από metereologos.gr
Παρασκευή 25 Μαΐου 2018
 
 
Πειρουνάκης Νικόλαος Γ.Οικονομολόγος 

Γιατί είναι τόσο μεγάλη η ανεργία στην Ελλάδα;

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Οι αιτίες είναι πολλές και συναποτελούν ένα πλέγμα. Το πλέγμα αυτό έχει δημιουργήσει μία δεδομένη κατάστασι, που για την μεγάλη μάζα των ανέργων σημαίνει ότι, ακόμη και αν αρχίσει κάποια στιγμή η ανάπτυξη, οι ίδιοι δεν θα εύρουν εύκολα εργασία ή δεν θα εύρουν διόλου. Θα υπάρξει δηλ. ανάπτυξη (αν υπάρξει) χωρίς αντίστοιχη μείωσι της ανεργίας, τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα. Μακροπρόθεσμα  – σε 30 περίπου χρόνια – , όταν η ελληνική οικονομία θάχει αλλάξει ριζικά, τότε, ναι, η ανεργία θα μειωθεί – αλλά ποιος κάνει προβλέψεις για το πώς θα είναι η Ελλάς κι ο ίδιος ο κόσμος τότε;

Εν πάση περιπτώσει, κατανοώντας καλύτερα τις αιτίες, αυξάνουν αι πιθανότητες να γίνει ταχύτερα κάτι αποτελεσματικότερο για την οικονομία και την απασχόλησι (και αυτά, με την προϋπόθεσι να μη συμβεί εν τω μεταξύ κάποιο πολιτικό ατύχημα).

(α) Ο μεγάλος δημόσιος τομέας. Λέγεται ότι ως μέγεθος ήταν/είναι στον μέσο όρο περίπου της ΕΕ. Κρατούμε επιφύλαξι διότι εν πολλοίς το μέγεθος είναι θέμα μετρήσεως, ιδίως αν δεν περιορισθούμε στο μέγεθος ως αριθμό απασχολουμένων, αλλ’ ως συνολική εξάρτηση ατόμων παραγωγικής ηλικίας και επιχειρήσεων από κρατικές επιδοτήσεις , επιχορηγήσεις και μοίρασμα προνομίων, που διαφυλάσσουν απ’ τον «υπερβολικό» ανταγωνισμό. Εφ’ όσον συμβαίνει αυτό, τότε η επιρροή του Δημοσίου υπερβαίνει το τυπικό αυτού μέγεθος, καθώς έτσι το Δημόσιο δημιουργεί μία οικονομία, που διαρθρώνεται γύρω από αυτό και εξαρτάται κατά τρόπο καθοριστικό από αυτό και τους πόρους του. Αυτή είναι η ελληνική περίπτωση. Μάλιστα θα άξιζε να διερευνηθεί από ιστορικούς σε ποιόν βαθμό η ακραία (βάσει ευρωπαϊκών συγκρίσεω ν) πείνα της Κατοχής δεν οφείλεται μόνο στις αρπαγές τροφίμων, που έκαναν τα κατοχικά στρατεύματα, μα στην προϋπάρχουσα εξάρτησι των δομών ακόμη και της τότε ελληνικής οικονομίας απ’ το κράτος: όταν αυτό κατέρρευσε, αι επιπτώσεις ήταν μεγαλύτερες απ’ ό,τι αντίστοιχα στην υπόλοιπη Ευρώ πη.

