από metereologos.gr
Τετάρτη 28 Ιουνίου 2017
 
 

Ο λαϊκιστικός µαξιµαλισµός του κ. Σαμαρά

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Για να κατανοήσουµε καλύτερα το είδος της αντιπολίτευσης που ο πρόεδρος της Ν∆ εξασκεί σήµερα, νοµίζω πως είναι χρήσιµο να πάει κανείς µερικά χρόνια πίσω και να εξετάσει τον «εθνικά υπερήφανο» τρόπο µε τον οποίο ο Αντώνης Σαµαράς χειρίστηκε το Σκοπιανό.

Ο κ. Σαµαράς ήταν εξαρχής από τους πρωτεργάτες της απόλυτης αδιαλλαξίας στο θέµα της ονοµασίας, δηλώνοντας ρητά πως δεν έπρεπε µε κανέναν τρόπο η ονοµασία της πρώην Γιουγκοσλαβικής ∆ηµοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓ∆Μ) να εµπεριέχει τον όρο «Μακεδονία» και τα παράγωγά του. Με σηµαία το µη διαπραγµατεύσιµο του όρου «Μακεδονία», έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις κινητοποιήσεις και στην εθνικιστική υστερία εκείνης της εποχής. Βέβαια και ο κ. Σαµαράς και οι σκεπτόµενες πολιτικές ελίτ είχαν πλήρη γνώση πως η προσκόλληση σε µια εξωπραγµατική θέση θα είχε (όπως και είχε) µια σειρά αρνητικές επιπτώσεις: τη διεθνή αποµόνωση της χώρας, τη σταδιακή αναγνώριση της ΠΓ∆Μ από πολλές κυβερνήσεις µε την ονοµασία «∆ηµοκρατία της Μακεδονίας» κτλ. (βλ. άρθρο µου στο «Βήµα» τής 24.9.1995).

Με άλλα λόγια, η εµµονή στη µαξιµαλιστική λύση έκανε τη χώρα µας από διαιτητή των βαλκανικών εξελίξεων συστατικό µέρος του βαλκανικού προβλήµατος. Ετσι, όταν τελικά µας δόθηκε η ευκαιρία µε την πρόταση Πινέιρο να συµφωνήσουµε στη ρεαλιστική λύση της µεικτής ονοµασίας (π.χ., Μακεδονία του Βαρδάρη), είχαν ήδη δηµιουργηθεί συνθήκες λαϊκιστικής έξαρσης που έκαναν την αποδοχή αυτής της λύσης εξαιρετικά δύσκολη. Ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης την απέρριψε. Είχε όµως το θάρρος να παραδεχθεί αργότερα ότι έσφαλε, πως έπρεπε να είχε λυθεί το πρόβληµα µε την αποδοχή της πρότασης Πινέιρο. Ο Αντώνης Σαµαράς, από όσο ξέρω, δεν παραδέχθηκε ποτέ το λάθος του. Ως υπερήφανος «νεο-µακεδονοµάχος» απλώς σιωπά ή µάλλον απλώς έχει βάλει το σκοπιανό θέµα κάτω από το χαλί.

Περνώντας τώρα στην τωρινή πραγµατικότητα, το ίδιο µαξιµαλιστικό και συγχρόνως λαϊκιστικό στυλ του κ. Σαµαρά µπορεί κανείς να διακρίνει στην εµµονή του να µην υποστηρίξει την κυβερνητική ύστατη προσπάθεια αποφυγής της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας.

Τη στιγµή που η τρόικα έχει απαυδήσει µε την ανικανότητα της κυβέρνησης να υλοποιήσει αυτά που υποσχέθηκε, τη στιγµή που απειλεί να µην καταβάλει την επόµενη δόση µε κίνδυνο να µην πληρωθούν µισθοί και συντάξεις, ο πρόεδρος της Ν∆ επιµένει στην αδιάλλακτη θέση του – µε το επιχείρηµα πως δεν θέλει να είναι συνυπεύθυνος µιας «λανθασµένης» πολιτικής. Αυτό θυµίζει την ιστορία του επιβάτη που αδιαφορεί για το αεροπλάνο που πέφτει µια και δεν είναι δικό του. Κάπως έτσι αντιδρά ο Αντώνης Σαµαράς. Αν χρεοκοπήσουµε δεν θα φταίει αυτός, άρα δεν υπάρχει λόγος να βάλει πλάτη για να αποφευχθεί το µοιραίο.

