από metereologos.gr
Πέμπτη 19 Ιουλίου 2018
 
 
Μασσαλάς Χρήστος Β. Καθηγητής, π. Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων 

Να σεβαστούμε τον τόπο μας…

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Τα παγκάκια και τα καφενεία γεμίζουν από θλιμμένους ανθρώπους κάποιας ηλικίας που συζητούν, που θυμούνται, που θυμώνουν… Τα πρόσωπά τους κουρασμένα, το χαμόγελό τους χαμένο και οι κινήσεις τους προσεκτικές για να μην ενεργοποιήσουν πόνους… Μια εικόνα που σηματοδοτεί τον πολιτισμό μας και τη χαμένη του ανθρωπιά...

Ό, τι τους περιβάλλει είναι ξένο, απρόσωπο, μειωμένης αισθητικής, με κυρίαρχα στοιχεία το χρώμα, τον ήχο, την ταχύτητα, κυρίως την ταχύτητα που τους τονίζει ότι όλα έχουν αλλάξει, ότι όλα αλλάζουν… Οι πιο πολλοί έζησαν τον εργασιακό τους χρόνο σε κάποιο γραφείο ή εργοτάξιο ή σ’ ένα περιορισμένο χώρο, χώροι που νεκρώνουν το παρελθόν και δεν αναπαράγουν ζωή. Η ζωή τους έχει τώρα ταυτιστεί με τις ειδήσεις, τις πολιτικές αναλύσεις, τις προγνώσεις καιρού, τις διαφημίσεις…

Κάποτε όλα στις πόλεις είχαν ανθρώπινη κλίμακα και παρά τις ελλείψεις τη ζωή των ανθρώπων τη χαρακτήριζαν: η αλληλεγγύη, η ηρεμία, η επικοινωνία, οι ανθρώπινοι δεσμοί, η αγάπη στον τόπο τους.

Το βλέμμα του ηλικιωμένου της ερημωμένης πια υπαίθρου έβλεπε την αρμονία να τον περιβάλει, αμπέλια, χωράφια πράσινα και χρυσαφή, και στα χαμηλά υψόμετρα λεμονιές, πορτοκαλιές, ελαιόδεντρα, κυρίως ελαιόδεντρα. Στις πιο πολλές περιοχές της πατρίδας μας τα ελαιόδεντρα, κάποιας ηλικίας, θυμίζουν ομάδα σεβάσμιων σοφών γερόντων. Τα σημάδια του χρόνου τόσο στους δουλεμένους αγρότες, όσο και στα ελαιόδεντρα έχουν ομοιότητες: τα γυρτά σώματα, οι ροζιασμένες κλειδώσεις, οι ρυτίδες του προσώπου τους βρίσκουν αναλογίες στο  ασύμμετρο αλλά αισθητικά τέλειο σχήμα του όμορφου και πολύτιμου αυτού δέντρου.

Η αναφορά στα ελαιόδεντρα και τη σημερινή μοναξιά θέλει να τονίσει τη χαμένη ανθρώπινη διάσταση που ξεχάστηκε στο κυνήγι της κατανάλωσης και της σπατάλης. Το ευλογημένο δέντρο έχει αφεθεί στην εγκατάλειψη, αν και είναι το δώρο των θεών για την επιβίωση του λαού μας. Η τραγικότητα της εικόνας των ελαιόδεντρων  προδίδει την αχαριστία στα δώρα της φύσης και αποκαλύπτει τις χαμένες αξίες και τις παραμελημένες δυνατότητες της χώρας μας που την οδήγησαν στη σημερινή της περιπέτεια.

Η αξιοποίηση του αθάνατων ελαιόδεντρων θα έδινε στη χώρα κύρος και πλούτο, αλλά και εμπέδωση των αξιών που σηματοδοτούν. Σαν να μην φτάνει το πρόβλημα που δημιουργεί ο αναξιοποίητος πλούτος-ελιά, η αγορά είναι κατακλυσμένη από λεμόνια, ακτινίδια, ρόδια και προϊόντα κάθε προέλευσης.

Αν κάποιος δεν έχει περπατήσει την πατρίδα μας, του δημιουργείται η εικόνα ότι η χώρα μας έχει έλλειψη από τέτοια παραγωγική δυνατότητα. Η εικόνα είναι διαφορετική: λεμονιές φορτωμένες με λεμόνια να σαπίζουν στο έδαφος, ακτινίδια παραγωγής μας αδιάθετα, ένας ολόκληρος πλούτος αναξιοποίητος. Και είναι ένας πλούτος που δεν ενσωματώνει μόνο τις ευλογημένες δυνατότητες αυτής της γης, αλλά και τις αξίες των ανθρώπων της.

Και οι δυνατότητες αυτής της χώρας δεν έχουν τελειωμό, αν μάλιστα ενσωματωθεί σ’ αυτές και η γνώση.

Η απομάκρυνση από τις αξίες του λαού μας και η πλήρης αφομοίωσή μας από την κουλτούρα της κατανάλωσης μας έκανε αδιάφορους, τόσο για την ομορφιά του τόπου μας, όσο και  για ό, τι σηματοδοτεί την ύπαρξή μας.

