από metereologos.gr
Τρίτη 17 Ιουλίου 2018
 
 

Πού θα οδηγήσει μια επιστροφή στη δραχμή

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Αγωνιούμε όλοι σήμερα για την πορεία της χώρας. Το εξωτερικό περιβάλλον επιδεινώνεται, σε συνάρτηση με την αύξηση της αβεβαιότητας στην Ελλάδα, ιδιαίτερα μετά το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα και την προκήρυξη νέων εκλογών. Το εκλογικό σώμα απέρριψε και τιμώρησε τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα εξουσίας για τα πεπραγμένα δεκαετιών, αποδίδοντάς τους την ευθύνη για τη σημερινή κρίση και τον διεθνή διασυρμό της χώρας.

Παράλληλα όμως απέρριψε το εφαρμοζόμενο πρόγραμμα δημοσιονομικής και οικονομικής προσαρμογής, το μνημόνιο, γιατί δεν πείστηκε ότι προσφέρει ελπίδα και προοπτική έγκαιρης εξόδου από την κρίση, ότι οδηγεί στην επανεκκίνηση της οικονομίας, στη δημιουργία θέσεων εργασίας και στη διατηρήσιμη ανάπτυξη. Δηλαδή απέτυχε να πείσει ότι οι θυσίες των εργαζομένων θα πιάσουν τελικά τόπο, εξέλιξη που μας υποχρεώνει να επαναδιαπραγματευθούμε πτυχές του μνημονίου.
Βλέπουμε όμως ένα ελληνικό παράδοξο με το εκλογικό αποτέλεσμα. Ενώ είναι εξόφθαλμη η ευθύνη του κρατισμού και του οικονομικού παρεμβατισμού, όπως και του πολιτικού συστήματος που τα εξέθρεψε, για την παρακμή της ελληνικής παραγωγικής βάσης και τη δημοσιονομική εκτροπή, ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού είτε εξακολουθεί να βλέπει λύσεις στη διατήρηση ή και επέκταση του προβληματικού και σπάταλου δημόσιου τομέα είτε παλεύει να διατηρήσει τα ιδιοτελή προνόμια και τις προστασίες που συνδέονται με αυτό. Καλλιεργείται έτσι η παραπλανητική και ψευδής πεποίθηση ότι η χώρα διαθέτει και δεν αξιοποιεί εναλλακτικές στρατηγικές επιλογές. Υποστηρίζεται δηλαδή ότι θα μπορούσαμε να καταγγείλουμε ή και να αθετήσουμε τις συμβατικές και χρηματοοικονομικές υποχρεώσεις μας απαιτώντας μια νέα συμφωνία με τους ευρωπαίους εταίρους μας, χωρίς μεταρρυθμίσεις, με ανέξοδες αυξήσεις μισθών και συντάξεων και διατήρηση των προνομίων των συντεχνιών, χωρίς άνοιγμα των αγορών στον ανταγωνισμό, χωρίς ριζική αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα, με κρατικοποιήσεις εταιρειών, χωρίς δραστικές περικοπές στο σπάταλο κράτος, χωρίς αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας που λεηλατείται χρόνια από συντεχνιακά αλλά και επιχειρηματικά συμφέροντα, με περαιτέρω διαγραφή του επαχθούς, όπως αποκαλείται, δημόσιου χρέους.

Θα πρέπει εδώ, αυτή τη δύσκολη ώρα, να μιλήσουμε με καθαρά λόγια για δύο βασικά ζητήματα: Πρώτον: πιθανή επιστροφή στη δραχμή δεν θα είναι ούτε επωφελής, ούτε αναίμακτη, ούτε πειθαρχημένη, ενώ εγκυμονεί σοβαρούς, μη αναστρέψιμους και μη μετρήσιμους οικονομικούς, κοινωνικούς και εθνικούς κινδύνους. Δεύτερον: η καταγγελία της δανειακής σύμβασης και του μνημονίου κατ' αντιπαράθεση με τους ευρωπαίους εταίρους μας, σημαίνει ταυτόχρονα και αποχώρηση από το ευρώ και την ευρωζώνη, ενδεχομένως δε και από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ενωση. Οποιος υποστηρίζει το αντίθετο είτε είναι αφελής είτε εξυπηρετεί άλλες σκοπιμότητες. Δεν χρειάζεται να μας διώξουν από την ευρωζώνη, εξέλιξη που απαιτεί περίπλοκες νομικές διεργασίες. Θα μας ωθήσουν να φύγουμε μόνοι μας από το ευρώ, κάτω από αφόρητη στενότητα ρευστότητας και την ανάγκη αντιμετώπισής της μέσω πληθωριστικής έκδοσης δραχμών.
Οσοι υποστηρίζουν τη λύση της δραχμής, ή λύσεις που αντικειμενικά θα καταλήξουν στη δραχμή, αγνοούν σημαντικά δεδομένα. Η συντριπτική πλειονότητα των μικρών και μεσαίων χωρών του κόσμου εφαρμόζει σήμερα πολιτικές συναλλαγματικής σταθερότητας. Αυτή η επιλογή δεν είναι τυχαία γιατί ενισχύει τις επενδύσεις, την αποταμίευση και τον μακροχρόνιο οικονομικό προγραμματισμό. Οι ονομαστικές υποτιμήσεις δεν είναι υποκατάστατο και δεν επιλύουν τα χρόνια προβλήματα ανταγωνιστικότητας, διαρθρωτικών αδυναμιών και δημοσιονομικής χαλαρότητας μιας οικονομίας, ενώ τείνουν να χαλαρώνουν την πίεση για δημοσιονομική πειθαρχία, διαρθρωτικές αλλαγές και έλεγχο του πληθωρισμού.

