από metereologos.gr
Δευτέρα 16 Ιουλίου 2018
 
 

Πρέπει να μνημονεύεται η 6η Δεκεμβρίου;

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

«Σας παρακαλώ όλους σας, αν γράψετε κάτι γι’ αυτόν, οτιδήποτε, ή μιλήσετε με την παρέα σας γι’ αυτόν, να γνωρίζετε ότι το όνομά του ήταν Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος και όχι Αλέξης Γρηγορόπουλος. Αλέξανδρο τον φωνάζανε οι φίλοι του, η μητέρα του, οι συγγενείς του. Οι συμμαθητές του, αν δεν τον φωνάζαμε Gregory, παραφράζοντας το επώνυμό του, πάντα Αλέξανδρο τον φωνάζαμε» γράφει κάποιος συμμαθητής του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, και συνεχίζει: «Σας παρακαλώ όλους όσοι διαβάζετε αυτό το κείμενο: Αν μιλήσετε στους φίλους σας γι’ αυτόν, Αλέξανδρο να τον προσφωνήσετε. Αν κάποιος από την παρέα σας τον ονομάζει με άλλο όνομα, διορθώστε τον, πες τε του ότι το σωστό είναι Αλέξανδρος. Αν κάποιος δημοσιογράφος τον προσφωνεί αλλιώς, στείλτε του e-mail και πες τε του ότι κάνει λάθος και ότι το σωστό είναι Αλέξανδρος».

Το άρθρο είναι περσινό, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει ότι όσοι φωνάζουν ή φώναξαν (με τον λόγο ή με τις πράξεις τους) το γνωστό σύνθημα «εμείς θα πούμε την τελευταία λέξη, αυτές οι μέρες είναι του Αλέξη», δεν ξέρουν απολύτως τίποτε για εκείνο το παιδί που το έλεγαν Αλέξανδρο. Νιώθουν ότι στη θέση του εκείνο το Σαββατόβραδο θα μπορούσε να είναι το παιδί τους ή ο αδελφός τους, ο βιολογικός, ο ιδεολογικός, ο κοινωνικός ή ο ταξικός. Αλλά το μόνο που ξέρουν είναι ότι ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος δολοφονήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2008 από τον Επαμεινώνδα Κορκονέα. Και εκεί αρχίζουν και τελειώνουν όλα. Ή μήπως όχι;

Μεγάλη παρένθεση: Ας αφήσουμε έξω από τη συζήτηση οποιονδήποτε παραταξιακό χώρο, διότι τότε θα πρέπει να ασχοληθούμε με πρακτικές ή δημόσιες συμπεριφορές οι οποίες διέπονται από καταφανή αυτοαναφορικότητα, δηλαδή πηγάζουν, τρέφονται και εξηγούνται από τον ίδιο τον εκάστοτε χώρο που τις εκδηλώνει. Και ας μιλήσουμε για «τον κόσμο». Στην πραγματικότητα, ποτέ κανείς δεν θα μάθει γιατί «ο κόσμος κατέβηκε στον δρόμο» τον Δεκέμβριο του 2008, γιατί υπήρξε εκείνη η δίχως σύγχρονο προηγούμενο αυθόρμητη, μαζική αντίδραση και γιατί αυτή ανακαλείται έκτοτε κάθε χρόνο στις 6 Δεκεμβρίου – καθόλου αυθόρμητα πια, και όχι τόσο μαζικά. Και δεν θα το μάθουμε ποτέ, διότι καθένας αντέδρασε και αντιδρά για τους δικούς του λόγους. Αν όμως σήμερα διαδηλώνει κανείς στις 6 Δεκεμβρίου από βαθιά θλίψη ή από επιθυμία να «τιμήσει τη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου», τότε ίσως πέφτει στην παγίδα να ξεχνά ότι ακόμη και αν ο θάνατος είναι γεγονός κοινωνικό, το πένθος είναι ζήτημα ιδιωτικό που δεν ανήκει παρά στους οικείους. Αν πάλι διαδηλώνει κανείς (μόνο) στις 6 Δεκεμβρίου επειδή έχει την ανάγκη να φωνάξει με τον τρόπο του «όχι στην εξουσία», «δεν πάει άλλο», «όχι στο σύστημα», «ναι στα όνειρα, στην αξιοπρέπεια και στην ελευθερία» κ.ο.κ., τότε συνειδητά παραγνωρίζει ότι τα τελευταία τρία χρόνια έχει λόγους να το κάνει καθημερινά. Αν τελικά μνημονεύει κανείς την 6η Δεκεμβρίου διαδηλώνοντας προκειμένου να διαμαρτυρηθεί κατά της αστυνομικής βίας, τότε ανοίγει ένας άλλος κύκλος συζήτησης. Και εδώ κλείνει η παρένθεση.

