από metereologos.gr
Δευτέρα 23 Ιουλίου 2018
 
 

Τα φοβικά σύνδροµα της Ιατρικής

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Η άσκηση της Ιατρικής στις ηµέρες µας κατά γενική παραδοχή κυριαρχείται από ένα φοβικό σύνδροµο που προβληµατίζει ολόκληρη την ιατρική κοινότητα. Ο γιατρός, δηλαδή, διακατέχεται από το αίσθηµα ότι απειλείται συνεχώς από το ενδεχόµενο µιας δικαστικής εµπλοκής του που θα θέσει σε σοβαρό κίνδυνο την επαγγελµατική του δραστηριότητα.

Και τούτο γιατί, αν ο γιατρός καταδικαστεί, δίκαια ή άδικα, για ιατρική αµέλεια (malpractice), το τίµηµα θα είναι ιδιαίτερα βαρύ, µια και τα δικαστήρια εξαντλούν συνήθως την αυστηρότητά τους, εκτιµώντας ότι µε τον τρόπο αυτόν όχι µόνο «νουθετούν» αλλά και ασκούν κοινωνική πολιτική, µια και τα ασφαλιστικά ταµεία δεν καλύπτουν οικονοµικά τους ασθενείς.

Ο γιατρός, δηλαδή, στην καθηµερινή άσκηση της Ιατρικής βιώνει τον φόβο και την ανασφάλεια που από πολλούς αποδίδεται κυρίως στο κενό που υπάρχει στο νοµικό πλαίσιο που ρυθµίζει το ιατρικό σφάλµα. Και οι φόβοι των γιατρών είναι απόλυτα υπαρκτοί, µια και οι αγωγές εναντίον τους αυξάνονται ραγδαία. Στη Γερµανία, λ.χ., αναφέρονται 10.000-30.000 αγωγές ετησίως, ενώ στην Ιταλία ανάµεσα στα έτη 1996 και 2000 είχαµε αύξηση 64% (28.000).

Αλλά και στη χώρα µας υπάρχει αύξηση των µηνύσεων και των αγωγών εναντίον των γιατρών και µάλιστα σε υπερβολικό βαθµό. Σε δείγµα, π.χ., 1.452 αγωγών προέκυψε ότι στο 40% δεν υπήρξε ιατρικό σφάλµα (INEJM: 2006).

Αποτέλεσµα του νέου αυτού φοβικού modus operandi ήταν οι γιατροί να αναπτύξουν συνειδητά αλλά και µερικές φορές ασυνείδητα την αποκαλούµενη «αµυντική ιατρική».

Κάτω, δηλαδή, από τον φόβο νοµικής συνέπειας εναντίον τους, κάνουν περισσότερα (θετική αµυντική ιατρική) ή λιγότερα (αρνητική αµυντική ιατρική) από όσα επιβάλλει η σύγχρονη ιατρική που βασίζεται σε ενδείξεις (evidence based medicine).

Στην θετική αµυντική ιατρική αυτή ο γιατρός συνήθως παραγγέλλει διαγνωστικές εξετάσεις περισσότερο από ό,τι χρειάζεται, εκτελεί περισσότερες ιατρικές πράξεις, χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος, συνταγογραφεί περισσότερο από τα επιτρεπτά όρια, αποφασίζει εισαγωγές στα νοσοκοµεία που θα µπορούσαν να µη γίνουν.

Στην αρνητική αµυντική ιατρική ο γιατρός πράττει λιγότερα από ό,τι επιβάλλουν οι κανόνες της σύγχρονης ιατρικής και αυτό συµβαίνει κυρίως όταν ο γιατρός έχει να διαχειριστεί ασθενείς µε υψηλό κίνδυνο, φοβούµενος και πάλι εδώ την ενδεχόµενη νοµική εµπλοκή του. Είναι ολοφάνερο ότι η αρνητική αµυντική ιατρική έχει άµεση σχέση εδώ µε την υγεία των ασθενών, γι’ αυτό έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και χρήζει προσοχής. Τελειώνοντας θα πρέπει να τονίσω ότι οι περισσότεροι εκτιµούν ότι η αµυντική γενικά ιατρική είναι µια παρενέργεια της παθολογίας του νοµικού συστήµατος που διαχειρίζεται το ιατρικό σφάλµα, γεγονός που πρέπει να προσεχθεί από τη δικαστική εξουσία.

