από metereologos.gr
Τετάρτη 26 Ιουλίου 2017
 
 

Γκενασιά

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Τι θυμάσαι όταν τελειώνεις ένα μυθιστόρημα; Συνήθως τους ήρωες, τους χαρακτήρες που δημιούργησε ο συγγραφέας. Μερικοί ήρωες ξεπέρασαν τους συγγραφείς τους, έγιναν πιο γνωστοί από εκείνους. Ο πλοίαρχος Νέμο, ο Ρασκόλνικοφ, η Αννα Καρένινα, ο Ζορμπάς... Πριν από λίγες ημέρες τέλειωσα το πολυσέλιδο Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων του Ζαν Μισέλ Γκενασιά (Πόλις) όπου σε 700 σελίδες και γύρω από την αίθουσα ενός μπιστρό στροβιλίζονται οι ήρωές του. Καθένας και μια ιστορία. Ολοι μαζί σκιτσάρουν την ιστορία της δεκαετίας του '60. Ηταν μια συγκλονιστική εποχή, γι' αυτό και συγγραφείς, σκηνοθέτες και δοκιμιογράφοι επανέρχονται συχνά σε αυτήν. Αυτό που ξεχωρίζει στον Γκενασιά είναι η δημιουργία πολλών διαφορετικών χαρακτήρων, που καταφέρνουν να γίνουν ζωντανοί και να σε ακολουθούν και μετά το τέλος της ανάγνωσης. Οι περισσότεροι προέρχονται από τις ανατολικές χώρες, είναι πρόσφυγες που δεν συμπορεύθηκαν με τη μία ή την άλλη πλευρά, παρέμειναν ανένταχτοι, απάτριδες. Οι ζωές τους διασταυρώνονται στην πίσω αίθουσα του μπιστρό. Ανάμεσά τους ένας μικρός Γάλλος, ο Μισέλ, και η οικογένειά του, διασπασμένη από έριδες ιδεολογικές, προσωπικές, συναισθηματικές.
Κάθε προσωπική ιστορία δημιουργεί έναν χαρακτήρα. Δίνει έναν τύπο ανθρώπου που ξεχωρίζει, που μπορεί να γίνει σύμβολο και έξω από το βιβλίο. Ο Μισέλ είναι ο κρίκος που τους ενώνει και παράλληλα αφηγείται τη δική του ιστορία ενηλικίωσης μέσα σε ένα ταραγμένο Παρίσι. Ροκ-εν-ρολ, βιβλία, ανεπίγνωστοι έρωτες και πολλά-πολλά ερωτήματα για τη ζωή. Ο αδελφός του Φρανκ, ο φίλος του Πιερ, η Σεσίλ, η Καμίγ ζουν ανάμεσα στις ιδέες τους και στην πραγματικότητα που θέλουν να αγνοούν. Η ομορφότερη βιβλιοφιλική σελίδα είναι όταν ο Μισέλ, φανατικός βιβλιοφάγος, εξιστορεί το πώς καταφέρνει να διαβάζει στον δρόμο χωρίς να τον πατάνε τα αυτοκίνητα ή να πατάει αυτός τα περιττώματα των σκύλων. Στη λέσχη όλοι παίζουν σκάκι. Εκεί θα γίνουν και οι μεγάλες διαμάχες και θα αποκαλυφθούν τα μεγάλα μυστικά που τυραννούν τη ζωή τους. Μέρες τώρα σκέφτομαι την τύχη του Φρανκ, το πώς περνάει ο Τίμπορ, ο μόνος που επέλεξε τον επαναπατρισμό, τον Σάσα που το μυστικό του θα κορυφώσει ένα δράμα στις τελευταίες σελίδες, τη λεπτεπίλεπτη Σεσίλ και την Καμίγ, που χάθηκαν άδοξα από τον συναισθηματικό κόσμο του Μισέλ. Γράφτηκε ότι είναι ένα κλασικό λαϊκό μυθιστόρημα. Οντως έχει τη γοητεία του κλασικού. Μεγάλες ιστορίες, αντιπαραθέσεις, κίνηση πολλών χαρακτήρων, ισχυρά μέσα στην αδυναμία τους πρόσωπα. Το αν θα μείνει κλασικό θα μας το πει η Ιστορία. Σήμερα όμως ξεχωρίζει. Αυτό μπορούμε να το πούμε εμείς.



ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (4)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Αυτό που θα χαρακτήριζες ένα τέλειο ανάγνωσμα | 23/08/2016 15:34
    Σκιαγραφεί με τον καλύτερο τρόπο μια ολόκληρη εποχή. Οι χαρακτήρες ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια σου και περιμένεις με αγωνία τον επόμενο σκακιστικό αγώνα. Απλά τέλειο
    Aννυ Γεωργιάδου
    απάντηση20
     
     
    εξαιρετικο | 19/12/2015 14:42
    Εξαιρετικο μυθιστορημα. Ενα απ τα καλυτερα του ειδους. Οι χαρακτηρες αρτια διαμορφωμενοι , ομορφα περιθωριοποιημενοι , σε ωθουν να τους αγαπησεις. Μια γλυκοπικρη ατμοσφαιρα τυλιγει τον αναγνωστη κ τον μεταφερει απευθειας στο balto παρεα με σταλινικους, λενινικους , αριστερους καθε ειδους. Βιβλιο διαμαντι.
    efi
    απάντηση20
     
     
    και μία δεύτερη γνώμη | 29/07/2014 23:00
    Πρόσφατα τελείωσα και εγώ το εν λόγω βιβλίο και μπορώ να πω πως μου άρεσε πάρα πολύ, ειδικά αν σκεφτεί κανείς πόσοι πολλούς χαρακτήρες καταφέρνει ο συγγραφέας να χειριστεί παράλληλα. Ίσως το μόνο μου παράπονο να είναι πως δεν ανέπτυξε ιδιαίτερα τους γυναικείους χαρακτήρες του, τουλάχιστον την Σεσίλ ή την Καμίγ, τις οποίες παρουσίαζε κυρίως μέσα από τα μάτια των άλλων πρωταγωνιστών αντί να τους δώσει δικό τους βήμα για να μας πουν την ιστορία τους (όπως κάνει με όλους τους άλλους χαρακτήρες). Επίσης, νομίζω πως το τέλος είναι κάπως απότομο και πως λείπει ένα κομμάτι συλλογισμού, ειδικά μετά την αποκάλυψη της ιστορίας του Σάσα και την τροπή της ιστορίας με την Καμίγ. Και πάλι, υπέροχο βιβλίο,
    Ν.Φ
    απάντηση60
     
     
    Καταπληκτικό βιβλίο | 05/09/2013 10:23
    Το διάβασα το καλοκαίρι και το λάτρεψα. Παρουσίαση του βιβλίου σε βίντεο: http://www.youtube.com/watch?v=9M1732owjCg
    Βιβλιοσκώληκες
    απάντηση40