(β) Με τέτοιου «μεγέθους» και επιρροής δημόσιο τομέα, είναι σαφές πως τα όποια χαρακτηριστικά του θα έδιναν τον «τόνο», αργά ή γρήγορα, στην υπόλοιπη οικονομία & κοινωνία. Αν ήταν δυναμικός, αποφασιστικός, ικανός, τα αποτελέσματα θα ήταν ευεργετικά. Αυτή, λ.χ., ήταν η ιαπωνική περίπτωση και όχι μόνο. Για ιστορικούς όμως λόγους δεν ήταν η ελληνική. Το διαμορφωθέν κοινοβουλευτικό/πελατειακό σύστημα του νεολληνικού κρατιδίου συνέβαλε στην δημιουργία ενός Δημοσίου ως επί το πλείστον διεφθαρμένου, αναποτελεσματικού, γραφειοκρατικού, ανικάνου. Εκ παραλλήλου αι ιδιότητες αυτές διαχέονταν στην υπόλοιπη οικονομία & κοινωνία διαμορφώνοντάς την. Για κάποια περίοδο μετά τον εμφύλιο, η μειωμένη ανάγκη της εξουσίας να «χαϊδεύει αυτιά» στο κοινωνικό σώμα συνέβαλε στην τότε παρατηρηθείσα οικονομική ανάπτυξι («στρεβλή», λέγεται, μα υπαρκτή και ελάχιστα στηριγμένη σε δανεικά). Απ’ το 1975 και μετά, ιδίως δε μετά το 1981, ο λαϊκισμός και το πελατειακό σύστημα επανήλθαν δριμύτερα από ποτέ.  Η διαφθορά, η αναποτελεσματικότης κλπ. έγιναν η «νόρμα». Το αποτέλεσμα ήταν η κατακρήμνιση της διεθνούς ανταγωνιστικότητος της χώρας. Η ανεργία θα είχε λοιπόν από τότε (1980-2000) φθάσει περί το 20-30%, αν δεν ήταν τα δανεικά, που άρχισε μαζικά να παίρνει το κράτος  απ’ το 1981, φουσκώνοντας το δημόσιο χρέος και έτσι μεταθέτοντας το πρόβλημα (δημιουργίας μιάς σύγχρονης, ελεύθερης, ανταγωνιστικής οικονομίας) για το άδηλο μέλλον. Αυτό το μέλλον είναι τώρα εδώ.

 (γ) Στο ανωτέρω πλαίσιο, καθοριστικό ρόλο για την σημερινή ανεργία έπαιξαν οι εκπαιδευτικοί μηχανισμοί. «Ανεπαισθήτως» εξελιχθέντες σε μηχανισμούς παπαγαλίας, άκριτης σκέψεως, μαζικής εισαγωγής σε ολοέν ανώτερες βαθμίδες (κατά την τριτοκοσμική - και άκρως ακριβή - πρακτική της απορροφήσεως λανθανούσης ανεργίας διά της μαζικοποιήσεως των πανεπιστημίων), ως  και μαζικής παραγωγής  «χαρτιών» χωρίς αντίκρυσμα (αλλ’ αρκούντως ικανών να εγγυώνται θέσεις στο επεκτεινόμενο Δημόσιο), γενεές νέων ανθρώπων στην Ελλάδα εξήλθον των ΑΕΙ (πολλοί με το «δημοκρατικό» 5) και χαραμίσθηκαν στο Δημόσιο (ενώ ταυτοχρόνως το επιβάρυναν με την ιδία αυτών ανικανότητα), ενώ για πολλούς του ιδιωτικού τομέως  η μόνη λύση ήταν η στροφή σε επαγγέλματα χαμηλών δεξιοτήτων – επαρκών για μια Ελλάδα, που ζούσε με δανεικά, αλλ’ ανεπαρκών για μια Ελλάδα-τμήμα της διεθνούς οικονομίας. Εξ άλλου, απ’ την ελληνική εκπαιδευτική πυραμίδα απουσιάζει τα τελευταία 30 χρόνια το σκαλοπάτι των μεσαίων-ανωτέρων τεχνο-επαγγελματικών σχολών με παραγωγικό αντίκρυσμα. Αντ’ αυτών υπήρξαν τα ΤΕΙ, που ακόμη κι αυτά έγιναν ΑΕΙ, ενώ ο ιδιωτικός τομέας, που θα ΄μπορούσε να καλύψει τα κενά της ανωτάτης-ανωτέρας εκπαιδεύσεως, ακόμη διώκεται απ’ το κράτος, που κρατεί για τον εαυτό του το σχετικό (πλην αμυνόμενο πλέον) μονοπώλιο.

