από metereologos.gr
Πέμπτη 24 Μαΐου 2018
 
 
Πειρουνάκης Νικόλαος Γ.Οικονομολόγος 

Για την επίθεση στις Σκουριές

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 


Είναι πολλά τα ζητήματα, που θέτει (ξανά!) η επίθεση στις Σκουριές και γενικώτερα αι αντιδράσεις κατοίκων & περιοίκων (και μη) σε επενδύσεις ή έργα (π.χ., Κερατέα).  Κατ’ αρχήν δεν θα υπεισέλθω στο αν πρέπει ή όχι να γίνει η επένδυση στις Σκουριές – δεν γνωρίζω το θέμα σε βάθος, δεν έχω υπ’ όψιν μου κάποια ανάλυσι κόστους-οφέλους ή την συγκεκριμένη συμφωνία, δικαστικές αποφάσεις και τα (σοβαρά, υποτίθεται) επιχειρήματα των πολεμίων. Ισως οι τελευταίοι να έχουν δίκαιο επί της ουσίας, ίσως όχι, ίσως μάλιστα να κρύβωνται υστεροβουλίες όπισθεν των αντιδράσεων. Θέλω όμως να σχολιάσω την διαδικασία αξιολογήσεως της επενδύσεως, όπως και το θεμιτόν ή μη της συγκεκριμένης αντιδράσεως.

Για μια τέτοια επένδυσι, που κατ’ αρχήν θ’ αλλάξει το φυσικό περιβάλλον του χώρου και πιθανότατα θα το επιβαρύνει, θα έπρεπε κατ’ αρχήν να γίνει δημοσία διαβούλευση, που θα περιλαμβάνει τόσο τις απόψεις μη ειδικών (δηλ. των κατοίκων) όσο ειδικών: από την εταιρεία, από φορείς (π.χ., πανεπιστήμια) επιλεγμένους απ’ τους πολεμίους, από φορείς επιλεγμένους απ’ το κράτος ώστε και το ίδιο να ενημερωθεί με μία αντικειμενικότητα (και όχι για να «τεκμηριώσει» προειλημμένες αποφάσεις).  Εγινε κάτι τέτοιο; Τα πορίσματα ετέθησαν στους κατοίκους; Αξιολογήθηκε η πιθανόν υπερτοπική σημασία του έργου; Αν ναι και ευρέθη μεγάλη, ετέθη σοβαρά  το ζήτημα αποζημιώσεως των πιθανώς θιγομένων κατοίκων & περιοίκων; Συνοψίσθησαν αι απόψεις και μελέτες σε μία μεγάλη μελέτη κόστους – οφέλους (π.χ., περιβάλλον απ’ την μια, απασχόληση απ’ την άλλη – και σε ποιόν χρονικό ορίζοντα και με ποιές επιπτώσεις  χαρακτηρισμένες ως μη αναστρέψιμες) ; Αξιολογήθηκαν διάφορες ασφαλιστικές δικλείδες προστασίας του περιβάλλοντος; Επεβλήθησαν στον επενδυτή αξιόπιστες ρήτρες περιορισμού της ζημίας και αποκαταστάσεως αυτής; Εγινε αξιολόγηση εναλλακτικών τρόπων εξορύξεως; Τέλος και βάσει όλων αυτών, καθώς και των ιδίων των επενδυτικών προοπτικών, αξιολογήθηκε το τίμημα, που θα ελάμβανε το κράτος απ’ την εταιρεία, τόσο το άμεσο όσο το έμμεσο (δηλ. οι μελλοντικοί φόροι και εισφορές) – αν δηλ. ανταποκρινόταν τόσο στις προοπτικές (σε σύγκρισι, πάντα, με την ύπαρξι ή ανυπαρξία εναλλακτικών λύσεων) όσο στην ανάγκη καλύψεως του περιβαλλοντικού και άλλου κόστους;

Σε όλ’ αυτά η όποια κοινοβουλευτική αντιπολίτευση θα ΄μπορούσε να είχε χρήσιμο ρόλο – αλλ’ αυτό απαιτεί στάσι & τεκμηρίωσι, που υπερβαίνει τις φωνασκίες και την «επιστημονική» τεκμηρίωσι  τύπου «είδα ένα φοβερό video στο Ιντερνέτ για τις εξορύξεις χρυσού». Θα ΄μπορούσε, λ.χ., με την διαδικασία κοινοβουλευτικού ελέγχου να «ξετινάξει» την όποια κυβέρνησι για το ύψος του τιμήματος, αν αυτό, βάσει στοιχείων και προβολών, απεδεικνύετο χαμηλό και πιθανόν ασύμφορο.

