από metereologos.gr
Σάββατο 26 Μαΐου 2018
 
 

Η Συρία είναι σαν το Ιράκ

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

ΤΟ ΒΗΜΑ - The New York Times

Ο θεός ξέρει πόσο εύχομαι να υπερισχύσουν στη Συρία οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης, με τις δικές τους δυνάμεις, και να αποδειχθούν τόσο δημοκρατικές όσο ελπίζουμε. Όμως, οι πιθανότητες να προκύψει αυτή η εξέλιξη, που θα ήταν και η καλύτερη, είναι πολύ περιορισμένες.

Και αυτό γιατί η Συρία μοιάζει πολύ με το Ιράκ. Στην πραγματικότητα, η Συρία είναι πανομοιότυπη με το Ιράκ: η δικτατορία μιας μειονότητας, με πολλές εθνοθρησκευτικές κοινότητες, που παρέμεινε ενωμένη υπό την αυστηρή πειθαρχία της αραβικής εθνικιστικής ιδεολογίας του κόμματος Μπα'αθ.

Κατά τη γνώμη μου, το μάθημα που διδαχθήκαμε από την περίπτωση του Ιράκ είναι απλό: δεν μπορεί ένα κράτος να περάσει από ένα καθεστώς σαν του Σαντάμ στο να γίνει Ελβετία, χωρίς να «κολλήσει» στη θεωρία του Χομπς - τον πόλεμο όλων εναντίον όλων - εκτός και αν υπάρχει κάποιος καλά οπλισμένος διαμεσολαβητής, τον οποίο όλοι οι εμπλεκόμενοι φοβούνται και παράλληλα όλοι εμπιστεύονται να διαχειριστεί τη μετάβαση αυτή. Στο Ιράκ, τον ρόλο αυτό είχαν οι ΗΠΑ.

Το είδος της παρέμβασης των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ - χαμηλού κόστους και με απομακρυσμένο έλεγχο - που εριξε τον Καντάφι και έδωσε νέα ζωή στη Λιβύη δεν μπορεί να επαναληφθεί στην περίπτωση της Συρίας. Η Συρία είναι πιο δύσκολή περίπτωση: η Συρία είναι το νέο Ιράκ. Και το Ιράκ ήταν τόσο πικρή εμπειρία για τις ΗΠΑ, ωστε προτιμάμε να μην αναφερόμαστε σε αυτό ποτέ.

Ο μόνος λόγος που το Ιράκ έχει ελπίδες για ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα σήμερα είναι επειδή οι δυνάμεις των ΗΠΑ βρέθηκαν εκεί με χιλιάδες στρατιώτες που λειτούργησαν ως καλά οπλισμένοι διαμεσολαβητές, που έχαιραν επαρκούς εμπιστοσύνης, ενώ παράλληλα αποτελούσαν ασφαλώς μέσο εκφοβισμού για όλες τις πλευρές, και οι οποίες διαχειρίστηκαν τη μετάβαση του Ιράκ προς πολιτικές ευρύτερης αποδοχής. Το ένστικτό μου μού λέει ότι η Συρία θα χρειαστεί αυτό ακριβώς ώστε να έχει αυτή την ελπίδα.

Αλλά επειδή δεν θα τασσόμουν σε καμία περίπτωση υπέρ μιας παρέμβασης των ΗΠΑ στα συριακά εδάφη ή σε οποιοδήποτε τμήμα του αραβικού κόσμου ποτέ ξανά στο μέλλον - όπως δεν θα το υποστήριζε και η αμερικανική κοινή γνώμη - βρίσκομαι στη θέση να ελπίζω πως η ανάλυσή μου θα διαψευστεί, και ότι οι Σύριοι θα μας εκπλήξουν βρίσκοντας οι ίδιοι τον δρόμο τους προς ένα καλύτερο πολιτικό μέλλον, μόνο με τα όπλα που διαθέτουν και την υποστήριξη των διπλωματών,.

