δεν έχει το ανάστημα να ζητήσει ή να επιβάλλει οτιδήποτε στον άλλο μέσα από κοινωνικές συνεννοήσεις. Το εργαλείο είναι η δύναμη. Τότε, η προοπτική που ανοίγεται δεν έχει τίποτα το ευρωπαϊκό, τίποτα το δημοκρατικό, τίποτα το αναπτυξιακό, τίποτα το κοινωνικό, τίποτα το εθνικό.

«Όταν οι μεσαίες τάξεις καταρρέουν, τα θεμέλια της δημοκρατίας υπονομεύονται». Πράγματι. Όμως, «όταν σε συνθήκες κρίσης αντιμάχονται μεταξύ τους οι μεσαίες και οι πιο αδύναμες τάξεις, καταρρέουν όλα». 



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (14)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Μια πολιτεία σε παρακμή παράγει εν αφθονία γιατρούς και δικηγόρους. | 01/07/2014 13:10
    Το πρόβλημα είναι η ασάφεια. Έχει υπολογίσει κανείς πόσο συνεισφέρει στο ΑΕΠ το δικαστικό σώμα (υπάρχει η φήμη ότι επειδή είναι αργό αποτελεί πρόβλημα); ΟΚ στο όνομα της διάκρισης των εξουσιών τους έχει παραχωρηθεί το προνόμιο να καθορίζουν μόνοι τους τις αμοιβές τους (από κοντά και οι βουλευτές) αλλά πρόκειται για χρήματα όχι για παράσημα. Κανονικά θα έπρεπε να καθορίζεται ο βασικός μισθός ως συνάρτηση ενός συνόλου παραμέτρων (ΑΕΠ, κόστος δανεισμού, πληθωρισμός κτλ) και οι αποδοχές των δημόσιων υπαλλήλων να εκφράζονται κάθε χρόνο μετά από αξιολόγηση και τεκμηριωμένη μελέτη ως ποσοστό του αυτού βασικού μισθού. Διότι ο κανόνας της προσφοράς και ζήτησης είναι που (πρέπει να) καθορίζει τιμές.
    Ο δικαστής με την μεζούρα
    απάντηση20
     
     
    Δικαιοσυνη και Κυβέρνηση | 30/06/2014 22:57
    Αν και λέει ότι δεν εννοεί αυτό η ουσία του άρθρου είναι ότι η Δικαιοσύνη πρέπει να είναι σεβαστή, αρκεί να αποφασίζει σύμφωνα με την πολιτική της κυβέρνησης (και της τρόικας). Μπράβο κύριε Γιαννίτση!
    Θύμα Φορομπηξίας
    απάντηση05
     
     
    ΠΛΗΘΩΡΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ "ΔΙΚΑΣΤΩΝ, ΣΤΡΑΤΗΓΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΩΝ " ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. | 30/06/2014 21:25
    ΣΕ ΕΠΙΡΡΩΣΗ ΤΩΝ ΟΣΩΝ Ο κ. ΓΙΑΝΝΙΤΣΗΣ ΜΕ ΤΟΛΜΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΣΗ ΠΑΡΑΘΕΤΕΙ ΑΣ ΣΗΜΕΙΩΘΕΙ ΟΤΙ: 1. ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΤΡΙΑ ΑΝΩΤΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ (Α.Π., Σ.τ.Ε. και Ε.Σ.) ΜΕ ΠΟΛΥΑΡΙΘΜΗ ΣΥΝΘΕΣΗ. ΣΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΜΕ ΠΟΛΛΑΠΛΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΧΟΥΝ ΕΝΑ ΜΕ ΜΟΝΟ ΔΩΔΕΚΑ (12) ΜΕΛΗ! Η ΤΟΠΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΣΚΩΤΙΑΣ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΔΙΑΚΗΡΥΞΕ ΟΤΙ ΘΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΔΩΔΕΚΑΜΟΥΣ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΥΧΟΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ. 2. Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΜΕΓΑΛΟ ΑΡΙΘΜΟ ΣΤΡΑΤΗΓΩΝ (ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΩΝ, ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΩΝ, ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ), ΣΕ ΣΤΡΑΤΟ, ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ, ΛΙΜΕΝΙΚΟ, ΝΑΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ (ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΙ ΤΙΤΛΟΙ). ΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΚΡΙΣΙΜΑ ΜΕΓΕΘΗ ΟΙ ΟΜΟΗΧΟΙ ΤΙΤΛΟΙ ΓΙΑ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΑΠΟΔΟΧΩΝ.
    ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΣΤΟ ΕΔΙΜΒΟΥΡΓΟ
    απάντηση20
     
     
    εύγε | 30/06/2014 20:47
    Η πολιτική κατάπτωση που περιγράφετε έχει σαν αποτέλεσμα την επίκληση ενός λοχία (1967) ή την άνοδο της Χ.Α.(2014).
    γηγενής
    απάντηση03
     
