από metereologos.gr
Τετάρτη 28 Ιουνίου 2017
 
 

Διπλή απειλή

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Ακούω (κυρίως από την πλευρά της Αριστεράς, αλλά και από ορισμένους διανοητές) ότι η θεωρία των άκρων είναι «επικίνδυνη και ανιστόρητη».

Οτι είναι επικίνδυνη για όσους αναγνωρίζουν τους εαυτούς τους στο ένα από τα δύο άκρα, το καταλαβαίνω.

Δεν τους επιτρέπει να ισχυρίζονται ότι τα δικά τους εγκλήματα και τα δικά τους καθάρματα είναι καλύτερα από τα εγκλήματα και τα καθάρματα των άλλων.

Αλλά ανιστόρητη γιατί;

Οποιος πάρει στα χέρια του ένα απλό σχολικό εγχειρίδιο Ιστορίας θα πληροφορηθεί ότι η δημοκρατία στην Ευρώπη έχει καταλυθεί και από τα δεξιά και από τα αριστερά.

Το 1917, στη Ρωσία, και το διάστημα 1945-1948 σε ολόκληρη την Ανατολική Ευρώπη, η δημοκρατία καταλύθηκε από το αριστερό άκρο.

Το 1922, στην Ιταλία, και τον υπόλοιπο Μεσοπόλεμο στην Πορτογαλία, στη Γερμανία, στην Ισπανία, στην Ελλάδα, στη Ρουμανία κ.α. τη δημοκρατία κατέλυσε το δεξιό άκρο.

Επιπροσθέτως έχουμε και διάφορες εκατέρωθεν προσπάθειες που (ευτυχώς για τη δημοκρατία…) είτε απέτυχαν, όπως η τρομοκρατία στην Ιταλία του '70-'80, είτε κατέρρευσαν, όπως η δικτατορία στην Ελλάδα το 1974.

Η Ιστορία λοιπόν καταγράφει ότι η δημοκρατία κινδυνεύει σταθερά και από τα δεξιά και από τα αριστερά.

Και ότι όποτε (όπως, ας πούμε, στη Γερμανία της Βαϊμάρης και στην Ισπανία, το 1936) δεν αντιστάθηκε σε αυτή τη διπλή απειλή κατέρρευσε - ανεξάρτητα από το ποιος έδωσε τελικά τη χαριστική βολή…  

Είναι αλήθεια ότι μεταπολεμικά ένα μέρος των δύο άκρων του Μεσοπολέμου ενσωματώθηκε μάλλον ήπια στο δημοκρατικό σύστημα.

Είναι χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις των περισσοτέρων κομμουνιστικών κομμάτων της Δυτικής Ευρώπης, αλλά πιο πρόσφατα και των «μετα-φασιστών» στην Ιταλία.

Αυτό δεν συνέβη επειδή τα άκρα έπαψαν να είναι επικίνδυνα, αλλά επειδή οι συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις έπαψαν να ανήκουν στα άκρα και μετακινήθηκαν σε πιο μετριοπαθείς θέσεις.

Η μετατόπιση αυτή είχε ενίοτε συνέπειες.  

Στην Ιταλία του '70, ας πούμε, η μετακίνηση του Κομμουνιστικού Κόμματος προς το κοινωνικό κέντρο αποδέσμευσε ακραίες αριστερές δυνάμεις που τροφοδότησαν ένα ολόκληρο κίνημα «κόκκινης τρομοκρατίας».

Το οποίο απείλησε ανοιχτά τη δημοκρατία, προτού ηττηθεί.

Να σημειώσω όμως ότι ηττήθηκε μόνο όταν αναγνωρίστηκε ως απειλή από το σύνολο των δυνάμεων που ήθελαν να στηρίξουν τη δημοκρατία.

Και όταν αντιμετωπίστηκε από τις ίδιες δυνάμεις μέσα από έναν αμείλικτο διμέτωπο αγώνα εναντίον και της «μαύρης» και της «κόκκινης» τρομοκρατίας.

Αυτά λέει η Ιστορία.

Αν τώρα θέλει ο καθένας να αντιτείνει τη δική του ανιστόρητη μπαρούφα, δικαίωμά του.    





ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ανόητοι ή ανίκανοι; 
 
Ανόητοι ή ανίκανοι; 
 
σχόλια (10)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
     
    ξέχασες | 11/06/2013 13:41
    ξέχασε το κάθαρμα τον Κολοκοτρώνη που ανέτρεψε την οθωμανική δημοκρατία, το κάθαρμα τον Ροβεσπιέρο που ανέτρεψε τη δημοκρατία της Μαρίας Αντουανέτας το κάθαρμα τον Αρη Βελουχιώτη που ανέτρεψε την δημοκρατία των ναζί στο βουνό, το κάθαρμα τον Τσέ που ανέτρεψε την δημοκρατία του Μπατίστα και πολλά άλλα παρόμοια καθάρματα της ιστορίας...
    andreas
    απάντηση127
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    ιστορία, λοιπόν. | 11/06/2013 02:15
    *Ακόμα και μετά την επανάστασή τους, οι Μπολσεβίκοι κράτησαν το ανώτατο σοβιέτ. Η πρώτη τους κυβέρνηση ήταν με το κόμμα των αριστερών σοσιαλεπαναστατών. Μετά, ΚΑΙ αυτοί, επέλεξαν να αντιπολιτευτούν ενόπλως. *Στην Ανατολική Ευρώπη, μεταξύ 1945-1948, όλα τα κομμουνιστικά κόμματα, σε πολυκομματικές εκλογές κέρδισαν. Δεν φταίνε οι τσέχοι κομμουνιστές που 12 από τους 17 μη κομμουνιστές υπουργούς παραιτήθηκαν το Φεβρουάριο του '48. Ούτε οι Ρουμάνοι, που πέτυχαν να κάνουν πολιτικά μέτωπα που έπαιρναν 79% στις εκλογές. Ούτε οι Ούγγροι που έκαναν άλλα μέτωπα, που σε δύο και τρεις εκλογές έβγαιναν πρώτα. Όσο και να φέρνετε στα μέτρα σας την ιστορία, πάλι αυτή δεν είναι υπέρ σας, κε. Πρετεντέρη.
    giannis ts.
    απάντηση35
     
     
    Της Ρεπούση βιβλίο διάβαζες; | 10/06/2013 17:38
    Όση πραγματική και ουσιαστική Δημοκρατία υπήρχε στη Ρωσία το 1917 άλλη τόση είχε κι έχει ο περισσότερος δήθεν δημοκρατικός κόσμος σήμερα. Κάποια ντεμέκ δημοκρατικά κόμματα ψήφισαν το νόμο περί ευθύνης υπουργών και τον ισχύοντα εκλογικό καταντώντας το πολίτευμα κατ’ επίφαση και μόνο δημοκρατικό. Αυτά δεν είναι επικίνδυνα για τη Δημοκρατία; Ή είναι ακραία κι αυτά και δεν το καταλάβαμε; Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ. Οι δήθεν, είναι αυτές που αργά ή γρήγορα καταρρέουν.
    Ανώνυμος / η
    απάντηση56
     
     
     
    ανιστόρητος ή κάτι άλλο; | 10/06/2013 14:02
    "Οποιος πάρει στα χέρια του ένα απλό σχολικό εγχειρίδιο Ιστορίας θα πληροφορηθεί ότι η δημοκρατία στην Ευρώπη έχει καταλυθεί και από τα δεξιά και από τα αριστερά. Το 1917, στη Ρωσία,...η δημοκρατία καταλύθηκε από το αριστερό άκρο." τα θέλεις και τα λες ή σου ξεφεύγουν? Είτε αυτός που αντιτεινει τις δικές του ανιστόρητες μπαρούφες είσαι εσύ είτε κάνεις άθλια γκεμπελική προπαγάνδα. Αλήθεια, μέχρι το 1917 ειχαμε δημοκρατία στη Ρωσία και δεν το ήξερα?
    alex
    απάντηση1611
    Απαντήσεις  3 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Πίσω στα καθ' ημάς | 10/06/2013 13:11
    Από το σύνολο των δημοκρατικών δυνάμεων, βεβαίως, αλλά κι από μια εκτελεστική εξουσία που αναγνώρισε ότι τα άκρα απειλούσαν και την ίδια εξίσου, αν όχι αμεσότερα. Εμείς εδώ, τι αναγνωρίζουμε; Στο περίπου, έστω...
    Απόστρατος
    απάντηση120