Υπ’ όψιν ότι η αυτή η αναντιστοιχία μεταξύ διεθνώς εξωστρεφών, πλην δυνητικών, θέσεων εργασίας απ’ την μια, και ανεπαρκών δεξιοτήτων απ’ την άλλη, θεωρείται, σε συνδυασμό με ανελαστικές ρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, απ’ τις κυριώτερες αιτίες (όχι η μόνη) και για την μεγάλη ισπανική ανεργία. Π.χ., πολλές επιχειρήσεις αιχμής και/ή εξαγωγικού προσανατολισμού θα ήταν διατεθειμένες να προσλαμβάνουν ανθρώπους με προσόντα ακόμη και για μακρό χρόνο, αλλ’ επειδή οι κλάδοι των είναι υψηλού ρίσκου, αι επιχειρήσεις αυτές απαιτούν ευελιξία. Αν ο νόμος δυσκολεύει την τοιαύτη ευελιξία, προτιμούν να προσλαμβάνουν προσωρινούς εργαζομένους  εν σειρά. Οι τελευταίοι αντιστοίχως μαθαίνουν ν’  αδιαφορούν για την απόκτησι στερεών γνώσεων, οπότε με την οικονομία σε ύφεσι αι προοπτικές απασχολήσεώς των (ακόμη και ως ιδίων επιχειρηματιών) μειώνονται δραματικά.

Για την Ελλάδα τα ανωτέρω σημαίνουν πως, ανεξαρτήτως των προοπτικών, που υπάρχουν βραχυ- μεσοπρόθεσμα για κάποιους πολλά υποσχομένους κλάδους (που δεν επαρκεί ο χώρος ν’ αναλύσουμε), βασική προϋπόθεσι για αύξησι της απασχολήσεως σε μεγάλο βάθος χρόνου είναι η ριζική αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος. Ιδανικά θα έπρεπε να παρασχεθεί ευελιξία & δυνατότης σε εκπαιδευτικά σχήματα – δημόσια και ιδιωτικά, χωρίς αστερίσκους  – ν’ ανταποκρίνωνται στις ανάγκες μιάς εξελισσομένης (διεθνούς) αγοράς, να επιβάλλουν δίδακτρα, να κλείνουν αν δεν παρέχουν μετρούμενο έργο, να πιάνουν στόχους αριστείας , αξιοκρατίας και απασχολησιμότητος.  Αλλά και τώρα να άρχιζε μία τέτοια προσπάθεια, τα αποτελέσματα (συνδυαζόμενα και με άλλες μεταρρυθμίσεις) θα έδιναν καρπούς σε 15-20 χρόνια τουλάχιστον.

 



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ανάσχεση στον ρυθμό αύξησης της ανεργίας εκτιμά η Manpower 
Τι προτείνει το ΠαΣοΚ για διάσωση 700.000 θέσεων εργασίας  
Αλμα στο 26% της ανεργίας το δ' τρίμηνο του 2012 
 
 
σχόλια (31)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    .... | 13/03/2013 10:08
    Συγκεκριμένα για την ανεργία αυτό που ευθυνεται είναι το προιον της πολιτικής που ασκήθκε τα τελευταία 30 χρόνια. Ο δημόσιος τομέας και η λειτουργία του είναι μια απο τις πολλές συνισταμένες αλλά όχι η σημαντικότερη(αναφέρομαι μόνο στο πλήθος των δημ. υπαλλήλων). Γιατί δεν αναφέρει κανείς ποια ήταν η αναπτυξιακή πολιτική στους υπόλοιπους τομείς πρωτογενής παραγωγής, βοιομηχανίας , ενέργειας, τουριστικής ανάπτυξης, έρευνας και τεχνολογίας κτλ (που είναι θεμέλιος λίθος για την οικονομική ανάπτυξη και ευμάρεια μιας οικονομίας - άρα και στη δημιουργία θέσεων εργασία;) πουθενά.Τι γίνεται δηλαδη με τους παραγωγικούς τομείς της Χώρας; τίποτα.
    nestro
    απάντηση10
     
