από metereologos.gr
Τετάρτη 18 Ιουλίου 2018
 
 

Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο: το ψεύτικο δίπολο της κρίσης

Η τεχνητή διαίρεση μεταξύ «μνημονιακών» και «αντιμνημονιακών» δυνάμεων εμποδίζει να αντιληφθούμε τους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς και τη δυναμική τους. Για πόσο όμως ακόμη;
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Η εικόνα που εμφανίζει η Ευρωζώνη (πιέσεις στη Σλοβενία, συζητήσεις στη Γερμανία για τη διετή παράταση δημοσιονομικής προσαρμογής στη Γαλλία, μάλλον αδιάφορη υποδοχή της μείωσης των επιτοκίων από την ΕΚΤ κ.ο.κ.) δείχνει πόση σημασία έχει για την Ελλάδα να θωρακιστεί απέναντι στον κίνδυνο περαιτέρω ανακύκλωσης της ευρωπαϊκής κρίσης.

Η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων σε σχέση με το πρωτογενές πλεόνασμα, η ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης και της ανασυγκρότησης του τραπεζικού συστήματος, η εφαρμογή των διαρθρωτικών αλλαγών (δημόσια διοίκηση, ιδιωτικοποιήσεις κ.ο.κ.) και η προώθηση όλων των προγραμμάτων επενδυτικού και αναπτυξιακού χαρακτήρα (στρατηγικές επενδύσεις, αναπτυξιακός νόμος, ΕΣΠΑ, στήριξη μικρομεσαίων επιχειρήσεων κ.ο.κ.) είναι κινήσεις που διασφαλίζουν ότι δεν θα χρειαστούν πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, που ούτως ή άλλως δεν τα αντέχει ούτε η οικονομία, ούτε η κοινωνία.

Εξίσου σημαντικό είναι να εφαρμοστούν, με γρήγορο και αποφασιστικό τρόπο, τα προγράμματα ανάσχεσης της ανεργίας στα οποία επιμένει το ΠΑΣΟΚ προκειμένου να διαφυλαχθεί η κοινωνική συνοχή, αλλά και να υποστηριχθεί η αναπτυξιακή επανεκίνηση της οικονομίας που υπάρχει κίνδυνος να μη συνοδεύεται από θετικές αλλαγές ως προς την ανεργία και την απασχόληση.

Η σταθερή αυτή γραμμή που επέλεξε η Ελλάδα πριν τρία χρόνια και επικύρωσε ο ελληνικός λαός στις εκλογές του Μαΐου/Ιουνίου 2012, είναι πολύ επώδυνη, αλλά προφανώς λιγότερο επώδυνη και ασφαλέστερη από τη γραμμή της ασύντακτης χρεωκοπίας και της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα.

Όσοι διατυπώνουν, έξω από το χορό, την άποψη ότι αν η Ελλάδα επέλεγε το 2009-2010 τη λύση της χρεωκοπίας και της δραχμής, τώρα θα είχε ανακάμψει, τα λένε αυτά από μια μακροοικονομική οπτική γωνία, αδιάφορη για τις επιπτώσεις στα εισοδήματα, τις περιουσίες, την κοινωνική συνοχή, τη μορφή του τραπεζικού συστήματος, την κατάσταση των επιχειρήσεων κ.ο.κ.

Με συντριπτικά υποτιμημένο το εθνικό της νόμισμα, χωρίς πρόσβαση στις διεθνείς αγορές, με τριτοκοσμικούς μισθούς και συντάξεις, με εξανεμισμένες τις καταθέσεις και την αξία των ακινήτων, χωρίς τραπεζικό σύστημα ικανό να χρηματοδοτήσει τις επιχειρήσεις, χωρίς ξένες επενδύσεις λόγω νομισματικής και γενικότερης αβεβαιότητας, χωρίς ομαλή ροή των κοινοτικών προγραμμάτων (ακόμη κι αν η χώρα θα εξακολουθούσε να είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης), η Ελλάδα μπορούσε να ελπίζει κυρίως σ’έναν τουριστικό τομέα με εξουθενωμένες τιμές, ως τόπος φθηνών, αλλά επισφαλών, διακοπών σε μια χώρα με κατεστραμμένο brand-name ή στη θεωρητική πιθανότητα αύξησης των εξαγωγών, λόγω συντριπτικά μειωμένου κόστους εργασίας.