Αντ’ αυτών, εφθάσαμε στο σημείο ανταρτικής επιθέσεως στις Σκουριές. Το ερώτημα, τότε, γίνεται: αν δεν έχουν τηρηθή αι ανωτέρω ενδεικτικές διαδικασίες, αν, συνεπεία τούτου, κυριαρχεί ο φόβος και η άποψη μεταξύ κατοίκων & περιοίκων ότι το περιβάλλον θα καταστραφεί ανεπανόρθωτα χωρίς μάλιστα οι ίδιοι ν’ αποζημιωθούν επαρκώς, αν δηλ. κάτοικοι & περίοικοι αντιμετωπίζουν, ως οι ίδιοι, ελλείψει τεκμηριώσεως & διαλόγου, φρονούν, μία επίθεσι στον χώρο των, αν ακόμη και η δικαστική λειτουργία θεωρείται έωλη (λόγω αποφάσεων, που έχουν κυρίως βασισθή σε τυπικές διατάξεις και όχι σε πραγματικά περιστατικά και αξιολόγηση πραγματικών κινδύνων & πιθανών επιπτώσεων), έχουν τότε δικαίωμα να υπερασπισθούν τον τόπο των παντί τρόπω;

Απαντήσεις: (α) Ναι, αλλά χωρίς βία – όχι όμως τόσο χάριν μιάς νομιμότητος, που ήδη αμφισβητείται και ενδέχεται να είναι ακόμη και προκάλυμμα εξυπηρετήσεως υπόπτων συμφερόντων, όσο διότι  η βία ακυρώνει την ιδία την δημοκρατική διαδικασία, που υποτίθεται ότι θεμελιώνει το όποιο αίτημα κατοίκων & περιοίκων. Δηλ. παρακάμπτει το γεγονός ότι άλλοι μεν απ’ τους κατοίκους & περιοίκους (ενδέχεται να) θέλουν την επένδυσι, άλλοι δε (που δεν ξέρουμε καν αν είναι κάτοικοι & περίοικοι αφού κρύβονται) δεν την θέλουν.

 (β) Ναι, ακόμη και με βία, όταν η αυθαιρεσία γίνεται ή εμφανίζεται να γίνεται ακραία, αι δε ασφαλιστικές δικλείδες και η καταφυγή στην όποια νομιμότητα θεωρείται, από «ικανό» αριθμό ενδιαφερομένων (δηλ. πόσους; Πώς καταδεικνύεται αυτό;), ότι γίνεται με σημαδεμένη τράπουλα.

Συνδυάζοντας τις δύο απαντήσεις, ΄μπορούμε να είπωμεν ότι αν (!) η γνώμη της πλειοψηφίας των ενδιαφερομένων (κατοίκων & περιοίκων) έχει, κατά κάποιον τρόπο, δημοκρατική τεκμηρίωσι, ενώ παράλληλα η αυθαιρεσία είναι εξόφθαλμη και ακραία, το αποτέλεσμα είναι μία βία, που ενδέχεται να είναι ακόμη και δικαιολογήσιμη.