Σε κάθε περίπτωση, η επιστροφή στη δραχμή θα συνοδευθεί:

Πρώτον:
από μεγάλες και ίσως αποσταθεροποιητικές υποτιμήσεις λόγω των έντονων πληθωριστικών προσδοκιών, του μικρού αποθέματος συναλλαγματικών διαθεσίμων, του μεγάλου ελλείμματος στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, της σαθρής εγχώριας παραγωγικής βάσης που αδυνατεί να υποκαταστήσει τις εισαγωγές και ν' αναπτύξει τις εξαγωγές με την απαιτούμενη ταχύτητα.

Δεύτερον:
από εκρηκτική αύξηση του πληθωρισμού λόγω της νομισματικής χρηματοδότησης των ελλειμμάτων και των μισθών. Ενας φαύλος κύκλος αυξήσεων μισθών και τιμών θα καταστήσει αναγκαίο τον διοικητικό καθορισμό βασικών τιμών και εκτεταμένες διοικητικές παρεμβάσεις στην αγορά.

Τρίτον:
από την πλήρη διαγραφή του εξωτερικού χρέους και του εγχώριου χρέους επιχειρήσεων σε συνάλλαγμα, γιατί δεν θα μπορεί να εξυπηρετηθεί. Η εξέλιξη αυτή θα οδηγήσει στην πλήρη διεθνή μας αφερεγγυότητα, στον αποκλεισμό μας από τις διεθνείς αγορές και σε σημαντικές δυσκολίες στη χρηματοδότηση του διεθνούς εμπορίου. Εκτός από έναν περιορισμένο αριθμό εξαγωγικών επιχειρήσεων, ευνοημένοι θα είναι μόνον όσοι έχουν ήδη μεταφέρει τον πλούτο τους στο εξωτερικό, οι δανειολήπτες στην Ελλάδα με πλούτο στο εξωτερικό και όσοι επιθυμούν να αγοράσουν περιουσιακά στοιχεία στην Ελλάδα φθηνά.

Τέταρτον:
από την επιβολή αυστηρών περιορισμών τόσο στην κίνηση κεφαλαίων όσο και στη χρηματοδότηση των διεθνών εμπορικών συναλλαγών. Παράλληλα αναμένεται η επιβολή ποσοτικών κατά κεφαλήν περιορισμών στην κατανάλωση βασικών αγαθών (π.χ. παράγωγα πετρελαίου, φάρμακα, αγροτικά, χημικά ή και καταναλωτικά προϊόντα).

Πέµπτον:
από παρατεταμένη μεγάλη αβεβαιότητα και οικονομική καχεξία. Οι μεγάλες διακυμάνσεις της ισοτιμίας και του πληθωρισμού, η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος, τα υψηλά ονομαστικά επιτόκια, η καταστροφή και η απαξίωση του εγχώριου πλούτου και των καταθέσεων, οι αυστηροί οικονομικοί και διοικητικοί περιορισμοί, θα οδηγήσουν σε ραγδαίο περιορισμό της εγχώριας ζήτησης (κυρίως της ιδιωτικής κατανάλωσης, που αποτελεί το 75% του ΑΕΠ) και των ιδιωτικών επενδύσεων με παράλληλη συρρίκνωση και της προσφοράς λόγω της εκτεταμένης χρεοκοπίας επιχειρήσεων και της μεγάλης ανεργίας. Αποτέλεσμα θα είναι η δραματική επιδείνωση της ύφεσης.

Εκτον:
από αυξημένες πιθανότητες να παρασυρθεί και η Κύπρος σε μια νέα περιπέτεια, κυρίως λόγω της σημαντικής έκθεσης των κυπριακών τραπεζών στον ελληνικό κίνδυνο.

