από metereologos.gr
Τετάρτη 18 Ιουλίου 2018
 
 

Η έμφοβη Ελλάδα δεν είναι η πατρίδα μου

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Η Ελλάδα του Αγγελόπουλου, του Χατζιδάκι, του Ρίτσου, του Σεφέρη, η Ελλάδα των μπουζουκιών, των αυθαιρέτων, της χρυσής καδένας, της αρπαχτής, της αραχτής, της μίζας. Η Ελλάδα όσων επιμένουν, σε πείσμα των καιρών, να αγαπούν και να στηρίζουν με την καρδιά και το μυαλό τους αυτόν τον τόπο. Για ποια Ελλάδα σήμερα θρηνούμε;

Ο,τι αγγίζω με πληγώνει. Η διεθνής απαξίωση συμπορεύεται με μια εγχώρια παραγωγή αυτο-απαξιωτικών λόγων. Στο στόχαστρο ο αντι-αισθητικός ελληναρισμός, η αγαπούλα, τα Καγέν, τα σκαφάτα σκάφη του νεοέλληνα, οι κλαρωτές τεράστιες βερμούδες, οι παραθαλάσσιες ομπρέλες, ενοικιαζόμενες με τον μήνα, όσο κοστίζει ένα δυάρι. Σύμβολα ενός χυδαίου τρόπου ζωής που έφτασε στο απόγειό του στη Μεταπολίτευση μέσα από την κουλτούρα ενός καταναλωτικού δήθεν εκδημoκρατισμού. Μια απωθητική εικόνα που προφανώς δεν απηχεί την αλήθεια του μέσου Ελληνα. Μπορεί ένα τμήμα της κοινωνίας να εξοικιώθηκε με την ιδέα ότι το «ξοδεύειν» και «επιδεικνύειν» ισοδυναμεί με το «υπάρχειν», η φοροδιαφυγή, ο ωχαδελφισμός και η μίζα με τη «μαγκιά». Ωστόσο η γενίκευσή της στο σύνολο του πληθυσμού είναι και άδικη και ανάλγητη και καταχρηστική.

Η αλήθεια είναι ότι το επινοητικό σύνθημα του Ανδρέα «η Ελλάδα του Μη Προνομιούχου» άμβλυνε τις κοινωνικές αντιθέσεις μεταφέροντας σε όλο το κοινωνικό σώμα την αίσθηση μιας, άνευ όρων και ορίων, δυνατότητας καταναλωτικής και οικονομικής κινητικότητας χωρίς καμία μεταβολή στο σύστημα παραγωγικών σχέσεων. Μια εσχάτη ιστορικά παρεξήγηση, της οποίας το τίμημα πληρώνουμε σήμερα. Η ψευδαίσθηση της απρόσκοπτης ευμάρειας έφτασε βίαια στο τέλος της. Η αφύπνιση είναι οδυνηρή και δεν έχει τίποτα το παρηγορητικό. Ο ατομικιστικός ευδαιμονισμός, σαν μια γυάλινη μπάλα χριστουγεννιάτικη, θρυμματίστηκε σε χίλια δυο μικροσκροσκοπικά γυαλάκια. Αίμα. Ο βασιλιάς δεν ήταν απλώς γυμνός, τα ρούχα του ήταν ήδη απο πριν κουρελιασμένα.

