Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2014
 
 

Αδιάβαστα

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Μεγάλο μέρος των κειμένων που παράγονται εντός των πανεπιστημίων - διεθνώς - δημοσιεύονται για να μη διαβαστούν ποτέ. Ο γερμανός φιλόσοφος και πρύτανης του πανεπιστημίου της Καρλσρούης Πέτερ Σλότερντικ, μιλώντας σε συνέδριο για την επιστημονική δεοντολογία και την πνευματική ιδιοκτησία, υπολόγισε το ποσοστό των κειμένων που γράφονται από τα μέλη της διεθνούς πανεπιστημιακής κοινότητας για να μη διαβαστούν σε 98%-99%. Εκανε μάλιστα μια ωραία παρομοίωση. Μίλησε για κειμενική χλωρίδα που αναπτύσσεται αποκλειστικά στο μικροκλίμα της Academia, δηλαδή της πανεπιστημιακής κοινότητας, συγκρίσιμη με τα ποώδη φυτά των Ανω Αλπεων που επιβιώνουν εκεί όπου κανένα δένδρο δεν αντέχει. Οταν αυτά τα κείμενα, είπε ο Σλότερντικ, μεταφυτευτούν στις πλατιές πεδιάδες της εκδοτικής ζωής, εκεί όπου κυκλοφορούν συγγραφείς και αναγνώστες, ξεραίνονται.
Είναι κοινό μυστικό ότι τα περισσότερα κείμενα παράγονται για να διαβαστούν και να κριθούν από peers, δηλαδή από ομολόγους, και να δημοσιευθούν στα ειδικά περιοδικά που κυκλοφορούν σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή εντός της πανεπιστημιακής κοινότητας. Οσο περισσότερες ετεροαναφορές έχουν τα κείμενα αυτά, δηλαδή όσο περισσότερες παραπομπές γίνονται σ' αυτά, τόσο κερδίζουν πόντους στους δείκτες της αξιολόγησης. Τα κείμενα αυτά μένουν συνήθως εντός των τειχών. Μοιάζουν με κρυπτογραφημένα, που απευθύνονται σε όσους κατέχουν τους κώδικες αποκρυπτογράφησης. Το παράδοξο είναι ότι τα διεθνή συστήματα αξιολόγησης, κυρίως αγγλοσαξονικά, αποκλείουν τις μονογραφίες, δηλαδή τα συνθετικά έργα που τουλάχιστον στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες κάνουν τη διαφορά και προάγουν τη γνώση. Το κλασικό έργο του Σλότερντικ «Κριτική του κυνικού λόγου», για να μείνουμε στον γερμανό φιλόσοφο, που έχει γονιμοποιήσει πολλές συζητήσεις στον χώρο της πολιτικής φιλοσοφίας κι έχει αντέξει στις πλατιές πεδιάδες της εκδοτικής ζωής, θα είχε μηδέν (0) πόντους στην κλίμακα αξιολόγησης του Publish or Perish. Η παγίωση της πρακτικής για παραγωγή κειμένων που θα απευθύνονται στους ομόλογους, θα κρίνονται απ' αυτούς και θα έχουν στόχο όχι τόσο τη διάδοση της γνώσης αλλά την προαγωγή και την εξέλιξη του μέλους της ακαδημαϊκής κοινότητας είναι σίγουρο ότι αποξενώνει το πανεπιστήμιο από την κοινωνία και στερεί τον αναγνώστη από τα μεγάλα συνθετικά έργα και τις μεγάλες αφηγήσεις.



ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (5)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    κρίνονται, άρα; | 01/10/2012 10:49
    Κρίνονται, άρα διαβάζονται
    Σπύρος Μ
    απάντηση20
     
     
    επιστημονικές δημοσιεύσεις | 24/09/2012 04:03
    Αμιγώς επιστημονικές δημοσιεύσεις είναι φυσικό να μένουν στον κύκλο των ειδικών. πχ ποιός ενδιαφέρεται να διαβάσει ένα ιατρικό ερευνητικό άρθρο, εκτός από το στενό κύκλο των ειδικών. Οι πανεπιστημιακοί έχουν την τάση να γράφουν πολλά και συχνά ανούσια. Αλλά μην ανησυχείτε, τίποτα το σημαντικό δε περνά απαρατήρητο, σε καμμία επιστήμη. Κατά τον ίδιο τρόπο απορρίπτονται οι βλακείες, οι κοινοτυπίες, και οι επαναλήψεις.
    Βασίλης
    απάντηση112
     
     
    Τι κάνουμε λοιπόν; | 23/09/2012 22:58
    Εύστοχες οι επισημάνσεις σας, μου διαφεύγει όμως το "δια ταύτα" - αρχής γενομένης απ' το κείμενό σας. Μ' άλλα λόγια, εσείς, σε ποιόν αρμόδιο απευθύνεστε; Στο περίπου, έστω...
    Απόστρατος
    απάντηση100
     
     
    So...what's your point?? | 23/09/2012 22:04
    So...what's your point??
    GeorgeB
    απάντηση62
     
     
    Η χλωρίδα είναι απαραίτητη για την επιβίωση | 23/09/2012 22:03
    Η "κειμενική" αυτή χλωρίδα ποτέ δεν στόχευσε στην επιβίωσή της έξω από το Πανεπιστήμιο. Η διαδικασία αυτή είναι η απαραίτητη εξάσκηση και εκπαίδευση ώστε να μπορέσει να αναδειχθεί το 1% - 2% των ερευνητών - συγγραφέων που θα συγγράψει τις μελέτες που θα προάγουν τελικά την επιστήμη. Για να πάρεις το βραβείο νόμπελ πρέπει πρώτα να μάθεις την ακαδημαϊκή αλφάβητο. Εάν καταργήσουμε την χλωρίδα θα σκοτώσουμε την επιστήμη. Κατά τα άλλα, η μονογραφία δεν εξαιρείται (όπως π.χ, λέτε σωστά για τις ανθρωπιστικές επιστήμες). Είναι στους θετικούς και βιολογικούς κλάδους που δεν ευνοείται, καθώς εκεί είναι δύσκολο να προαχθεί η επιστήμη χωρίς ερευνητική ομάδα (δεν μπορείς να παίξεις ποδόσφαιρο μόνος σου).
    Πέτρος Σκαπινάκης
    απάντηση82