από metereologos.gr
Κυριακή 27 Μαΐου 2018
 
 

Τι (δεν) είδαμε στη... φάρμα του Euro

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Μετά τα κατορθώματα του χταποδιού-μέντιουμ ονόματι Πολ στο Μουντιάλ 2010, και καθώς το συμπαθές μαλάκιο μας άφησε χρόνους, συνεχίζεται η σχετική μπίζνα στο Euro 2012 με άλλους εκπροσώπους του ζωικού βασιλείου... Φευ, όμως, λάσπη η δουλειά με τις προβλέψεις. Ηδη από το ματς της πρεμιέρας Πολωνία - Ελλάδα (1-1) τόσο η ελεφαντίνα ονόματι Τσίτα όσο και η φώκια ονόματι Τικ έπεσαν έξω... βγάζοντας νίκη της Πολωνίας! «Μουλάρι ο Αστραχάν», που έλεγε και ο αείμνηστος Βέγγος, αποδείχτηκε και το γουρούνι ονόματι Φούντικ που έφαγε από το πιάτο της Σουηδίας αλλά κέρδισε (2-1) η Ουκρανία...

Δεν μένει τώρα αφού απέτυχαν τα φυτοφάγα (ελέφας), τα θαλάσσια (φώκια) και τα παμφάγα (χοίρος) να δοκιμάσουν οι επιτήδειοι την μπαρούφα τους με καθαρόαιμα σαρκοβόρα. Μπορεί ας πούμε να ρίξουν στο κλουβί ενός λιονταριού μια ζέβρα και μια αντιλόπη να δούμε ποια θα κατασπαράξει. Δεν αποκλείεται μάλιστα να βγει και το «Χ» αν η λέαινα... κολατσίσει και τους δύο «μεζέδες»... Το πείραμα μπορεί να γίνει και με αιλουροειδές (τίγρη, λεοπάρδαλη, πούμα) ή με λύκο απέναντι σε αρνάκι και κατσικάκι... Υπάρχει ασφαλώς και η εναλλακτική με πιθηκοειδή ή με ερπετά - κατά προτίμηση φίδια (κόμπρα, κροταλίας, βόας, πύθωνας κ.ά. και φυσικά... το φιδάκι ο Διαμαντής)... Η πανίδα (χερσαία και υδρόβια) είναι τόσο πλούσια, διαλέγετε και παίρνετε...

Α, να μην ξεχνάμε και τα πετεινά του ουρανού ή και πιο... επίγεια φτερωτά όπως π.χ. ο παπαγάλος που μιλάει κιόλας και μπορεί να φωνάξει τη νικήτρια ομάδα. Μάλιστα, σε αυτή την περίπτωση η αναγγελία μπορεί να γίνει και με την υπόκρουση του άσματος «το 'πε το 'πε ο παπαγάλος» προς τιμήν του αοιδού Λε(υτέρη) Πα(νταζή) που διετέλεσε και δεινός ποδοσφαιροπαράγοντας όντας πρόεδρος της ΠΑΕ Πανιώνιος επί βασιλείας στην ομάδα της Νέας Σμύρνης του άλλοτε κραταιού Αχιλλέα Μπέου.

Προφανώς, στο παιχνίδι της πρόβλεψης μπορούν να μπουν και τα συμπαθή κατοικίδια. Ράτσες γάτων και σκύλων υπάρχουν πολλές, αλλά προσωπικά θα προτιμούσα έναν αυθεντικό αδέσποτο «κοπρίτη» προκειμένου να αποφευχθεί το στήσιμο από τους μαφιόζους του στοιχήματος!..

Αρκετά όμως με τη φάρμα των ζώων-μέντιουμ στο Euro, ας δούμε και τι (δεν) είδαμε από μπάλα στα γήπεδα της Ουκρανίας και της Πολωνίας. Μολονότι την ώρα που γράφονται αυτές οι αράδες δεν έχει διεξαχθεί η 3η αγωνιστική των ομίλων που θα κρίνει την πρόκριση στους «8», κατά την ταπεινή μου γνώμη δεν είδαμε κάτι (ποδοσφαιρικά) πρωτοποριακό σε ομαδικό επίπεδο ή εντυπωσιακό σε ατομικό: νέα πρόσωπα-αστέρια δεν έχουν λάμψει και οι γνωστές φίρμες δεν «βγάζουν μάτια»...