Το ζήτημα είναι ότι για κάποιους ο δολοφόνος του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου είναι ο Επαμεινώνδας Κορκονέας, ένας επικίνδυνος ειδικός φρουρός ο οποίος πυροβόλησε και σκότωσε τον άτυχο Αλέξανδρο, και σήμερα βρίσκεται στη φυλακή. Βάζοντας όμως κανείς τελεία σε αυτό το σημείο, τότε έχει λόγο να βάλει και τελεία στις «εκδηλώσεις μνήμης», δεδομένου ότι αν αποφάσιζε να μνημονεύει κάθε περιστατικό τυφλής βίας από άνθρωπο σε άνθρωπο, τότε ενδεχομένως θα έπρεπε να βρίσκεται καθημερινά στον δρόμο διαμαρτυρόμενος. Για κάποιους άλλους, από την άλλη, «ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος δολοφονήθηκε από την ελληνική αστυνομία». Δηλαδή, το συγκεκριμένο περιστατικό ήταν το αποκορύφωμα της αστυνομικής βίας που ούτως ή άλλως υπάρχει, η στολή δεν εξατομικεύεται και όπως στη θέση του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε άτυχος πολίτης, έτσι και στη θέση του Επαμεινώνδα Κορκονέα θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε υπάλληλος της ελληνικής αστυνομίας. Όποιον βάλει εδώ την τελεία και την παύλα, φυσικά ο δρόμος «τον καλεί» κάθε χρόνο στις 6 Δεκεμβρίου.

Έχει λοιπόν ονοματεπώνυμο ο δολοφόνος του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου; Αν καθένας από εμάς απαντήσει για τον εαυτό του σε αυτό το πολύ προσωπικό ερώτημα, τότε ίσως απαντήσει και στο αν πρέπει να μνημονεύεται η 6η Δεκεμβρίου.



Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (8)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    ??Μεμονωμένο περιστατικό δηλαδή?? | 11/12/2011 01:36
    Το πένθος σαφώς είναι προσωπική υπόθεση, αλλά ο κόσμος δεν θα βγει στο δρόμο για να πενθήσει, και όσοι βγήκαν τότε με αυτό το σκεπτικό ,κακώς , για μένα έκαναν. Ο κόσμος θα βγει να διαδηλώσει για την δολοφονία ενός ΠΟΛΙΤΗ από έναν αστυνομικό εν ώρα υπηρεσίας ο οποίος δεν θεωρείται πολίτης εκείνη την στιγμή αλλά όργανο του κράτους. Το να ζητάμε καταδίκη για τον συγκεκριμένο αστυνομικό δεν είναι δική μας δουλεια αλλά δουλειά αυτόν που πενθούν .Δουλειά δική μας είναι να καταλάβουμε την κοινωνική υπόσταση του συμβάντος. Η επέτειος αυτή δεν είναι «μνημόσυνο» Και επειδή πολύς λόγος έγινε για τα θύματα της Marfin, ας μην συνδέουμε πράγματα ασύνδετα. Οι ένοχοι σε αυτή την περίπτωση έχουν ονοματεπώνυμο, δεν συμπεριλαμβάνονται στα όργανα άσκησης της εξουσίας και εύχομαι να τύχουν όποιας τύχης θα ήθελαν οι πενθούντες συγγενείς. Δεν δολοφονήθηκαν όμως από την κρατική εξουσία , την συγκεκριμένη δε που επικαλείται την προστασία των πολιτών της. Αν με αυτήν την δημοκρατία κάποιοι είναι ευχαριστημένοι ας κάτσουν σπίτι τους. Οι υπόλοιποι όμως μπορούν να σκεφτούν την επέτειο και να μην περιμένουν για άλλη μια δολοφονία. Η κρατική βία εκφράζεται ποικιλοτρόπως και καθημερινά.
    mpirimpiri
    απάντηση41
     
