από metereologos.gr
Τρίτη 17 Ιουλίου 2018
 
 

Ιταλοί, Ισπανοί, Ελληνες και Πορτογάλοι ας σωθούν μόνοι τους!

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

ΤΟ ΒΗΜΑ - PROJECT SYNDICATE

Ενας παράγοντας που δεν έχει ακουστεί πολύ αλλά είναι σημαντικός στη συζήτηση για την μεταβίβαση πλούτου από τον οικονομικά ανθηρό ευρωπαϊκό βορρά προς τον προβληματικό νότο είναι η σχέση μεταξύ δημόσιου χρέους/ΑΕΠ και ιδιωτικού πλούτου (τα περιουσιακά στοιχεία των νοικοκυριών μείον τις οικονομικές τους υποχρεώσεις). Ιδίως μάλιστα η αναλογία του ιδιωτικού πλούτου επί του ΑΕΠ στις χώρες της ευρωζώνης.

Μερικές ευρωπαϊκές οικονομίες -όπως η ιταλική, η ισπανική, η ελληνική και η πορτογαλική- κινδυνεύουν γιατί δεν αναπτύσσονται αρκετά γρήγορα ώστε να μειώσουν τα ελλείμματα και να περιορίσουν την αύξηση του χρέους. Η ειρωνεία είναι ότι η αναλογία ιδιωτικού πλούτου προς ΑΕΠ σε μερικές από τις χώρες που χρειάζονται υποστήριξη από την ΕΚΤ και τα βόρεια μέλη της ευρωζώνης είναι ίση ή και υψηλότερη από εκείνη σε μερικές πιο φερέγγυες χώρες.

Η απόκλιση αυτή βρίσκεται στην καρδιά του ερωτήματος που απασχολεί σήμερα τους ευρωπαίους πολιτικούς: πρέπει οι φορολογούμενοι στις χρεωμένες χώρες να αναμένουν «αλληλεγγύη» -ή, πιο ωμά, χρήματα- από τους φορολογούμενους των πιστωτριών χωρών; Γιατί είναι υποχρεωμένοι οι φορολογούμενοι στις πιστώτριες χώρες να αναλάβουν την ευθύνη για την χρηματοδότηση της κρίσης, ιδίως δεδομένου ότι οι υψηλές αναλογίες ιδιωτικού πλούτου/ΑΕΠ μπορεί να οφείλονται στα χαμηλά φορολογικά έσοδα σε μακροχρόνιο επίπεδο ενώ οι χαμηλότερες αναλογίες μπορεί να αντικατοπτρίζουν υψηλότερα φορολογικά έσοδα;

Πριν αναζητήσουν ή δεχθούν βοήθεια από την υπόλοιπη Ευρώπη, οι χρεωμένες κυβερνήσεις πρέπει να ζητήσουν από τους δικούς τους φορολογούμενους να χρηματοδοτήσουν μέρος του εθνικού χρέους ώστε να αποφύγουν τα επιτόκια των χρηματοπιστωτικών αγορών. Θα μπορούσαν λ.χ. να προσφέρουν ένα κίνητρο με την μορφή επιτοκίων 3-4% στα ομόλογα, ακόμη και να τα κάνουν αφορολόγητα. Αυτό θα επέτρεπε στην Ιταλία, την Ισπανία, ακόμη και την Ελλάδα να χρηματοδοτήσουν το εθνικό τους χρέος με πιο λογικό, βιώσιμο κόστος.

Το να μετατρέψουμε τους φόρους που πληρώνουν οι πολίτες των πιστωτριών χωρών σε αναγκαστικές επιδοτήσεις του χρέους των άλλων χωρών θα υπονομεύσει την ευρωπαϊκή συνοχή.

Την ώρα που οι ανησυχίες για την επιβίωση της ευρωζώνης επικεντρώνονται στα πιο χρεωμένα μέλη, η νομισματική ένωση της Ευρώπης κινδυνεύει να χάσει ένα από τα λίγα μέλη που συνεχίζουν να έχουν πιστοληπτική ικανότητα ΑΑΑ: τη Φινλανδία. Λόγω της δύσκολης εσωτερικής κατάστασης στη Φινλανδία, οι πολίτες της μπορεί να κοιτάξουν τη Δανία και τη Σουηδία -που εμφανίζουν ανάπτυξη και χαμηλό χρέος ενώ δεν πληρώνουν για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) ούτε τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM)- και να αποφασίσουν ότι η συμμετοχή στην ευρωζώνη κοστίζει υπερβολικά πολύ και δεν αξίζει πια τον κόπο.