Πορεία αυτοκαταστροφής
Η επιστροφή της χώρας στη δραχμή θα είναι κατά τη γνώμη μου βίαιη, με την Ευρώπη (όπου απευθύνεται το 70% των εξαγωγών μας) πολιτικά και κοινωνικά εχθρική απέναντί μας. Αποκλεισμένοι από τις διεθνείς αγορές, χωρίς διεθνή αξιοπιστία, εθνικά αποθέματα και διεθνή ερείσματα, με την κοινωνία διχασμένη και πολωμένη, σε μια μοναχική πορεία εθνικής αυτοκαταστροφής, δεν θα είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε επιτυχώς πιθανούς γεωπολιτικούς κινδύνους στην περιοχή μας που αναμφίβολα θα οξυνθούν.

Τίθεται λοιπόν ευθέως το ερώτημα: ποιος είναι ο ασφαλέστερος δρόμος εξόδου της χώρας από την κρίση; Εκτιμώ ότι ο δρόμος για την εθνική σωτηρία της χώρας περνάει μέσα από τη διαμόρφωση ενός ευρύτερου συνασπισμού των υγιών παραγωγικών και κοινωνικών δυνάμεων, που αποδέχονται ως ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής τους: α) την οριστική παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη για σοβαρούς εθνικούς, οικονομικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς λόγους, β) τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό και τις αξίες της ευρωπαϊκής κοινωνίας, με όλα τα πλεονεκτήματα αλλά και τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από την ισότιμη συμμετοχή μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια και γ) την ανάγκη υλοποίησης μεγάλων μεταρρυθμίσεων στην οικονομία, στο κράτος, στους θεσμούς και στην κοινωνική πολιτική σε περιβάλλον ανοιχτής οικονομίας της αγοράς.

Αυτή η συμπαράταξη ικανοποιεί και τη βαθύτερη ουσία του αιτήματος των εκλογών για ανακαίνιση των δομών και της πολιτικής λειτουργίας της χώρας.

Οφείλουμε να επαναδιαπραγματευθούμε το μνημόνιο σε στενή συνεργασία και όχι σε αντιπαράθεση με τους ευρωπαίους εταίρους μας, ώστε να βρεθεί ένας τίμιος, μόνιμος και δεσμευτικός για όλους συμβιβασμός. Τα πεδία των διαπραγματεύσεων με την τρόικα πρέπει να είναι, κατά τη γνώμη μου, τα παρακάτω τέσσερα:

Πρώτον:
Επέκταση της δανειακής συμφωνίας και του χρονοδιαγράμματος υλοποίησης των στόχων του μνημονίου κατά τρία χρόνια, ώστε οι δημοσιονομικές προσαρμογές να γίνουν σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου.

Δεύτερον:
Διαμόρφωση συγκεκριμένου και στοχευμένου πακέτου μέτρων άμβλυνσης των αρνητικών συνεπειών της κρίσης, κυρίως πάνω στους ανέργους και στα ασθενέστερα στρώματα της κοινωνίας (π.χ., ρύθμιση στεγαστικών δανείων βάσει κριτηρίων με επέκταση της διάρκειας των δανείων ως 50 χρόνια και κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο ετών για ανέργους, χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους).

Τρίτον:
Χρειαζόμαστε ένα νέο ξεκίνημα σχέσεων με τους ευρωπαίους ηγέτες, το ΔΝΤ και τα στελέχη τους στην τρόικα, με αμοιβαίο σεβασμό και μεγαλύτερη αυτοπειθαρχία εκατέρωθεν ώστε να μη δηλητηριάζεται το κλίμα συνεργασίας με συνεχείς δημόσιες παρεμβάσεις, απειλές και νουθεσίες, που τροφοδοτούν ακραίες αντιδράσεις στην Ελλάδα και εμπεδώνουν στους έλληνες πολίτες εικόνα συμβιβασμού, υποτέλειας και προσβολής της εθνικής μας αξιοπρέπειας και ανεξαρτησίας. Η θεραπεία δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως τιμωρία ενός περήφανου λαού.

