Κάποτε ήταν «Η Αυγή», τώρα είναι η Χρυσή Αυγή. Οι καιροί αλλάζουν, τα πρόσωπα πάνε κι έρχονται, αλλά το ερώτημα παραμένει. Κινδυνεύει, από ποιους και πόσο το δημοκρατικό πολίτευμα της Ελλάδας;

Ασφαλώς δεν υπάρχει μέτρον συγκρίσεως ανάμεσα στο αριστερό ακροατήριο της «Αυγής» και στους μαυροφόρους ταραξίες (για να χρησιμοποιήσουμε μια επιεική έκφραση) της Χρυσής Αυγής. Υπάρχει όμως μια σημαντική, καθώς αποδεικνύεται, μερίδα πολιτών οι οποίοι μοιάζει να στρατεύονται σε «ιδέες» και «οράματα» που κυριολεκτικώς μυρίζουν μπαρούτι.
Κάποτε ήταν οι κομμουνιστές τα απολωλότα πρόβατα. Τους κυνηγούσε η Ασφάλεια, τους εκτόπιζαν σε ξερονήσια, προσπαθούσαν να τους απομονώσουν κοινωνικά. Ολα αυτά στο όνομα του κομμουνιστικού κινδύνου που προετοίμαζε, έλεγαν, νέο γύρο εμφυλίου πολέμου.
Τα χρόνια πέρασαν –ποιος φοβάται σήμερα τους κομμουνιστές; Η κοινωνία έχει προχωρήσει, τα «μπλόκα» του ΚΚΕ συχνά εγγυώνται τον ειρηνικό χαρακτήρα πολιτικών συγκεντρώσεων και μόνο μερικοί που έχουν μετακινηθεί… δεξιότερα του ΚΚΕ ομιλούν για αλλαγές εκ θεμελίων.
Είναι καταφανές ότι οι μαυροφόροι συνιστούν κίνδυνο για το πολίτευμα. Οι ίδιοι το ομολογούν και επαίρονται!
Αν τους πάρει κανείς στα σοβαρά ο τωρινός κίνδυνος είναι όχι απλώς μεγαλύτερος αλλά κάτι χειρότερο –είναι υπαρκτός. Τις πταίει;
Ο Σαίξπηρ έχει γράψει ότι Εκείνοι δεν θα ήσαν λύκοι αν εμείς δεν ήμασταν αρνιά!

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