Η Ιταλία και η Ισπανία έχουν αρκετούς πόρους για να σωθούν μόνες τους. Αλλωστε ακόμη και αν αναλάβουν ολόκληρο το εθνικό χρέος τους, η αναλογία ιδιωτικού πλούτου/ΑΕΠ θα παραμείνει υψηλότερη απ' όσο σε μερικές βορειοευρωπαϊκές χώρες.

Η αντιμετώπιση της κρίσης είναι μάλλον θέμα πολιτικής βούλησης παρά οικονομίας. Καλώντας τους ίδιους τους πολίτες τους να χρηματοδοτήσουν το εθνικό χρέος της χώρας τους, οι ηγέτες της νότιας Ευρώπης μπορούν να λύσουν τα προβλήματα της οικονομίας τους και να ενισχύσουν παράλληλα την ευρωπαϊκή αρχή της αλληλεγγύης.

*Ο Peter Jungen είναι επενδυτής και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του νεοφιλελεύθερου «Ινστιτούτου Νέας Οικονομικής Σκέψης»


Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (4)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Iparchi diafora metaxi plutu ke plutu | 02/12/2012 11:13
    To gnorizi o kyrios avtos? Protu bi i Elada sti zoni tu €, ipirche pragmatiko plutos stin chora: oti iche o kathe enas, ite idiotis ite epagelmatias, itane diko tu, ta dania itane poly akriva ke liga, to synalagma polytimo. Otan archisan i trapezes meta tin isodo mas sto € na ranun tus polites me "ftina" chrimata ke charizane tis kartes- pu simera o kathe Ellinas echi merikes apo avtes-vevea anexoflites, apoktisane i Ellines polites pluto ikoniko. Ola ine me danika ke o kosmos chrostai gia avton ton pluto, to idio ke to kratos. Apo avta ta chrei logo alilengiis kalite tus Ellines polites na dosun piso? Ma avta kanun. Giati tote diamartirunte i Finlandi?
    bludicka
    απάντηση02
     
     
    Μήπως κρύβει κανείς κανένα σώβρακο? | 01/12/2012 06:35
    Τι ηλιθιότητα λέει ο τύπος. Δεν έχει ακούσει τι γίνεται εδω με τις επιχειρήσεις που κλείνουν σωρηδόν, τους ανέργους που πολλαπλασιάζονται καθημερινά, τα δάνεια που μπαίνουν στο κόκκινο, την υπερφορολόγηση και τα χαράτσια. Τι άλλο να δώσουμε? Τα σώβρακα μας? Αν είναι για τα σώβρακα μας, ευχαρίστως. Έχω ένα μακρύ μάλλινο, να το δώσω για να μην τσατιστούν οι πλούσιοι Φινλανδοί.
    Relax
    απάντηση42
     
     
    Το σύνολο του χρέους (ιδιωτικό σύν δημόσιο) ισούται με το συνολο του πλούτου (ιδιωτικός συν δημόσιος). | 29/11/2012 13:01
    Το Project Syndicate χρηματοδοτείται από τo Open Society Institute του κ. Σόρος καί θα πρέπει να προσέχουμε τι δημοσιεύει. Εδώ ο κ. Peter Jungen ανακατεύει οικονομικά μεγέθη καί τα κάνει οικονομική σαλάτα. Τόσο το ΑΕΠ π.χ. όσο καί ο ιδιωτικός πλούτος προέρχονται από χρέος (ιδιωτικό καί δημόσιο) άρα ο λόγος του ενός χρέους προς το άλλο είναι αστείος, ένα από τα τρυκ γιά να μην βλέπουμε πως μας ληστεύουν. Το ωραίο όμως είναι ό,τι από τις θέσεις του βγαίνουν καί διαφορετικά συμπεράσματα από αυτά πού στηρίζει ο νεοφιλελεύθερος. Π.χ. γιατί η ελληνική κυβέρνηση να δανειστεί από τον πλούτο αφήνοντάς τον ανέγγιχτο καί να μην τον φορολογήσει, όπως έκανε π.χ. ο Ρούσβελτ;
    αντώνης
    απάντηση94
     
     
    TI ENOEI? | 29/11/2012 11:11
    "Η αντιμετώπιση της κρίσης είναι μάλλον θέμα πολιτικής βούλησης παρά οικονομίας. Καλώντας τους ίδιους τους πολίτες τους να χρηματοδοτήσουν το εθνικό χρέος της χώρας τους, οι ηγέτες της νότιας Ευρώπης μπορούν να λύσουν τα προβλήματα της οικονομίας τους και να ενισχύσουν παράλληλα την ευρωπαϊκή αρχή της αλληλεγγύης." KATALABENEI AYTOS O BLAKAS TI EINAI "αρχή της αλληλεγγύης"? H GIA AYTON ALLILEGUH SHMENEI "KOPSE TON SVERKO SOU, EINAI DIKO SOU PROBLHMA"
    Chris
    απάντηση127