Ωστόσο και οι δύο πτυχές έχουν την εξήγησή τους. Οι μεν παίκτες είναι - οι περισσότεροι - κουρασμένοι ή και «καμένοι» από τους μαραθωνίους των εθνικών πρωταθλημάτων και κυπέλλων και αρκετοί εξ αυτών επιβαρυμένοι από το Τσάμπιονς και Γιουρόπα Λιγκ. Επίσης, οι πρωτοκλασάτοι είναι (φυσιο)λογικό να φυλάνε και τα πόδια τους γιατί προέχουν τα συμβόλαια με τους συλλόγους τους όπου είναι πολλά τα λεφτά...

Σε επίπεδο ομάδων τώρα μπορεί οι όμιλοι να είναι ανταγωνιστικοί και κάποια ματς να είχαν καλά διαστήματα μπάλας ή να ήταν συναρπαστικά ως προς την εξέλιξη του αποτελέσματος αλλά εν πολλοίς υψηλό ποδοσφαιρικό θέαμα δεν απολαύσαμε. Και αυτό έχει την αιτία του: σε συνάρτηση με το παραπάνω (ατομικές επιδόσεις) οφείλεται και στη σχετικά σύντομη προετοιμασία των εθνικών ομάδων και τη λεγόμενη αγωνιστική «χημεία» που φαίνεται ότι λείπει... Τουλάχιστον εν συγκρίσει με παλαιότερες εποχές, όπου οι εθνικές ομάδες «χτίζονταν» σε βάθος μηνών προετοιμασίας, όπως π.χ. εκείνη η περίφημη Βραζιλία της παρέας του Πελέ που κατάκτησε το Μουντιάλ 1970.

Σημαντική παράμετρος για τη χημεία-ομοιογένεια των μεγάλων εθνικών ομάδων του παρελθόντος που μας πρόσφεραν ανεπανάληπτες στιγμές ποδοσφαιρικής πανδαισίας ήταν ασφαλώς και το γεγονός ότι κάποιες από αυτές είχαν βασικό κορμό τους παίκτες ενός συλλόγου της αντίστοιχης χώρας. Ενδεικτικά αναφέρω τις φιναλίστ του Μουντιάλ 1974 Δ. Γερμανία με κορμό την Μπάγερν και Ολλανδία με κορμό τον Αγιαξ, τη θριαμβεύτρια του Μουντιάλ 1982 Ιταλία με κορμό τη Γιουβέντους και τη σπουδαία ΕΣΣΔ του Euro 1988 (παρ' ότι έχασε την κούπα με ήττα 2-0 στον τελικό από την Ολλανδία) που στηριζόταν στην πυραυλοκίνητη Ντιναμό Κιέβου του αείμνηστου κόουτς Λομπανόφσκι.

Στις μέρες μας αντίστοιχο παράδειγμα σπουδαίας εθνικής ομάδας με κορμό έναν σύλλογο είναι η παγκόσμια πρωταθλήτρια του 2010 Ισπανία της... Μπαρτσελόνα (Τσάβι, Ινιέστα, Βίγια, Πουγιόλ, Πικέ, Μπούσκετς, Πέδρο). Στον αντίποδα, δείτε την τωρινή Αγγλία (παρεμπιπτόντως στο 1-1 με τη Γαλλία τα σουτ προς την αντίπαλη εστία ήταν 19-3 και τα κόρνερ 11-4 υπέρ των Τρικολόρ), η οποία είναι σαφώς υποδεέστερη ως ομάδα από τους κατά περίπτωση κορυφαίους συλλόγους της Πρέμιερ Λιγκ (Σίτι, Γιουνάιτεντ, Αρσεναλ, Τότεναμ και την κάτοχο του Τσάμπιονς Λιγκ, Τσέλσι) που είναι βέβαια γεμάτοι ξένους... Αλλά επί της αγωνιστικής εικόνας του Euro θα επανέλθουμε.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (0)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.