Δημοσιονομικά δε, όλο αυτό το σενάριο θα βασιζόταν στην αναγκαστική άμεση ισοσκέλιση του προϋπολογισμού -με δεδομένο ένα πρωτογενές έλλειμμα που το 2009 έφτανε τα 24 δισ. ευρω- προκειμένου να διασφαλισθεί η λειτουργία του κράτους, διοικητικού και κοινωνικού, και η καταβολή μισθών στο δημόσιο και συντάξεων στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.

Τώρα η Ελλάδα στοχεύει βάσιμα στην πολιτικά αποφασισμένη από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο περαιτέρω μείωση του δημοσίου χρέους της. Διαθέτει το πλεονέκτημα του πρωτογενούς πλεονάσματος και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Βρίσκεται στην τελική στροφή προς θετικό ρυθμό ανάπτυξης που θα αρχίσει να επηρεάζει με γεωμετρική πρόοδο το κλάσμα του δημοσίου χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ.

Τα προηγούμενα χρόνια, η ελληνική κοινωνία πέρασε και εξακολουθεί να περνάει μέσα από την εξαιρετικά δύσκολη εμπειρία της πολυετούς σωρευτικής ύφεσης, της αφόρητα υψηλής ανεργίας, της μείωσης εισοδημάτων και ακινήτων περιουσιών, της διάψευσης προσδοκιών, της ανατροπής κατακτήσεων. Είναι τώρα όμως αντιληπτό το τι αποφεύχθηκε. Πόσο χειρότερα μπορούσαν να είναι τα πράγματα, αν εφαρμοζόντουσαν άλλα σενάρια, δίπλα από τα οποία περάσαμε «ξυστά».

Έχει συντελεστεί βεβαίως και συντελείται μια μεγάλη παρεξήγηση και -επιτρέψτε μου να πω- μια μεγάλη πολιτική, ίσως και ιστορική, αδικία σε σχέση με τη διάκριση ανάμεσα:
· στα αίτια της κρίσης,
· στην προετοιμασία για την είσοδο της χώρας στον σκληρό πυρήνα της κρίσης,
· στην πρώτη φάση της διαχείρισής και
· στη δεύτερη και τελική φάση της διαχείρισής της κρίσης.

Ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, ακόμη και μετά την πρόσφατη εμπειρία της Κύπρου (που περιλαμβάνει και την απερίφραστη πλέον πρόταση του ΑΚΕΛ για έξοδο από το ευρώ), δεν καταλογίζει δίκαια τις διαχρονικές ευθύνες -κυρίως, αλλά όχι μόνο, πολιτικές- για τα αίτια της κρίσης. Δεν ασχολείται συνήθως με πράξεις και παραλείψεις που συνδέονται με τη (μη) προετοιμασία για την είσοδο στον πυρήνα της κρίσης μετά την πλήρη εκδήλωση της διεθνούς κρίσης το 2008. Υποτιμά το γεγονός ότι η έλλειψη πολιτικής συναίνεσης, η δημαγωγική διαίρεση σε «μνημονιακές» και «αντιμνημονιακές» δυνάμεις και οι έντονες κοινωνικές και ιδεοληπτικές αντιδράσεις προκάλεσαν ισχυρές αμφιθυμίες και καθυστερήσεις στην πρώτη φάση της διαχείρισης της κρίσης μέχρι τον Ιούνιο του 2011. Η δεύτερη φάση αρχίζει τότε και σίγουρα στις αρχές Νοεμβρίου 2011. Φτάσαμε έτσι στην ιστορικά ειρωνική αντίφαση, ως εμπροσθοφυλακή της δεύτερης φάσης να εμφανίζονται, τώρα πλέον, δυνάμεις που διέπρεψαν στην «αντιμνημονιακή» ρητορεία της πρώτης φάσης.

