Πέμπτη 24 Ιουλίου 2014
 
 

Η παρακμή του Κοινοβουλίου

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Το βασικό μοτίβο της εκπληκτικής ομιλίας του Μπαράκ Ομπάμα λίγο μετά την επανεκλογή του ήταν ένα: «Σηκωνόμαστε και πέφτουμε όλοι μαζί ως ένα έθνος και ένας λαός»!

Αυτό βέβαια δεν σήμαινε αφελώς ότι εξατμίζεται η ταξική δομή μιας κοινωνίας. Σήμαινε απλώς ότι σε στιγμές συνολικής χρεοκοπίας, όπως αυτή που περνάει η Ελλάδα σήμερα, οι πολιτικοί προσπαθούν συλλογικά να χαράξουν καινούργιους δρόμους (πάνω στα συντρίμμια της καταστροφής και της πτώσης).

Η εικόνα όμως του Ελληνικού Κοινοβουλίου κατά τη συζήτηση της υποθέσεως για τη διαβόητη «λίστα Λαγκάρντ» (ιδίως μεταξύ της εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ και του αρχηγού του ΠαΣοΚ) θύμιζε έντονη παρακμή και τη γνωστή φιλοσοφία του Χομπς για εξοντωτικό πόλεμο «όλων εναντίον όλων».

Δηλαδή, το ακριβώς αντίθετο από αυτό που απαιτείται για την εξασφάλιση μιας ελάχιστης εθνικής ενότητας.
Τι εννοώ; Χυδαία και ανήθικα ευφυολογήματα μεταξύ των παραπάνω πρωταγωνιστών, για πραγματικές ή εικονικές «κυοφορίες» και οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να φανταστεί κανείς που θα συνέβαλε στην ηθική εξόντωση του αντιπάλου!

Και ο μεν ΣΥΡΙΖΑ μας έχει συνηθίσει (πολιτισμικά) εδώ και καιρό σε μια τέτοια «εκφυλισμένη» αντιπολίτευση, η οποία προσπαθεί να κερδίσει από την απελπισία του κόσμου, έστω «και κάποιους ψήφους παραπάνω» (πιστεύοντας ότι μπορεί να διαχειριστεί αργότερα μια κατεστραμμένη Ελλάδα).

Μέγιστο λάθος! Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ένας βουλευτής αυτού του χώρου είχε πριν από λίγο καιρό διατυπώσει τον απαράδεκτο ισχυρισμό ότι οι βουλευτές που είχαν ψηφίσει τις δανειακές συμβάσεις θα έβρισκαν ενδεχόμενα τον φρικτό θάνατο που είχε ο πρεσβευτής της Αμερικής στη Βεγγάζη!

Επιπλέον, η εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ στην επιτροπή για τη «λίστα Λαγκάρντ» προβάλλει έντονα ένα «αστυνομικό» και αυταρχικό στυλ διερεύνησης, το οποίο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με αυτό που έλεγε η Ρόζα Λούξεμπουργκ, ότι δηλαδή «η ελευθερία είναι βασικά ελευθερία για εκείνους που σκέφτονται διαφορετικά»!

Ωστόσο και η αντίδραση του αρχηγού του ΠαΣοΚ στην παραπάνω συζήτηση ήταν αντικοινοβουλευτική και «κάκιστη» και υποδήλωνε απλώς μια προσωπικότητα με ένα «υπερτονισμένο υπαρξιακό εγώ», που δεν κατανοεί ότι μερικές φορές η σιωπή είναι καλύτερη!

Και όλα αυτά δυστυχώς λειτουργούν υπέρ της Χρυσής Αυγής (της οποίας ο εκπρόσωπος συμμετείχε στην ανωτέρω συζήτηση με τον ίδιο απρεπή τρόπο)!

Επομένως, με αυτή την απίστευτη παρακμιακή εικόνα και χωρίς τη στοιχειώδη εθνική ενότητα δεν μπορούμε να πάμε μπροστά.

Το πιο άσχημο είναι ότι οι πρωταγωνιστές των παραπάνω σκηνών δεν μετανιώνουν γι' αυτά που έκαναν!
Δεν διαθέτουν δηλαδή την «τυραννία της μεταμέλειας» (Μπρυκνέρ).
Και αυτό μας υπόσχεται ένα κακό μέλλον!

            




Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (7)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Obama:«Σηκωνόμαστε και πέφτουμε όλοι μαζί ως ένα έθνος και ένας λαός» we are all equal, but i and my cronies are more equal than you! | 14/04/2013 04:52
    Obama thinks he is the invisible ruler who controls the destinies of millions in America. But he has not generally realized to what extent his words and actions of his most influential public speeches and generally his behavior are dictated by the shrewd and evil, admiration and love (that he has ) towards communism and collectivism . Mr Καλφέλης Γρηγόρης you have to spend more time studying this man.
    drudge peon
    απάντηση11
     
     
    Συμπύκνωση ... | 13/04/2013 21:04
    Πως μπορείς να διατυπώνεις συμπυκνωμένα τόσες ... !
    Bulsara
    απάντηση23
     
     
    Δημοκρατια και Παρασιτισμος | 13/04/2013 19:00
    Οι Δημοκρατιες ειναι οντως διεφθαρμενες, να τις καταργησουμε? Το κοινοβουλιο, ειδικα αυτο εδω, ειναι και ναος του λαικισμου, να το καταργησουμε? Θελει προσοχη οταν μιλαμε για πραγματα που μεχρι τωρα ηταν αδιανοητο να μας λειψουν. Eιναι ομως αδιανοητο να υπαρξουμε χωρις αυτα? Οχι, και αυτο ειναι η βαση του αρθρου. Η κοινοβουλευτικη δημοκρατια ειναι κατι επισακτο και αν οχι ακατανοητη η υπαρξη της ειναι μαλλον ανυποληπτη ή αδιαφορη. Παρασιτισμος και Δημοκρατια τα πηγαν καλα οσο υπηρχαν δανεικα, δεν ειναι ασυμβιβαστα. Ομως ασυμβιβαστος ειναι ο μεσος παρασιτος με το δημοκρατης. Ο λαουτζικος αυτος εχει παρει το δρομο του, εμεινε μετεξεταστεος της Ιστοριας. Καληνυχτα του και καλη του τυχη.
    infamia
    απάντηση70
     
     
    Η ετεροβαρής ορθότητα (...) | 13/04/2013 15:13
    καλή η προσπάθεια κύριε καθηγητά. Ρίξτε μια ματιά στο πόνημα για την έμφυλη βία : http://www.aegean.gr/social-anthropology/Synedrio/Van Boeschoten.doc και θα διαπιστώσετε με ελάχιστη καλή θέληση ότι στην Ελλάδα εξακολουθούμε να υποκλινόμαστε στην κτηνωδία έναντι του "Άλλου" απλά με τρόπους πλέον που να παραλείπουν τα αίματα. Ο πρωτογονισμός μας είναι ασύλληπτος για χώρα της Ευρώπης. Το να προσπαθείτε να δείξετε ποιος έχει το μακρύτερο σε κάτι τόσο βαθιά ριζωμένο σε ολάκερη την κοινωνία μας είναι ατυχέστατο κατά την ταπεινή μου γνώμη.
    Πάντα λαλάει άλλος κόκορας Καποδίστρια
    απάντηση40
     
     
    Η καφρίλα | 13/04/2013 15:01
    έχει εντελώς δική της δυναμική. Ένας κάφρος δε στέκεται ποτέ να σκεφτεί "είμαι κάφρος". Εσωτερικά δικαιολογεί συνεχώς την καφρίλα του με κάποιον κώδικα ηθικής ή ιδεολογίας. "Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα", σου λέει. Αλλά η καφρίλα δεν είναι το μέσο, είναι ο ίδιος ο σκοπός, και η ιδεολογία απλώς το άλλοθι. Οπότε η καφρίλα δεν ανήκει στην αριστερά ή στη δεξιά. Ένας κάφρος δεν ακυρώνει έναν άλλο κάφρο. Το μόνο αντίδοτο είναι η δημοκρατία και ο διάλογος, στων οποίων το άκουσμα ο κάφρος λυσσάει σαν τον δαίμονα της ταινίας "Εξορκιστής", ξέρωντας πως ανα πάσα στιγμή θα βρεθεί χωρίς σώμα να κυριεύσει.
    αντιπολικός
    απάντηση60
     
     
    Η καφρίλα | 13/04/2013 15:01
    έχει εντελώς δική της δυναμική. Ένας κάφρος δε στέκεται ποτέ να σκεφτεί "είμαι κάφρος". Εσωτερικά δικαιολογεί συνεχώς την καφρίλα του με κάποιον κώδικα ηθικής ή ιδεολογίας. "Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα", σου λέει. Αλλά η καφρίλα δεν είναι το μέσο, είναι ο ίδιος ο σκοπός, και η ιδεολογία απλώς το άλλοθι. Οπότε η καφρίλα δεν ανήκει στην αριστερά ή στη δεξιά. Ένας κάφρος δεν ακυρώνει έναν άλλο κάφρο. Το μόνο αντίδοτο είναι η δημοκρατία και ο διάλογος, στων οποίων το άκουσμα ο κάφρος λυσσάει σαν τον δαίμονα της ταινίας "Εξορκιστής", ξέρωντας πως ανα πάσα στιγμή θα βρεθεί χωρίς σώμα να κυριεύσει.
    αντιπολικός
    απάντηση40
     
     
    Χωρίς 20 θαυμαστικά | 13/04/2013 14:06
    δεν μπορώ να νοιώσω κάτι για ένα άρθρο.
    αντιπολικός
    απάντηση52