Οι έξι κομβικοί άξονες
Τέταρτον: Αμεση διαμόρφωση σε συμφωνία με τους εταίρους μας ενός εθνικού αναπτυξιακού σχεδίου εξόδου από την κρίση, κάτι που ατυχώς δεν κάναμε τα τελευταία δυόμισι χρόνια, πάνω σε έξι κομβικούς άξονες:

1.
Εξωστρεφής μετασχηματισμός της ελληνικής οικονομίας σε δυναμική και ανοιχτή οικονομία της αγοράς, μέσω της σημαντικής και μονιμότερης αύξησης των επενδύσεων και της οικονομικής εξωστρέφειας σε συνδυασμό με την εκ βάθρων αναδιοργάνωση του ευρύτερου δημόσιου τομέα και την αναβάθμιση των θεσμών και του ανταγωνισμού στις αγορές. Οι επενδύσεις έχουν καταρρεύσει από το 24% περίπου του ΑΕΠ το 2007 σε 13,8% του ΑΕΠ το 2011, με τις ιδιωτικές επενδύσεις να μειώνονται για 15 συνεχή τρίμηνα, ενώ οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών παραμένουν στο 20% του ΑΕΠ, το χαμηλότερο ίσως ποσοστό στην Ευρώπη των «27». Η αναστροφή των παραπάνω τάσεων αποτελεί τη μεγαλύτερη αναπτυξιακή πρόκληση της χώρας. Μπορούμε και πρέπει να θέσουμε συγκεκριμένους φιλόδοξους και απόλυτα εφικτούς στόχους για την επόμενη δεκαετία, που θα κινητοποιήσουν τις υγιείς παραγωγικές, κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις της χώρας.

2.
Αρση σε ένα ολοκληρωμένο νομοσχέδιο όλων των αντικινήτρων για την επιχειρηματικότητα και το ιδιωτικό επιχειρείν.

3.
Ανασυγκρότηση του χρηματοπιστωτικού τομέα και σοβαρή ενίσχυση της ρευστότητας της αγοράς. Η ανασυγκρότηση θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει την άμεση ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με διατήρηση του ιδιωτικού χαρακτήρα τους, με παράλληλη ενίσχυση της εποπτείας, διαφάνειας και λογοδοσίας, ώστε να ενισχυθεί η αξιοπιστία του, να θωρακιστεί από μελλοντικές αναταράξεις, να επιταχύνει το άνοιγμα των αγορών, να παγιώσει την εμπιστοσύνη των καταθετών και να αποκαταστήσει τη βασική λειτουργία της χρηματοδότησης της οικονομίας.
Παράλληλα, θα πρέπει να αναληφθούν αμέσως πρωτοβουλίες για τη σημαντική μείωση του κόστους των καταθέσεων και συνεπακόλουθα και του κόστους των χορηγήσεων, που αυξάνεται ανεξέλεγκτα, καταστρέφοντας καθημερινά επιχειρήσεις και νοικοκυριά.

Σε ομαλή εξέλιξη τους επόμενους μήνες η βελτίωση της ρευστότητας μπορεί να προσεγγίσει τα €50-60 δισ., στο ευνοϊκό σενάριο που θα διευκολύνει την επαναχρηματοδότηση της οικονομίας.

4.
Ενα «μίνι Σχέδιο Μάρσαλ» για την Ελλάδα ύψους €20 δισ., επιπροσθέτως του ΕΣΠΑ, για τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων, μεγάλων έργων και των ΣΔΙΤ. Για να αποφευχθεί η γραφειοκρατία και να επιταχυνθούν οι εκταμιεύσεις το σχέδιο θα ήταν σκόπιμο να υλοποιηθεί μέσω των προγραμμάτων Global Loans της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.

5.
Υλοποίηση μιας ριζοσπαστικής φορολογικής μεταρρύθμισης, με στόχο τη διαμόρφωση ενός εθνικού φορολογικού σχεδίου, αναπτυξιακού, δίκαιου, σταθερού, αποδοτικού και διεθνώς ανταγωνιστικού. Χρειαζόμαστε για να τονώσουμε την αναπτυξιακή διάσταση επειγόντως χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές, που θα αυξήσουν και δεν θα μειώσουν τα έσοδα, διότι ενθαρρύνουν και παρακινούν τα άτομα και τις επιχειρήσεις να είναι παραγωγικοί, να δημιουργούν πλούτο και να είναι ειλικρινείς, ενώ παράλληλα να υλοποιήσουμε επιτέλους σύγχρονες και αποτελεσματικές πολιτικές διεύρυνσης της φορολογικής βάσης, περιστολή της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής και εκλογίκευση του φορολογικού συστήματος.

6.
Υπέρβαση της αφόρητης γραφειοκρατίας για την ταχύτατη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, εκταμίευση των υφιστάμενων πόρων από το ΕΣΠΑ, απελευθέρωση των αγορών στον ανταγωνισμό και εκτέλεση των έργων υποδομών που καρκινοβατούν.