Γνωρίζω ότι όσοι αρθρογραφούν είθισται να χτυπούν τη γροθιά στο τραπέζι και να διακηρύττουν αυτό που θεωρούν ως αναγκαίο. Όμως, από τη στιγμή που πιστεύω ότι το αναγκαίο, δηλαδή μια εξωτερική διαμεσολάβηση στη Συρία, είναι αδύνατο, πρέπει να το πω. Πιστεύω ότι εκείνοι οι οποίοι υποστηρίζουν μια δραστικότερη παρέμβαση στη Συρία - και αποδοκιμάζουν τον πρόεδρο Ομπάμα που δεν προχωράει σε αυτή την κατεύθυνση - δεν έχουν ρεαλιστική αντίληψη για το τι χρειάζεται για να υπάρξει κάποιο ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

Και αυτό ισχύει διότι στη Μέση Ανατολή η εναλλακτική στο «κακό» δεν είναι πάντοτε το «καλό» - συχνά είναι το «χειρότερο». Ένιωσα δέος απέναντι στη γενναιότητα των Σύριων επαναστατών που ξεκίνησαν την εξέγερση, με ειρηνικό τρόπο και χωρίς να κατέχουν όπλα, ενάντια σε ένα καθεστώς που ακολουθεί αυτό το οποίο έχω περιγράψει ως «Κανόνες της Χάμα», που κάθε άλλο παρά κανόνες είναι.

Το καθεστώς Άσαντ προέβη σε δολοφονίες των διαδηλωτών εσκεμμένα έτσι ώστε να μετατρέψει αυτή την αντιπαράθεση σε διαμάχη μεταξύ κοινοτήτων, δηλαδή ανάμεσα στην κυβερνώσα μειοψηφία των Αλεβιτών, υπό την καθοδήγηση της ομάδας του Άσαντ, και στην πλειοψηφία των Σουνιτών μουσουλμάνων της χώρας. Για αυτό τον λόγο η ανατροπή της δικτατορίας του Άσαντ είναι πιθανό να προκαλέσει τον διχασμό της Συρίας - όταν οι Αλεβίτες θα αποσυρθούν στο παράκτιο οχυρό τους - και μια κατάσταση μόνιμης εμφύλιας διαμάχης.

Υπάρχουν δύο προϋποθέσεις που μπορούν να ανατρέψουν την παραπάνω εξέλιξη. Η μία είναι η εναλλακτική που ίσχυσε στο Ιράκ, όπου εισέβαλαν οι ΗΠΑ και ανέτρεψαν το καθεστώς του Σαντάμ, κατέλαβαν τη χώρα και άλλαξαν δια της βίας το καθεστώς από δικτατορία της μειοψηφίας των Σουνιτών σε δημοκρατία με Σιιτική ηγεσία. Εξαιτίας αφενός της ανικανότητας των ΗΠΑ και αφετέρου της ιδιαιτερότητας του Ιράκ αυτή η αμερικανική παρέμβαση προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο στη χώρα, στον οποίο όλα τα εμπλεκόμενα μέρη - Σουνίτες, Σιίτες και Κούρδοι - έθεσαν σε δοκιμή τη νέα ισορροπία των δυνάμεών τους, με αποτέλεσμα τεράστιες απώλειες ανθρώπινων ζωών και οδηγώντας, με τραγικό τρόπο, σε ένα εθνικό «ξεκαθάρισμα» που άφησε τη χώρα διαχωρισμένη σε περισσότερο συμπαγείς ομάδες Σουνιτών, Σιιτών και Κούρδων.

Ωστόσο, η παρουσία των ΗΠΑ στο Ιράκ εμπόδισε τον εμφύλιο πόλεμο και το εθνικό ξεκαθάρισμα να εξαπλωθούν σε γειτονικά κράτη. Και όταν ο εμφύλιος καταλάγιασε - αφήνοντας όλες τις πλευρές εξουθενωμένες και ακόμη περισσότερο διαχωρισμένες - οι ΗΠΑ προώθησαν επιτυχημένα το νέο σύνταγμα και τον καταμερισμό της εξουσίας στης χώρα, με τους Σιίτες να σχηματίζουν κυβέρνηση πλειοψηφίας, τους Σουνίτες να παραμένουν εκτός εξουσίας, αλλά χωρίς να χάνουν τη δύναμή τους, και τους Κούρδους να εξασφαλίζουν ημι-αυτονομία.