Αλλο όμως η άρθρωση ενός κριτικού και αποστασιοποιημενου συναισθηματικά λόγου και άλλο οι εμπαθείς, μαζικού τύπου ενοχοποιήσεις, όπως αυτές που βρίθουν με περισσή αλαζονεία σήμερα. Σε τι διαφέρει ο εγχώριος καταγγελτικός λόγος από τον απαξιωτικό λόγο της τρόικας και των τροϊκανών; Η ρητορεία μιας αναγωγιστικής επιχειρηματολογίας υποκαθιστά την αναγκαία κριτική από την αυτο-υπονόμευση θυμίζοντας τον γνωστό στην ψυχολογία αμυντικό μηχανισμό της ταύτισης με τον επιτιθέμενο. Δεν λένε «έκανες λάθος», λένε «είσαι λάθος» σε έναν ολόκληρο λαό που τώρα πασχίζει να μην ενδώσει στην έσχατη καταστροφή. Μια στάλα όμως όραμα και εμπιστοσύνη να μπορούσαν να εμπνεύσουν οι ιθύνοντες και τα πράγματα θα ήταν αλλιώς. Η αναξιοπιστία σού ραγίζει την καρδιά. Το δηλητήριο που εμφανίζεται ως θεραπεία, ο κομπογιαννίτης που παριστάνει τον θεράποντα ιατρό, ο νεκροθάφτης που υπόσχεται ανάσταση του νεκρού σου.

Η εύκολη λύση «φταίνε πάντα και μόνον οι άλλοι» δεν έχει υπόσταση, το ίδιο όμως θα έλεγα και για την επίμονη και μαζική αυτο-υπονόμευση. Η χώρα μου έκανε λάθη. Η χώρα μου δεν είναι λάθος. Αλλο κάνω λάθος, άλλο είμαι λάθος.
Τάξη, πειθαρχία, αξιοκρατία. Το τρίπτυχο της νέας τάξης πραγμάτων. Πάνω όμως σε τι συντρίμμια και σε πόσες εκατόμβες θυμάτων οι άριστοι θα στήσουν τα αριστεία τους; Και μήπως η μεταμόρφωση της Ελλάδας σε ένα πειθαρχημένο, τακτοποιημένο, πάμπτωχο, παράδεισο της Δύσης, μια «Φλόριντα της Ευρώπης!» (sic), μοιάζει με εφιάλτη παρά με όνειρο;


Οταν ένας στους τρεις Ελληνες ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, όταν άνθρωποι αργοπεθαίνουν στους δρόμους και χιλιάδες εργαζόμενοι βγαίνουν ή επίκειται να βγουν στην απέξω, και μάλιστα με το στίγμα του απαξιωμένου, τότε η περί αρίστων φρασεολογία, η πρόσκληση στην τάξη και την πειθαρχία ενός ολοένα και πιο έντονα εξαθλιωμένου λαού, κινδυνεύει να ηχεί ως προτρoπή σε ακόμα μεγαλύτερη έμφοβη, κατεσταλμένη, βουβή στον πόνο, ζωή.
Η έμφοβη Ελλάδα δεν είναι η χώρα μου. Αν μόνη ελπίδα, η ελπίδα των απελπισμένων, το μέλλον θα το δείξει: «Η Ελλάδα δεν είναι για να πεθάνει».

Η κυρία Φωτεινή Τσαλίκογλου είναι συγγραφέας, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.



ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (12)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Κον Θεολογο χωρις ρασα | 13/02/2012 17:30
    Ειμαι απαυτους που βρηκαν το αρθρο εξαιρετικο. μηπως θα πρεπει να υπαχθω στην κατηγορια του απλου τηλεορασοπληκτου κοσμακη η σην κατηγορια του αυτοικανοποιουμενου εφηβου ? Οσο για το Αρλεκιν, φτηνο, αναξιο λογου, σχολιο. Εμπαθεις επιθεσεις της μετριοκρατιας, ανθρωπων που περιμενουν, μεσα απο τα συντριμια, μια μπουκια. Αναμεσα στον αυτοικανοποιουμενο αιωνιο εφηβο, και τον ανοργασμικο και γεννημενο γερο- στην ψυχη και στο μυαλο- προτιμω σιγουρα το πρωτο.
    Nεα
    απάντηση41
     
     
    Ένα μικρό σχήμα λόγου για την Ελλάδα. | 13/02/2012 16:12
    Η χώρα μου τρέφεται από δύο κάδους. Ο ένας είναι για όλους και ο άλλος για τον καθένα. Ο πρώτος (για όλους, γι αυτό που κάνουμε όλοι μαζί) δεν έχει τίποτα μέσα γιατί τάχει φάει όλα ο δικοματισμός από 1981 μέχρι μνημόνιο 2 και τα διάφορα σύνολα μας. Ο δεύτερος ( εκεί που δίνει προσωπικά ο καθένας μας στην Ελλάδα τον ηθικό του, δημιουργικό του, διανοητικό του οβολό) έχει τα λίγα όσα έριξαν οι δίκαιοι και οι ικανοί, αυτοί που λέει ο ποιητής με: "τα δάκτυλα στο φιλιατρό". Ας ρίχνει ο καθένας μας στον δεύτερο κάδο, χωρίς πολλές κουβέντες, ότι μπορεί και δύναται μέχρι που να τα καταφέρουμε με τον πρώτο. Νάστε καλά.
    χβασίλης
    απάντηση10
     
     
    pote | 13/02/2012 04:24
    eustoxo arthro pou se bazei se skepsei... pantos san katikos ekswterikou...euro kse-euro, xreokopia h' oxi, pote ma POTE den kukloforoume me to stigma tou apaksiomenou!!
    dio
    απάντηση11
     
     
    Με λένε Ελλάδα και δεν θέλω να γίνω ένας τουριστικός παράδεισος που δεν ανήκει στους Έλληνες | 12/02/2012 23:34
    Περιεκτικό και εύστοχο άρθρο. Και πραγματι ο εγχώριος καταγγελτικός λόγος δεν διαφέρει από τον απαξιωτικό λόγο της τρόικας και των τροϊκανών και ο λαικιστικος υπερτονισμός του εγχωριου καταγγελτικού λόγου είναι το τελευταίο που μας χρειάζεται σήμερα. Σαν μια κακιά μαμά που όταν το παιδί της πέφτει και χτυπάει το χτυπάει και το βρίζει από πάνω. Ταπεινότητα ναι. Αυτολυπηση όχι. Αυστηρότητα ναι και πειθαρχία ναι αλλά όχι υποταγη και αυτομαστίγωμα. Η Ελλαδα δεν είναι για να πεθανει. Καιγεται και βρυχάται. Έκανε λάθος Δεν Είναι λάθος. Εύκολοι οι χαρακτηρισμοί. Ευκολο το κέρασμα δηλητηριου. Οπως και στο προηγούμενο σχόλιο με τιτλο "Είστε ανιδεη". Ποιος είπε ότι δεν πρεπει να βρουμε τροπους να πενθησουμε τα παρασιτικα μεγαλεια και τους ευδαιμονισμους με δανεικά? το ίδιο άρθρο δεν διαβάσαμε? Δεν ξέρουμε τι διαβάζουμε τι λέμε πια κι αντί να ενωνόμαστε βγάζουμε εύκολα σπαθιά. Για να φοβόμαστε σιγά σιγά και να μιλάμε... Ε όχι! Η έμφοβη Ελλάδα δεν είναι η πατρίδα μου! Οπως πολύ σωστά λέει η συγγραφεας την οποια αν ειχατε ποτε διαβασει θα καταλαβαινατε ποσο αστοχο ηταν το σχολιο σας και θα κρατουσατε τις ροζ κορδελες αποκλειστικα δικό σας στολιδι.
    Γιαννης
    απάντηση41
     
     
    ΛΑΘΟΣ.. | 12/02/2012 23:16
    Εκτιμηση! Ποτε να μην ευχετε η Ελλαδα να γινει Φλωριδα της Ευρωπης. Ποτε. Μια γενικα αμορφωτη πολιτεια,με τεραστια προβληματα εγκληματικοτητας,πολιτεια φτωχων και συνταξιουχων. Πιο πολυ σαν μια Ευρωπα-ικη Καλιφορνια επρεπε να οραματιζονται να γινει η Ελλαδα,οικονομικα,κοινωνικα. Αλλα πρωτα Ελλαδα,χωρα Ανθρωπων,Υπευθυνων και πραγματιστων ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΤΟΜΙΣΤΩΝ οπως τωρα. Να αναγνωριζουν τα λαθη και να τα διορθωνουν οχι να τα ριχνουν σε αλλους.
    Fotis Tsimboukakis
    απάντηση32
     
     
     
    Eιστε ανιδεη | 12/02/2012 17:35
    Ποια θα επρεπε να ειναι η Ελλαδα του μελλοντος εκτος της νεας ταξης πραγματων? Η Ελλαδα της αταξιας,της αυθαιρεσιας, της αναξιοκρατιας? Δηλαδη και παλι η δανειοτρεφης και παρασιτικη Ελλαδα? Και αφου και εσεις μιλατε για ελπιδα και οχι για τολμη, οι ηδη αποκλεισμενοι και περιθωριοποιημενοι συμπολιτες μας σε τι αλλο μπορουν να ελπιζουν για την επανενταξη τους περα απο την εκ θεμελιων αναδιαρθρωση της χωρας? Επιτελους γιατι η σοβαροτητα και η αυτεπιγνωση ειναι αδυνατη σε αυτη στη χωρα? Πρεπει να βρουμε τροπους να πενθησουμε τα παρασιτικα μεγαλεια και τους ευδαιμονισμους με δανεικα και οχι να αρνουμαστε τον οριστικο χαμο τους. Θα βοηθουσε λιγος ρεαλισμος σε αυτο και οχι η αυτολυπηση για τα ματαιωμενα καταναλωτικα ονειρα. Η φτωχεια και η ανεργια διαφορετικα θα αγγιξουν το 90%. Οσο για σας γραψτε ενα νεο εφηβικο, υπερσυναισθηματικο αρλεκιν με ροζ κορδελες.
    Δεν ειναι αρκετη η ενσυναισθηση
    απάντηση117
    Απαντήσεις  2 | Εμφάνιση όλων
     
     
    ΤΑ ΣΚΑΦΑΤΑ ΣΚΑΦΗ | 12/02/2012 15:01
    Το φαινεσθαι, το ειναι. Η ψευδαισθηση που εχουν καποιοι αθλιοι ειναι ΚΑΠΟΙΟΙ. Και τωρα μας ηρθε χωρις να ξερουμε απο που, η καταστροφη, η χρεωκοπια, το χαος. Ας συνεχισουν καποιοι η καποιες να μας λενε αληθειες, ισως αφυπνιστουμε. Οσο για την επομενη μερα, την ελπιδα, βλεπουμε.
    ΛΕΝΑ
    απάντηση70
     
     
    Θρηνούμε για το μέλλον μας | 12/02/2012 13:10
    "Αλλο κάνω λάθος, άλλο είμαι λάθος." Το δυστύχημα όμως είναι πως οι πολιτικοί της χώρας έκαναν λάθη αλλά αποδεικνύουν μέρα με τη μέρα πως επιπλέον είναι και λάθος... είναι πολύ κατώτεροι των περιστάσεων... ΔΥΣΤΥΧΩΣ!-για αυτό και δεν μπορούν ούτε "Μια στάλα όραμα και εμπιστοσύνη να εμπνεύσουν οι ιθύνοντες" και όντως τα "τα πράγματα θα ήταν αλλιώς." ίσως όμως και να γίνουν αλλιώς... κάποτε το ποτήρι ξεχειλίζει, απλά ενίοτε η αντίδραση δεν είναι άμεση... έρχεται όμως... δεν μπορεί... Μια ανάσα το άρθρο σας κ. Τσαλίκογλου και μια πραγματικότητα που επιβάλλεται να τονίζεται η φράση: "Η εύκολη λύση «φταίνε πάντα και μόνον οι άλλοι» δεν έχει υπόσταση, το ίδιο όμως θα έλεγα και για την επίμονη και μαζική αυτο-υπονόμευση." Φτάνει πια-κάθε τι έχει και τα όριά του.-
    Άννα
    απάντηση60