     
    "Αδειον σακι ορθο κι στεκ γιοματο κι σκουτ" | 30/06/2014 18:00
    Προσφατα γνωστος συνταξιουχος πολιτικος με εντονη δραση ως σχολιαστης ανεφερε οτι "δεν ειχε σχεδιασει ετσι την ζωη του", σε ακροατες μιας μεσαιας ταξης που εχει καταρρευσει κατω απο τον ακρατο λαικισμο ,τον φανατισμο και τον κοινωνικο αυτοματισμο που εφερε τις κοινωνικες ομαδες την μια απεναντι απο την αλλη.Πως θα επιστρεψει η πολιτικη οταν οι πολιτικοι ειναι σε κατασταση αυτισμου και η κοινωνια διασπασμενη τεχνηεντως ;υπαρχει χρονος ;
    sofika
    απάντηση142
     
     
    Πόσο δικιο έχετε!!! | 30/06/2014 14:43
    Πόσο δίκιο έχετε κ. Γιαννίτση!Τόσο οι αποφάσεις των δικαστών για τους μισθούς τους όσο και η εφαρμογή τους από την κυβερνηση και η προκλητική σιωπή και συμφωνία της αντιπολίτευσης και όλου του πολιτικού συστήματος είναι ένα βαρύ χτύπμα στη δημοκρατία και στο αίσθημα δικαίου, όσο είχε απομείνει στους πολίτες.Η δικαιοσύνη αυτοπυροβολήθηκε και λυπάμαι ειλικρινά που και αυτοί στο πλαίσιο του λαϊκιστικού συνδικαλισμού τους δεν το κατανούν.Συγκρίνουν τους μισθούς τους με αυτούς άλλων κρατών, ενώ έπρεπε να τους συγκρίνουν ε αυτούς των υπόλοιπων Ελλήνων.Η δικαιοσύνη και το πολιτικό σύστημα ακύρωσε κάθε έννοια ισονομίας.Μετά ας μην απορούμε για την εφιαλτική άνοδο της ΧΑ!!
    καθηγητής ΑΕΙ που δε θέλει αύξηση
    απάντηση515
     
     
     
    Είναι δυνατόν; | 30/06/2014 14:24
    Αυτός ο άνθρωπος,ο επιστήμονας,ο ακαδημαϊκός δάσκαλος, ο θαρραλέος ιδεολόγος, να συγχρωτιστεί με όλα τα "ρετάλια" που την "εχουν δει" σωτήρες, επαναστάτες του mojito και του freddoccino; Με αυτούς που αρθρώνουν λόγο "υπέρ του λαού", την ίδια στιγμή που καταγγέλλουν την "σκληρή επίθεση" του Σ.Δ.Ο.Ε. στις καφετέριες και τις ταβέρνες των τουριστικών περιοχών; Mε όσους, αφού πρόλαβαν να κάνουν χρήση των προνομίων τους, συνταξιοδοτήθηκαν και συνάμα "κατακεραυνώνουν" τις ασφαλιστικές σκληρές -πλην αναγκαίες- μεταρρυθμίσεις; Θέλετε κι'άλλα;
    Ενεργός Πολίτης (όσο αντέχω....)
    απάντηση375
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Όχι δεν τα είπατε όλα... | 30/06/2014 13:23
    γιατί το σημερινό κρίσιμο θέμα είναι η απροκάλυπτη επέμβαση της Δικαστικής Εξουσίας για την ανατροπή της Κοινωνικής Δικαιοσύνης και τη δημιουργία,πράγματι,κοινωνικής αποσταθεροποίησης.Η Κοινωνία απαιτεί αυτή τη στιγμή απερίφραστη καταδίκη αυτής της τακτικής των Δικαστών,που προσβάλλει ευθέως το περί Δικαίου αίσθημα των πολιτών.Όλοι διερωτώμεθα,επιτέλους που είαι οι εισαγγελείς,τι κάνουν οι δικαστές.Τώρα ξέρουμε,ασχολούνται με το μισθολόγιό τους και τις παροχές τους.
    Βύρων
    απάντηση476
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    μπράβο | 30/06/2014 12:54
    Μπράβο κύριε Γιαννίτση. Επιτέλους κάποιος με ηθική και πολιτική αξιοπρέπεια. Μας έχει συνηθίσει βέβαια ο συγκεκριμένος. Δυστυχώς δεν βλέπω άλλους. Οι υπόλοιποι, δεξιοί αριστεροί και κεντρώοι στην καλύτερη περίπτωση σιωπή. Μούγκα. Στη στρούγκα της ξεφτιλισμένης υποκρισίας που μας χρεωκόπησε.
    grt
    απάντηση633
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Τα είπατε όλα! | 30/06/2014 12:35
    Ευχαριστώ!
    anti
    απάντηση563