Το κόστος αυτής της μετάβασης σε ανθρώπινες ζωές και χρήματα ήταν τεράστιο, ενώ ακόμη και σήμερα το Ιράκ δεν έχει σταθερό και υγιές δημοκρατικό πολίτευμα. Έχει, όμως, μια ευκαιρία, και το ζήτημα επαφίεται πλέον στους ίδιους τους Ιρακινούς.

Από τη στιγμή που είναι εξαιρετικά απίθανο ένας οπλισμένος διαμεσολαβητής, τον οποίο θα φοβούνται και θα εμπιστεύονται ταυτόχρονα οι εμπλεκόμενοι, να παρέμβει στη Συρία, οι επαναστάτες της χώρας θα πρέπει να εμπλακούν οι ίδιο στις συρράξεις. Δεδομένης της διαμελισμένης κοινωνίας της Συρίας, αυτό δεν θα είναι εύκολο - εκτός και αν οι εξελίξεις μας εκπλήξουν. Η εξέλιξη που θα προκαλούσε έκπληξη θα ήταν οι διάσπαρτες επαναστατικές ομάδες να σχηματίσουν μαζί ένα ενιαίο πολιτικό μέτωπο - πιθανόν με την υποστήριξη των αξιωματούχων των ΗΠΑ, της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας που βρίσκονται ήδη στη χώρα. Αυτό το νέο μέτωπο θα πρέπει στη συνέχεια να προσπαθήσει να μεταπείσει τους Αλαουΐτες και τους Χριστιανούς που μέχρι τώρα υποστήριζαν τον Άσαντ από φόβο και να συμφωνήσουν να οικοδομήσουν ενωμένοι μια νέα τάξη πραγμάτων, η οποία θα προασπίζεται τα δικαιώματα της πλειοψηφίας αλλά και των μειονοτήτων. Θα ήταν αξιοθαύμαστο να δούμε τον τυραννικό άξονα Άσαντ-Ρωσία-Ιράν-Χεζμπολάχ να αντικαθίσταται από μια δημοκρατική Συρία, αντί μιας χαοτικής Συρίας.

Όμως, πείτε με δύσπιστο. Το 20% των Συρίων που είναι Αλεβιτες ή Χριστιανοί που υποστηρίζουν τον Άσαντ θα τρομοκρατηθούν μπροστά στη νέα πλειοψηφία των Σουνιτών μουσουλμάνων, με τη συνιστώσα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Η δε πλειοψηφία των Σουνιτών μουσουλμάνων έχει υποφέρει τόση πολλή βιαιότητα από το καθεστώς που η συμφιλίωση θα είναι δύσκολη, ειδικά όσο μεγαλώνει το διάστημα της αιματοχυσίας μέρα με τη μέρα. Χωρίς έναν εξωτερικό διαμεσολαβητή ή έναν Σύρο Μαντέλα οι φωτιές της διαμάχης θα συνεχίσουν να καίνε για πολύ καιρό. Ελπίζω να βρεθώ προ εκπλήξεων.


Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (13)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Κρυπτοαπολογητική | 28/07/2012 14:37
    Κρυπτοαπολογητική. Ο αρθρογράφος είναι ένας από τους εκπροσώπους των αμερικανικών „political scienses“ και της „Theory of international relations“. Τα συγγράμματα τους είναι καθαρώς απολογητικά και εξυπηρετούν αποκλειστικά τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ πάντα σε συνδιασμό με την ύπεράσπιση των συμφερόντων του Ισραήλ. Με αυτούς ασχολούμαι συστηματικά στα συγγράμματά μου από το 1970. Όταν διαβάζω τα ιδιαίτερα ονόματά τους φαντάζουμαι ταχαίως κατά 80 % τί γράφουν . Στην σημερινή περίπτωση έγραψε πολλά και διάφορα πολύ προσεκτικά, αλλά μόνον μία φορά του ξέφυγε κάτι και δη ο „τυραννικός άξονας Ασάντ-Ρωσία—Ιράν-Χεζμπολάχ“. Αυτό το περίμενα. Αυτονοήτως δεν περίμενα να αναφέρει το κράτος για το οποίο έχει γράψει το άρθρο , δηλαδή το Ισραήλ. Ύστερα από μία ραγδαία επιδείνωση της κατάστασης στην Συρία θα κάνει πάλι μία από επιστημονική άποψη ψευτοανάλυση για να αποδείξει, ότι πρέπει να λάβει χώραν μία „ανθρωπιστική επέμβαση“. Συνάδω απολύτως με τον σχολιαστή Dimitris,ότι ο „διαμεσολαβητής „ στην Συρία θα είναι η „δημοκρατική“ Σαουδική Αραβία, η οποία εξοπλίζεται από τις ΗΠΑ με σύγχρονα οπλικά συστήματα. Ύστερα από την Συρία θα είναι αντικείμενο των „αναλύσεων“ του αρθρογράφου το Ιράν. Δυστυχώς δεν αρκεί ο χώρος να κάνω υπό την σκοπιά της Κοινωνιολογίας του Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου μία τελείως διαφορετική ανάλυση . Θα αρκεσθώ μόνον να διορθόσω ένα από τα πολλά βασικά λάθη του : Το απόφθεγμα „Πόλεμος όλων κατά όλων“ („Bellum omnium contra omnes“ ) το έκλεψε ο Άγγλος Hobbes από τον Ρωμαίο κωμωδιογράφο Maccius Plautus ( „Arsinaria“:“Ονοκωμωδία“), ο οποίος όμως γράφει ειλικρινότατα : „Huic nomen Graece Onagest Fabulae : Demophilus scripsit, Maccius vortit barbare“ ( „Αυτό το έργο ονομάζεται ελληνική ονοκωμωδία, ο Δημόφιλος το έγραψε, ο Μάκκους το μετέφερε στα Βαρβαρικά“(δεν χρησιμοποιεί την λέξη Λατινικά !). Ιστοσ. http://panosterz
    Παναγιώτης Δ. Τερζόπουλος ( Panos Terz )
    απάντηση23
     
     
     
    εσεις να δουμε | 27/07/2012 13:12
    εγω θα σας ελεγα να κοιταζετε μονο τη δικη σας χωρα, καθως με την κριση του καπιταλισμου σε νεα επιπεδα, το πολυεθνικο , πολυφυλετικο,πολυθρησκευτικο, πολυγλωσσο αμερικανικο κρατος κινδυνευει, χανοντας τον ενοποιητικο του παραγοντα το δολλαριο, να γινει ,οχι ιρακ, οχι συρια αλλα ευρωπη του μεσαιωνα!!!
    giorgos
    απάντηση1111
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Η άλλη πλευρά του φεγγαριού | 27/07/2012 12:57
    Το να βλέπεις το φεγγαρι ολόκληρο είναι ειναι μια ικανότητα που δεν την εχουν οι αμερικανοί και για αυτό έχουν κανει δεκαδες λαθη στην περιοχή. Το αρθρο είναι απλοϊκό, είναι η μια πλευρα του φεγγαριού, η αλήθεια όμως είναι διαφορετική. Νομίζω όμως ότι υπάρχει ένα φιλαρακι των ΗΠΑ που μπορεί να παίξει τον διαμεσολαβητή στην περιοχή και λύσει το πρόβλημα. Το ονομά του είναι Σαουδική Αραβία, μπορεί να μην διαθετει πολεμική δύναμη ανταξια των ΗΠΑ αλλα έχει χρήμα. 700 δισ πλεόνασμα δεν είναι αρκετό; Αυτό που δεν γνωρίζουμε ακόμα είναι αν θέλουνε να λυσουνε το πρόβλημα (συνολικά οι διαπλεκόμενες χώρες).
    Dimitris
    απάντηση66
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Το έχουμε καταλάβει | 27/07/2012 12:56
    ότι η Συρία είναι σαν το Ιράκ, τη Λιβύη, το Αφγανιστάν, την πρώην Γιουγκοσλαβία, το Βιετνάμ (για τους παλαιότερους) κλπ, κλπ. Και εσείς που αναδημοσιεύετε αυτό το σκουπίδι τα έχετε πάρει χοντρά. Και εμείς δεν είμαστε ηλίθιοι.
    Εγώ
    απάντηση1910
     