Και πάλι όμως, επειδή υπάρχουν τόσα «αν» και προϋποθέσεις σε αυτήν την ανάλυσι, καλό είναι ν’ αποφεύγεται η βία διότι δεν ξέρει κανείς πού θα οδηγήσει. Π.χ., αν είχε σκοτωθή κάποιος απ’ τους φύλακες (μη αναστρέψιμο γεγονός, μια που οι οικολόγοι συχνά αναμασούν αυτό το επιχείρημα προκειμένου για επιπτώσεις στο περιβάλλον), αυτή η ανάλυση θα ήταν για τα σκουπίδια, οι δε συγγενείς του θα είχαν ίσως δικαίωμα (πάντως μεγαλύτερο απ’ το «δικαίωμα» των ανταρτών να κάψουν και καταστρέψουν) να πληρώσουν τους δολοφόνους με το ίδιο νόμισμα.

Αρα το κλειδί για να μην οδηγούνται τα πράγματα σε τέτοιες ατραπούς είναι ο τεκμηριωμένος και εμπεριστατωμένος διάλογος τόσο από την όποια κυβέρνησι όσο απ’ την όποια αντιπολίτευσι. Αυτό είναι που προσφέρει η δημοκρατία και αυτό, δυστυχώς, είναι το ζητούμενο μες στην, κατά τα άλλα «δημοκρατική», ελληνική πραγματικότητα. Μετά βεβαίως την ολοκλήρωσι τέτοιου διαλόγου, οφείλει το κράτος ν’ ασκήσει βία, αν χρειάζεται, για την επιβολή των συμπερασμάτων (εννοείται με σεβασμό των επιμέρους συμφερόντων, με ασφαλιστικές δικλείδες κ.α.) – αλλιώς το ίδιο το κράτος δεν θα σέβεται την δημοκρατική διαδικασία. Δυστυχώς στην σημερινή Ελλάδα αι καταστάσεις οδηγούνται στα άκρα διότι κυβερνήσεις & αντιπολιτεύσεις δεν θέλουν να διαμορφώνουν πλαίσιο ουσιαστικού διαλόγου, το αρνούνται, προτιμούν δε τις φωνές, την συσκότισι, το παρασκήνιο και την σύγκρουσι χάριν της πολιτικής εξουσίας. Οι αντάρτες των Σκουριών λοιπόν δεν είναι τόσο έκφραση του όποιου πραγματικού τοπικού προβλήματος (διότι αυτό σε μία αληθή δημοκρατία θα είχε διευθετηθή), όσο του τρόπου με τον οποίο τα πλέον ανεύθυνα απ’ τα πολιτικά κόμματα (άρα κατ’ αρχήν τα αντιπολιτευόμενα) υποδαυλίζουν συγκρουσιακές καταστάσεις χάριν κακώς εννοουμένου πολιτικού οφέλους. Ο νοών νοείτω.

 



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Επεισόδια στην περιοχή των Σκουριών Χαλκιδικής - Τέσσερις συλλήψεις για την εμπρηστική επίθεση στο εργοτάξιο χρυσού 
Χαλκιδική: Διώξεις σε 20 κατοίκους για την επίθεση στις Σκουριές  
Συνεχίζεται τη Δευτέρα η δίκη των τριών διαδηλωτριών στις Σκουριές 
 
 
σχόλια (6)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    δεύτερη λογοκρισία!!!! | 23/02/2013 17:37
    Δεν δημοσιεύσατε το σχόλιό μου για τα άγρια γεγονότα στις Σκουριές. Γιατί;;; Επειδή παρέθεσα την απιστευτη διάταξη του Νόμου παραχώρησης στην Ελληνικός Χρυσός ( Ν.3220/2004), όπου αναγράφεται ότι "«η αγοράστρια δεν έχει υποχρέωση και ευθύνη για την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος" , πράγμα που αντιβαίνει στο άρθρο 24 του Συντάγματος (σύμφωνα με το οποίο " η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος είναι υποχρέωση του κράτους και ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ);; Η γιατί είπα ότι και στην περίπτωση της Κερατέας η παραχώρηση του χώρου έγινε κατά παράβαση του αρχαιολογικού Νόμου 2038/2002, χωρίς γνώμη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλιου, ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑ!!!!
    ALEXIS AIGAIOU
    απάντηση40
     