Η εκστρατεία για αξιοποίηση του πλούτου μας και για προτίμηση των δικών μας προϊόντων πρέπει να ενσωματωθεί στην καθημερινή μας φροντίδα. Αυτός είναι ο τόπος μας και οι δυνατότητές του που μαζί με τις αξίες του λαού μας θα μας σώσουν, αρκεί να ξανα-ανακαλύψουμε την ακατάλυτη σχέση μαζί τους.

*Ο Καθηγητής Χρήστος Β. Μασσαλάς είναι π. Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
E-mail: cmasalas@cc.uoi.gr


Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (8)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Δεν χρειάζεται καθηγητής να μας προτείνει να αξιοποιήσουμε το μυαλό μας... | 14/08/2012 21:27
    Αν δεν αγαπάμε το σπίτι μας, τη χώρα μας όσο δημιουργικοί και να ‘μαστε πάλι έτσι θα το καταστρέψουμε. Τι κι αν είμαστε έξυπνοι και δημιουργικοί; Αν βάζουμε τρικλοποδιά σε κάθε τι καλό που πάει να γίνει δεν θα πάμε μπροστά. Αν δεν αγοράζουμε Ελληνικά προϊόντα πάλι φαλιρισμένοι θα είμαστε. Αν καταστρέφουμε την προσπάθεια της οποιαδήποτε Ελληνικής παραγωγής ή δημιουργίας με απεργίες πάλι φαλιρισμένοι θα είμαστε. Αν φτιάχνουμε ταινίες – προσβολή για τη χώρα μας για μοστράρουμε στα διεθνή φεστιβάλ και να παίρνουμε δουλειές στη Γερμανία, πάλι καταστρεμμένοι θα είμαστε. Αν όλη μέρα αξύριστοι, πίνουμε φραπέ στα Εξάρχεια, δεν θα καταφέρουμε τίποτα.
    Φώτης
    απάντηση50
     
     
    Ρομαντικό, αλλα να και μια δόση πραγματικότητας | 14/08/2012 20:39
    Καλά όλα αυτα Κε καθηγητή, αλλά ανούσια. Οι άνθρωποι που περιγράφετε νοσταλγούν εποχές που οι καιροί ήταν άλλοι, επειδή η ζωη ήταν πιό εύκολη, σίγουρα δε λιγότερο περίπλοκη. Ο κόσμος όμως άλλαξε παρα πολυ, η Ελλάδα όμως ακόμα ζούσε μέχρι πρόσφατα σ´αυτο τον κόσμο που περιγράφετε. Απο την άλλη κινήθηκε ταυτόχρονα στον ευρωπαϊκό προσανατολισμο, καταναλωτικοτητα, κλπ, ταυτόχρονα εκθέτοντας τον παλιό εύκολο τροπο ζωής σε κίνδυνο. Δυστυχώς δεν γίνονται και τα δύο, και μάλλον το παρελθόν δεν γυρνάει πλέον. Ολοι εχουμε επιλεκτική μνήμη και νοσταλγούμε στιγμές του παρελθόντος ξεχνώντας και τα δεινά του. Εύχομαι οι έλληνες να γίνουν προς τα εμπρός στοχαστές. Προσαρμοστείτε ή θα χαθείτε.
    KR
    απάντηση31
     
     
    Ευγε ανθρωπε | 14/08/2012 20:10
    Ευγε ανθρωπε......
    Θηβαιου Β.
    απάντηση22
     
     
     
    Μα κ Μασσαλά μου… | 14/08/2012 15:35
    Για 30χρ τώρα, στην προοδευτική Ελλάδα, ακούμε από Βερέμηδες, Ρεπούσηδες, Τσίπρες, Παπαρήγες, Τσίτους και Καφετζόπουλους, ότι δεν είμαστε Έλληνες αφού καμία σχέση δεν έχουμε με τους αρχαίους μας προγόνους κι ότι Ελληνικό έθνος δεν υπάρχει και δεν υπήρξε ποτέ. Στα σοβαρά, στα αστεία ή υπονοώντας τα, αυτά μας λένε. Δεν αισθανόμαστε πια μέλη μιας ευρύτερης ομάδας, εθνικής ή θρησκευτικής. Το μόνο που μας έχει απομείνει, είναι ο εαυτούλης μας, η τσέπη μας. Έτσι καταστρέψαμε το «σπίτι» μας. Εσείς μιλάτε για μια αγγλοσαξονική προτεσταντική συλλογικότητα. Μα οι Γερμανοί ή οι Άγγλοι αγαπάνε πρώτα απ’ όλα τις πατρίδες τους, τις ομάδες στις οποίες ανήκουν. Πώς να γίνουμε τώρα, εμείς, Γερμανοί;
    Φώτης
    απάντηση179
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    λάθος παραγωγική δυνατότητα | 14/08/2012 14:49
    θα περίμενα από έναν καθηγητή πανεπιστημίου να μας προτείνει να αξιοποίησουμε τον πλούτο του μυαλού μας, της φαντασίας μας, της δημιουργικότητας μας, με αυτά δημιουργήσαμε πολιτισμό και επιστήμες και αυτά μετράνε στον κόσμο σήμερα, όχι απλώς το λαδάκι και τα λεμόνια....
    ...
    απάντηση1714
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Η χαμένη ελληνικότητα | 14/08/2012 11:13
    Γνήσιο και αυθεντικό. Η χαμένη ελληνικότητα που ψάχνουμε. Σας ευχαριστούμε..
    Ναυτίλος
    απάντηση206