από metereologos.gr
Κυριακή 27 Μαΐου 2018
 
 

Υπάρχει και το παρανοϊκό στιλ στην κινεζική πολιτική ελίτ

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Το Βήμα, The Project Syndicate

Ο Χένρι Κίσινγκερ, ο οποίος έμαθε ένα - δυο πράγματα για την πολιτική παράνοια ως σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Ρίτσαρντ Νίξον και υπουργός Εξωτερικών, είπε την περίφημη φράση «ακόμη και ένας παρανοϊκός έχει αληθινούς εχθρούς». Αυτή η διορατικότητα - από τον πολιτικό άνδρα που βοήθησε την Κίνα να ανοιχτεί στη Δύση - πηγαίνει πέρα από το ερώτημα αν οφείλουμε να συγχωρούμε την παράλογη συμπεριφορά ενός ατόμου.

Καθώς αποκαλύπτεται το σκάνδαλο που περιβάλλει την δραματική πτώση από την εξουσία του Μπο Σιλάι, αυτή η φράση μπορεί να εφαρμοστεί εξίσου αποτελεσματικά για την εξήγηση της παράλογης συμπεριφοράς των καθεστώτων. Οι περισσότεροι λογικοί άνθρωποι θα συμφωνούσαν ότι το κινεζικό ΚΚ, το μεγαλύτερο κυβερνών κόμμα στον κόσμο (με σχεδόν 80 εκ. μέλη), με πυρηνικά εξοπλισμένο στρατό και ένα αξεπέραστο μηχανισμό εσωτερικής ασφάλειας στη διάθεσή του, αντιμετωπίζει ασήμαντες απειλές κατά της ισχύος του στο εσωτερικό.

Και όμως το ΚΚΚ παραμένει βάναυσα μηδενικά ανεκτικό προς τους ειρηνικούς αντιφρονούντες και νοσηρά φοβισμένο για την τεχνολογική επανάσταση. Δεδομένων των σκανδαλιστικών λεπτομερειών που έχουν γίνει γνωστές μέχρι τώρα γύρω από την υπόθεση Μπο, συμπεριλαμβανομένης της ανάμιξης της συζύγου του στη δολοφονία ενός βρετανού επιχειρηματία, φαίνεται ότι το κόμμα έχει βάσιμους λόγους να φοβάται. Η εξουσία του κινδυνεύει περισσότερο από όσο δείχνει.

Ο Μπο, πρώην επικεφαλής του κόμματος της περιοχής Τσονγκίνγκ, συμβολίζει τη συστημική αποσύνθεση και δυσλειτουργία στον πυρήνα ενός καθεστώτος το οποίο συχνά στη Δύση παρουσιάζεται ως αποτελεσματικό, ευέλικτο και ευπροσάρμοστο. Φυσικά τα σκάνδαλα διαφθοράς με ανώτατους κινέζους αξιωματούχους είναι συχνά. Δύο μέλη του Πολιτιμπιρό φυλακίστηκαν για δωροδοκία και διαφθορά. Αλλά αυτό που διαχωρίζει το σκάνδαλο Μπο από της συνήθεις περιπτώσεις απληστίας και πόθου είναι η άκρατη ανομία στη συμπεριφορά των μελών της ελίτ της Κίνας.

Η οικογένεια Μπο, αναφέρουν δημοσιεύματα του Τύπου, όχι μόνο έχει συγκεντρώσει μία τεράστια περιουσία, αλλά έχει εμπλακεί και στη δολοφονία ενός Δυτικού, ο οποίος λειτουργούσε ως ο σύνδεσμός της οικογένειας με τον έξω κόσμο. Ενώ βρισκόταν στην εξουσία, ο Μπο δεχόταν επαίνους για την πάταξη του οργανωμένου εγκλήματος και την επαναφορά του νόμου και της τάξης στην Τσονγκίνγκ. Τώρα αποκαλύπτεται ότι ο ίδιος και τα πρωτοπαλίκαρά του συνελάμβαναν, βασάνιζαν και φυλάκιζαν πολλούς αθώους επιχειρηματίες, κλέβοντάς τους παράλληλα τα περιουσιακά τους στοιχεία.

Ενώ διαλαλούν τον πατριωτισμό τους, άλλα μέλη της κινεζικής ελίτ φυγαδεύουν τον παράνομα αποκτημένο πλούτο τους στο εξωτερικό και στέλνουν τα παιδιά τους σε πανάκριβα σχολεία και πανεπιστήμια της Δύσης. Η υπόθεση Μπο αποκάλυψε ακόμη μία πτυχή της ευθραυστότητας του καθεστώτος: τον βαθμό της μάχης για την εξουσία και της έλλειψης ενότητας μεταξύ των ανώτατων κομματικών αξιωματούχων. Προσωπικές αντιπαλότητες ή ατέλειες στον χαρακτήρα δεν οδήγησαν στην πτώση του Μπο. Αυτό είναι γνωστό. Απλά έχασε σε μία μάχη με εκείνους που αισθάνονταν απειλούμενοι από τη φιλοδοξία και την αναλγησία του.