Ο κ. Γεώργιος Α. Ανδρουλάκης είναι καθηγητής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.



ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (3)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    ΣΥΣΤΗΜΑ. | 14/10/2013 10:52
    ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΑΝ ΑΠΟΔΕΧΘΗ ΛΑΘΟΣ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΤΟΤΕ ΒΛΑΠΤΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ. ΤΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΑΝ ΑΠΟΔΕΧΘΗ ΛΑΘΟΣ ΣΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ ΤΟΤΕ ΒΛΑΠΤΕΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩ ΝΙΑ. ΑΡΑ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΣΥΝΕΠΕΙΑΣ ΤΩΝ ΟΡΩΝ @ ΤΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΦΙΚΤΟΣ.
    katia fasoyla x.
    απάντηση00
     
     
    Μήπως καλά κάνουν και φοβούνται; | 11/12/2011 22:24
    "Σε δείγµα, π.χ., 1.452 αγωγών προέκυψε ότι στο 40% δεν υπήρξε ιατρικό σφάλµα (INEJM: 2006)." Ναι αλλά αυτό σημαίνει ότι σε 60%, δηλαδή στη πλειοψηφία, υπήρχε σφάλμα!!! Άρα ....
    ΣΑ
    απάντηση22
     
     
    Φοβικά σύνδρομα της Ιατρικής; γιατί; | 11/12/2011 16:50
    Ο σεβαστός καθηγητής έχει δίκιο. Μήπως όμως η ελλειπής ιατρική εκπαίδευση, προπτυχιακά και στην ειδικότητα οδηγεί σε αυτό το φαινόμενο; γιατί οι σεβαστοί καθηγητές δεν προσπαθούν να αλλάξουν την εκπαιδευτική διαδικασία της ειδικότητας; εύστοχες οι παρατηρήσεις αλλά οι καθηγητές πρέπει να δίνουν λύσεις. Οι πλείστοι "καλοί" ειδικευόμενοι είναι αυτόφωτοι ελάχιστα σε σχέση με αυτά που προσδοκούν, λαμβάνουν, θεωρητικά και πρακτικά. Ποιά κλινική εκπαιδεύει με evidence based medicine; πόσοι ειδικευόμενοι έχουν λίστα χειρουργείων; ποιό πρόγραμμα εκπαίδευσης ακολουθείται και ποιός έλεγχος ασκείται στους εκπαιδευτές, διευθυντές και επιμελητές; τι είδους audit γίνεται για την εκπαίδευση και την ιατρική πράξη; γιατί δεν εισάγεται το rotation; γιατί όλοι περνούν τις εξετάσεις είτε διάβαζαν 5 χρόνια είτε διάβασαν 2 μήνες; γιατί δεν έχουμε και εμείς το NICE; όσο για το προπτυχιακό πρόγραμμα τι να πει κανείς; σε αυτή την λυπηρή κατάσταση που έχουμε μπροστά μας (αγωγές έναντι γιατρών) το φάρμακο δεν είναι ο καλός δικηγόρος και φυσικά δεν είναι το over-/undertreatment. Πρωτίστως είναι η καλή και στοχευμένη εκπαίδευση και όποιος μπορεί και αντέχει να βγει στο κουρμπέτι! Καλές οι διαπιστώσεις αλλά απο τους καθηγητές περιμένουμε λύσεις. Ας καθαρίσουμε πρώτα το σπίτι μας (καταλαβαίνει ο καθηγητής την βαθύτερη αιτία των κακώς κειμένων), να φτιάξουμε ένα σωστό πλαίσιο εκπαίδευσης για τα νέα παιδιά και τα πράγματα θα είναι καλύτερα. Και αρχής γενομένης απο το πολύ εύστοχο άρθρο του, ας αναλάβει απο την θέση ισχύος που κατέχει να διορθώσει έστω και κάτι. Άλλωστε, μόνο να διόρθωσουμε μπορούσε και ας δημιουργήσουν οι επόμενοι..... Ένας νέος ειδικός που αναγκαστικά και ευτυχώς έφυγε έξω αλλά θέλει να επιστρέψει.
    Νέος γιατρός.
    απάντηση81