από metereologos.gr
Τρίτη 17 Ιουλίου 2018
 
 

Οι ξάγρυπνοι των Αθηνών

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 


Σε μια προηγούμενη κρίσιμη φάση των διαπραγματεύσεων με την τρόικα ένας ακροατής έτοιμος να εκραγεί είχε βγει σε μια ραδιοφωνική εκπομπή. «Ας αποφασίσουν τι θέλουν, ας μας χρεοκοπήσουν, το μόνο που δεν αντέχω άλλο είναι να μην ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει».

Σας είναι γνωστό το συναίσθημα; Σε μένα σίγουρα ναι. Ο Φρόιντ βέβαια λέει ότι το χαρακτηριστικό της ωριμότητας είναι να μπορείς να διαχειριστείς τα αντιφατικά συναισθήματα _ την ανάγκη για σιγουριά αλλά και την ανάγκη να αποφύγεις βιαστικές λύσεις που ξέρεις ότι θα σου κοστίσουν παραπάνω. Την ημέρα λοιπόν καταπιέζουμε τον εαυτό μας και επιδεικνύουμε την απαιτούμενη υπευθυνότητα.

Την ημέρα όμως. Γιατί η νύχτα είναι άλλο πράγμα. Εκεί μετά τον πρώτο βαθύ ύπνο, κατά τις 4 το πρωί, οι αγωνίες ανεβαίνουν από το υποσυνείδητο και θριαμβεύουν. Αρχίζουν οι υπολογισμοί. Ως πότε βγαίνω αν χάσω τη δουλειά μου; Πόσα έχω στην άκρη για να σπουδάσουν τα παιδιά; Προλαβαίνω να βγω στη σύνταξη; Και πού θα πάει όλο αυτό το πράγμα, ζούγκλα καταντήσαμε. Σύμφωνα με προσωπικούς υπολογισμούς, ώσπου να επανέλθεις σε ισορροπία και να επανακαταλάβει το έδαφος το Υπερεγώ περνάνε ως και δύο ώρες. Πώς δεν το έχουν πάρει χαμπάρι τα κανάλια να στήσουν ένα ζωντανό «τοκ σόου» 4 - 6 το πρωί με ερωτήσεις από τους θεατές _ οι ξάγρυπνοι της Αθήνας θα μπορούσε να λέγεται.

Το πρωί, πάλι, είναι μια άλλη ημέρα. Ποτέ ίδια με την προηγούμενη γιατί κάθε μέρα φορτώνεις και λίγο παραπάνω. Στην αρχή μπορεί να έλεγες «θα κάνω υπομονή». Μετά λες «υπομονή αλλά και αυτοί να κάνουν κάτι». Σιγά-σιγά οι αντοχές μειώνονται και αρχίζεις να βρίζεις. Οσοι μπορούν, ελέγχουν τα συναισθήματά τους _ η καταπίεση και η αυτοσυγκράτηση είναι απαραίτητες για τον πολιτισμό, επιμένει ο Φρόιντ. Αλλοι πάλι αφήνονται στην αγανάκτηση, χαίρονται με κάθε γιαούρτι που πέφτει, ενδεχομένως ονειρεύονται να ρίξουν και αυτοί ένα.

Ο γράφων πάντως συντάσσεται με τη γνώμη του Σταμάτη Φασουλή στα «ΝΕΑ». «Ο φόβος μου», γράφει, «είναι για κάτι πιο τραγικό από την πτώχευση: για τη μεταξύ μας σχέση». «Τη φτώχεια», συμπληρώνει, «δεν τη φοβάμαι. Τον αλληλοσπαραγμό ναι».


Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (3)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    όταν κάτι δεν μπορείς να αποφύγεις ... | 13/10/2011 23:44
    τόσα χρόνια πάντως , οι Έλληνες κοιμούνταν μέρα νύχτα στην πλάνη τους.....καλημέρα μας λοιπόν !!!....στον σύγχρονο κόσμο
    Σάκης
    απάντηση10
     
     
    Αναλύσεις | 13/10/2011 16:24
    Μνημειώδης ανάλυση. Μόνο που θα την έκανε και ένας μέτριος μαθητής της τρίτης γυμνασίου. Για τις αερολογίες του σαμαρά έχετε να πείτε κάτι; Για την ολοφάνερη επιδίωξη της αριστεράς να οδηγήσει τη χώρα σε συνθήκες γενικευμένης ανομίας έχετε να σχολιάσετε κάτι; Για υπουργούς που αντί να κάνουν αυτό που τους λέει ο Πρωθυπουργός το έχουν ρίξει στο τσάμικο; Αλλά αφήστε τα αυτά. Ειδικώς το σαμαρά μην τον πειράζετε. Θα μειώσει τους φόρους και μαζί με τον μιχελάκη και τον πανάρα (σσ παναγιωτόπουλο) θα παραδώσουν μαθήματα πολιτικής οικονομίας σε όλο τον κόσμο. Μετά θα φέρουν ανάπτυξη και η κριση θα είναι μια κακή ανάμνηση. Και γεμάτοι ενθουσιασμό όλοι, και κυρίως το βήμα και το μέγκα και το αλτερ, θα εκθειάζουμε τους μεγαλους πολιτικούς άνδρες.... Ως τότε, ας ξεκινήσουμε ψυχανάλυση...
    Παναγιώτης Δ.Κ.
    απάντηση2313
     
     
    4-6 | 13/10/2011 09:54
    Πόσο δίκιο έχετε....πόσο καιρό έχω να κοιμηθώ και εγώ 4-6 ?
    mk
    απάντηση122