     
    ποιο ειναι το συμπερασμα δηλαδή; | 13/03/2013 09:53
    Εξαιρετικό το άρθρο απο πλευρας ''τροφή για σκέψη'' στο δια ταυτα όμως δεν κατάλαβα τι είναι αυτό που βαραίνει τις πλάτες της χώρας και του δημόσιου χρήματος. Οι υπάλληλοι ως μονάδες απασχόλησης; ή οι λοιποι (επιχειρησεις δημοσίων έργων, κρατικών δαπανών, αμυντικών δαπανών, προμήθειας φαρμάκων κ.τ.λ) που όπως και να το κάνεις εκεί ειναι τα πολλά λεφτά και η ανικανότητα ελέγχου ποσοτικού και ποιοτικού. Υπάρχουν στο δημόσιο μορφωμένα και ικανά άτομα τα οποία διοικούνται λάθος (και η διοίκηση εχει σαφως να κάνει με τους ημετέρους εξωτερικούς φορείς που απολαμβάνουν το δημόσιο χρήμα και λιγότερο με τους εργαζόμενους ή μη δημοσίους υπαλλήλους).Για τα εκπαιδευτικα ιδρύματα συμφωνω απολύτως
    nestro
    απάντηση00
     
     
    Eξαιρετικο συνειδητοποιημενο αρθρο | 05/03/2013 01:26
    Εξαιρετικο αρθρο που επισημαίνει κύρια στοιχεία της ιδιαίτερης ''παθογενενειας΄΄ της ελληνικης ανεργίας.Περα από τις κλασσικες αιτιες της ανεργίας στην Ελλάδα συνεβαλαν καταλυτικα αυτα που επισημαίνει ο αρθρογραφος: η αναξιοκρατία και το πελατειακο συστημα και τα δομικα ελλατωματα του εκπαιδευτικου συστηματος στο βωμο του μπειτε όλοι κουτσοι-στραβοί στα πανεπιστημια για να χαιρονται οι χαζο-χαρουμενοι γονεις-ψηφοφοροι και μετα βλεπουμε......βλεπουμε μετα από 30 χρόνι λοιπόν τι εγινε...όσα για τα σχολια ορισμενων εδω που δεν μπορούν να καταλαβουν τι λεει το αρθρο, τι να πω προφανως ανηκουν στο δημοκρατικο πέντε
    Νικος Τροχανας
    απάντηση61
     
     
     
    Τα θέλει και τα λέει | 03/03/2013 06:19
    Μαλιστα, κατα τον κ πειρουνάκη, για την πείνα στην κατοχή έφταιγαν οι Ελληνες, και η καλυτερη περιοδος ηταν οταν η μιση Ελλαδα ζουσε σε ξερονήσια εξορια. Ολα θα διορθωθουν αν αφήσουμε την ανωτερη και ανωτατη παιδεία να γινει μπάχαλο (οχι οτι δεν χρειάζονται αλλαγες και μεταρρυθμισεις αλλα να αφηνεισ οποιον θελει να ανοιγει και να κλεινει πανεπιστήμια ειναι ο ορισμος της ηλιθιοτητας). ΚΑι φυσικά για ολα φταιει το δημόσιο....Ειμαστε στα χαλια που ειμαστε επειδη οι οικονομολόγοι μας ειναι σαν αυτον τον πειρουνακη.
    Γιώργος Τ.
    απάντηση118
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Η ανεργεία πάντα ήταν στα ίδια νούμερα | 03/03/2013 04:47
    Απλώς οι Δ Υ παρίσταναν ότι δουλεύουν, οι διάφοροι με θαλασσοδάνεια, οι αγρότες με επενδύσεις, οι τράπεζες με ρεμούλες, οι φοροκλέφτες αλά Τόλη, οι κυνερνήσεις αλά Λαλιώτη, Άκη κτλ κτλ κτλ! Ποτέ δε δούλευε κανείς στο Ελλάδιστάν! Απλώς παριστάναμε ότι δουλεύουμε! Είδατε ποτέ εργάτες της ΔΕΗ ΟΤΕ ΚΤΛ., ε τρεις χαζεύουνε κι ένας δουλεύει δήθεν!
    Τώρα μας μάρανε η ανεργία;
    απάντηση60
     