Είναι αδιανόητο για μια σοβαρή χώρα, με τη δική μας ιστορία, τους δημοκρατικούς αγώνες και τις διεθνείς παραδόσεις, να διακινδυνεύει χωρίς σχέδιο μια στρατηγική σύγκρουση με όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, να συμπεριφέρεται σαν τον ριψοκίνδυνο γωνιακό «ποκαδόρο» της ΕΕ, υποστηρίζοντας ότι οι εταίροι που επιλέξαμε, 15 ή 26 χώρες της ευρωπαϊκής ηπείρου, οι εμπορικοί και πολιτικοί μας σύμμαχοι, μπλοφάρουν συλλογικά. Να είμαστε έτοιμοι να παίξουμε χωρίς ισχυρά χαρτιά σε μια παρτίδα το μέλλον της χώρας μας, ώστε να αναδείξουμε και να ξεγυμνώσουμε τη δήθεν μπλόφα τους. Αντί διαλόγου, απειλές να τους μεταδώσουμε την ασθένειά μας. Να μην έχουμε καμία αμφιβολία ή αυταπάτη ότι η απάντηση των λαών της Ευρώπης σε αυτό που θα εκλάβουν ως ωμό εκβιασμό θα είναι εξίσου περήφανη. Η τιμωρία των δύο πρώην μεγάλων κομμάτων για τα πεπραγμένα τους θα ήταν εγκληματικό να καταλήξει σε σκληρή τιμωρία της χώρας και του λαού της για δεκαετίες.

Ο κ. Νικόλαος Β. Καραμούζης είναι Αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Eurobank EFG και καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Νέες εποχές: Η οικονομία, το ευρώ και η δραχμή 
 
 
σχόλια (51)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Φοβερές οι θεωρίες | 15/06/2015 12:39
    Καλά, βαλατε τη Γιούρομπανκ να σας γραψει τι μας συμφέρει και τι όχι; Μια χαρά είναι η θεωρία του κυρίου Καραμούζη, μόνο που ξεχνά πως έχουμε πνιγεί από τους τόκους σαν χώρα και πως δεν είναι πλέον βιόσιμο όλο αυτό. Παρ' όλα αυτά οι... εταίροι μας συνεχίζουν να απαιτούν πολιτικές αδιέξοδες και Μνόμονια. Γι αυτά δεν μας μιλά ο κύριος Γιούρομπανκ. Για το γεγονος πως δεν θα σταματήσουν ποτέ τα μνημόνια και οι περικοπές δεν εκφέρει άποψη... Οχι λοιπόν στη δραχμή, ναι στο ευρώ για να σωθούμε. Λυπάμαι για τον ηλίθιο κόσμο που χειροκροτεί
    Α-πορών
    απάντηση03
     
     
    ... | 17/04/2015 12:35
    ...
    Ανώνυμος / η
    απάντηση00
     
     
     
    AIDOS AHREIOI ARGEIOI | 22/05/2012 01:33
    MILANE OLOI MILAEI KI' EUROBANK POU TON KAIRO TON PAHION AGELADON EVGAZE TO OMOLOGO VRAHOS KAI TO EGRAFE TREIS FORES STA APOTELESMATA ( EXAGORA , POLISI, EXAGORA) GIA NA FAINONTAI TRIPLASIOI TZIROI STIN KINISI IDION KEFALAION ALLA NA FOROLOGEITAI STO 7% MIA FORA KANONIKA. DILADI KAI TIN PITTA KAI TON SKYLO. ME KATI TETOIES LAMOGIES ANOIKSATE YPOKATASTIMATA KAI THYGATRIKES STA VALKANIA KAI DANIZATE ME TA DIKA MAS LEFTA TON KATHE BATIRI KAI PIKRAMENO VALKANIO POU EPEIDEI DEN BOREI TORA NA EXYPIRETISEI TA HREI TOU SAS VOULIAXE PARA TA LAMOGIOKERDI SAS GIATI I VOULIMIA SAS GIA PERISSOTERES ARPAHTES SAS ODIGISE STON GREMO KAI EHETE TA MOUTRA TORA NA VGAINETE KAI N' AMOLATE THEORIES EPISKOPOU. NTROPI SAS. ALITHEIA TI DIDASKETE STON PEIRAIA KYRIES KARAMOUZI ? POS EPIGRAFETE TO MATHIMA SAS ? I NEOKEYNSIANI EPISTIMI TIS LAMOGIAS ALA GRECA ? NARTHO NA SAS AKOUSO VOUR...
    TO THYMA TOU KARAMOUZI
    απάντηση74
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Ναι αλλά... | 22/05/2012 01:24
    ποιός νοιάζεται , κ. Καρακούση, σε μιά χώρα όπου, επι μία τριακονταετία, ο πληθησμός της διδάσκεται ότι η ευημέριά του είναι ζήτημα απλής πολιτικής αποφάσεως και ότι μπορεί να υπάρχει ανάπτηξη και απασχόληση με επιχειρήσεις και βιομηχανίες χώρις επιχεηρηματίες και βιομηχάνους, αλλα με Δημοσίο και Εργολάβους που μετατρέπουν τα δανεικά € σε ντουβάρια δεύτερης ή παρθεριστικής κατοίκίας, κυρίως, για κρατικοδίετους. Ομως, ούτε στην οικονομία μπορεί να υπάρξει το αεικίνητο.
    Μίνος
    απάντηση70
     