     
    Χαριστικές κρατικές παρανομίες | 23/02/2013 04:21
    Αυτές οδηγούν τους πολίτες στην απόγνωση και στην βία. Στον Ν. 3220 / 2004 ( βλ. Πάχτας), στο ΦΕΚ15/τ.Α/ 28-1-2004, σελ. 349 ορίζεται ότι "η αγοράστρια (εταιρεία) δεν έχει υποχρέωση και ευθύνη για την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος......." Και το άρθρο 24 του Συντάγματος της Ελλάδας που (ορθά) ορίζει ότι η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος είναι υποχρέωση του κράτους και ΔΙΚΑΙΩΜΑ του ΚΑΘΕΝΟΣ;;;; και η ζωή των κατοίκων;;; Οσο για την Κερατέα, τα ίδια συνέβησαν : Η χωροθέτηση έγινε κατά παράβαση του Αρχαιολογικού Νόμου 2038/2002π ου ρητά ορίζει ότι πρέπει πρώτα να γνωμοδοτήσει το Κεντρικο Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Τυχαίο, ότι ο εργολήπτης είναι ο ίδιος;;;
    ALEXIS AIGAIOU
    απάντηση30
     
     
    ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ | 21/02/2013 12:31
    ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΚΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΤΟΣΟ ΣΟΒΑΡΟ ΘΕΜΑ. ΚΑΤΟΙΚΟΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ.
    ΟΧΙ ΣΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
    απάντηση108
     
     
    απο το 1988 γινεται διαβουλευση | 21/02/2013 11:55
    αλλα οι διαφοροι οψιμοι οικολογοι λειτουργουσαν και λειτουργουν με μια αλλη λογικη. ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΕΠΕΝΔΥΣΗ, γιατι ενας χορτασμενος δεν γινεται τραμπουκος, ουτε και ψηφοφορος της αριστερας. Αυτοι οι ιδιοι που σημερα αντιδρουν για την επενδυση εχουν καταστρεψει την Χαλκιδικη, ειδικα μετα το 1978, με παρανομες κατατμησεις αγροτεμαχιων, αυθαιρετη δομηση, παρανομη υλοτομιση, καταπατησεις δημοσιων εκτασεων, θολες συμφωνιες με τα μοναστηρια του Ορους κλπ. Αρα η υποκρισια βασιλευει..
    kostis
    απάντηση175
     
     
    Χαρτογιακάς δημοσιουπαλληλικής νοοτροπίας, και σκεπτικά δεκαετίας '80... | 21/02/2013 11:22
    Δεν θα πώ οτι ο αρθρογράφος μπουρδολογεί, αναμασώντας political correctness τύπου "και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ", θα πώ όμως οτι το κείμενό του βρίθει ανακριβιών, και τελικά προάγει (και αναπολεί ταυτόχρονα) μια παλαιοκομματική γραφειοκρατία, η οποία έμαθε την Ελληνική κοινωνία να θεωρεί ύβρεις τις λέξεις "επένδυση" και "επιχειρηματίας", λές και θέσεις εργασίας βρίσκουμε στα απορρυπαντικά ή τις φέρνουν οι εργατικές κολεκτίβες, και όχι το επιχειρηματικό ΚΕΡΔΟΣ. Όσο για τα περί δημοσίας διαβούλευσης και αποδοχής των....κατοίκων (λές και η συμφωνία για την επένδυση έγινε μεταξύ ληστών, και όχι απο συντεταγμένο κράτος) είναι σαν την καθαρεύουσα του αρθρογράφου..απλώς για γέλια.
    L. M
    απάντηση1318
     
     
    Ενημέρωση | 21/02/2013 11:14
    οσο ξέρω υπάρχει διαβούλευση και επιστημονική ανάλυση. Εκείνο που δεν ξέρουμε ποια είναι η σύμβαση με την εταιρία και αν διασφαλίζει τους κατοίκους της περιοχής από ανεπανόρθωτα πειβαντολογικά ατοπήματα. Ποιος μπορεί να πληροφορήσει το κοινά για όλα αυτά σε μια εκπομπή, ασ είναι και μεταμεσονύκτια.
    Αρίστος
    απάντηση171