     
    Αμαν πια με τουs δημσιογραφους που γραφουν απροετοιμαστοι | 03/03/2013 03:45
    Δηλάδη απο οτι μας λετε η ανεργια στην ελλαδα οφειλεται στο δημοσιο τομεα για ...μεταφυσικους λογους εφοσον εχουμε περιπου οσο δημοσιο οσο η υπολοιπη ευρωπη . Εαν δεν ξερετε ποιοι ακριβως ειναι αυτοι οι (φανταστικοι παραγοντες) γιατι γραφετε το αρθρο ?? Για να κανετε το εξυπνο? καντε πρωτα ερευνα και μετα προσπαθηστε ξανα. Επισης δεν καταλαβαμε πως η θεσπιση διδακτροων στα δημοσια πανεπιστημια θα αυξησει την ανταγωνιστικοτητα....Και αυτο το μεταφυσικο μου ακουγεται Η ανεργια στην Ελλαδα οφειλεται στην ελλειψη ελκυστικου περιβαλλοντος κρατικων δομων , πολιτικη ασταθεια ( εντος η εκτος ευρω) . Αυτα τα ξερει και η κουτση Μαρια.....
    kreon
    απάντηση110
     
     
    καλό άρθρο αλλά...(2) | 02/03/2013 22:19
    Στην Ελλάδα (της μοντέρνας εποχής) αυτό ξεκίνησε δειλα-δειλά την δεκαετία του 60 με την ανάπτυξη της τουριστικής βιομηχανίας και κορυφώθηκε την δεαετία του 80 (και έπειτα μέχρι πριν το ΔΝΤ) όπως αναφέρει και το άρθρο με την είσοδο και του (πελατειακού) κράτους στο παιχνίδι της απασχόλησης. Βέβαια οι λόγοι για την ανεργία είναι πολλοί αλλά ο κυριότερος, διαχρονικά, από άποψη απώλειας θέσεων εργασίας είναι αυτός. (και φυσικά για την εκτόξευση της ανεργίας από το 10% στο 27 που είναι σήμερα μέσα σε 3 χρόνια δεν ευθύνεται η τεχνολογική ανεργία)
    ΤΖΜ (the zeitgeist movement)
    απάντηση00
     
     
    Καλό άρθρο αλλά... | 02/03/2013 22:07
    το σημαντικότερο πρόβλημα και η πιο σημαντική αιτία(όχι η μόνη) της ύπαρξης της ανεργίας έχει να κάνει με την πρόοδο της τεχνολογίας. Η λεγόμενη και τεχνολογική ανεργία. Η απώλεια θέσεων εργασίας λόγω αντικατάστασης του ανθρώπινου δυναμικού με αυτοματοποιημένες διαδικασίες(π.χ. οι τράπεζες με την εφεύρεση των ΑΤΜ ξεκίνησαν να απασχολούν λιγότερους ταμίες). Βέβαια με αυτό τον τρόπο ανοίγουν και νέες θέσεις εργασίας σε καινούργια πεδία αλλά ο ρυθμός απορρόφησης είναι αρνητικός. Δηλαδή, οι θέσεις που χάνονται είναι περισσότερες από τις καινούργιες θέσεις που δημιουργούνται. Τώρα το ερώτημα είναι που πήγαν όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι; Η απάντηση είναι στον τριτογενή τομέα παραγωγής. Στις υπηρεσείε
    TZM (Συνεχίζω...)
    απάντηση10
     
     
    Η πιό ανόητη ανάλυση ανεργίας που εχω διαβάσει. | 02/03/2013 21:41
    (1). Το "μέγεθος είναι θέμα μετρήσεως" (σοβαρά, δεν είναι θέμα μαντικής;), αλλά η μέτρηση γιά τα άλλα κράτη συμπεριλαμβάνει και τις δικές τους κρατικές ή/και "κρατικοδίαιτες" επιχειρήσεις ή δεν μετράνε αυτές, μετράνε μόνο οι της Ελλάδας; (2). Ποιά ακριβώς είναι αυτή η "κάποια περίοδο μετά τον εμφύλιο", η δικτατορία; Σοβαρά: Οι αναφορές σε Ιαπωνία και Ισπανία υποθέτω είναι το κοσμοπολίτικο γαρνίρισμα.. (3). Αποφασίστε: ή "η" ή "ι" στις καταλήξεις.. (4). Πως χαραμίζεται κάποιος ανίκανος; (5). Εχετε ακουστά εκεί στην ΧΑ κάτι περί "αγοράς" εργασίας, περί "προσφοράς και ζήτησης" και γιά το πως διαμορφώνονται οι τιμές (μισθοί); Nichts, από τέτοια "κομμουνιστικά";
    αντώνης
    απάντηση411
     
     
     
    Something that everybody with 60 IQ should read!! | 02/03/2013 20:43
    What a beautiful and logical explanation, even for people who think that.... "The brain is just a fertilizer for the scalp!!" My warmest congratulation to the Author!
    ilias
    απάντηση42
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Tha sas deiro | 02/03/2013 20:23
    I yperforologisi einai to provlima pou oxi mono den apodidei alla katastrefei kai tin oikonomia sterontas esoda apo to kratos. Ksypniste epi telous ot egine stin estiasi exei simvei pantou me ta gnosta asxima apotelesmata. Den to eikazoume alla epi tis prakseos to vlepoume kathe mera stin pragmatiki oikonomia.An o gaidaros den "travaei" stin anifora ksefortoneis apo to fortio tou den to afineis opos exei giati tha katareysei oute vazeis perisotero varos perimenontas na traviksei. Meioste ta ola (asf eisfores-FPA-kaysima) kata 25%-30% kai malista grigora epitelous. To metra kai metra teleiose xriazete na parei mprosta i oikonomia gia na paragei esoda kai oi foroi den voithane katholou pleon.
    kapios allos (o gaidaros klatarise)
    απάντηση31
     
     
    ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ | 02/03/2013 19:45
    ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ.ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΗΤΑΝ ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΙΚΑ.ΜΕ ΞΕΝΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΜΕ ΑΠΟΔΟΣΗ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΗ 100%. ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΡΙΣΚΑΡΟΥΝ(ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΥΣ ΤΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ)ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΕΚΕΙ ''ΣΚΕΛΕΘΡΟ'',ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΖΟΥΜΙΣΜΑ ΠΟΥ ΥΠΕΣΤΗ,ΜΗ ΤΟΝ ΕΙΔΑΤΕ ΤΟ ΠΑΝΑΗ.
    ΑΜΟΡΓΟΣ
    απάντηση51
     
     
     
    Αφαίμαξη πόρων | 02/03/2013 17:24
    ουσιαστικά το Δημόσιο αφαίμαξε, όχι μόνο κεφάλαια (μέσω φόρων, δανεισμού) από τον ιδιωτικό τομέα, αφαίμαξε και ανθρώπινους πόρους. Αντί να φτιάξει επιχείρηση κάποιος, είχε σκοπό της ζωής του να 'μπει' στο Δημόσιο. σε τελείως αντιπαραγωγκές θέσεις εργασίας, έστω. Αυτά πληρώνουμε τώρα!
    Αγγελική Συρόγιαννη
    απάντηση300
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Πρακτικές συμβουλές | 02/03/2013 16:59
    Στο ανταγωνιστικό περιβάλλον που διέπει σχεδόν όλες τις οικονομικές δραστηριότητες κυρίαρχο και δυστυχώς αρνητικό ρόλο παίζει το μεταφορικό κόστος όλων των προϊόντων. Μιλάμε για την χώρα μας κ τα Ελληνικά προϊόντα. Πρέπει λοιπόν να βρεθεί τρόπος μείωσης του κόστους μεταφοράς. Ας αρχίσουμε από αυτό, όσο απλό και να φαίνεται είναι αξεπέραστο. Όταν ο παραγωγός φέτας, λαδιού, τσίπουρου, ρούχων, μηχανημάτων, ξενοδόχος κλπ, έχουν συμφέρουσα τιμή στο μεταφορικό θα δείτε τι θα συμβεί.
    Katsikis
    απάντηση110
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Ξεμειναμε απο κεφάλαια ... | 02/03/2013 14:50
    Υπάρχει μεγάλη ανεργία και τεράστια υποαπασχοληση. Ο λόγος είναι ότι έχουμε ξεμείνει απο κεφάλαια. Τα δικα μας δραπετεύουν στα Βαλκάνια τα δε ξένα φοβούνται, εκτός απο τα ελάχιστα συγκριτικά πλεονεκτήματα, τον ΠΑΜΕ και τους απανταχου πυρήνες της πυρας. Ο ελλην δεν σηκώνει κεχαγια στον σβέρκο του βλέπετε. Έτσι όλες οι δουλειές κινούνται στα πέριξ του δημοσίου και στα πλαίσια της μικρομεσαίας κουτοπονηριας. Το δημοσιο σε ένα πράγμα διακρίθηκε απο την μεταπολεμική περίοδο και δώθε: στον ημετερισμο και στην απαξίωση κάθε αξιοκρατίας. Η μικρομεσαία λαίλαψ αντίθετα ζημιώνει την Ελλάδα δημοσιονομικά, αναπτυξιακά, περιβαλλοντολογικα και αισθητικά επι τουλάχιστον 4 δεκαετίες ...
    Χαραλαμπος
    απάντηση271
     
     
    Και τούτο | 02/03/2013 13:22
    Πολύ καλό άρθρο. Και τούτο πρός αυτό. Είναι πολύ μεγαλύτερη η δημιουργική ενέργεια που αναπτύσεται όταν π.χ. πολλά εκατομμύρια πολιτών σπάζουν το κεφάλι τους πως θα καλυτερεύσουν τη ζωή του, απ΄ ότι όταν μερικοί κυβερνητικοί προσπαθούν να βρούν τρόπους πως θα κρατήσουν την πελατεία τους, ή οποία έχει λύσει μια για πάντα το βιοποριστικό της πρόβλημα με την μονιμότητα.
    2λάμδα
    απάντηση290
     
     
    Ου παντός πλειν ες Κόρινθον | 02/03/2013 09:34
    καταπληκτικό το άρθρο σας με συγκλονιστικά στοιχεία αλλά και συγκινητικά : αυτό με το "δημοκρατικό 5" που το θυμηθήκατε ? Έχει εξαφανισθεί εδώ και πάρα πάρα πολλά χρόνια ωσάν τον φάκελο της Κύπρου. Αν σε αυτό το "ΝεοΠλατωνικό" δημοκρατικό 5 προσθέσουμε το επίδομα FAX των πτυχιούχων του Δημοσίου και τον τραγικότατο θάνατο για λόγους οικονομίας θέρμανσης των δύο φοιτητών έχουμε μια ικανή συνθήκη για να φτύνουμε να φτύνουμε να φτύνουμε και να ξαναματαφτύνουμε τη χώρα που τη λέμε και πατρίδα και ταπεινά γονυπετής να ζητούμε συγνώμη από τους Ευρωπαίους για το πόσο ξεφτυλλισμένη ράτσα είμαστε. Θεέ μου συγχώρα με.
    Είμαστε ο βόθρος της Ευρώπης.
    απάντηση422
     
     
     
    Ου παντός πλειν ες Κόρινθον ! | 02/03/2013 09:13
    μαντέψτε κύριε καθηγητά ποιοι κάνουν προβλέψεις για μετά 30 χρόνια και "αποφασίζουν και τοποθετούνται τώρα" ... Θα σας δώσω ένα στοιχείο για να σας βοηθήσω. Πριν τους κινητήρες εσωτερικής καύσης, πριν το Internet κλπ σύγχρονα τηλεπικοινωνιακά θαύματα εν έτη 1880 ήταν δημοσιευμένες στον Αθηναικό τύπο αγγελίες μεγάλες με έντονα γράμματα που αφορούσαν πωλήσεις μεγάλων τσιφλικιών στον πλούσιο Θεσσαλικό κάμπο (η Ελλάς έφτανε μέχρι την Αλαμάνα τότε) ο οποίος "χάθηκε" από τα χέρια των "πωλητών' στο γιούρια του 1912. Tο λοιπόν 32 ολόκληρα χρόνια πριν, το Τουρκικό κεφάλαιο σε "πρωτόγονες" εποχές αφουγράστηκε τις Ευρωπαικές αυλές, τα μάζεψε κι έφυγε. Σήμερα ? Στο πιτς φυτίλι το κεφάλαιο στην Ασία.
    "Run Europe run !" run Forest run ...
    απάντηση181
    Απαντήσεις  2 | Εμφάνιση όλων