Επιπλέον ο ερασιτεχνικός τρόπος με τον οποίο το κόμμα χειρίστηκε το σκάνδαλο Μπο αποκαλύπτει ότι δεν έχει τη δυνατότητα να διαχειριστεί μία γρήγορα εξελισσόμενη πολιτική κρίση στην εποχή του Διαδικτύου. Ενώ οι πολιτικές εσωκομματικές αντιπαλότητες μπορεί να κρύβονται πίσω από τη διστακτικότητα και τους αδέξιους χειρισμούς του σκανδάλου, το ΚΚΚ υπονομεύει τη δημόσια αξιοπιστία του ακόμη περισσότερο με το να προσπαθεί να συγκαλύψει τη σοβαρότητα της υπόθεσης.

Είναι δύσκολο να πούμε αν ο παρανοϊκός με πραγματικούς εχθρούς μπορεί να αντιμετωπιστεί πιο εύκολα από τον παρανοϊκό χωρίς εχθρούς. Αλλά για την κινεζική κυβέρνηση, που ηγείται της μεγαλύτερης χώρας στον κόσμο, η παράνοια από μόνη της έχει γίνει το πρόβλημα. Για να ξεπεραστεί δεν απαιτείται μόνο αλλαγή αντιλήψεων αλλά συνολική αλλαγή του πολιτικού συστήματος.
* Ο κ.Minxin Pei είναι καθηγητής πολιτικής διακυβέρνησης στο κολέγιο Claremont McKenna της Καλιφόρνια, στις ΗΠΑ.


Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (1)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Γκε-Μινγγ, Κονφούκιος | 28/04/2012 19:18
    Γκε-Μινγγ, Κονφούκιος. Το άρθρο είναι τελείως απογοητευτικό. Δεν συμβάλλει στην κατανόηση των εσωπολιτικών προβλημάτων της σημερινής Κίνας και εκτός τούτου δεν λαμβάνει καθόλου υπό όψη, ότι η Κίνα είναι η μόνη χώρα του κόσμου που έχει να επιδείξει έναν πραγματικά συνεχή πολιτισμό τεσσάρων χιλιάδων ετών. Πέραν τούτου κατέχει ο κινεζικός λαός μία πολύ αναπτυγμένη εθνική ιστορική συνείδηση . Σε ένα βιβλίο μου, το οποίο πρόκειται να εκδοθεί στο εξωτερικό αφιερώνεται ολόκληρο κεφάλαιο στην εικόνα του ανθρώπου του Κονφουκιανισμού. Θα προσπαθείσω να αναφέρω συντομότατα μερικά πράγματα, τα οποία οπωσδήποτε θα ενδιαφέρουν τον Έλληνα αναγνώστη. 1. Προ περίπου 4 χιλιάδων ετών έχει αναφέρει το „Βιβλίο της ιστορίας“ (Shudshing), ότι ο Αυτοκράτορας δέον να συμπεριφέρεται καλά στον λαό, γιατί ο ουρανός τον προστατεύει (φυσικό δίκαιο). Τον 3ο αι. π.Χ δημιούργησε ο φιλόσοφος Möng-ds (Μένκιος) την κινεζική θεωρία του „Συμβολαίου της εξουσίας“. το οποίο αναφέρει το Γκε-Μινγγ („Αφαίρεση της εντολής του Ουρανού „ από τον Αυτοκράτορα). 2. Ήδη 260 έτη αργότερα έκανε ο λαός στηριζόμενος στο συμβόλαιο αυτό επανάσταση και έρριξε τον τυραννικό Αυτοκράτορα. 3. Ο ειδικός για την Θεωρία του κράτους Χαν Φέι –Τσε (2ος αι. π. Χ.) υπουργός των εσωτερικών, γνωστός ως ο κινεζικός Δράκων , έχει τονίσει στα συγγράματά του περί εξουσίας , ότι οι υπήκοοι είναι κακοί , για αυτό να μή τους έχει εμπιστοσύνη η κυβέρνηση. Το μόνον που τους αξίζει είναι δρακόντιοι νόμοι. Αυτός έχει ιδρύσει την πρώτη κρατική ασφάλεια του κόσμου. Διέταξε να θάψουν ζωντανούς 600 διανοούμενους, γιατί „φλυαρούσαν“ πολύ και αναστάτωναν τον κόσμο ! Η στάση της κυβέρνησης σήμερα προς τους διανοούμενους δεν είναι λοιπόν παράλογη, έχει μεγάλη παράδοση. Φοβούνται τον λαό. Πανεπιστημιακός, Απόδημος, Ιστοσελίδα : www.panosterz.de
    Παναγιώτης Δ Τερζόπουλος, Panos Terz
    απάντηση00