Αν η ιστορία δεν είχε γραφτεί έτσι, αλλά κάποια στιγμή η προσπάθεια αυτή εγκαταλειπόταν προκειμένου να μη περικοπούν περισσότερο συντάξεις και μισθοί ή προκειμένου να μην υπάρξουν πρόσθετες φορολογικές επιβαρύνσεις ή ανάλογα δημοσιονομικά ή διαρθρωτικά μέτρα σε σχέση με την αγορά εργασίας ή το άνοιγμα επαγγελμάτων, τι θα είχε συμβεί άραγε; Θα είχε καμφθεί η συντηρητική και μονοδιάστατη Ευρωζώνη με επικεφαλής τη Γερμανία με τη σύμπραξη του ΔΝΤ; Θα είχε εφαρμοστεί ένα υποτιθέμενο «σχέδιο Β», όπως συζητήθηκε στην περίπτωση της Κύπρου; Ή απλώς τα πράγματα θα ήσαν τώρα πολύ, μα πάρα πολύ χειρότερα ιδίως για τους πιο αδύναμους;

Ποιο νόημα έχει τώρα πλέον η τεχνητή και δημαγωγική διάκριση των πολιτικών δυνάμεων σε «μνημονιακές» και «αντιμνημονιακές»; Υπάρχουν, πράγματι, ακόμη κάποιοι που ισχυρίζονται σοβαρά ότι μπορεί να είσαι εντός ευρώ, αλλά εκτός κανόνων της Ευρωζώνης, όπως αυτοί διαμορφώνονται μέσα στους υφισταμένους οικονομικούς και πολιτικούς συσχετισμούς της Ευρωζώνης; Συσχετισμούς διακρατικούς και συντηρητικούς που θέλουμε και πρέπει να αλλάξουμε, αλλά πάντως συσχετισμούς που δεν μπορούμε ακινδύνως να αγνοήσουμε.

Είναι προφανές ότι η διάκριση αυτή είναι ένα μεγάλο πολιτικό τέχνασμα, ένα κατάφωρα παλαιοκομματικό τέχνασμα που γίνεται δήθεν στο όνομα της καταγγελίας του παλιού πολιτικού συστήματος!

Στο ετερόκλητο δήθεν «αντιμνημονιακό» μέτωπο πρέπει να αποσαφηνίσουμε ότι δεν μετέχει το ΚΚΕ που έχει καταστήσει σαφή τη θέση του κατά της συμμετοχής της χώρας όχι μόνο στην Ευρωζώνη, αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καταγγέλλοντας την αντιφατική και επαμφοτερίζουσα θέση του ΣΥΡΙΖΑ και όσων άλλων λένε πως μπορεί μια χώρα να είναι εντός ευρώ, αλλα εκτός των κανόνων της Ευρωζώνης.

Το ναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής αρέσκεται να κινείται στα θολά νερά του «αντιμνημονιακού» ρεύματος, βρίσκεται όμως ούτως ή άλλως έξω από το πλαίσιο του ευρωπαϊκού πολιτικού και θεσμικού πολιτισμού. Η διατήρηση του δήθεν «αντιμνημονιακού» μετώπου απλώς εμποδίζει τη συγκρότηση και ενεργοποίηση του συνταγματικού τόξου εναντίον της βίας και συνεπώς αυτό είναι πολύ βολικό για τη Χ.Α.

Απομένει στην πραγματικότητα ένα «αντιμνημονιακό» κέλυφος που επιτρέπει στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να χειρίζεται προσωρινά τις ανυπέρβλητες εσωτερικές αντιφάσεις ενός πολιτικού σχήματος που επιλέχθηκε από ένα μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος ως φορέας της διαμαρτυρίας και της δυσαρέσκειας κοινωνικών ομάδων που εκφράστηκαν πολιτικά, την περίοδο της μεταπολίτευσης, μέσα από το ΠΑΣΟΚ ως ισχυρό ρεύμα προσδοκιών και κεκτημένων που σχετίζονται με την κρατούσα, τις τελευταίες δεκαετίες, αντίληψη για τον τρόπο οργάνωσης του κράτους και της οικονομίας. Στο εσωτερικό, όμως, του ΣΥΡΙΖΑ και ιδίως στο επίπεδο του στελεχικού δυναμικού, είναι προφανής και ρητός ο διαχωρισμός ανάμεσα σε όσους θέλουν μια σταθερή πορεία μέσα στην Ευρώπη και το ευρώ και όσους έχουν πειστεί ότι το μέλλον της χώρας βρίσκεται εκτός ευρώ και αν χρειαστεί και εκτός Ε.Ε.

Η εσωτερική αυτή αντίφαση είναι δυσβάστακτη για ένα κόμμα που είναι πολύ υπερήφανο για τις τελευταίες εκλογικές του επιδόσεις, οι οποίες δεν οφείλονται όμως σε αυτό, αλλά στη σφοδρή σύγκρουση του πολιτικού ΠΑΣΟΚ της κρίσης, του ΠΑΣΟΚ που κλήθηκε να σηκώσει ένα δυσανάλογα μεγάλο εθνικό και ιστορικό βάρος, με το κοινωνικό ΠΑΣΟΚ της μεταπολίτευσης που συγκρότησε τις μεγάλες πολυσυλλεκτικές πλειοψηφίες. Η αντίφαση αυτή είναι δυσβάστακτη για ένα κόμμα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ που περιέργως απέκτησε αυτοσυνειδησία πλειοψηφικού ρεύματος, χωρίς αυτό να αντιστοιχεί ούτε στα εκλογικά, ούτε στα καλύτερα δημοσκοπικά δεδομένα.

Το «αντιμνημονιακό» κέλυφος επιτρέπει ακόμη και το φλερτ μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛ. που προτείνουν, ούτε λίγο ούτε πολύ, στον ελληνικό λαό, την κυβερνητική τους συνεργασία ως πολιτική εγγύηση για το μέλλον του τόπου και την οριστική υπέρβαση της κρίσης! Θεωρούν προφανώς ότι συμφωνούν, ότι αρκούν, ότι μπορούν.

Στην Ευρώπη, το μεγάλο ζητούμενο είναι να εκλογικευθούν οικονομικοί εθνικισμοί και σκληροί διακρατικοί συσχετισμοί μέσα από την συγκρότηση ενός ισχυρού ευρωπαϊκού «πολιτικού» Νότου με άξονα τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές και Δημοκράτες και μέσα από μια νέα, πιο προοδευτική και διορατική, αλλά θεσμικά αναγκαστική, ισορροπία μεταξύ των δύο μεγάλων ευρωπαϊκών πολιτικών δυνάμεων: του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Η πρότασή μας για τη συγκρότηση της ευρύτερης δυνατής κεντροαριστεράς στην Ελλάδα, αρχής γενομένης από το ψηφοδέλτιο των Ευρωεκλογών, σε αυτό το Ευρωπαϊκό στρατηγικό πλαίσιο εντάσσεται.

Την ώρα λοιπόν που στην Ευρώπη υπάρχουν τέτοια διακυβεύματα, στην Ελλάδα κάποιοι προσπαθούν να συντηρήσουν το τέχνασμα της διαίρεσης μεταξύ «μνημονιακών» και «αντιμνημονικών» δυνάμεων. Ενώ, με άλλα λόγια, ο επείγον εθνικός στόχος είναι να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα προσαρμογής, να προβληθεί και να εφαρμοστεί το ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης και γενικά να βρεθούμε σε συνθήκες που επιτρέπουν στην Ελλάδα να ξαναγίνει ουσιαστικά ισότιμη και ασφαλής μέσα την Ευρώπη και το ευρώ ξεπερνώντας οριστικά το μνημόνιο, κάποιοι επιμένουν να οικοδομούν στο μνημόνιο μια τεχνητή και νόθα διχοτόμηση των πολιτικών δυνάμεων. Κινούνται με προφανή διαφορά φάσης και είναι διανοητικά και επικοινωνιακά σκανδαλώδες το γεγονός ότι το τέχνασμα συντηρείται ακόμη. Για πόσο όμως ακόμη;

Η νόθα αυτή κατάσταση δεν αφορά δυστυχώς μόνο τα κόμματα. Αφορά όλες τις μορφές του δημοσίου λόγου: κοινωνικές, επικοινωνιακές, ακαδημαϊκές, εκκλησιαστικές, καλλιτεχνικές, που συχνά υπερβαίνουν σε ένταση και απλούστευση τον πολιτικό/κομματικό λόγο. Το να περιγράφεις με μελανά χρώματα τις επιπτώσεις της κρίσης και να διεκτραγωδείς τη φτώχεια και την ανεργία είναι εύκολο, αλλά δεν είναι μια ολοκληρωμένη και υπεύθυνη θέση για την πορεία της χώρας και άρα των ανθρώπων της. Ίσως κάποιοι νομίζουν ότι ο δυσάρεστος ρόλος της λήψης δύσκολων αποφάσεων, αλλά και της πρότασης ολοκληρωμένων λύσεων ανήκει στους πολιτικούς, ενώ οι ίδιοι αρκούνται στην περιγραφή, την καταγγελία ή την απάλυνση ακραίων επιπτώσεων της κρίσης. Είναι, συνεπώς, ευθύνη όλων όσοι διατυπώνουν δημόσιο και κοινωνικό λόγο να μιλούν με την ακρίβεια και την ευθύτητα πού απαιτείται.

Εμείς, στο πεδίο της πολιτικής, μάθαμε τα τελευταία χρόνια με πολύ επώδυνο τρόπο ότι όταν δεν τοποθετείσαι με ακρίβεια και ευθύτητα, τελικά χάνεις. Κάποιοι νομίζουν, με ιστορική αφέλεια, ότι αυτό αφορά μόνο τη στενά νοούμενη πολιτική και κάποιοι, μέσα στην πολιτική, ότι αυτό αφορά τους άλλους και όχι τους ίδιους. Δεν θα αργήσουν να καταλάβουν ότι κάνουν λάθος.


Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (36)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
     
    ΔΕΝ ΦΤΥΝΕΙ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ ΦΤΙΑΓΜΕΝΑ ΓΙΑ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΥΣ | 09/05/2013 10:20
    H υφεση προήλθε απο την ελλειψη παραγωγικών δομών. Ολα τα κακά στην ελλάδα ειναι διαρθρωτικά και φυσικά δεν ευθύνεται γιαυτά κανένα μνημόνιο. Ευθυνεται η κατεστραμμενη νοοτροπία του δημόσιου εργου του διορισμού και της αερολογίας. Οι Τσιπρες , Καμένοι , Παπαρήγες και τα λοιπά ξαναμπογιατισμένα λαμόγια του παλαιοκομματισμού δεν πείθουν ΠΙΑ κανέναν εκτος απο τους εντελώς αγραμματους. Ο Βενιζέλος παρότι φερει ευθύνη ως κυβερνητικός παράγων απο το 1993 εως σήμερα , εχει ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ λόγο και ΔΕΝ ΦΤΥΝΕΙ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ ΦΤΙΑΓΜΕΝΑ ΓΙΑ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΥΣ. ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ
    l.eg
    απάντηση88
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    χτυπα παλι το χερι | 09/05/2013 00:47
    τι περιμενει κανεις απο εναν ανθρωπο που τολμησε να χτυπησει το χερι σε πολιτη στη τηλεοραση? αυτος ειναι ο κ Βενιζελος. καμια ντροπη,καμια ενοχη,καθολου τυψεις.μονο επαρση
    nocturne
    απάντηση185
     
     
    Ακριβώς έτσι | 08/05/2013 23:59
    Πολιτική όαση ανάμεσα στην έρημο των κασιδιάριδων, των λαφαζάνηδων, των στρατούληδων, των καμένων κλπ. Ξέρω ότι οι υποστηρικτές των ανωτέρω μέγιστοτεράστιων προσωπικοτήτων θα θολώσουν. Αδιαφορώ. Είναι υπεύθυνοι για την αθλιότερη σύνθεση Βουλής από καταβολής Ελληνικού Κράτους.
    ΑΑΔ
    απάντηση79
     
     
    Επιτέλους! | 08/05/2013 23:22
    Ο Βενιζέλος παραδέχεται, πρώτον: ότι το μνημόνιο είναι η καταστροφή της Χώρας (λέει ότι δεν αντέχει άλλο η κοινωνία), το θεωρεί όμως αναγκαιότητα. Δεύτερον: ότι το ΠΑΣΟΚ τείνει να σβήσει από το πολιτικό σκηνικό, γι' αυτό απευθύνει κάλεσμα στον Κουβέλη. Τρίτον: έστω και έμμεσα ότι το 2009/2010 ίσως η λύση να ήταν η επιστροφή στη δραχμή. Τέταρτον: ότι η "άλλη εναλλακτική" είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και η Χ.Α, (είτε του αρέσει, είτε οχι). Δεν μας λέει όμως: ποιός φταίει για το μνημόνιο; Μήπως φταίει ΚΑΙ αυτός και το κόμμα του; Επίσης αποφεύγει να πει, γιατί η Χ.Α είναι τρίτο κόμμα; Μήπως φταίει αυτός και το κόμμα του; Ρωτώ: γιατί να ψηφίσω ΠΑΣΟΚ, όταν το κόμμα αυτό είναι συνυπεύθυνο για τα χάλια της χώρας;
    DimZig
    απάντηση94
     
     
    έλεος πια | 08/05/2013 23:20
    παφλασμός κοινοτοπιών...
    Π. Α. Ράταμας
    απάντηση73
     
     
    ΛΟΓΙΑ | 08/05/2013 22:24
    Ναι, σε έπιασε ο πόνος για τον λαό και την κοινωνικη συνοχή! Kύττα μην καταληξεις τρεις και ο κουκκος...
    Frixos
    απάντηση83
     
     
    Trash | 08/05/2013 22:08
    Κε Βενιζελο αυτο που εχετε διαπραξει και συνεχιζετε να το κανετε σε βαρος του Ελληνικου λαου κατα την ταπεινη μου αποψη ειναι υπηρεσιες με το προσχημα ριζικων θεσμικων αλλαγων (οι οποιες απαιτουντο) σε μεγαλα οικονομοπολιτικα συμφεροντα της νεας Παγκοσμιας Ταξης πραγματων.Κοιταξτε να μπορεσετε εστω να διασφαλισετε απο αυτα τα γερακια τα εντελως προαπαιτουμενα για την κοινωνικη συνοχη που για τον μεσο Ελληνα δεν ειναι τιποτε αλλο απο το ιδιο του το σπιτι ! Και δεν δεχομαι επουδενι οτι κυβερναται εσεις ! Καληνυχτα....
    impresionistas
    απάντηση63
     
     
    O ΓΑΠ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ | 08/05/2013 21:34
    ΄Ωστε δεν υπάρχει δίπολο μνημόνιο-αντιμνημόνιο?Τότε γιατί ρε τσίφτη Βενιζέλο,δεν στήριξες,(πραγματικά),τον Γ.Παπανδρέου,3 χρόνια πριν?Τώρα κατάλαβες,μαζί με τα συνεταιράκια σου,ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος?Ότι τα "Ζάππεια",τα "ισοδύναμα μέτρα",η "επαναδιαπραγμάτευση",ήταν σκέτες μπαρούφες?Α ρε Γιώργο Παπανδρέου,κοίτα ποιοι σε ρίξανε.Οι κολλητοί της Καιλή και του βαψομαλλιά ταξιτζή.Αυτοί που διορίζουν τον Αμπατζόγλου στον ΟΑΕΔ.Αυτοί που δεν μπορούν να διώξουν 2.000 δημόσιους υπαλλήλους,ενώ από εσένα αξιώναν να διώξεις 150.000 σε χρόνο dt.Έπρεπε να με ακούσεις ΓΑΠ.Αντί για δανεικά μέσω των μνημονίων,έπρεπε να δανειστείς από την ..συνεταιριστική τράπεζα Καλαμάτας.Να είχαν γίνει όλα μπούρμπερη.
    Χρ.Δ.Γκολφινόπουλος
    απάντηση62
     
     
    Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο όπως συνταγματικό τόξο... | 08/05/2013 21:10
    Ένα άρθρο ενός αρχηγού μικρού κόμματος, που για άλλη μια φορά δικαιολογεί την καθόλα σωστή γνώμη της κοινωνίας ότι δεν έχει πολιτικό αισθητήριο. Είναι επικίνδυνα αφελής να πιστεύει ότι με την εφαρμογή των συνταγών της τρόικας σώθηκε η Ελλάδα. Δεν υπάρχει δίπολο Μνημόνιο - Αντιμνημόνιο είναι εφεύρημα των συστημικών κομμάτων για να δικαιολογήσουν την αδυναμία τους να εμπνεύσουν σε συστράτευση το λαό στο ξεπέρασμα της κρίσης. Πως άλλωστε να συστρατευθεί ο λαός όταν τίποτα ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει από τα αίτια που δημιούργησαν την κρίση. Αντίθετα το πάρτι τώρα οργιάζει....
    savas
    απάντηση63
     
     
     
    Το καλυτερο σημειο του αρθρου: | 08/05/2013 21:03
    "... προκάλεσαν ισχυρές αμφιθυμίες και καθυστερήσεις στην πρώτη φάση της διαχείρισης της κρίσης μέχρι τον Ιούνιο του 2011. Η δεύτερη φάση αρχίζει τότε και σίγουρα στις αρχές Νοεμβρίου 2011." Ο ορισμος του αυτοαναφορικου, εγωπαθη και κομπλεξικου... Ξεχναει ομως οτι μεχρι τον Ιουνιο του 2011 το επαιζε και ο ιδιος "ολιγον εγκυος" και η μονη του εγνοια, αντι να συγυρισει λιγακι το τοτε υπουργειο του (κλεινοντας κανα στρατοπεδο π.χ.) ηταν πως θα παιρνει καθε τοσο αποστασεις απο την κυβερνητικη πολιτικη. Ξεχναει επισης οτι αυτα τα κατορθωματα που περιγραφει χρεωνονται στον προκατοχο του στην προεδρια του κομματος, το ονομα του οποιου αποφευγει να αναφερει οπως ο διαολος το λιβανι...
    Ηθικα ολιγιστος ο κυριος...
    απάντηση42
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Αλήθειες που πρέπει να λέγονται | 08/05/2013 20:47
    Αν εξαιρέσει κανείς την (αναμενόμενη άλλωστε) ευνοϊκή υπέρ του ΠΑΣΟΚ ανάγνωση της επικαιρότητας, το άρθρο περιέχει αλήθειες και ποιότητα (γλωσσική και ουσιαστική). Όμως από τα σχόλια φαίνεται πόσο το ΠΑΣΟΚ είναι αμετάκλητα φθαρμένο brand. Ας ελπίσουμε πως η 4η από το τέλος παράγραφος υποκρύπτει θετικές ειδήσεις. Ένα μικρό υπεύθυνο κόμμα του Φιλελεύθερου Κέντρου (και όχι όπως επίμονα λέγεται της "κεντροαριστεράς") θα είναι ασύγκριτα χρησιμότερο στη χώρα από ό,τι ένα λαϊκίστικο μεγάλο πολυσυλλεκτικό ΠΑΣΟΚ. Όσοι φιλελεύθεροι δημοκράτες, ας τολμήσουν! Και καλή δύναμη στους τολμητές!
    Παναγιώτης Περυσινάκης
    απάντηση1218
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Dropi!!! | 08/05/2013 20:15
    I koini gnomi "den katalogizei dikaia diachronikes efthynes yia ta aitia tis krisis". To mageirema ton vivlion apo ton patrona sou Simiti kai tin klikas tou kai to valsimo mias adynamis choras stin leschi ton ischyron tin epochi pou Mexico, Argentina, olokliri i Notioanatoliki Asia eichan terastia provlimata apo ischyra nomismata eos pote tha einai kato apo to chalaki? Ektos apo aerologies kai varygdoupes analyseis epitelous peste tin ALITHEIA sto lao ti sas anagase na kanete afto to moiraio lathos.
    jason
    απάντηση10
     
     
    Αδίστακτος. | 08/05/2013 19:35
    " σταθερή αυτή γραμμή που επέλεξε η Ελλάδα πριν τρία χρόνια..." καλά εσύ στις προσφατες εκλογές δεν ζήταγες συγνώμη από τους πολίτες ( νόμιζες ότι έτσι θα θάψεις προσωπικά τον Γαπ απλά έπεσες μέσα στο λάκκο ο ίδιος).
    freeman
    απάντηση52
     
     
    Λίγη τσίπα | 08/05/2013 18:48
    Το ΠΑΣΟΚ ειναι τοσο διεφθαρμενο που,εαν πραγματικα θελουν να βοηθησουν την χωρα,το καλυτερο ειναι να κλεισουν το μαγαζι.
    Omino
    απάντηση4415
     
     
    ΗΓΕΤΗΣ η ΗΓΕΜΟΝΑΣ ? | 08/05/2013 18:37
    Στην πρόσφατη πολιτική ιστορία της χώρας ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αναφερόμενος στις ενστάσεις των τεχνοκρατών των Βρυξελλών , για την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαική κοινότητα , είπε , " Οι αξίες της δημοκρατίας και της ελευθερίας δεν μπορεί να αποτιμώνται σε λογιστικές μονάδες" Ο Charles De Gaulle , "εβλεπε" μιά Ευρώπη από τον Ατλαντικό εως τα Ουράλια . Σήμερα αυτό τό όνειρο φαντάζει μακρινό . Αν ρωτήσετε τον μέσο Ελληνα και Ελληνίδα αυτό που βλέπουν και που εσείς οι πολιτικοί του Πασοκ κυρίως , φτιάξατε , είναι μια γερμανοκρατούμενη ευρωπαική επαρχία που ακούει ακόμη στο όνομα Ελλάδα. Μακάρι να διαψευστώ . Ομως εσείς έχετε καταχωρηθεί ώς εφιάλτες στα ονειρά μας .
    Aνδρέας Ασπρούδας
    απάντηση3221
     
     
     
    Σφετεριστής Γάπιας πολιτικής. | 08/05/2013 18:36
    Διαπλοκή - Αντιδιαπλοκή : το αληθινό δίπολο της κρίσης. Κραυγαλέος ο δικός σου πόλος , που σου δίνει
    freeman
    απάντηση429
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Προς κ.Βενιζελο ενταυθα #4 | 08/05/2013 18:31
    Κλεινοντας λοιπον σας θετω ξανα το ιδιο ερωτημα.Γιατι να ταυτιστειτε με την δημαρ;;;;Στην συνειδηση ολων μας και κυριως οσων την ψηφισαμε,ειναι πλεον καταγεγραμμενη ως η μαιμου εκδοση συριζα,με λιγο περισσοτερο μνημονιο,λιγο περισσοτερη Ευρωπη, με σταλινικες αναδιπλωσεις βεβαια,λιγο περισσοτερο απ'ολα,εκτος απο μια πιο υγιη,πολιτισμενη,Ευρωπαικη Ελλαδα.Αν εσεις θελετε αυτην την Ελλαδα τοτε ειναι εφικτη η προταση σας.Αν ομως οραματιζεστε μια αλλη Ελλαδα,συγνωμη που θα σας το γραψω,αλλα θα επρεπε να τρεχετε οσο πιο μακρια γινεται απο την δημαρ και οχι να επιθυμειτε κοινη καθοδο.Αλλιως,και το πιστευω ακραδαντα,θα χαθειτε και εσεις σαν πολιτικος φορεας,οπως θα γινει με την δημαρ,συριζα,ανελ κλπ
    b
    απάντηση1219
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Προς κ.Βενιζελο,ενταυθα #3 | 08/05/2013 18:24
    Χρειαζομαστε λοιπον ενα κομμα,εναν πολιτικο,που θ'αφησει πισω του την παλια Ελλαδα,την πελατειακη Ελλαδα με συνεπεια λογων και πραξεων και οχι με ευχολογια.Η δημαρ αυτο κανει.Μιλα για ενα καλυτερο δημοσιο,αλλα δισταζει να απολυσει τους επιορκους.Αναφερεται σε ενα καλυτερο κρατος αλλα μολις ερθει η στιγμη να το πραξει,κρυβεται πισω απο ανεπαρκειες φοβουμενη την λαικιστικη λαιλαπα του συριζα,σερνομενη επι της ουσιας,πισω απο το αρμα τους.Αυτο θελετε;Μια συμπραξη με ενα φοβικο,ανεπαρκες,αβουλο κομμα;Η μια καινουργια δυναμικη προσεγγιση σε ενα κομματι του κοσμου που θελει,επιτελους,μια νεα Ελλαδα και ειναι ετοιμο να στηριξει οποιο κομμα με συνεπεια,ευθυτητα κα ακριβεια υπηρετησει αυτον τον σκοπο
    b
    απάντηση1311
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Προς κ.Βενιζελο,ενταυθα #2 | 08/05/2013 18:11
    Δεν το περιμενα γιατι ΔΕΝ ειστε λαικιστης.Ισως ο μονος πολιτικος αρχηγος κομματος που δεν ειναι λαικιστης.Γιατι θελετε να συμπλευσετε με την δημαρ;;Δημαρ ψηφισα κ.Βενιζελο και σας εγγυωμαι,οπως πολλοι αλλοι,οτι δεν υπαρχει περιπτωση να την ξαναψηφισουμε με υπουργους σαν τον Μανιτακη,Ρουπακιωτη κλπ.Γιατι οι της δημαρ,κ.Βενιζελε,ουτε με ευθυτητα αλλα ουτε με ακριβεια αντιμετωπιζουν τα προβληματα της χωρας.Ειναι η πιο hard option του συριζα.Αλλα παραμενουν στην ιδια γραμμη,επι της ουσιας.Γιατι,λοιπον,θελετε να συμπλευσετε με μια αλλη αποχρωση του συριζα;;Καποιο κομμα,επιτελους,πρεπει να προστατευσει κι εμας.Ολους αυτους που αληθινα υποφερουν απο την κριση και που σηκωσαν ολο το βαρος.
    b
    απάντηση1317