     
     
    Πρεπει να επεμβει το ΝΑΤΟ | 27/07/2012 12:15
    Ο μόνος τρόπος να σταματήσει η αιματοχυσία ειναι να επέμβει το ΝΑΤΟ για να σωθουν αθώοι ανθρωποι. Η Ρωσια και η Κίνα αδιαφορούν για τα ανθρώπινα δικαιώματα και υποστηρίζουν καθάρματα σαν το Ασαντ. Δεν υπάρχει αλλος τρόπος απο μια εξωτερική επέμβαση η οποια δυστυχώς θα εχει και αυτη το κοστος της αλλα θα αποτρέψει τα χειρότερα. Η Τουρκια μπορει να παιξει σημαντικό ρόλο στις παραπάνωε εξεληξεις
    Στράτης
    απάντηση924
    Απαντήσεις  2 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Κουτόχορτο | 27/07/2012 12:03
    Με τί κουτόχορτο ταίζουν τους δυστυχείς Αμερικανούς τα μέσα προπαγάνδας τους...δεν λέγεται! Αν ο 'Ασαντ ήταν μαζί τους και όχι με τους Ρώσους,όχι μόνο δεν θα εξόπλιζαν τους αντιφρονούντες,αλλά θα τους εξόντωναν ως τρομοκράτες! Το ότι η επέμβασή τους στο Ιράκ καταδίκασε ένα λαό σε ατέλειωτο φαύλο κύκλο αίματος ασφαλώς δεν τους ενδιαφέρει πλέον. Ούτε φαίνεται να διδάχτηκαν από την "εκτροφή" των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν ή τις ντομάτες και τα παπούτσια των Αιγύπτιων επαναστατών εναντίον της Χίλαρι. Εκεί αυτοί! Μαζικά στο...κουτόχορτο!
    Φιλέας Φογκ
    απάντηση257
     
     
     
    Ανόητα Άρθρα | 27/07/2012 08:56
    Μα είναι δυνατόν το Βήμα να έχει τέτοια άρθρα? Ποιόν εμφύλιο πόλεμο απέτρεψαν οι Αμερικάνοι από το Ιράκ??????Προχτές είχαμε 120 νεκρούς και εκατοντάδες ακροτηριασμένους τραυματίες σε δεκάδες περιοχές του Ιράκ. Πήγαν οι αμερικανοί "ως αν οπλισμένος διαμεσολαβητής"?????ΝΤΡΟΠΗ ΝΤΡΟΠΗ τι ανοησίες σκότωσαν χιλιάδες αμάχους διέπραξαν εγκληματα βασανηστιρίων στις φυλακές μερικές από τις φωτογραφλιες είδαμε σε περιοδικά και εφημερίδες μερικοί από τους στρατιώτες τους δικάστικαν μα καλά τι αφελές άρθρο είναι αυτό είχαν οι Αμερικανοί μερικές χιλιάδες νεκρούς για να "ελευθερώσουν" του αδελφούς Ιρακινούς???? Η μήπως άλλους λόγους ασ ΄πούμε το Ιράκ παραγει πετρέλεο???????????
    aris
    απάντηση286
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων