από metereologos.gr
Τετάρτη 23 Μαΐου 2018
 
 

Όταν το κράτος μας γίνεται εχθρός μας

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Η πρόοδος οποιοδήποτε κράτους βασίζεται στον οραματισμό που υποστηρίζεται από τον ίδιο το λαό. Η ευημερία και η ανάπτυξη της Ελλάδας και στην διάρκεια των μεγαλύτερων δυσκολιών που αντιμετώπισε στην ιστορία της, έγινε εφικτή γιατί υπήρχε αυτός ο ποθητός ζήλος για την ελευθερία, για την πρόοδο, για την αλλαγή.

Η μισαλλοδοξία των πολιτών για τα κίνητρα και τις ενέργειες των πολιτικών δημιουργούν περισσότερο αντιπάθεια για ένα κράτος που οι ίδιοι νοιώθουν ότι δεν αντιπροσωπεύουν. Το χάσμα μεταξύ αυτών που θέλουν να επιβάλουν νομοθεσίες, και αυτών που νοιώθουν ότι έχουν χάσει κάθε ίχνος κυριαρχίας, δημιουργεί μια τρομερή εσωστρεφική διαμάχη που στο μεγαλύτερο μέρος της παραμένει ακόμα σιωπηλή.

Το κράτος αρχίζει να αποξενώνεται από τις αξίες και τα ιδανικά των απλών πολιτών με αποτέλεσμα ο λαός να γίνεται αντίπαλος και όχι υποστηριχτής του. Αυτή η διαμάχη δημιουργεί βαθιές ρωγμές στην συνείδηση των πολιτών για το τι το κράτος αντιπροσωπεύει σαν σύστημα, σαν οντότητα, σαν ιδέα. Η ιδέα του κράτους γίνεται μία άλογη δύναμη που προσπαθεί να εκβιάσει, να επιβάλει, να τιμωρήσει χωρίς να προσφέρεται δικαιολογία, εξήγηση, αποκατάσταση. Η εξωτερική επιβολή των αποφάσεων και η απάθεια των πολιτικών που δικαιολογείται στο βωμό της χρεοκοπίας αφήνει τρομερά κενά.

Η αίσθηση εξόντωση των πολιτών από ένα σύστημα που οι ίδιοι υποστήριξαν κάνει το κράτος ένα εχθρικό σύστημα που αγνοεί και αντιτίθεται. Ακόμα και όταν οι έκτατες εισφορές προσπαθούν να δικαιολογηθούν στον βωμό της χρεοκοπίας το εσωτερικό χάσμα αδικίας παραμένει ανεξίτηλο.

Οι πολίτες θα αντισταθούν σε κάτι που θεωρούν εχθρικό και ανεξάρτητα αν επίσημα η χώρα  χρεοκοπήσει ή όχι. Η επιβολή επιπλέον μέτρων χωρίς σχέδιο για εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού που θα βρει δουλειά και που τώρα βρίσκεται στο κενό θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μεγαλύτερης εχθρότητας και φυσικής βίας που θα δυσχεράνει το έργο της ΤΡΟΙΚΑΣ και της κυβέρνησης.

Οι οικονομικές αλλαγές έχουν κοινωνικές επιπτώσεις οι οποίες δεν μετριούνται με κατηγορίες ούτε μεγέθη αποδοτικότητας. Τα μέλη της Ευρωζώνης αντιλαμβάνονται την χώρα μας σαν λαός που υποφέρει για τα δικά του παραπτώματα. Η εξωτερίκευση της Ελλάδας σαν χώρα που έχει μόνο οικονομικές ανάγκες εκδηλώνει την απόλυτη αποτυχία του Ευρωπαϊκού οράματος. Μέσα από την κρίση τώρα έγινε ξεκάθαρο πως η ενότητα των χωρών ήταν μόνο βασισμένη επάνω σε οικονομικές υποθέσεις αγνοώντας ότι αντιλήψεις και αξίες δεν είχαν καμία συνοχή μεταξύ χωρών.

 Το σημαντικό σημείο είναι ότι τα οικονομικά μέτρα εκδηλώνουν ότι υστερούν κάθε προσπάθεια αντίληψης του κοινωνικού χάσματος που δημιούργησαν. Σε κανένα οργανωτικό σύστημα αλλαγές που είχαν στόχο δομικές και οργανωτικές τροποποιήσεις δεν πέτυχαν χωρίς να έχουν την υποστήριξη εκείνων που θα έπρεπε να τα υιοθετήσουν.

Η απουσία προσωπικής ευαισθησίας σε συνδυασμό με το κράτος που παρουσιάζεται ως εξοντωτικό παραμένει ο μεγαλύτερος εχθρός της σημερινής κοινωνίας. Το κράτος παραμένει μια απλή μηχανή εκτέλεσης εντολών χωρίς ευαισθησίες. Κι’ όμως, η αλήθεια είναι ότι σε όλες τις μεγάλες μάχες της Ελλάδας που κέρδισε στην ιστορία της αυτές  οι ευαισθησίες κατέστησαν τη δύναμη του κράτους ως ένα ενωμένο σύνολο πολιτών.

 

* Ο Δρ. Στέφανος Αβακιάν είναι καθηγητής στον κλάδο της Οργανωσιακής Συμπεριφοράς και Διοίκησης του Ανθρώπινου Δυναμικού στο πανεπιστήμιο Brighton στην Αγγλία.

 



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (3)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Όταν το κράτος μας γίνεται εχθρός μας | 06/02/2012 07:32
    Θερμά συγχαρητήρια για το θαυμάσιο άρθρο του κ. Αβακιάν. Περιγράφει και αναλύει με παρρησία την πραγματικότητα της ελληνικής κατάστασης
    Γιώργος Κανταρτζής
    απάντηση10
     
     
    Όχι μόνο η σχέση ενός λαού με το κράτος αλλά και η σχέση του με το έθνος… | 05/02/2012 22:14
    Συμφωνώ ότι η πρόοδος οποιοδήποτε κράτους βασίζεται στη σχέση του λαού του με το κράτος. Η σχέση αυτή όμως, δεν είναι το μόνο που οριοθετεί την επιτυχία ενός λαού απέναντι σε μια δυσκολία. Σήμερα, τα κράτη τα οποία έχουν υψηλότερους βαθμούς συλλογικότητας και πατριωτισμού (προστατευτισμού) είναι αυτά που έχουν και τα υψηλότερα οικονομικά επίπεδα. Αμερικανοί, Γερμανοί, Σκανδιναβοί, Γάλλοι, Άγγλοι κ,λπ.. 30 χρόνια προοδευτικών κυβερνήσεων στην Ελλάδα, έχουν υποβάλει στον Έλληνα ένα μίσος για το έθνος του και για κάθε μορφή συλλογικότητας έξω από την κομματική. Ήδη πολλοί από εμάς έχουν πειστεί ότι ως δια μαγείας οι Έλληνες έχουν εξαφανιστεί από την περιοχή ενώ έχουν παραμείνει όλοι οι άλλοι, Αλβανοί, Σλάβοι και Τούρκοι. Το γιατί μιλούμε ακόμη Ελληνικά δεν φαίνεται να ενδιαφέρει. Αν και όλοι συμφωνούν ότι δεν είναι το αίμα που κάνει ένα έθνος (σαν pedigree σκυλιών), στην προσπάθεια να πείσουν για την εξαφάνιση του Ελληνικού στοιχείου, οι πολέμιοι της ιδέας του Ελληνικού έθνους, βασίζονται σε υποθετικές θεωρίες περί μίξης των Ελλήνων με άλλους. Πάλι, φαίνεται να παραγνωρίζονται οι τελευταίες και αποδεκτές από τη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα, γενετικές έρευνες σχετικά με τον παγκόσμιο γενετικό χάρτη (Πανεπιστήμιο Τζων Χόπκινς και Πρίνστον, ΗΠΑ). Βλέπουμε εν ολίγοις μια συντεταγμένη προσπάθεια, προερχόμενη από δυο κατευθύνσεις (την αριστερο-προοδευτική και την νέο-φιλελεύθερη), αποποίησης κάθε εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης ικανής να ενώσει τον Έλληνα και να του δώσει τη δύναμη και την αυτοπεποίθηση να παλέψει και να νικήσει. Λέτε να είναι συμπτώσεις το 1821 του Βερέμη, η διακωμώδηση ηρώων, η αποποίηση της ιστορίας σε νέα σχολικά βιβλία, ταινίες όπως την Ακαδημία Πλάτωνος ή οι απόψεις αριστερών της κουλτούρας περί έθνους ή Μακεδονίας ή ακόμα και η πρόσφατη Τουρκολαγνεία. Φανταστείτε ότι εν μέσω κρίσης και απεγνωσμένης προσπάθειας του λαού να αντλήσει δύναμη από κάπου ο Βερέμης δήλωσε ότι η Τουρκία είναι οι ΗΠΑ και η Ελλάδα το Μεξικό.
    Φώτης
    απάντηση11
     
     
    εναργές άρθρο | 04/02/2012 16:28
    συγχαρητήρια, χρειαζόμαστε τέτοιου είδους διαφώτιση και όχι μονότροπα ψευδολογικά άρθρα που μας έχουν χορτάσει τα πουλημένα (και ανόητα) media.
    Γιαννάκης
    απάντηση40