     
     
    Απαντηση του ΔΝΤ στον καθηγητη. | 21/05/2012 21:22
    Ο κ. Καθηγητης μπορει να διβασει το πορισμα του ΔΝΤ για χρεοκοπημενα Κρατη τα τελευταια 200 χρονια παρακατω http://www.imf.org/external/pubs/ft/wp/2008/wp08238.pdf Αν δεν γνωρζει καλα Αγγλικα ο Καθηγητης θα μπορουσε να διαβασει παρακατω συνοπτικα το κειμενο στα Ελληνικα. http://kapagriniou.wordpress.com/2012/05/21/δντ-η-αθέτηση-πληρωμών-δεν-έβλαψε-ποτέ/ Αλλα τελικα φαινεται ποιος ζοριζεται και ποιος τελικα θα χασει την δουλεια του αν επιστρεψουμε στην Δραχμη. Κυριε Καθηγητα ο κ. Παπαδημος εριξε 18 δις ευρω πριν τις εκλογες, γιατι τωρα δεν υπαρχει φραγκο στην αγορα ???
    Κυρος
    απάντηση61
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Poly kourastiko | 21/05/2012 21:18
    Poly kourastiko na eisai Ellinas sto exoteriko .Saranta tosa hronia sti Suidia pote toso arnitiko klima jia tin ellada.Kathimerinos sto kuklo tis douleias kai stous filikous kuklous sholia sta oria tou ratsismou apo anthropous olon ton ethnikotiton.
    apo souidia
    απάντηση10
     
     
    Εύγε κ. Καραμούζη | 21/05/2012 19:46
    Είναι το ποιό καλό άρθρο για την κρίση της χώρας που έχω διαβάσει μέχρι τώρα και επιπλέον με συγκεκριμένες ρεαλιστικές προτάσεις λύσεων για να φύγομε από το βάλτο που έχομε βρεθεί.
    stefan_g
    απάντηση133
     
     
    H Eπιστημονική απάντηση στον κο Καθηγητή | 21/05/2012 17:55
    1) Tι έγινε με τα επιτόκια, τον πληθωρισμό, την ανάπτυξη σε χώρες που αποσυνδέθηκαν από σκληρό νόμισμα, όπως είναι το να γυρίσουμε εμείς στη δραχμή? Γύρισαν σε φυσιολογικά επίπεδα έπειτα από πολύ μικρό σχετικά χρονικό διάστημα ενώ η ανάπτυξη πέταξε. Διαβάστε: http://eparistera.blogspot.com/2011/11/2.html 2) Πόσες πιθανότητες επιτυχίας στο ξεπέρασμα της κρίσης έχει σύμφωνα με το ΔΝΤ η χώρα μας αν παραμείνει στο ευρώ? Ελάχιστες (very few successes!!). Και τι λέει για αυτό που έκανε η Αργεντινή? Ο,τι καλύτερο: "Argentina ended convertibility (μτφ: έφυγε από το δολλάριο) in January 2002, almost four years into a deep recession that saw a 20 percent cumulative loss in output, culminating in sharp increases in interest rates, bankruptcies, unemployment, and poverty; deep cuts in wages and pensions; deteriorating asset quality, and deposit runs. The banking system collapsed and economic activity came to a virtual standstill in the first quarter of 2002. Nevertheless, only one quarter later the economy embarked on a rapid and sustained recovery, achieving 8.5 percent average real GDP growth over the following six years. The pre-recession output peak was exceeded after three years. Interestingly, despite a large and permanent real depreciation of more than 50 percent and a significant price boom in Argentina’s gricultural export products during this period, net exports contributed positively to GDP growth only in 2002, before turning negative again in the following years." Σελ.49 εδώ: http://content-mcdn.feed.gr/pegasus/Multimedia/pdf/IMFREP_id28477601.pdf 3) Ερώτηση προς τον κ.καθηγητή. Μιας και γραφετε στο διαταύτα, πόσος καιρός εχει περάσει από τότε που διδάξατε το "κευνσιανό" τμήμα στην καμπύλη τιμών-ανάπτυξης για περιόδους μεγάλης ύφεσης? Οταν έχεις τέτοιο παραγωγικό κενό προσδοκάς γενικά ψηλό πληθωρισμό ζήτησης? Και ποιος τρελός θα χειριστεί την ισοτιμία της νέας δραχμής με τα συναλλαγματικά διαθέσιμα? Οχι! http://www.sedlabanki.is/lisalib/getfile.aspx?itemid=6631
    Bob
    απάντηση610
     
     
    Ούτε οι τράπεζες έχουν κάνει πράξεις... | 21/05/2012 16:09
    Ζητάει ο αρθρογράφος να ξεκινήσουν τα έργα υποδομών που καρκινοβατούν, ενώ είναι γνωστό ότι οι τράπεζες σταμάτησαν τη χρηματοδότηση των έργων αυτών και τα οδήγησαν στη διακοπή επί 1,5 έτος (μέχρι σήμερα). Οι τράπεζες έπρεπε να έχουν προχωρήσει σε γενναίες απολύσεις χιλιάδων εργαζομένων όντας χρεοκοπημένες.... αλλά αποφάσισαν να κόψουν τη χρηματοδότηση των έργων υποδομών και να κρατήσουν άεργους υπαλλήλους και καταστήματα. Οι απόψεις σωστές, αλλά ποιές είναι οι αποφάσεις των τραπεζών που οδηγούν στην ανάπτυξη?
    exoristos
    απάντηση83
     
     
     
    Θές σοβαρή χώρα? | 21/05/2012 15:32
    1.Μείωση των βουλευτών στους 150 2.Μείωση των μισθών των βουλευτών ,των υπουργών ,των δικαστικών στο 50%. 3.Καμμία σύνταξη πάνω απο 1700 ευρώ. 4.Κανένας μισθός,οποιουδήποτε δημόσιου υπάλληλου-και γεν.δ/των-πάνω απο 2000 ευρώ. 5.Όλα τα υπουργεία στεγασμένα στα Ολυμπιακά Κτήρια. κατόπιν,θάσαι ικανός να πραγματοποιήεις τους έξι κομβικούς άξονες,κατανοητό?
    Babolman
    απάντηση175
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    πού το πάνε το παιδί και κανείς δεν το 'χει δει πού το παν το παλικάρι | 21/05/2012 14:50
    Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΛΙΤΟΥ,ΚΑΤΑΝΟΗΤΟΥ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΛΟΓΟΥ.ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ.ΚΑΛΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΑΠΟ ΜΑΝΙΛΑ ,ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΖΕΣΤΗ .....ΧΑΛΑΛΙ ΟΜΩΣ ...
    Ανδρέας Μακάτι Μανίλα
    απάντηση112
     
     
     
    Και οι ευθύνες των τραπεζών? | 21/05/2012 13:57
    Πολύ καλό το άρθρο του κ. Καραμούζη.Παρέλειψε ωστόσο ν΄αναφερθεί, στη συμβολή του τραπεζικού τομέα, σε αγαστή συνεργασία με το πολιτικό προσωπικό των κυβερνήσεων, στην οικονομική κατάντια της Ελλάδας. Η κυβέρνηση νομοθετούσε την φοροαπαλλαγή για συγχωνεύσεις με άλλες εταιρίες των τραπεζών.Έτσι φτάσαμε η ALPHA να συγχωνεύει την alpha finance, η Eurobank την ΕΠΕΡΑ, ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΑ.Επί πολλά χρόνια έβλεπες η φορολογία των τραπεζών να γίνεται με συντελεστή 7%, την ίδια ώρα που η μισθωτή εργασία φορολογείτο εως 40%.Ποια σοβαρή τράπεζα και με τι στελέχωση στο αρμόδιο τμήμα θα είχε τέτοια έκθεση σε ομόλογα του δημοσίου, όταν άλλα τμήματά της με αναλύσεις τους θα χτύπαγαν καμπανάκι για την κατάσταση της οικονομίας?Το πράξατε, γιατί με το άλλο χέρι, σας βοηθούσαν με μη ενέργειες, να χρεώνεται τις παράλογες χρεώσεις σας (μη κίνησης λογαριασμού-κατάθεσης σε άλλο λογαριασμό κ.λ.π) αυξάνοντας την κερδοφορίας σας, υπέρμετρα.Πως το τραπεζικό σύστημα βοήθησε την ανάπτυξη της οικονομίας, χρηματοδοτώντας νέους επιχειρηματίες, με όραμα και ιδέες, αλλά δυστυχώς χωρίς ακίνητα για υποθήκη?Τέτοιος τραπεζίτης γίνεται και ο μπακάλης της γειτονιάς μου. Τελειώνοντας, δεν κατηγορώ τα λεγόμενα, του κ. Καραμούζη, είναι η άποψή του.Σημειώνω απλώς, ότι και ο τραπεζικός τομέας τον οποίο εκπροσωπεί, έχει μερίδιο ευθύνης και όταν ζητά την άρση των γραφειοκρατικών και άλλων διαδικασιών, για την ενίσχυση των επενδύσεων, έπρεπε να κάνει και την αυτοκριτική του.Δεν φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός απ΄αυτό που εκπροσωπούμε εμείς. Έτσι δεν είναι?
    Soc
    απάντηση172
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Την άποψη και τη θέση της Eurobank EFG την ξέραμε. | 21/05/2012 12:08
    ''Ο κ. Νικόλαος Β. Καραμούζης είναι Αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Eurobank EFG και καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς''.. Ας μας έλεγε τουλάχιστον, αν τα δις που δόθηκαν στη τράπεζα που εργάζεται, έμπαιναν για την ανάπτυξη που ακούμε και δεν βλέπουμε, θα είχαμε άλλα αποτελέσματα ?... Το ''καλό'' κ. καθηγητά, μας το αφήσατε για το τέλος, δείχνοντας καθαρά τον λόγο που γράφτηκε αυτό το άρθρο, χάνοντας έτσι το μεγαλύτερο μέρος της όποιας αξίας του...
    Γιώργος (τέως)
    απάντηση1210
     