Υπάρχει βέβαια το επιχείρηµα πως µια ριζική αναδιαπραγµάτευση είναι εφικτή. Ο τρόπος όµως που αντέδρασε η τρόικα στην πρόσφατη προσπάθεια του υπουργού Οικονοµικών να χειρισθεί τις διαπραγµατεύσεις «πολιτικά»/δυναµικά δείχνει ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει περιθώριο για το είδος της διαπραγµάτευσης που ο Αντώνης Σαµαράς ονειρεύεται. Αρα είτε δεν έχει συναίσθηση του τι γίνεται γύρω του είτε θεωρεί τη χωρίς στήριξη της ΕΕ πτώχευση αποδεκτή λύση. Στην πρώτη περίπτωση είναι αιθεροβάµων. Στη δεύτερη θέλει την πρωθυπουργία τόσο πολύ που θεωρεί τις τραγικές επιπτώσεις µιας ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας δευτερεύον ζήτηµα.

Τέλος, αυτό που δεν µας λέει ο αρχηγός της Ν∆ είναι τι γίνεται αν η τρόικα απορρίψει την ιδέα της «ριζικής» αναδιαπραγµάτευσης. Ποιες είναι οι εναλλακτικές λύσεις που προτείνει ο Αντώνης Σαµαράς; Πάµε πίσω στη δραχµή, βγαίνουµε τελείως από την ΕΕ, αναπτύσσουµε στενές σχέσεις µε άλλες δυνάµεις; Εδώ, όπως και στην περίπτωση του Σκοπιανού, υπάρχει απόλυτη, εκκωφαντική σιωπή. Το «Ζάππειο ΙΙ» δεν µας λέει απολύτως τίποτα για τέτοια «πεζά» προβλήµατα µιας πραγµατικότητας που εξελίσσεται ραγδαία, που δεν περιµένει ούτε ενδιαφέρεται για το «Ζάππειο ΙΙ».

Αν ο Αντώνης Σαµαράς ήθελε πραγµατικά την εξεύρεση λύσης, θα µπορούσε να βρει στοιχεία σύγκλισης µε την κυβέρνηση όχι µόνο εκεί όπου τα δύο κόµµατα έχουν κοινούς στόχους (π.χ., αποκρατικοποιήσεις) αλλά και εκεί όπου υπάρχουν σοβαρές διαφωνίες (π.χ., το φορολογικό). Στη δεύτερη περίπτωση η κυβέρνηση και η αξιωµατική αντιπολίτευση κάνοντας αµοιβαίες υποχωρήσεις θα έπρεπε να δείξουν στον έξω κόσµο ότι οι συγκλίσεις είναι πιο σηµαντικές από τις διαφορές τους. Μια τέτοια κίνηση θα άλλαζε τη δυσµενή διεθνή εικόνα της χώρας ως µιας επικράτειας όπου το πολιτικό προσωπικό είναι ανίκανο, ακόµη και στο παρά πέντε, να βάλει το γενικό συµφέρον πάνω από το κοµµατικό.

Αυτού του είδους η βραχυπρόθεσµη στρατηγική για συναίνεση δεν θα εµπόδιζε σε τίποτα τον αρχηγό της Ν∆ σε µια δεύτερη φάση να προωθήσει την ιδέα της αναδιαπραγµάτευσης αλλά µε όρους που να λαµβάνουν υπόψη τους τα εµπόδια, τους χρονικούς περιορισµούς και την αδύνατη θέση της χώρας. Αυτού του είδους η ευελιξία και ο ρεαλισµός είναι ανύπαρκτα στον λόγο και στις πράξεις του Αντώνη Σαµαρά. Και στο άλυτο θέµα του Σκοπιανού και στο θέµα χειρισµού της σηµερινής κρίσης βλέπουµε µια αδιαλλαξία, έναν µαξιµαλιστικό µεσσιανισµό που όχι µόνο υποσκάπτει προσπάθειες υπέρβασής της αλλά µπορεί να έχει και καταστροφικές συνέπειες – όχι βέβαια για τον αρχηγό της Ν∆ και για τον κύκλο των υπερπατριωτών «ιδεολόγων» που τον περιστοιχίζουν αλλά για τον συνταξιούχο και τον χαµηλόµισθο υπάλληλο που δυστυχώς δεν µπορεί να τραφεί µε πατριωτικά οράµατα και κούφια λόγια.

Ο κ. Νίκος Μουζέλης είναι ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας της LSE.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Νέες Εποχές: Γιατί δεν πείθουν τα κόµµατα; 
 
 
σχόλια (9)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΣΑΜΑΡΑ 24 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ | 13/06/2017 12:51
    α.Δικαιωση διοραση Ηγετης.Τιθαλεγες ,αν οτοτε υπουργοςεξωτερικωναποδεχονταν ορο η παραγωγο.με τον ορο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.Εικοσι τεσσερα χρονια μετα ερχεται η δικαιωση .το γιατι .μα η ΣΛΑΒΗ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΕΤΟΣ ΚΥΡΙΟΥ 2017 .Το σκοπιανο θα κλεισει με θριαμβο ΕΛΛΗΝΙΚΟ Αυτα...για οσους θελουν Να θυμουΝται τα γεγονοτα που εγραψαν ιστορια.
    Βασιλης Φ.Μπαμπατσικος
    απάντηση00
     
     
    ΣΑΡΞ ΕΚ ΤΗΣ ΣΑΡΚΟΣ ΜΑΣ | 05/10/2011 11:35
    Εγώ θα πρότεινα να διαβάσουμε με διαφορετικό τρόπο αυτού του είδους τα φαινόμενα. Από την στιγμή που πολιτικοί αυτής της ποιότητας, με εγνωσμένη ανεπάρκεια, ανικανότητα και απίστευτο δογματισμό καταφέρνουν και στρατεύουν πίσω τους ένα μεγάλο αριθμό πολιτών, τίθεται ευθέως το ερώτημα: Υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος για να διασωθεί αυτός ο εσμός; Υπάρχει κάποια ικανή εξήγηση για το τι κακό επισωρεύουν στο κοινωνικό σώμα αυτά τα κόμματα; Το βέβαιο είναι πως αυτοί οι οργανισμοί (τα κόμματα) και τα προϊόντα που παράγουν δεν έχουν προκύψει από παρθενογένεση. Η Ελληνική κοινωνία είναι αναμφίβολα ένα εύφορο περιβάλλον για την ανάπτυξη τους. Μεσούσης της κρίσης όμως, ένας μεγάλος αριθμός συμπολιτών μας αντιλαμβάνεται, ή φέρνει σε πρώτο πλάνο αυτό που ήδη γνώριζε. Ότι ένα σάπιο και εν πολλοίς διεφθαρμένο σύστημα, στηριγμένο και στην δική του εκούσια ή ακούσια ανοχή μας έφερε μέχρι εδώ. Ακόμα και την ύστατη στιγμή – το πολιτικό σύστημα-αδυνατεί να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων, και ουσιαστικά το ίδιο, αποτελεί το μεγαλύτερο και κυριότερο μέρος του προβλήματος. Αναμφίβολα πρέπει να αλλάξει. Και εδώ εγείρεται – κατά την προσωπική μου γνώμη- το Μέγα ερώτημα : Μπορεί η Ελληνική κοινωνία; Είναι ικανή για τέτοια κοσμογονική ανατροπή; Το πιθανότερο, είναι να καταρρεύσουμε γνωρίζοντας τους λόγους της κατάρρευσης μας αλλά μην κάνοντας απολύτως τίποτα γιατί -παραφράζοντας τον Marx,- δεν έχουμε την δύναμη ή την θέληση να βγάλουμε το σχοινί της κρεμάλας από τον λαιμό μας.
    Γιάννης Παληός
    απάντηση80
     
     
    Η επιβράβευση του αμοραλισμού! | 03/10/2011 11:24
    Καμμία εμπιστοσύνη! Ο αρχηγός της ΝΔ με την αποστασία του, στέρησε από την κυβέρνιση του ίδιου του του κόμματος την ευκαιρία να αντιμετωπίσει από το 90 αρκετά από τα προβλήματα του σήμερα, με ηπιότερα μέτρα από τα σημερινά! Δεν ξέρω αν η ΝΔ θα είχε πετύχει τότε, αλλά δεν της δόθηκε ποτέ η δυνατότητα. Και ως τιμωρία για τον εγωκεντρισμό του, θα τον κάνουμε και πρωθυπουργό.... αμάν πια με το πολιτικό μας αλτσχάιμερ!
    GDG
    απάντηση95
     
     
    Καμία εμπιστοσύνη! | 03/10/2011 06:03
    Τι εμπιστοσύνη μπορεί να έχει κάποιος στον πρώην υπουργό του Καραμανλή που αρνείται την αυτοκριτική και υμνεί μια αποδεδειγμένα καταστροφική κυβέρνηση στην οποία συμμετείχε!
    ΓΙΩΡΓΟΣ Σ.
    απάντηση114
     
     
    ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ | 03/10/2011 02:05
    Γνωστός σημαιοφόρος του ψευδεπίγραφου εκσυγχρονισμού ο κ. Μουζέλης... Για τις αθλιότητες του ΠΑΣΟΚ ευθύνεται ο Σαμαράς!
    ΑΡΧΙΛΟΧΟΣ
    απάντηση415
     
     
     
    Tι άλλο θα ακούσουμε (και θα διαβάσουμε); | 02/10/2011 16:48
    Το άρθρο του κ. Μουζέλη, συνιστά βιασμό της νοημοσύνης μας. Επικρίνει τον Αντ. Σαμαρά, για την πλήρη (και παταγώδη) αποτυχία της κυβέρνησης! Στο ίδιο το κείμενο που υπογράφει μιλάει για "ανικανότητα της κυβέρνησης να υλοποιήσει αυτά που υποσχέθηκε". Και αντί να προτείνει αλλαγή στην κυβερνητική πρακτική (στις ιδέες; στα πρόσωπα; στο κόμμα που κυβερνά; στη στόχευση; στη μέθοδο;, οπουδήποτε τέλος πάντων ...) προτείνει .... αλλαγή στη μείζονα αντιπολίτευση. Και μάλιστα σε μία αντιπολίτευση, η οποία πέραν της αρνήσεως να συναινέσει σε κάτι που πληθώρα οικονομολόγων θεωρεί λαθεμένο (και το οποίο αποτελεί απόλυτο θεσμικό της δικαίωμα και μέρος του ρόλου της σε μία δημοκρατία), πόρρω απέχει από του να κάνει "εμπρηστική" αντιπολίτευση, όπως συχνότατα έχει κάνει ο χώρος τον οποίον "χαιδεύει" με τα άρθρα του ο κ. Μουζέλης. Τι να πώ; Αν είναι αυτή λογική (και μάλιστα υπογεγραμμένη από Καθηγητή του LSE), μάλλον χάσαμε το νόημα των λέξεων. Ο Θεός μόνο ξέρει τι άλλο θα δούμε υπογεγραμμένο από τους κατ' επανάληψιν βιαστες της νοημοσύνης μας ....
    Kώστας Κ.
    απάντηση10022
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Πατριωτικά οράματα και κούφια λόγια; | 02/10/2011 16:37
    Δεν περιμέναμε να ακούσουμε τίποτε διαφορετικό από τον σύζυγο της κας Θάλειας Δραγώνα. Είναι γνωστή η λυσσασμένη σας προσπάθεια να καταργήσουμε την εθνική μας μνήμη, αξιότιμε κατά τα άλλα κύριε Μουζέλη. Δεν θα υποστηρίξω τον Αντώνη Σαμαρά, διότι από πατριδοκάπηλους χορτάσαμε και δεν χρειαζόμαστε άλλους. Θα σας συνιστούσα ωστόσο να προσέχετε τις εκφράσεις σας, όταν χαρακτηρίζετε τον πατριωτισμό των Ελλήνων ως "εθνικιστική υστερία".. Έννοιες που αδυνατήτε να κατανοήσετε, φρόνιμο θα ήταν, τουλάχιστον, να μην τις χλευάζετε. Όσο για τους συνταξιούχους και χαμηλόμισθους, θυμηθείτε πως αυτοί οι συνταξιούχοι πολέμησαν υπερασπιζόμενοι την πατρίδα, και την διασφάλιση της δικής σας ελευθερίας σήμερα, να αποκαλείτε "κούφια λόγια " τις ιδέες εκείνες που ανέβασαν τους Έλληνες στο πάνθεον των ηρώων και κατέστησαν την Ελλάδα λίκνο του πολιτισμού. Του πολιτισμού που εσείς και οι όμοιοι σας ξηλώσατε σταδιακά και ύπουλα από τη βάση, καταστώντας τον Έλληνα άπραγο πρόβατο που το μόνο που τον ενδιαφέρει πλέον είναι η τσέπη του και η βόλεψη του. Δυστυχώς για εσάς, τα πρόβατα άρχισαν να ξυπνούν.. βλέπετε δεν καταφέρατε να μας κάνετε ακόμη έθνος λαμόγιων. Και να είστε βέβαιος κύριε Μουζέλη, όσο υπάρχει έστω και ένας που τρέφεται με πατριωτικά οράματα, μοχθώντας να επαναφέρει την Ελλάδα στην θέση που της αξίζει, δεν θα γίνουμε ποτέ.
    Θεοδώρα Σπυρίδου
    απάντηση11421
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων