από metereologos.gr
Πέμπτη 24 Μαΐου 2018
 
 

Jazz και Τζαζ

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Οταν το 1946 μια ομάδα αποτελούμενη από φίλους της τζαζ ίδρυσε τη Ρυθμική Λέσχη κάπου στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, τα μέλη της δεν θα φαντάζονταν ότι κάποτε η μουσική αυτή θα κυρίευε τον πλανήτη και θα γινόταν η «κλασική του 20ού αιώνα». Αν σκεφτούμε το κλίμα της εποχής και τον αντιαμερικανισμό, απότοκο της έκρυθμης πολιτικής κατάστασης, ήταν φυσικό οι φίλοι της τζαζ να αισθάνονται για χρόνια κάτι σαν παράνομη ομάδα. Η Μεταπολίτευση έβαλε τα πράγματα στη θέση τους και το ιστορικό τζαζ κλαμπ του Μπαράκου στις υπώρειες της Ακρόπολης έγινε το στέκι της νέας γενιάς των φίλων αυτής της μουσικής. Ο Μάνος Χατζιδάκις στο Γ' Πρόγραμμα, ο Σάκης Παπαδημητρίου με τις εκπομπές και τα βιβλία του, το Half Note - ακόμη ένα τζαζ κλαμπ που άνοιξε το 1977 και παραμένει -, οι συναυλίες ξένων καλλιτεχνών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη άνοιξαν έναν δρόμο για να διαδοθεί η τζαζ. Συνεκτικό στοιχείο ανάμεσα στους φίλους της τζαζ υπάρχει και ξεχωρίζει: ένα περιοδικό, το «Jazz & Τζαζ», του Γιώργου Χαρωνίτη, που εφέτος έκλεισε 20 χρόνια συνεχούς παρουσίας. Η πορεία του πρέπει να γεμίζει ικανοποίηση τη συντακτική του ομάδα, αφού από τον Απρίλιο του 1993 ως σήμερα τα πράγματα στην εγχώρια τζαζ σκηνή έχουν αλλάξει πολύ.

Εκατοντάδες είναι οι μουσικοί που με διάφορα σχήματα τζαζ δίνουν συναυλίες σε μικρούς και μεγάλους χώρους, ενώ και τα πιο σοβαρά και παλιά ωδεία στη χώρα έχουν εντάξει την τζαζ στα μαθήματά τους. Επιπλέον, το περιοδικό με το προχωρημένο ντιζάιν και τα επιλεγμένα CD που το συνοδεύουν ήταν και είναι ένα ξεχωριστό αντικείμενο αγάπης για τους τζαζόφιλους. Στο επετειακό τεύχος του περιλαμβάνει και ένα σημαντικό βιβλιαράκι. Είναι η ιστορία της ελληνικής τζαζ μέσα από τη δισκογραφία μεταξύ 1961-2013. Δεν είναι πολύ γνωστό ότι οι πρώτες ελληνικές μελωδίες τζαζ ακούστηκαν στην αρχή του 20ού αιώνα στις οπερέτες (τραγούδια του Θεόφραστου Σακελλαρίδη, του Ιωσήφ Ριτσιάρδη, η περίφημη «Κική- Κοκό» κ.ά.). Στο βιβλιαράκι αυτό καταγράφονται οι διαμάχες για τη νέα μουσική, οι απαγορεύσεις και η δύσκολη πορεία των πρωτοπόρων του είδους. «Εκρυβα ότι ήμουν καλός τζαζίστας γιατί θα με έλεγαν αμερικανάκι» λέει ο Μίμης Πλέσσας. Το βιβλίο αυτό εκτός του ότι αποτίει φόρο τιμής στους πρωτοπόρους μουσικούς που υπηρέτησαν την τζαζ στη χώρα, όπως οι Γιάννης Σπάρτακος, Κώστας Καπνίσης, Νίκυ Γιάκοβλεφ, Γιώργος Μουζάκης, Τάκης Μωράκης κ.ά., καταγράφει και όλους τους νεότερους με τη δισκογραφία τους. Ας ελπίσουμε ότι οι δύσκολοι καιροί δεν θα πτοήσουν το «Jazz & Τζαζ» και θα συνεχίσει να μας εκπλήσσει.




ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (2)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Golden Key | 07/05/2013 13:58
    Epi ti efkeria kanenas apo "Xryso Kleidi", konta sto Jazz Club ?
    Yiorgos Tziattas
    απάντηση10
     
     
    Συμπληρώσεις.... | 06/05/2013 09:39
    Υπήρξε και το καλό περιοδικό Jazz (1977) του Κώστα Γιαννουλόπουλου με τον Σάκης Παπαδημητρίου και να μη ξεχνάμε το Pop Eleven του Φαληρέα γιατί εκεί πρωτοβρίσκαμε δίσκους τζαζ.
    Λιλή Κ.
    απάντηση50