     
    Υπάρχει και άλλη προσέγγιση | 21/05/2012 10:36
    Ο διεθνής λογιστικός έλεγχος του χρέους είναι απαραίτητος πριν από οποιαδήποτε διαπραγμάτευση και συμφωνία. Ειναι βέβαιο ότι μετά από έναν τέτοιο έλεγχο το χρέος θα μειωθεί σημαντικά. Μπορείτε να δείτε και τις θέσεις της παράταξης ΚΟΙΝΩΝΙΑ σε αυτό το θέμα: www.koinwnia.com
    Nick
    απάντηση616
     
     
    o Soros | 21/05/2012 09:18
    ο Μακεντονσκι επιχειρηματιας ομως υποστηριζει τη δραχμή. Τα υπαλληλάκια του Soros : ΛΑΠΑΒΙΤΣΑΣ , ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ , ΤΣΙΠΡΑΣ θελουν επίσης την δραχμή και απειλουν τραπεζικό συστημα και επιχειρήσεις. Κατανοώ την αμορφωσιά της μάζας αλλα δεν σκεφτεστε να βαλετε μια φωτίτσα σπιτι σας και μετα να ψηφισετε Τσιπρα ωστε να εχουμε τα ερειπια προκαταβολικά και να μην πουμε ποτε οτι ο Τσιπρας μας εφερε τα αποκαιδια
    tmit
    απάντηση228
     
     
    Η Γενιά των εξαφανισμένων | 21/05/2012 09:08
    Ελα μωρέ τι ειναι αυτα που λες , καλά να ειμαστε να κατεβαζουμε ταινιουλες απο το ιντερνετ και να κυκλοφορούμε μεσημερι (οταν ξυπνάμε) για καφε στην παραλία . Τη βγαζουμε με λιγα πλέον πανε και τα χιονοδρομικά , πανε και τα ρακομελάδικα , παει και το Γκάζι παει και η Μυκονος καθε β' Σ.Κ Α! και στις εκλογες ολοι συριζα για να παραμεινει ο μπαμπας εξαφανισμενος υπάλληλος στην εφορία και ταυτοχρονα ταξιτζής
    tdki
    απάντηση326
     
     
     
    κάτι λείπει... | 21/05/2012 00:05
    Οπωσδήποτε να οριστεί επιτροπή λογιστικού ελέγχου του χρέους!!!! Δεν πιστεύω να υπάρχει ΕΛΛΗΝΑΣ πολίτης που να μην θέλει να μάθει, ποιοί υπέγραψαν τα δάνεια αυτά, με τι όρους τα υπέγραψαν, τι έγιναν τα χρήματα και αν όλα αυτά έγιναν νόμιμα απο το 1974 και μετά! Είμαι σίγουρος ότι σε τέτοια περίπτωση θα αποδειχθούν μεγάλες απάτες εις βάρος του ελληνικού λαού και το χρέος επαχθές!!!
    Στέφανος Κ. οικονομολόγος
    απάντηση1516
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Eurozone - EU | 20/05/2012 23:47
    I erwtisi mou anaferetai ston aksiotimo kathigiti kirio Karamouzi alla kai se opoindipote tha borouse na dwsei mia swsti apantisi. Diabazw se polla arthtra oti tixon apoxwrisi tis Ellados apo to euro tha simaine kai apoxwrisi apo tin EU. Gia pio logo? kai alla kratoi einai meli tis Eu alla oxi meli tis Eurozone?
    Ανώνυμος / η
    απάντηση33
     
     
    ΛΟΓΙΑ | 20/05/2012 23:01
    Πως θα υπάρξει επαναδιαπραγμάτευση,όταν ,κυρίως οι Γερμανοί , την αποκλείουν??
    Ανώνυμος / η
    απάντηση76