     
    Δηλαδή; | 10/12/2011 21:54
    Τι θέλεις να πεις δηλαδή; Ποιο είναι το νόημα αυτού του κειμένου; Ασε μας κουκλίτσα μου με τα δύσκολα. Τράβα γράψε κάτι άλλο και μη παιδεύεσαι με πράγματα που δεν μπορείς να κατανοήσεις.
    Leon M.
    απάντηση22
     
     
    Το ΟΧΙ και ο εξευτελισμός | 09/12/2011 11:48
    Στη ρητορική ερώτηση της αρθρογράφου, έχει ήδη απαντήσει η κοινωνία με ένα μονολεκτικό ΟΧΙ. Ας μην προστεθεί και ο εξευτελισμός.
    α
    απάντηση52
     
     
    Είναι αδίκημα η καταστροφή δημόσιας περιουσίας??? | 08/12/2011 01:26
    Να αποινικοποιηθεί η χρήση χασίς (μη επιθετική συμπεριφορά), για να γίνει χώρος στις φυλακές για τους μπαχαλάκηδες και τους φοροκλέφτες. Από εκεί και πέρα, ο ένοχος τιμωρήθηκε, οποιος θέλει να διαμαρτηρηθεί ειρηνικά ας το κάνει. Σε όποιον δεν του αρέσει η ελληνική αστυνομία, ας πάει σε άλλο κράτος να δεί εκεί πως είναι. Εμένα δεν μου αρέσει να πληρώνω φόρους, και κάποιοι να καταστρέφουν τη δημόσια περιουσία για να "διαμαρτυρηθούν".
    νπ
    απάντηση195
     
     
    Ξέρει η συγγραφέας; | 08/12/2011 00:22
    Μπορεί η συγγραφέας να μας πει τα ονόματα των θυμάτων της Marfin ή των αστυφυλάκων που εκτελέστηκαν από τους αυτοαποκαλούμενους προοδευτικούς; Γιατί επιμένει σ' αυτήν την επιλεκτική μνήμη;
    Θ. Δόσιος
    απάντηση2411
     
     
    Γιατι όχι και στην μνήμη των 3 της MARFIN? | 07/12/2011 20:25
    το λέτε απεξω-απεξω αλλα εχετε απόλυτο δίκιο...οι ημερες μνήμης του ΑΓ ειναι ο φερετζες:1. για τον χαβαλε απο τους πιτσιρικάδες (χθες εκαναν 3ωρη αποχης στο γυμνάσιο της κόρης μου, δηθεν για τον ΑΓ, στην πραγματικότητα για την κοπάνα στο διπλανο παρκάκι), και 2, για να τα σπασουν οι μπαχαλακηδες. Αν ειναι ετσι να κανουμε και μια μερα μνημης για τους 3 καμμενους της MARFIN και να πάμε να πεταξουμε μολοτοφ στα γραφεια του ΣΥΡΙΖΑ...α ρε χλωρο ματσούκι που χρειαζεστε..
    Bαρδαρης
    απάντηση3310
     
     
    Basta ya | 07/12/2011 19:38
    Οχι,σε καμμια περιπτωση.Ενα ατυχημα,η κακια ωρα,το χασιμο της ψυχραιμιας.Χαθηκε μια ζωη και μια αλλη φυλακιστηκε.Βανδαλισμοι,καταστροφες,φωτιες,ξυλο γιατι?Οχι δεν θελουμε αλλες τετοιες επετειους κι η μαννα του θα εκανε πραξη ζωης με μια μονο δηλωση.Πως δεν επιθυμει αλλες τετοιες εκδηλωσεις στην μνημη του παιδιου της.
    Alma
    απάντηση243
     
     
    μονο λύπη για το παιδί και γονεις | 07/12/2011 18:59
    Η λύπη είναι μεγάλη για ένα παιδί όπως και η συμπαράσταση στους γονεις του .Ομως βλέποντας τους αλήτες με τα σφυριά λυπάμαι που κανεις δεν σέβεται ούτε το παιδί που δολοφονήθηκε ούτε τους γονεις .Δυστυχώς η μνήμη κινδυνεύει να μείνει ταυτισμένη με σφυριά στα μαρμαρα και τον φόβο οτι κατι αλήτες ελληνες και αλλοδαποί θα καταστρέφουν τα πάντα καθε φορά που θα καπηλεύονται τη μνημη του
    Βαγγελης
    απάντηση293