από metereologos.gr
Τρίτη 22 Μαΐου 2018
 
 

Ας μιλήσουμε για ολοκληρωτισμό

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Τα «ακραία» κινήματα γνωρίζουν άνοδο σε εποχές κρίσεων επειδή οι υποστηρικτές τους δεν τα αντιλαμβάνονται ως τέτοια. Η ακρότητά τους, η οποία εκδηλώνεται ως ωμή βία, έχει ήδη εισαχθεί στην κοινωνία από τον κυρίαρχο πολιτικό λόγο και αντίλογο. Η ρητορική της Μεταπολίτευσης προετοίμασε το «πέρασμα στην πράξη» και το ενεργοποίησε με την πτώχευσή της. Το λαϊκό σώμα της ακροδεξιάς, όμοια με τη «σιωπηλή πλειοψηφία» των δικτατοριών, αγνοεί ή παραβλέπει την εγγενή της βία ως ακρότητα. Η τρομοκρατία έχει ηρωικό χαρακτήρα. Μαρτυρίες των Ναζιστών κάνουν λόγο για αλτρουισμό, ομοθυμία και αλληλεγγύη. Υπερθεματίζουν την αξιοπρέπεια έναντι σ’ ένα διεφθαρμένο, κάλπικο και ατομικιστικό περιβάλλον. Ο άδικος, προδοτικός και ξενόφερτος εξευτελισμός των Γερμανών του Μεσοπολέμου είναι όμοιος με την ενοχή της σύγχρονης Ελλάδας. Όσο, λοιπόν, το Ολοκαύτωμα ξέπλυνε την γερμανική ντροπή, τόσο η Χρυσή Αυγή θα αποκαταστήσει τη μνημονιακή υποτέλεια.

Είναι ατυχής ο προβληματισμός για το εάν η είσοδος των «ακραίων» στη Βουλή των Ελλήνων σημαίνει την κοινωνική, πολιτική και θεσμική νομιμοποίηση της βίας. Αυτό έχει ήδη συντελεστεί. Ιδρύθηκε ως συμμετοχή ή ανοχή στη διαφθορά. Η εντύπωση που δίδεται τώρα είναι πως η κομματοκρατία στρέφει φοβισμένα την προσοχή της σ’ ένα χώρο, ο οποίος αφού γαλουχήθηκε στο ημίφως, ενός κατά τ’ άλλα ευρύχωρου περιθωρίου, αρδεύει πια τη δύναμή του από τα φώτα της ράμπας. Η δαιμονοποίησή του από όσους παρουσιάζονται συλλογικά ένοχοι για την κατάντια της χώρας λειτουργεί ως εγγύηση της καταλληλότητάς του. Η απαξίωση της πολιτικής αποπολιτικοποίησε τη βία, την οποία επαναφέρει στην πολιτική ο πιο ειλικρινής φορέας της στην πιο ειλικρινή της μορφή, ως ειλικρινής πολιτική λύση. Οι Έλληνες αναγνωρίζουν την ελευθερία «από την κόψη του σπαθιού την τρομερή». Και αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί με πολιτικούς όρους. Ένας ηρωικός λαός δεν μπορεί παρά να είναι βίαιος. Ο ορισμός του ως ακραίου τον επαληθεύει. Μόνο έτσι γνωρίζει να υπερασπίζεται την τιμή του.

Η ολοκληρωτική κοινωνική βία ακολουθεί τους κανόνες μιας ολοκληρωτικής κοινωνίας. Η σαγήνη μιας μεσσιανικής ουτοπίας, η οποία αποδυναμώνει την κριτική και τη γνώση, περνά σε δεύτερη μοίρα. Ήταν εργαλείο της «μη ακραίας» ρητορικής. Η Χρυσή Αυγή υλοποιεί παράνομα τη νομιμότητα της Μεταπολίτευσης. Γι’ αυτό το λόγο το εκλογικό της ποσοστό προκαλεί μεν αλλά δεν αποτελεί επιτυχία. Αφενός οι συνθήκες ευνοούν ένα μεγαλύτερο και αφετέρου οι υποστηρικτές της δεν επικαλούνται την ιδεολογία αλλά τη συμπεριφορά της. Υπάρχουν αρκετοί χώροι με παρόμοια συνθήματα αλλά κανείς δεν τα έκανε πράξεις, όσο εγκληματικές ή υποκριτικές και αν είναι αυτές. Οι πολίτες, παρόλο που θεωρούνται αμήχανοι, απελπισμένοι και παραπλανημένοι, ακολουθούν κυριολεκτικά την άλλοτε ψηφοθηρική ακυριολεκτική υπόσχεση: «πράξεις και όχι λόγια». Η πολιτική έχει παγιδευτεί στην «πολιτική» λογική και γι’ αυτό είναι ανίκανη να αντιμετωπίσει τη δυναμική, τη γοητεία και την ειλικρίνεια της βίας. Και αν το Κράτος γίνει βίαιο τότε επικυρώνει την ακροδεξιά ως αντίσταση.

Είναι φανερό πως για να διακοπεί ο φαύλος κύκλος πρέπει να κτυπηθεί ταυτόχρονα σε όλα τα σημεία του. Πριν όμως από αυτό το μεγαλεπήβολο άλμα, οφείλουμε να παρατηρήσουμε πως η πτώση της ακροδεξιάς είναι άμεσα συνδεδεμένη με την κοινοβουλευτική της εμπλοκή. Η δημοκρατία θα διαβρώσει την ειλικρίνεια της βίας, όπως έχει ήδη εκφυλίσει τις πολιτισμικές δομές στις οποίες στηρίχτηκε πριν από μισό αιώνα ο Ναζισμός και πριν από δύο αιώνες το Έθνος. Δεν πρέπει να αγνοούμε πως στη «Δημοκρατία της Βαϊμάρης» οι Γερμανοί προσέλαβαν τον Φύρερ ως ειρηνιστή και όχι ως δολοφόνο ενώ σήμερα συμβαίνει το ανάποδο. Αυτό δηλαδή που προστατεύει το δημοκρατικό πολίτευμα είναι οι αδυναμίες του. Αυτός είναι ο ολοκληρωτισμός που καλούμαστε στην πραγματικότητα να αντιμετωπίσουμε. Και όχι ένα Τέταρτο Ράιχ, το οποίο γελοιογραφεί και εκμεταλλεύεται το Τρίτο στο βαθμό που, όπως διαπιστώνει ο ήρωας στο «Φόβος και Παράνοια στο Λας Βέγκας», έχουμε ήδη περάσει στο Έκτο.

Μαρίνος Χριστοδούλου

Υπ. Διδάκτορας Κυπριακής Ιστορίας και Πολιτισμού

Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού

Πάντειο Πανεπιστήμιο



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (8)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    AΠΙΣΤΕΥΤΟ | 05/05/2012 22:02
    ΑΡΘΡΟ AΔYNAMO, ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΕΝΑΣ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΟΠΟΥ ΣΕ 2000 ΛΕΞΕΙΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ{;},ΟΣΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΕΙΠΩΘΟΥΝ ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΓΡΑΜΜΕΣ. ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ ΣΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟ Ε.Λ.Α.Μ. ΞΕΡΕΤΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ.
    GIVRGOS
    απάντηση07
     
     
     
    Εξαιρετικό και | 26/04/2012 13:04
    ίσως να είναι και το μόνο κείμενο που ερμηνεύει τόσο ακαριαία και γόνιμα (εξίσου επώδυνα για όλες τις πλευρές) την πραγματικότητά μας ... Υπάρχει τελικά αιτία για όλα και ήταν μπροστά στα μάτια μας τόσο καιρό. Τυχαίο που δεν το "λέρωσαν" οι "αναγνώστες" του βηματος με τις δεκάδες σχόλια που αφήνουν παντού; ...έχουμε πολύ δρόμο ακόμα.
    Ελλήνιδα, ούτε γκρικ ούτε ελέν
    απάντηση141
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    Ολοκληρωτικά είναι και τα δύο άκρα | 25/04/2012 02:38
    Μα έχουμε εδώ και πολλά χρόνια κόμμα στη Βουλή μας το οποίο έχει δηλώσει ότι δεν σέβεται το Σύνταγμα και ότι αν καί όταν γίνει εξουσία θα εγκαταστήσει δικτατορία. Και αυτό είναι το ΚΚΕ, που υλοποιεί τη νομιμότητα της Μεταπολίτευσης για αυτό το σκοπό. Οπότε, όψιμος ο πανικός σας. Και μονόπλευρος. Αφού λοιπόν έχουμε ανεχθεί το ένα ολοκληρωτικό άκρο που πριν 65 χρόνια αιματοκύλισε την Ελλάδα γιατί να μην ανεχθούμε και το άλλο;
    ΠΠ Γάτος
    απάντηση816
     
     
    Απάντηση στον κο Χριστοδούλου 2 | 25/04/2012 02:18
    Το έθνος είναι απλά η ομάδα μας κε Χριστοδούλου. Είναι η διαφορετικότητα μας. Αυτή η διαφορετικότητα που κάνει τον πλανήτη μας πολύχρωμο κι όμορφο. Αυτή τη διαφορετικότητα προσπαθείτε εσείς οι αριστεροί διεθνιστές (και οι καπιταλιστές οπαδοί της παγκοσμιοποίησης εξίσου) να καταστρέψετε. Σχήμα οξύμωρο, για εσάς τους αριστερούς ιδιαίτερα, που δηλώνετε με πάθος ότι αγαπάτε τη διαφορετικότητα. Το έθνος προστατεύει αυτή τη διαφορετικότητα και χωρίς αυτό γρήγορα θα γινόμαστε όλοι οι ίδιοι σε ένα μουντό κι άχρωμο πλανήτη. Το ζητούμενο είναι να μάθουμε να σεβόμαστε και να αγαπάμε το διαφορετικό και το συνάνθρωπό μας. Όχι να γίνουμε όλοι οι ίδιοι για να μην τσακωνόμαστε. Ακούγεται τόσο ηλίθιο όσο και οι μοναχοί, που συνήθως εσείς οι αριστεροί κατηγορείτε γιατί αντί να αντιμετωπίσουν και να νικήσουν τον πειρασμό απλά τον αποφεύγουν έγκλειστοι σε μοναστήρια.
    Φώτης
    απάντηση918
     
     
    Απάντηση στον κο Χριστοδούλου 1 | 25/04/2012 02:17
    Κε Χριστοδούλου, οι Κύπριοι, έχουν γαλουχηθεί σε ένα λαό, που εν έτη 2012, διερωτάται ακόμη, αν είναι Κορεάτης, Τούρκος ή Έλληνας και που ο αριστερός πρόεδρος του, εν έτη 2011, δήλωσε ότι οι Κύπριοι είναι Σύριοι, όπως κι ο προκάτοχος του στο ΑΚΕΛ, το 1982 δήλωσε ότι οι Κύπριοι είναι Φοίνικες. Για κάποιο μεγαλωμένο σε αριστερή οικογένεια (η Κύπρος είναι μικρή ξέρετε) είναι κατανοητές οι όποιες συγκεχυμένες απόψεις μπορεί να έχει περί έθνους, ακόμα κι αν είναι καθηγητής. Καθηγητής εξάλλου, ήταν κι ο Βερέμης που είπε ότι καλοπερνούσαν οι Έλληνες επί τουρκοκρατίας, καθηγήτρια κι Ρεπούση που μας είπε ότι ποδοπατήθηκαν μονάχοι, οι Έλληνες στη Σμύρνη το ’22 όπως ξανακάνανε αργότερα στο στάδιο Καραϊσκάκη. Καθηγητής κι άλλος στο πανεπιστήμιο Cornell που έγραφε για τη μαύρη Αφροδίτη πριν τον πάρουν με τις πέτρες οι συνάδελφοί του. Έχω διαβάσει άρθρα σας, στο (αριστερό-διεθνιστικό) ΒΗΜΑ και στην (καπιταλιστικό-παγκοσμιοποιητική) ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, σύμπτωση η επιλογή αυτών των εντύπων; Δεν νομίζω. Κι αφού φαίνεται να έχετε κηρύξει σταυροφορία εναντίων του έθνους, σας ερωτώ. Αν π.χ. με το πιστόλι στο μέτωπο της μητέρας σας, σας ρωτούσε κάποιος αν θα προτιμούσατε την ίδια νεκρή ή κάποιον άλλη στο Περού, είμαι σίγουρος ότι θα μου απαντούσατε, στο διάολο η Περουβιανή. Όχι επειδή μισείτε τους ξένους ή τις Περουβιανές ιδιαίτερα αλλά επειδή αγαπάτε τον δικό σας, περισσότερο. Αυτό είναι ανθρώπινο και δεν θα σας έκανε, οικογενειακιστή όπως λέμε εθνικιστή! Το να νοιαζόμαστε περισσότερο για τον δικό μας, για τη γειτονιά μας, το χωριό μας ή τη χώρα μας, είναι ανθρώπινο. Ο άνθρωπος είναι ζώο που πάντοτε ζούσε σε ομάδες. Δεν είναι θέμα καλού ή κακού – αφού η συγκεκριμένη φύση μας έχει τα θετικά όπως και τα αρνητικά της. Τίποτα δεν είναι απόλυτο. Το θέμα είναι ότι δεν μπορείτε εσείς να αλλάξετε τη φύση του ανθρώπου, κε Χριστοδούλου μου. Δεν μπορείτε να κάνετε τον άνθρωπο ατομικιστή, απαρνούμενο την ομάδα του. Ίσως μόνο κάποιους νεαρούς που κάνουν την επανάσταση τους.
    Φώτης
    απάντηση920
     
     
    ta leei ola autos o stoixos | 25/04/2012 00:34
    Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον καινούριο τάχα κάτι να μας φέρει. Τι κρύβει μέσ' στα δόντια του το ξέρω, καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι. Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν και χάνονται βαθιά στα περασμένα. Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν, μα όχι και το μίσος του για μένα. Το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον. Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον. Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος που λούζεται στον ήλιο και στ' αγέρι, το κουρασμένο βήμα του το ξέρω και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει. Μα πάλι θέ ν' απλώσει σα χολέρα πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου, και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου.
    Peter NYC
    απάντηση64
     
     
    Η ΛΟΞΗ ΜΑΤΙΑ ΣΤΑ ΤΑΜΠΟΥ | 25/04/2012 00:18
    Το άρθρο του κ. Χριστοδούλου διερευνά εύστοχα και θαρραλέα εκείνες τις επικοινωνιακές δομές που υπο-στηρίζουν την άνοδο ακροδεξιών πεποιθήσεων με θεσμική κιόλας αποδοχή. Ναι, η βία έχει την ειλικρίνεια της αμεσότητας και της πράξης στην οποία ποτέ δεν περνούν ηπιότερες δεξιές (ή και αριστερές) διακηρύξεις που μένουν στα λόγια. Αυτό δεν καθιστά τη βία κάτι καλό, θα ήταν λάθος να γίνει μια τέτοια απλούστευση, που και το ίδιο το κείμενο δεν πέφτει στην παγίδα της. Η βία καθίσταται αποτελεσματικότερη και πειστικότερη επικοινωνιακά. Γιατί ο Χίτλερ δεν αρκέστηκε στο πέρασμα στην πράξη για την αποκατάσταση της γερμανικής ντροπής μόνο με τη βιομηχανική ανάπτυξη, τη μείωση της ανεργίας κλπ; Γιατί άσκησε τόση βία; Δε γίνεται να παρακάμπτεται η -σιωπηλή ή θορυβώδης- αποδοχή των πολιτών στο εκάστοτε εθνοπολιτικό συμφραζόμενο. Είναι συγκοινωνούντα τα δοχεία, ακόμα και σε ακραίες πολιτικά θέσεις που διεκδικούν τη νομιμότητα. Το κείμενο του κ. Χριστοδούλου συνεισφέρει σε αυτή την πιο διερευνητική και κριτική ματιά.
    gt
    απάντηση123